Sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinde fiziksel aktivite düzeyi ile eleştirel düşünme arasındaki ilişki: kesitsel bir çalışma

Öz

Amaç: Fiziksel aktivite üniversite öğrencilerinde hem fiziksel hem de mental sağlık açısından önem taşımaktadır. Son yıllarda sağlık çalışanlarının hastaların problemlerinin özüne inebilme ve farklı tedavi metotları sunabilmeleri açısından eğitim aşamasındaki eleştirel düşünme becerileri üzerinde durulmakta ancak eleştirel düşünme ile ilişkili faktörler net olarak tanımlanmamaktadır. Bu nedenle çalışmamızda amacımız sağlık bilimleri fakültesi öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyi ve eleştirel düşünme becerileri arasındaki ilişkiyi incelenmekti. Yöntem: Kesitsel olarak planlanan çalışmamıza 18-31 yaş arası 160 üniversite öğrencisi (ortanca yaş; 20 [min-maks; 19-31] yıl, beden kütle indeksi; 21 [min-maks; 15-38] kg/m2) dahil edildi. Eleştirel düşünme eğilimleri Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği ile, fiziksel aktivite düzeyleri Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi ile sorgulandı. Bulgular: Öğrencilerin ile Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği beceri boyutu, değer boyutu ve total skoru ile yürüme skoru (sırasıyla, r=0,580, r=0,490, r=0,630, p<0,05) ve orta şiddetli fiziksel aktivite (sırasıyla, r=0,440, r=0,640, p<0,05) skorları arasında orta düzeyde korelasyon bulundu. Öğrencilerin total fiziksel aktivite skorları ile eleştirel düşünme eğilimi ölçeği beceri boyutu, değer boyutu ve total skoru arasında yüksek düzeyde korelasyon elde edildi (sırasıyla, r=0,860, r=0,720, r=0,710, p<0,05). Öğrencilerin oturma süresi ile Eleştirel Düşünme Eğilimi Ölçeği total skoru arasında orta düzeyde negatif korelasyon bulundu (r=-0,413, p<0,001). Sonuç: Çalışmamızın sonuçları sağlık bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerde fiziksel aktivite düzeyinin eleştirel düşünme becerisi ile ilişkili olduğunu göstermiştir. Öğrencilerin fiziksel aktivite düzeyleri arttırılarak eleştirel düşünme becerilerinin geliştirilmesi sağlanabilir.

Anahtar Kelimeler

• Düşünme becerileri
• Eleştirel düşünme
• Fiziksel aktivite
• Üniversite öğrencileri

Relationship between physical activity level and critical thinking in faculty of health sciences students: A cross-sectional study

Öz

Purpose: Physical activity is important for university students in terms of both physical and mental health. In recent years, critical thinking skills at the education stage have been emphasized to allow healthcare professionals to get to the core of patients' problems and offer different treatment methods, but the factors related to critical thinking are not clearly defined. Therefore, our aim in our study was to examine the relationship between the physical activity level and the critical thinking skills of health sciences faculty students. Methods: The demographic information of 160 university students between the ages of 18-31 (median age; 20 [min-max; 19-31] years, body mass index; 21 [min-max; 15-38] kg/m2) were recorded. Critical thinking dispositions with the Critical Thinking Disposition Questionnaire and physical activity levels with the International Physical Activity Questionnaire were questioned. Results: A moderate correlation was found between the Critical Thinking Disposition Questionnaire’s skill dimension, value dimension, and total score with the student's walking score (r=0.580, r=0.490, r=630, p<0.05, respectively) and moderate-intensity physical activity (r=0.440, r=0.640, p<0.05, respectively) scores. A high level of correlation was found between the students' total physical activity scores and the Critical Thinking Disposition Questionnaires skill dimension, value dimension, and total score (r=0.860, r=0.720, r=0.710, p<0.05, respectively). A moderate negative correlation was found between the sitting time of the students and the total score of the Critical Thinking Disposition Questionnaire (r=-0.413, p<0.001). Conclusion: The results of our study showed that the level of physical activity of students studying at the faculty of health sciences is associated with critical thinking skills. By increasing the physical activity levels of the students, the development of critical thinking skills can be achieved.

Anahtar Kelimeler

• Thinking skills
• Critical thinking
• Physical activity
• University students

Kaynakça

1. WHO guidelines on physical activity and sedentary behavior: at a glance. Geneva: World Health Organization; 2020. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
2. WHO. World Health Organization; Switzerland: 2018. Prevalence of insufficient physical activity.
3. Strong WB, Malina RM, Blimkie CJ, et al. Evidence-based physical activity for school-age youth. J Pediatr. 2005;146:732-737.
4. Arend B. Encouraging critical thinking in online threaded discussions. J Educ Online. 2009;6:1-23.
5. Sartore-Baldwin ML, Das BM, Schwab LM. Undergraduate students’ physical activity levels and experiences in a service-learning dog walking class: an exploratory pilot study. J Am Coll Health. 2021;69:617-624.
6. Marmeleira J. An examination of the mechanisms underlying the effects of physical activity on brain and cognition. Eur Rev Aging Phys Act. 2013;10:83–94.
7. Demirel Ö. Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem Yayıncılık; 2005.
8. Fisher A. Critical thinking: An introduction. Londra: Cambridge University; 2001.

