Structural Transformation, Income Inequality, and Employment Linkages in Turkey’s Regions

Öz

During the post-2001 period of Turkey, the services, industry and agricultural sectors’ employment and value added share have undergone significant changes. The main purpose of this study is to investigate structuralist transformation at a regional level for Turkey and set up links between structural transformation and income inequality for the years between 2006 and 2018. In this context, primarily, sectoral shifts in employment share has been analysed by using shift share analysis at NUTS-1 level. Secondly, a fixed effects panel data model has been implemented for the analysis of linkages between income inequality and sectoral employment shares. The first conclusion is that, Turkey’s region has undergone structural transformation meanwhile deindustrialization is accompanied by tertiarisation. The greatest increase has been realised in the service employment share and the industry has become of secondary importance. The second main conclusion is related with the linkages between income inequality and sectoral employment shares. At NUTS-1 level, the relation between the industrial employment share and income inequality is found to be weak. Additionally, the share of service employment is found to be significant in determining income inequality data. Briefly the service employment share has consequences that have a negative impact on income equality.

Anahtar Kelimeler

• Structural transformation at a regional level in Turkey
• structural transformation and income inequality
• deindustrialization
• shift share analysis

Türkiye Bölgelerinde Yapısal Dönüşüm, Gelir Eşitsizliği ve İstihdam Bağlantıları

Öz

Gelişmekte olan ülkeler grubu içinde yer alan Türkiye’de, hizmetler, sanayi ve tarım sektörlerinin yarattığı istihdam ve katma değerde, 2001 yılı sonrası dönemde önemli değişimler meydana gelmiştir. Meydana gelen bu değişimler, gelir dağılımı üzerinde de önemli etkiler yaratmıştır. Bu çalışmanın amacı, 2006 ve 2018 arasındaki dönemde, Türkiye’de gerçekleşen bu yapısal dönüşüm sürecini bölgesel düzeyde analiz etmek ve bu yapısal dönüşüm süreci ile gelir eşitsizliği arasında bulunan ilişkileri incelemektedir. Bu amaçla, ilk olarak, 2006 ile 2018 yılları arasındaki dönemde, Türkiye’de gerçekleşen istihdam değişiminin NUTS-1 düzeyinde sektörel bazlı analizi, shifts share (pay değişim analizi) yöntemi kullanılarak yapılmıştır. İkinci aşamada ise, panel veri yöntemi yardımıyla, gelir eşitsizliği ile sanayi ve hizmet istihdamı arasındaki ilişkiler araştırılmıştır. Çalışmanın ulaştığı ilk önemli sonuç, 2006 ile 2018 döneminde, Türkiye bölgelerinin sanayisizleşme sürecine eşlik eden hizmetleşme sürecine doğru bir yapısal dönüşüm geçirdiğidir. En fazla istihdam artışının hizmetler sektöründe yaşandığı bu dönemde, sanayi sektörü ikinci planda kalmıştır. Çalışmanın ulaştığı ikinci önemli sonuç, Türkiye’nin ilgili dönemde geçirdiği bu yapısal dönüşüm süreci ile gelir eşitsizliği arasında bulunan ilişki ile ilgilidir. 2006 ile 2018 yılları arasında, sanayi istihdamının gelir eşitsizliği verilerini belirleme gücünün zayıflamış, hizmet istihdamının ise kuvvetlenmiştir. Hizmet istihdamı, gelir eşitsizliğini artıran sonuçlara neden olmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye bölgelerinde yapısal dönüşüm
• yapısal dönüşüm ve gelir eşitsizliği
• sanayisizleşme
• pay değişim analizi (shiftshare)

