TÜKETİCİ GÜVEN ENDEKSİ İLE SEÇİM SONUÇLARI ARASINDAKİ İLİŞKİ: AK PARTİ VE CHP ÜZERİNE EKONOMETRİK BİR ANALİZ

Öz

Güven kavramıyla hayatın her alanında karşılaşılmaktadır. Evde, okulda, alışverişte, hatta gündelik ilişkilerimizde bile vazgeçilmez bir kavram olarak hayatımızla iç içedir. Güvenmediğimiz bir ürünü satın almayız, güvenmediğimiz bir bilgiyi kabul etmeyiz ya da güvenmediğimiz kişilerle samimi ilişkiler kurmayız. Dolayısıyla her alanda gördüğümüz bu kavramı siyaset alanında da görmek mümkündür. Nitekim bu kavram siyasetin en çok ilgilendiği konulardan biridir. Siyasete ve siyasetçilere bu anlamda duyulan bir güvensizlik günümüz rejimlerinde sıklıkla karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda araştırma şirketlerinin yapmış olduğu güven ölçen anketlerde siyasetçilerin ve siyasal kurumların son sıralarda yer alması, siyasetin güven kavramına eğilmesine ön ayak olmuştur.
Bu bağlamda oldukça etkili olan güven kavramın ölçülmesi bizi tüketici güven endeksi (TGE) kavramına yönlendirmektedir. Çalışmada 2004-2019 yılları arasında tüketici güven endeksi ile oy oranları arasındaki ilişkinin panel veri analizi ile araştırılması amaçlanmıştır.
Dolayısıyla bu çalışmada siyasal partilerin özellikle iktidarda olan partinin, seçim dönemlerinde anket yaptırmak yerine tüketici güven endeksini baz alarak her ay seçim sonuçlarını tahmin etme imkanına sahip olması amacıyla hazırlanmıştır. Burada esasen tüketici güven endeksi ve partilerin oy oranları arasında ilişkinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Özellikle hipotezin doğruluğunun kanıtlanması amacıyla yapılan panel veri analizi sayesinde veriler arasındaki bağlantı kanıtlanarak çalışma özgünlüğünü ortaya koyacaktır. Yapılan analiz sonucunda Cumhuriyet Halk Partisi’nin aldığı oy oranlarıyla tüketici güven endeksi arasında bir ilişki tespit edilemezken, Adalet ve Kalkınma Partisi’nin aldığı oy oranı ile tüketici güven endeksi arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Tüketici Güven Endeksi
• Seçim Sonuçları
• AK Parti
• CHP

The Relationship Between the Consumer Trust Index and Election Results: An Econometric Analysis on Turkey

Abstract

The concept of trust is encountered in all areas of life. It is intertwined with our lives as an indispensable concept at home, school, shopping, and even in our daily relationships. We do not buy a product or establish sincere relationships with people we do not trust. Therefore, it is possible to see this concept, which we see in every field, in the field of politics, too. As a matter of fact, this concept is one of the issues that politics is most interested in. Distrust in politics and politicians in this sense is frequently encountered in today's regimes. In this context, the fact that politicians and political institutions are in the last ranks in the surveys that measure trust by research companies, has led politics to focus on the concept of trust. Measuring the concept of trust, which is quite effective in this context, leads us to the concept of consumer confidence index (TGE). In the study, it was aimed to investigate the relationship between consumer confidence index and voting rates between 2004-2019 with panel data analysis. Therefore, this study was prepared in order for the political parties, especially the ruling party, to have the opportunity to predict the election results every month, based on the consumer confidence index, instead of making surveys during election periods. Here, it is mainly aimed to determine the relationship between the consumer confidence index and the voting rates of the parties. As a result of the analysis, the relationship between the voting rates of the CHP and the consumer confidence index could not be determined. A statistically significant and positive relationship has been determined among the voting rate and the consumer confidence index of the AK Party.

Keywords

• Consumer Confidence Index
• Election Results
• AK Party
• CHP

Kaynakça

1. Adam, A. (2014). Do elections bring optimism? Electoral Studies, 137-143.
2. Bram & Ludvigson, ,. (1998). Does consumer confidence forecast household expenditure? a sentiment index horse race. Economic Policy Review, 60-61.
3. Caleiro, A. (2011). Explaining consumer confidence in Portugal. Journal of Economic Psychology, 13(13), 25-32.
4. Chart. (2021, 03 13). chart-studio.plotly.com. chart-studio: https://chart-studio.plotly.com/~yuksel_gunal/10.embed adresinden alındı
5. Çelik, S. (2010). An Unconventional Analysis of Consumer Confidence Index fort he Turkish Economy. Inrternational Journal of Economics and Finance Studies, 2(1), 121-129.
6. De Boef&Kellstedt, D. (2004). The political (and economic) origins of consumer confidence. American Journal of Political Science, 48(4), 633-649.
7. Dickey&Fuller, D. (1979). “Distribution of the Estimators for Autoregressive Series with a Unit Root. Journal of the American Statistical Association, 74(366), 427-431.
8. Enders, W. (1995). Applied Econometric Time Series. New York: John Wiley & Sons.