9. Huhn K. Effectiveness of a clinical reasoning course on willingness to think critically and skills of self-reflection. J Phys Educ. 2017;3:59-63.
10. Findyartini A, Hawthorne L, McColl G, et al. How clinical reasoning is taught and learned: Cultural perspectives from the University of Melbourne and Universitas Indonesia. BMC Med Educ. 2016;16:185.
11. Andreou C, Papastavrou E, Merkouris A. Learning styles and critical thinking relationship in baccalaureate nursing education: a systematic review. Nurse Educ Today. 2014;34:362-371.
12. Christensen N, Black L, Furze J, et al. Clinical Reasoning: Survey of teaching methods, integration, and assessment in entry-level physical therapist academic education. Phys Ther. 2017;97:175–86.
13. Paul R, Elder L. Kritik düşünce (E. Aslan ve G. Sart, Çev.). Ankara: Nobel Yayınları; 2013.
14. Hüzmeli İ, Doğru Hüzmeli E, Gökçek Ö. Fizyoterapi ve rehabilitasyon öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri ve öğrenme stilleri. Sağlık Bilimlerinde Eğitim Dergisi. 2018;1:1-11.
15. Phan HP. Relations between goals, self-efficacy, critical thinking, and deep processing strategies: A path analysis. Educ Psychol. 2009;29:777-799.
16. Valkenborghs SR, Noetel M, Hillman CH, et al. The impact of physical activity on brain structure and function in youth: A systematic review. Pediatrics. 2019;144:e20184032.
17. Ballesteros S, Piccardi L, Goh JOS. Editorial: Effects of physical exercise on brain and cognitive functioning. Front Hum Neurosci. 2022;16:939112.
18. Savcı S, Öztürk M, Arıkan H, et al. Üniversite öğrencilerinin fiziksel aktivite düzeyleri. Türk Kardiyol Dern Arş. 2006;34:166-172.
19. Faul F, Erdfelder E, Lang AG, et al. G*power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behav Res Methods. 2007;39:175–191.
20. Craig CL, Marshall AL, Sjöström M, et al. International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Med Sci Sports Exerc. 2003;35:1381-1395.
21. Öztürk M. Üniversitede eğitim-öğretim gören öğrencilerde uluslararası fiziksel aktivite anketinin geçerliliği ve güvenirliği ve fiziksel aktivite düzeylerinin belirlenmesi. Yüksek Lisans Tezi. 2005.
22. Karalı Y. Eğitim fakültesi öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri: İnönü Üniversitesi örneği. MS thesis. İnönü Üniversitesi. 2012.
23. Schober P, Boer C, Schwarte LA. Correlation coefficients: Appropriate use and interpretation. Anesth Analg. 2018;126:1763–1768.
24. Seferoğlu SS, Akbıyık C. Eleştirel düşünme öğretimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 2006;30:193-200.
25. Özdemir SM. Üniversite öğrencilerinin eleştirel düşünme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 2005;3:297-316.
26. Dil S, Öz F. Hemşirelik Yüksekokulu ve Beslenme ve Diyetetik Bölümü öğrencilerinin eleştirel düşünme becerilerini etkileyen faktörler. Zonguldak Sağlık Yüksekokulu Sağlık Eğitim Araştırma Derg. 2005;1:12-25.
27. Çalışkan N, Karadağ M, Durmuş İskender M, et al. Eleştirel düşünme dersinin hemşirelik öğrencilerinin eleştirel düşünme eğilimleri ve eleştirel düşünme motivasyonlarına etkisi. Turkiye Klinikleri J Nurs Sci. 2020;12.
28. Yanık A, Nogay NH. Sağlık çalışanlarında sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının değerlendirilmesi. Fırat Tıp Dergisi. 2017;22:167-76.
29. Maynard CA. Relation of critical thinking ability to professional nursing competence. J Nurs Educ. 1996;35:12-18.
30. Laleh MM, Mohammadimehr M, Jame SZB. Designing a model for critical thinking development in AJA University of Medical Sciences. J Adv Med Educ Prof. 2016;4:170-187.
31. Athari Z, Sharif S, Nasr AR, et al. Assessing critical thinking in medical sciences students in two sequential semesters: does it improve? J Edu Health Promot. 2013;2:30-34
32. Kraut A, Melamed S, Gofer D, et al. Effect of school age sports on leisure time physical activity in adults: The CORDIS study. Med Sci Sports Exerc. 2003;35:2038-2042.