Determinants of Supply Chain Innovation

Öz

Purpose: The aim of this study is to determine the factors affecting firm-level supply chain innovation. Methodology: This study uses Turkish firm-level data from 2013 Business Environment and Enterprise Performance Survey, jointly conducted by The European Bank for Reconstruction and Development EBRD and the World Bank. A logit model is developed for analyses. Findings: Findings suggest that R&D activities, export intensity and labor structure are the most critical factors for supply chain innovation. Practical implications: Testing the model in different countries can exhibit different patterns across different environments. Testing the effects of supply chain integration on innovation with a larger data set will also contribute to the literature. Originality: Existing studies on innovation and supply chain in literature fail to explicitly analyze innovation in the entire supply chain, and empirical studies that focus on the factors affecting supply chain innovation are rare. This study aims to help fill these gaps in the literature.

Anahtar Kelimeler

• Innovation,Supply Chain,Turkey

Tedarik Zinciri Yeniliğinin Belirleyicileri

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı firmaların tedarik zinciri yeniliği yapma kararlarını etkileyen faktörleri belirlemektir. Yöntem: 2013 yılına ait Dünya Bankası ile Avrupa İmar ve Kalkınma Bankası’nın birlikte yürüttükleri İş Ortamı ve İşletme Performansı Anketi’nden Türk firmalarına ait veriler derlenmiştir. Analizler için lojistik regresyon modeli kullanılmıştır. Bulgular: Tedarik zinciri yeniliğini etkileyen en belirleyici faktörler olarak firmaların Ar-Ge faaliyetleri, ihracat yoğunluğu ve personel bileşeni bulunmuştur. Sonuç ve Öneriler: Modelin farklı ülkeler için denenmesi farklılıkların ortaya konması için faydalı olacaktır. Ayrıca tedarik zinciri bütünleşmesinin etkilerini ölçmek için daha büyük bir veri seti ile yapılan çalışmalar da literatüre önemli katkılar sağlayacaktır. Özgün Değer: Tedarik zinciri ve yenilik konularındaki mevcut araştırmalar tedarik zinciri ağına yayılan yenilikleri açık bir şekilde analiz etmediği gibi, tedarik zinciri ağındaki yeniliklerin belirleyicilerine odaklanan ampirik çalışmalar da çok sınırlıdır. Bu çalışma literatürdeki bu boşlukların doldurulmasına katkı sağlamaktadır

Anahtar Kelimeler

• Yenilik, Tedarik Zinciri, Türkiye

Kaynakça

1. Aghion, P., & P. Howitt (1992), “A model of growth through creative destruction”. Econometrica, 60 (2), 323-352.
2. Aguirregabiria, V., & Alonso-Borrego, C. (2001), “Occupational structure, technological innovation, and reorganization of production”, Labour Economics, 8(1), 43-73.
3. Akcigit, U., & Kerr, W. R. (2010), “Growth through heterogeneous innovations”, NBER, Working Paper 16443. (http://www.nber.org/papers/w16443)
4. Akgul, A. K. (2015), “Internal Capabilities, External Sources of Knowledge, And Innovativeness: An Empirical Study of Turkish Manufacturing Industry”, Research Journal of Business and Management, 2(3), 401-411.
5. Arlbjørn, J. S., de Haas, H., & Munksgaard, K. B. (2011), “Exploring supply chain innovation”, Logistics Research, 3(1), 3-18.
6. Arlbjørn, J. S., & Paulraj, A. (2013), Special topic forum on innovation in business networks from a supply chain perspective: current status and opportunities for future research, Journal of Supply Chain Management, 49(4), 3-11.
7. Arslanagic-Kalajdzic, M., Balboni, B., Kadic-Maglajlic, S., & Bortoluzzi, G. (2017), “Product innovation capability, export scope and export experience: Quadratic and moderating effects in firms from developing countries”, European Business Review, 29(6), 680-696.
8. Bayarcelik, E. B., Tasel, F., & Apak, S. (2016), “Innovation Factors in Service Industry and Knowledge Based Economy”, Journal of Management Marketing and Logistics, 3(2), 145-155.

