MODELING OF SEA WATER INTRUSION AND POSSIBLE SCENARIOS FOR GROUNDWATER USE: THE CASE OF THE TUNIS COTE ORIENTALE AQUIFER
Öz
The Cote-Orientale coastal aquifer in northeastern Tunisia, covering 430 km², is under increasing pressure from intensive groundwater abstraction for irrigation. This study investigates the spatial and temporal evolution of seawater intrusion and evaluates management strategies using a coupled groundwater-flow and solute-transport model. A MODFLOW model was developed and calibrated under steady-state conditions using hydraulic-head, recharge, and abstraction data for 2004. A nine-layer SEAWAT model then simulated variable-density groundwater flow and salinity transport. Calibration produced root mean square error values of 2.98 m for hydraulic head and 2.54 g/L for total dissolved solids. The calibrated model indicated that seawater intrusion extends approximately 2–3 km inland and intensifies with depth, while upconing further increases salinity locally. Scenario simulations showed that increased abstraction accelerates the inland migration of the saline front, whereas reduced abstraction promotes its gradual long-term retreat. Relocating coastal wells farther inland without reducing total abstraction was ineffective. These findings demonstrate that controlling total groundwater abstraction is more effective than well relocation alone and provide a basis for sustainable management of vulnerable semi-arid coastal aquifers.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
This study was supported by the Süleyman Demirel University Scientific Research Projects Coordination Unit under project number 1590-D-07. This study was also partially supported by the TUBITAK-SERST joint research project No. 103Y112 (SERST).
Proje Numarası
This study was supported by the Süleyman Demirel University Scientific Research Projects Coordination Unit under project number 1590-D-07. This study was also partially supported by the TUBITAK-SERST joint research project No. 103Y112 (SERST).
Etik Beyan
No conflict of interest was declared by the authors.
Teşekkür
This study is based on a section of my doctoral dissertation, which was published in 2010 by the Institute of Natural Sciences at Süleyman Demirel University. My doctoral advisor, Prof. Dr. Ahmet DOĞAN, who made significant contributions to my work, passed away in 2019. Without him, this dissertation would never have been completed. I honor his memory with respect.
The content presented in Section 4.1, “Numerical Simulation,” was previously presented orally as a conference paper at the 6th International Advanced Technologies Symposium (IATS’11), held in Elazığ, Turkey, on 16–18 May 2011.
DENİZ SUYU GİRİŞİMİNİN MODELLEMESİ VE YERALTI SUYU KULLANIMINA YÖNELİK OLASI SENARYOLAR: TUNUS COTE ORIENTALE AKİFERİ ÖRNEĞİ
Öz
Kuzeydoğu Tunus’ta yer alan ve yaklaşık 430 km²’lik bir alanı kaplayan Cote-Orientale kıyı akiferi, sulama amaçlı yoğun yeraltı suyu çekimi nedeniyle giderek artan bir baskı altındadır. Bu çalışma, deniz suyu girişiminin mekânsal ve zamansal gelişimini incelemekte ve birleşik bir yeraltı suyu akımı ve çözünen madde taşınım modeli kullanarak yönetim stratejilerini değerlendirmektedir. MODFLOW modeli, 2004 yılına ait hidrolik yük, beslenim ve çekim verileri kullanılarak kararlı durum koşullarında geliştirilmiş ve kalibre edilmiştir. Daha sonra, değişken yoğunluklu yeraltı suyu akımı ile tuzluluk taşınımını benzetmek amacıyla dokuz katmanlı bir SEAWAT modeli uygulanmıştır. Kalibrasyon sonucunda hidrolik yük için 2.98 m, toplam çözünmüş madde için ise 2.54 g/L kök ortalama kare hata değerleri elde edilmiştir. Kalibre edilen model, deniz suyu girişiminin yaklaşık 2–3 km iç kesimlere ilerlediğini, daha derin akifer katmanlarında daha belirgin olduğunu ve yerel olarak tuzlu su yükselimiyle şiddetlendiğini göstermiştir. Senaryo analizleri, artan çekimin tuzlu su cephesinin ilerlemesini hızlandırdığını, azaltılan çekimin ise uzun vadede kademeli gerileme sağladığını ortaya koymuştur. Toplam çekim azaltılmadan kıyı kuyularının iç kesimlere taşınması etkisiz kalmıştır. Bulgular, toplam yeraltı suyu çekiminin kontrolünün sürdürülebilir yönetim açısından daha etkili olduğunu göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Bu çalışma, Süleyman Demirel Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Koordinasyon Birimi tarafından 1590-D-07 proje numarasıyla desteklenmiştir. Bu çalışma ayrıca TUBİTAK-SERST ortak araştırma projesi No. 103Y112 (SERST) tarafından kısmen desteklenmiştir.
Proje Numarası
This study was supported by the Süleyman Demirel University Scientific Research Projects Coordination Unit under project number 1590-D-07. This study was also partially supported by the TUBITAK-SERST joint research project No. 103Y112 (SERST).
Etik Beyan
Yazarlar tarafından herhangi bir çıkar çatışması bildirilmemiştir.
Teşekkür
Bu çalışma, 2010 yılında Süleyman Demirel Üniversitesi Doğa Bilimleri Enstitüsü tarafından yayınlanan doktora tezimin bir bölümüne dayanmaktadır. Çalışmama önemli katkılarda bulunan doktora danışmanım Prof. Dr. Ahmet DOĞAN, 2019 yılında vefat etmiştir. O olmasaydı, bu tez asla tamamlanamazdı. Onun hatırasını saygıyla anıyorum. Bölüm 4.1, “Sayısal Simülasyon”da sunulan içerik, daha önce 16–18 Mayıs 2011 tarihlerinde Türkiye’nin Elazığ kentinde düzenlenen 6. Uluslararası İleri Teknolojiler Sempozyumu’nda (IATS’11) bir konferans bildirisi olarak sözlü olarak sunulmuştur.