Kaynakça

1. Ahluwalia, M. S. (1976). Inequality, poverty and development. Journal of Development Economics, 3(4), 307–342. https://doi.org/10.1016/0304-3878(76)90027-4
2. Alisjahbana, A., Kim, K., Sen, K., Sumner, A., & Yusuf, A. (2020). “The developers dilemma” UNU-WIDER Working Paper Series, (2020-35).
3. Akıncı, M., Yılmaz, Ö., (2013). Türkiye’de sektörel istihdam ve bölgesel kalkınma ilişkisi: Shift – Share (değişim payı) analizi. İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası,63(2), 25–51.
4. Anand, S.,& Kanbur, S.R. (1993). The Kuznets process and the inequality development relationship. Journal of Development Economics,40, 25–52. https://doi.org/10.1016/0304-3878(93)90103-T
5. Angeles, Luis (2010). An alternative test of Kuznets’ hypothesis. The Journal of Economic Inequality, 8(4), 463–473. https://doi.org/10.1007/s10888-009-9117-4
6. Bakır, E., Özçelik, E., Özmen, E. ve Taşıran, A.C (2017). Türkiye’de erken sanayisizleşme, M. Koyuncu, H. Mıhcı ve E. Yeldan (Ed.) Geçmişten Geleceğe Türkiye Ekonomisi içinde (s157–192). İstanbul: İletişim Yayınları.
7. Bayar, A. A. (2016). “The decomposition of regional income inequalities of Turkey” Unpublished manuscript. Retrieved from: https.//www.aeaweb.org/conference/2016/retrieve.php?pdfid=1382,10.02. 2018
8. Bayar, A. ve Günçavdı, Ö. (2018), “Türkiye’de sanayisizleşme ve yoksulluk ”, Efil Journal, 1(4), 36–71.