9. Bellmann, L., & Schank, T. (2000), “Innovations, wages and demand for heterogeneous labour: New evidence from a matched employer-employee data-set”, https://papers.ssrn. com/ sol3/papers.cfm?abstract_id=224112.
10. Bertschek, I., Erdsiek, D., & Trenz, M. (2017), “IT Outsourcing—A Source of Innovation? Microeconometric Evidence for Germany”, Managerial and Decision Economics, 38(7), 941-954.
11. Bıçakçı, P. S., & Üreten, S. (2017), “Tedarik Zinciri Yönetimi Uygulamalarının Zincir Performansı Üzerindeki Etkileri: Bir Uygulama”, İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 367-386.
12. Burmaoğlu, S., Şeşen, H., & Kazançoğlu, Y. (2015), “Determinants of Logistic Sector Innovation Creating Common Value Nodes in Supply Chain”, LAÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2), 37-58.
13. Can, P (2012), Pazarlama Süreçlerinin İnovasyon Stratejilerine Etkisi Üzerine Bir Araştırma. Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum.
14. Can, P., ve Erciş, A. (2013), Tedarik Zinciri Yönetiminin Inovasyon Stratejilerine Etkisi Üzerine Bir Araştırma, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(2), 95-122.
15. Coad, A., Segarra, A., & Teruel, M. (2016), “Innovation and firm growth: Does firm age play a role?”, Research Policy, 45(2), 387-400.
16. Coşar, A. K., and Demir, B. (2016), “Domestic road infrastructure and international trade: Evidence from Turkey”, Journal of Development Economics, 118, 232-244.
17. Christopher, Martin (2011), Logistics & Supply Chain Management, 4th Edition. Dorchester: Pearson UK.
18. Criscuolo, P., Nicolaou, N., and Salter, A., (2012), “The elixir (or burden) of youth? Exploring differences in innovation between start-ups and established firms”, Research Policy, 41, 319-333.
19. Çağlıyan, V. (2009), Yenilikçilik, tedarikçi katılımı ve işletme performansı üzerine değer zinciri yönetimi temelli bir yaklaşım: otomotiv sektöründe görgül bir araştırma, Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Konya.
20. Dachs, B., and Ebersberger, B. (2009), “Does foreign ownership matter for the innovative activities of enterprises?”, International Economics and Economic Policy, 6(1), 41-57.
21. De Bondt, R. and Vandekerckhove, J. (2012), “Reflections on the relation between competition and innovation”, Journal of Industry, Competition and Trade, 12(1), 7–19.
22. Demirkol, F. (2017), “Lojistik Hizmeti Veren Firmalarda Teknoloji Kullanımının Karar Alma Mekanizmalarına Etkisi”. İGÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 197-224.
23. Doğan, A. G. D. B., & Albeni, M. (2015), “Türk İmalat Sanayisinde Firma Düzeyinde Yeniliğin Belirleyicileri Üzerine Bir Araştırma”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), 287-298.
24. Douglas M. Lambert (2014), Editor, Supply Chain Management: Processes, Partnerships, Performance, Fourth Edition, Ponte Vedra Beach , FL: Supply Chain Management Institute, p. 2.
25. Eren, H., Karaca, S., and Kılıç, A. (2015), “Firma içi ve dışı kaynakların organizasyonel yenilik geliştirmedeki etkileri”, Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 13(3), 157-179.
26. Ercan, N. Y. (2000), “İçsel Büyüme Teorisi: Genel Bir Bakış”, Planlama Dergisi Özel Sayı-DPT’nin Kuruluşunun 42. Yılı, 129-138.
27. Foster, L., J. Haltiwanger, & C. J. Krizan (2001), “Aggregate Productivity Growth: Lessons from Microeconomic Evidence. In New Developments in Productivity Analysis” , ed. C.R. Hulten, E.R. Dean, and M.J. Harper. Chicago, IL: University of Chicago Press.
28. Freeman, C., & Perez, C. (1988), “Structural crises of adjustment: business cycles. Technical change and economic theory”, Londres: Pinter.
29. Gao, D., Xu, Z., Ruan, Y. Z., & Lu, H. (2017), “From a systematic literature review to integrated definition for sustainable supply chain innovation”, Journal of Cleaner Production, 142, 1518-1538.