9. Fuhrer, J. C. (1993). What role does consumer sentiment play in the US macroeconomy? New England Economic Review, 32-44.
10. Garner, C. (1991). Forecasting Consumer Spending: Should Economists Pay Attention to Consumer Confidence Surveys? Economic Review,, 57-71.
11. Gündüz vd., İ. (2017). An Analysis of the Relationship between Consumer Confidence Index and Credit Card Expenditures in Turkey”. IIB International Refereed Academic Social Sciences Journal, 8(27), 1-16.
12. Hardouvelis&Thomakos, G. D. (2007). “Consumer Confıdence and ElectıonS”. The Rimini Centre for Economic Analysis, 1.
13. INSEE. (2017). Electoral periods have a positive albeit short-lived effect on household confidence. French National Institute of Statistics and Economic Studies,, 1.
14. İpek&Akyazı, İ. E. (2017). “Expectations and Household Expenditures The Case of Turkey. Yönetim ve Ekonomi Araştırma Dergisi, 15(1), 27-39.
15. Johansen&Juselius, ,. (1990). Maximum Likelihood Estimation and Inference on Cointegration with Applications to the Demand for Money. Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 52(2), 169-210.
16. Johansen, S. (1988). Statistical Analysis of Cointegration Vectors. Journal of Economic Dynamics and Control, 12(2-3), 231-254.
17. Johansen, S. (1991). Estimation and Hypothesis Testing of Cointegration Vectors in Gaussian Vector Autoregressive Models. Econometrica, 1551-1580.
18. Johansen, S. (1995). Likelihood-Based Inference in Cointegrated Vector Autoregressive Models,. Oxford: Oxford University Press.
19. Kandır, Y. (2006). Tüketici Güveni ve Hisse Senedi Getirileri İlişkisi: İMKB Mali Sektör Şirketleri Üzerinde Bir Uygulama. Çukurova Üniversitesi. İkt. ve İdr. Bil. Fak.İşletme Bölümü Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(2), 217-230.
20. Langdana, F. K. (2009). Macroeconomic Policy: Demystifying Monetary and Fiscal Policy (2 b.). New York: Springer.
21. Marc&Reuter, B. (2018). The Effect of Electionson Consumer Confidence in Europe. European Commission, 30.
22. Mueller, Dominitz, & Manski. (1957). Contemporary Developments in Entrepreneurial Finance. Newyork: Springer.
23. Oral, E. (2005, 1 14). OECD. 3 12, 2019 tarihinde Consumer Confidence Index for Turkey: http://www.academia.edu/1090590/Consumer_Confidence_Index_for_Turkey adresinden alındı
24. Özerkek&Çelik, Y. (2010). “The Link between Government Spending Consumer Confidence and Consumption Expenditures in Emerging Market Countries. Panoeconomicus., 57(4), 471-485.
25. Özman, Ö. &. (2018). Kredi Temerrüt Takası (CDS) ve KurFaiz İlişkisi : Türkiye Örneği. Bankacılık ve Sermaye Piyasası Araştırmaları Dergisi, 7-8.
26. Roos, M. (2008). Willingness to consume and ability to consume. Journal of Economic behavior & organization, 66(2), 387-402.
27. Stigler, G. J. (1973). General Economic Conditions and National Elections . American Economic Review,Papers and Proceedings, 160-167.
28. Suzuki, M. (1992). Political business cycles in the public mind. American Political Science Review, 86(4), 989-996.
29. Tarı, R. (2005). Ekonometri (3 b.). İstanbul: Kocaeli Üniversitesi Yayınları.
30. TCMB. (2011). Tüketici Eğilim Anketi ve Tüketici Güven Endeksi. http://www.tcmb.gov.tr/ (10 ġubat 2019) adresinden alındı
31. The Conference Board. (2011, 3 2). Symposium on Corporate Political Spending Retrieved from The Conference Board. conference-board: https://.org/politicalspending/index.cfm?id=8365 adresinden alındı
32. Topaloğlu, A. (1996). Çagdas İngiliz Felsefesinde Ateizm Problemi. Yayımlanmamıs Doktora Tezi. izmir.
33. Topaloğlu, E. (2018). Bankalarda Finansal Kırılganlığı Etkileyen Faktörlerin Panel Veri Analizi ile Belirlenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İ.İ.B.F dergisi, 13(1), 15-38.
34. Tunalı & Özkan, ,. (2016). Türkiye’de Tüketici Güven Endeksi ve Tüketici Fiyat Endeksi Arasındaki İlişkinin Ampirik Analizi. İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, 3(2), 54-67.
35. TÜİK. (2013, 3 26). Retrieved from Türkiye İstatistik Kurumu. wikipedia: https://tr.wikipedia.org/wiki/T%C3%BCketici_G%C3%BCven_Endeksi adresinden alındı
36. TÜİK. (2018). Tüketici Güven Endeksi. Ankara: TÜİK.
37. TÜİK. (2021, 03 13). tuik.gov.tr. tuik.gov.tr: https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Ekonomik-Guven-Endeksi-Subat-2021-37509 adresinden alındı
38. Vuchelen, J. (1995). Political events and consumer confidence in Belgium. Journal of Economic Psychology, 10-17.
39. Yaka, R. (2010). Tüketici Güven Endeksi ve Türkiye’de SeçimlER. USBAD Uluslararası Sosyal Bilimler Akademi Dergisi, 1-19.