9. Baymul, C. & Sen, K. (2018). “Was Kuznets right? New evidence on the relationship between structural transformation and inequality.” ESRC GPID ResearchNetwork WorkingPaper. 10.
10. Baymul, C. & Sen, K. (2020). Was Kuznets right? New evidence on the relationship between structural transformation and inequality. The Journal of Development Studies, 56(9). 1–20. https://doi.org/10.1080/00220388.2019.1702161
11. Baymul, Ç., & Sen, K. (2019). Kuznets revisited: What do we know about the relationship between structural transformation and inequality?. Asian Development Review, 36(1), 136–167. https://doi.org/10.1162/adev_a_00126.
12. Bourguignon, F., & Morrisson, C. (1990). Income distribution, development and foreign trade: A cross-sectional analysis. European Economic Review, 34(6), 1113–1132. https://doi.org/10.1016/0014-2921(90)90071-6
13. Dastidar, A. (2012). Income distribution and structural transformation: Empirical evidence from developed and developing countries. Seoul Journal of Economics, 25(1), 25–56.
14. Dinç, Ç., & Haynes, K. (1999). Sources of regional ineffciency: An integrated shift-share, data envelopment analysis and input-output Approach? The Annals Of Regional Science,33, 469–489. https://doi.org/10.1007/s001680050116
15. Doğruel, F., & Doğruel, S. (2010). The deindustrialization of Istanbul. Munich PersonalRePEc Archive. Paper No. 27070.
16. Doğruel, F., ve Doğruel, S. (2017). Türkiye’de sanayileşme ve kriz. Koyuncu, M., Mıhcı, H., Yeldan, E. (Ed), Geçmişten geleceğe Türkiye ekonomisi içinde (s. 45–73). İstanbul: İletişim Yayınları.
17. Doğruel, F. ve Doğruel, S. (2018a). Türkiye’de yapısal ve teknolojik değişme. Engin, E., Aslanoğlu, O., Erdoğan, B., Karahasan, B. C., ve K. Tata (Ed), Türkiye ekonomisinde kalkınma ve dönüşüm Taner Berksoy’a armağan içinde (s. 267 – 286). Ankara: İmge Kitabevi.
18. Doğruel, F. ve Doğruel, S. (2018b). Two phases of deindustrialızation policies in İstanbul. Marmara İktisat Dergisi, (2), 186-201.
19. Elburz, Z., & Gezici, F. (2012, August). Regional development policies and industrial employment change in Turkey: a shift share analysis (1992–2008). 52. In ERSA Congress (pp. 21-25). Bratislava.
20. Fabricant, S. (1942). Employment in manufacturing, 1899-1939: An analysis of its relation to the volume of production. National Bureau of Economic Research. New York.Felipe, J., & Mehta, A. (2016). Deindustrialization? A global perspective. Economics Letters,149, 148–151. https://doi.org/10.1016/j.econlet.2016.10.038
21. Felipe, J., Mehta, A., & Rhee, C. (2019). Manufacturing matters... but it’s the jobs that count. Cambridge Journal of Economics, 43(1), 139–168. https://doi.org/10.1093/cje/bex086
22. Filiztekin, A. ve Çelik, M. A. (2010). “Regional income inequality in Turkey”, Megaron, 5(3), 116–127. Günçavdı, Ö., & Bayar, A. A. (2020). Structural transformation and income distribution in Turkey. In A.S. Akad & S. Gürsel (Eds.), Turkey at crossroad (pp.1–43.). London: World Scientific Publishing Co.
23. Haynes, K., & Dinç, Ç. (1997). Productivity change in manufacturing regions: A multifactor/shift-share approach. Growth and Change, 28(2), 201–221. https://doi.org/10.1111/j.1468-2257.1997.tb00770.x
24. Herrendorf, B., Rogerson, R.,& Valentinyi, Á. (2014). Growth and structural transformation, In P. Aghion & S. Durlauf (Eds.), Handbook of economic growth (pp. 855–941). Amsterdam: Elsevier.
25. Kaldor, N. (1967). Strategic factors in economic development. Ithaca (N.Y.): Cornell University Press.
26. Kaplinsky, R. (2013). Global value chains, where they came from, where they are going and why this is important. IKD Working Paper, 68, 1–28.
27. Karaca, O. (2018). Türkiye’de bölgesel yakınsamanın 50 yılı: yeni veri seti ve 1960-2010 dönemi analizi”, Sosyoekonomi, 26, 207–228.
28. Kuznets, S. (1955). Economic growth and income inequality. The American Economic Review,45(1), 1–28.
29. Kuznets, S. S. (1966). Modern Economic Growth. New Haven and London: Yale University Press.
30. Lavopa, A. (2015). Technology-driven structural change and inclusiveness. The role of manufacturing. Inclusive and Sustainable Development Working Paper Series WP 14/2015 Retrieved from: https://www.unido.org/api/opentext/documents/download/9923942/unido-file-9923942
31. Lavopa, A., & Szirmai A. (2012). Industrialization, employment and poverty. UNU-MERIT Working Paper, 2012-081 Retrieved from:http://www.merit.unu.edu/publications/working-papers/abstract/?id=4831
32. Markusen, A., Noponen, H. &Driessen, K. (1991). International trade, productivity, and U.S. regional job growth: A shift share interpretation. International Regional Science Review, 14(1), 15–39. https://doi.org/10.1177/016001769101400102
33. Meçik, O. ve Afşar, M. (2014). Türkiye ekonomisinde yapısal dönüşümler ve işgücü piyasasındaki gelişmeler. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi,1(2).1–23.
34. Meçik, O. ve Aytun, U. (2018). Türkiye ekonomisinde erken sanayisizleşmeye bölgesel bir yaklaşım. METU Studies in Development, 45(1), 59 –81.