30. Gkypali, A., Rafailidis, A., & Tsekouras, K. (2015), “Innovation and export performance: do young and mature innovative firms differ?”, Eurasian Business Review, 5(2), 397-415.
31. Gorodnichenko, Y. & Schnitzer, M. (2012), “Financial constraints and innovation: Why poor countries don’t catch up”, World Development, 40 (2), 273-290.
32. Grawe, S. J. (2009), “Logistics innovation: a literature-based conceptual framework”, The International Journal of Logistics Management, 20(3), 360-377.
33. Green, W. H. (2012), Econometric Analysis, 7th Edition, Saddle River NJ: Pearson.
34. Grossman, G. M., & Helpman, E. (1991), “Trade, knowledge spillovers, and growth”, European Economic Review, 35(2-3), 517-526.
35. Hall, B. H., & Lerner, J. (2010), “The financing of R&D and innovation”, Handbook of the Economics of Innovation, 1, 609-639.
36. Kalaycı, E. (2012), “Analyzing the determinants of R&D, its impact on productivity and efficiency of firms in the Turkish manufacturing industry”, Ph.D. Dissertation, The Deparment of Science and Technology Policy Studies, METU. Kalkınma Bakalığı, (2013), “Onuncu kalkınma planı” (2014-2018).
37. Keren, M., & Ofer, G. (2002), “The role of FDI in trade and financial services in transition: What distinguishes transition economies from developing economies?”, https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1673055.
38. Koçoğlu, İ. (2010), Tedarik Zinciri Yönetiminde Yenilik ve Bilgi Paylaşımının Önemi, Yüksek Lisans Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gebze.
39. Lindberg, A., & Götberg, A. (2016), “Radical Supply Chain Innovation-Developing a Generic and Actionable Framework”, https://lup.lub.lu.se/student-papers/search/ publication/8882062.
40. Love, J. H., & Roper, S. (2015), “SME innovation, exporting and growth: A review of existing evidence”, International Small Business Journal, 33(1), 28-48.
41. OECD. (2009), Innovation in Firms: A Microeconomic Perspective, Paris: OECD. The Global Competitiveness Report 2017–2018 (https://www.weforum.org/reports/ the-global-competitiveness-report-2017-2018)
42. Romer, P. M. (1990), “Endogenous technological change”, Journal of political Economy, 98(5, Part 2), S71-S102.
43. Schumpeter, J. A. (1934), The Theory of Economic Development, Cambridge: Harvard University Press.
44. Schumpeter, J. A. (1942), Capitalism, Socialism and Democracy, New York: Harper and Row.
45. Sevinç, M., and Ulusoy, G. (2016), “Innovation clusters and determinants of innovativeness in manufacturing industries”, http://research.sabanciuniv.edu/29243/.
46. Taymaz, E. (2001), Ulusal Yenilik Sistemi: Türkiye İmalat Sanayiinde Teknolojik Değişim ve Yenilik Süreçleri (National System of Innovation: Processes of Innovation and Technological Change in Turkish Manufacturing Industry), Ankara: TUBITAK/TTGV/SIS.
47. TÜİK. (2014), Yenilik Araştırması, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do? id=18662#.
48. Ünlü, F., ve Gençoğlu, P. (2016), “Avrupa Birliği’ne Uyum Sürecinde Türk İmalat Sanayinin Göreceli İnovasyon Performansı: Çok değişkenli istatistiksel bir analiz”, Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (47), 183-206.
49. Wang, M. (2016), “Logistics capability, supply chain uncertainty and risk, and logistics performance: An empirical analysis of the Australian courier industry” https:// researchbank.rmit.edu.au/view/rmit:162011.
50. Yiğit, M.T. ve Sayek-Böke, S. (2011), “Ar-Ge Etkinliklerinin Gelişmekte Olan Ülkelerdeki Verimlilik Etkisi”. Proje No: 109K123, TÜBİTAK.
51. Yudaeva, K., Kozlov, K., Melentieva, N., & Ponomareva, N. (2003), “Does foreign ownership matter?”, Economics of Transition, 11(3), 383-409.