35. Mıhcı, H. (2015). Türkiye ekonomisinin sektörel dönüşüm sorunları, İktisat ve Toplum, (61),1–9.
36. Oyvat, C. (2010). How urbanization affects the inequality in developing countries: A critique of Kuznets Curve”, University of Massachusetts New School University Economics Graduate Student Workshop.
37. Palma, J. G. (2005). Four sources of ‘de-industrialization’ and a new concept of the ‘Dutch Disease’. In Ocampo J. A. (Ed.), Beyond reforms: Structural dynamics and macroeconomic vulnerability (pp.71–116).
38. Palo Alto, CA: Stanford University Press and the World Bank.
39. Ravallion, M., & Chen S. (2007). China’s (uneven) progress against poverty. Journal of Development Economics, 82(1), 1–42. https://doi.org/10.1016/j.jdeveco.2005.07.003
40. Ravallion, M., & Datt G. (1996). How important to India’s poor is the sectoral composition of economic growth? The World Bank Economic Review,10(1), 1–25. https://doi.org/10.1093/wber/10.1.1
41. Rodrik, D. (2013). Unconditional convergence in manufacturing. The Quarterly Journal of Economics, 128(1),165–204. https://doi.org/10.1093/qje/qjs047
42. Rodrik, D. (2016). Premature de-industrialization. Journal of Economic Growth,21(1), 1-33. https://doi.org/10.1007/s10887-015-9122-3S
43. chettkat, R., & Yocarini, L. (2006). The shift to services employment: A review of the literature. Structural Change and Economic Dynamics,17(2),127 –147. https://doi.org/10.1016/j.strueco.2005.04.002
44. Selim, R., Günçavdı, Ö. ve Bayar, A. A. (2014), “Household income inequality in Turkey: Functional income sources and regional ineqaulities,” TUSIAD Report, TÜSİAD-T/2014-6/554.
45. Stimson, R., Stough, R., & Roberts, B. (2006). Regional Economic Development. Springer-Verlag Berlin Heidelberg: Springer
46. Suryahadi, A, Suryadarma, D., & Sumarto, S. (2009). The effects of location and sectoral components of economic growth on poverty: evidence from Indonesia. Journal of Development Economics,89(1), 109–17. https://doi.org/10.1016/j.jdeveco.2008.08.003
47. Syrquin, M. (1988). Patterns of structural change. Handbook of Development Economics, 1, 203–273. https://doi.org/10.1016/S1573-4471(88)01010-1
48. Szirmai, A., & Verspagen, B. (2015). Manufacturing and economic growth in developing countries, 1950–2005.Structural Change and Economic Dynamics, 34, 46–59. https://doi.org/10.1016/j.strueco.2015.06.002
49. Tahsin, E. (2019). An investigation of the Palma Ratio for Turkey both on national and regional level. Sosyoekonomi, 27(41), 151 –182.
50. Tansever, S. S., ve Kent O. (2018). Earnings inequality in Turkey: A regional perspective. Marmara İktisat Dergisi,2(1), 117–136.
51. Taymaz, E. ve Voyvoda, E. (2017). Yapısal dönüşüm, sanayileşme ve sanayi politikaları: Küresel eğilimlerden Türkiye ekonomisine kısa bir gezinti. M. Koyuncu, H Mıhcı, A. E.ç Yeldan (Ed.), Geçmişten geleceğe Türkiye ekonomisi, (s. 11-44) .İstanbul: İletişim Yayınları.
52. Timmer, M. P., Erumban, A. A., Los, B., Stehrer, R., & De Vries, G. J. (2014).Slicing up global value chains. Journal Of Economic Perspectives, 28(2), 99 –118. DOI: 10.1257/jep.28.2.99
53. Timmer, M., de Vries, G. J., & De Vries, K. (2015). Patterns of structural change in developing countries. In J. Weiss & M.Tribe (Eds), Routledge handbook of industry and development (pp.79–97), New York, NY: Routledge.
54. Tokatlıoğlu, İ. ve Atan, M (2007). Türkiye’de bölgeler arası gelişmişlik düzeyi ve gelir dağılımı eşitsizliği: Kuznets Eğrisi geçerli mi?. Ekonomik Yaklaşım, 18(65), 25–58.
55. TUİK(2019). Gelir Dağılımı ve Yaşam Koşulları İstatistikleri, Retrieved from: http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1011
56. TUİK(2020).www.tuik.gov.tr UNCTAD (2017).The structural transformation process. trends, theory, and empirical findings. Virtual Institute Teaching Material on Structural Transformation and Industrial Policy Module 1. Retrieved from: https.//vi.unctad.org/stind/m1.pdf
57. UNIDO (2015). Industrial development report 2016: The role of technology and innovation in inclusive and sustainable industrial development. United Nations Industrial Development Organization. Vienna, Retrieved from:https://www.unido.org/sites/default/files/2015-12/EBOOK_IDR2016_FULLREPORT_0.pdf
58. Van Neuss, L. (2018). Globalization and deindustrialization in advanced countries. Structural Change and Economic Dynamics, 45, 49–63. https://doi.org/10.1016/j.strueco.2018.02.002
59. Yeldan, E. (2008). Küreselleşme sürecinde Türkiye ekonomisi. İstanbul: İletişim Yayınları.
60. Yerdelen Tatoğlu, F. (2012). Panel veri ekonometrisi. İstanbul: Beta Yayıncılık.
61. Yusuf A. , Sumner A. (2018). Poverty, Inequality and Jobs.How Does the Sectoral Composition of Employment Affect Inequality? UNU WIDER Conference ThinkDevelopment Think WIDER, 13-15 September 2018, Retrieved from https.//www.wider.unu.edu/sites/default/files/Events/PDF/Slides/ThinkDevConf-Yusyf-and Sumner.pdf