Perception of Violence Against Women Among Health Care Proffessionals And Affecting Factors

Öz

Aim: This study was carried out to determine health staff’s perceptions of violence against women and effective factors.Material and Methods: The study was carried out at Çorum State Hospital May 2011. It can be accessed on the dates specified in the study, who agreed to participate in this study all of them consisted N = 255 the sample.. The data was collected with a questionnaire form by using face to face method and statistical analysis was performed by SPSS 17.0.Results: In the study, 56.9% of health professionals reported that they faced with any type of violence and 68.6% of reported they didn’t take any training on violence. The proportions of women and nurses were higher than the others about there was nothing that the laws could do on violence Men:59.3%; Women: 73.0%; Doctors:61.9%; Nurses:73.9%; Other Health Professionals:55.6% and about any one should not intervene to the violence because of the special family life Men:46.9%; Women:71.3%; Doctors:57.1%; Nurses:63.3%; Other Health Professionals:44.4% .Conclusion: In under graduate and postgraduate trainings of health care professionals subject are as about violence against women should be given and more efforts should be spent for raising awareness among men.

Anahtar Kelimeler

• Health professional,violence against to women,perception,affecting factors

Sağlık Çalışanlarının Kadına Yönelik Şiddet Algılayışı ve Etkileyen Faktörler

Öz

Amaç: Bu çalışma, sağlık çalışanlarının kadına yönelik şiddet algılayışları ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır.Gereç ve Yöntemler: Çalışma, 5-6 Mayıs 2011 tarihlerinde Çorum Devlet Hastanesi’nde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada belirlenen tarihlerde ulaşılabilen, çalışmaya katılmayı kabul eden tüm sağlık çalışanları N=255 araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Veriler, anket formu aracılığı ile ve yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmış, SPSS 17.0 istatistik paket programı kullanılmıştır.Bulgular: Çalışmada sağlık çalışanlarının %56.9’u şiddetin herhangi bir türü ile karşılaştıklarını, %68.6’sı şiddetle ilgili herhangi bir eğitim almadıklarını bildirmiştir. Kadına yönelik şiddet konusunda yasaların yapabileceği bir şeyin olmadığı Erkek:%59.3; Kadın:%73.0 , Hekim;%61.9; Hemşire;%73.9; Diğer Sağlık Personeli;% 55.6 ve aile yaşamının özel olup yaşananlara kimsenin müdahale etmemesi gerektiği Erkek:%46.9; Kadın:%71.3 , Hekim;%57.1; Hemşire;%63.3; Diğer Sağlık Personeli;%44.4 görüşlerine katılmayan kadınların ve hemşirelerin oranı diğerlerine göre daha yüksektir.Sonuç: Sağlık çalışanlarının mezuniyet öncesi ve sonrası eğitimlerinde kadına yönelik şiddet konusuna yer verilmesi ve erkekler arasında farkındalık yaratma çalışmalarının hızlandırılması önerilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık Çalışanları,kadına yönelik şiddet,algılayış,etkileyen faktörler

Kaynakça

1. Pekin+5 Siyasi Deklarasyonu ve Sonuç Belgesi. Pekin Deklarasyonu ve Eylem Platformu. İkinci Baskı, Ankara: TC Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Kadının Statüsü veSorunları Genel Müdürlüğü Yayını, 2003.
2. Garcia-Moreno C, Jansen HAFM, Ellsberg M, Heise L, Watts C. WHO multi-country study on women’s health and domestic violence against women. Geneva, World Health Organization, 2005.3
3. World Health Organization, Global and Regional Estimates of Vio- lence against Women, Erişim adresi: http://apps.who.int/iris/bitstre- am/10665/85239/1/9789241564625_eng.pdf, p2. Forindividual country in formation, see full compilation of data in UN Women, 2012, Violence against Women Prevalence Data: Surveysby Country.
4. Ofice on Womens Health, Erişim Tarihi:13.01.2015. Office on Women’s Health US department of health and human services violance agenist women. http://womenshealth.gov/violence-against-women/types-of-vi- olence/domestic-intimate-partner-violence.html
5. Technical report 2014 Violence against women: an EU-widesurveyErişim Tarihi: 13.01.2015 Erişim adresi: Technicalreporthttp://fra.europa.eu/si- tes/default/files/fra-2014-vaw-survey-technical-report-1_en.pdf
6. Türkiye’de kadına yönelik aile içi şiddet araştırması. Özet rapor 2009. Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü KSG. Ankara, 2009.
7. Jansen HAFM, Watts C,Ellsberg M, Heise L, Garcia-MorenoC. Interviewertra- iningintheWHOmulti-countrystudyonwomen’shealthanddomesticviolence. ViolenceAgainstWomen. 2004;10:831-849.
8. Nurses, always there for you: United against violence. anti-violence tool kit. Geneva: International Council of Nurses Publishing 2001: 1-29.

9. Özvarış ŞB, Demirören M, Korkut F, Özbek E, Şener Ş, Teker N, Tunay Ş, Üner S. Kadına yönelik aile içi şiddetle mücadelede sağlık hizmetleri: birinci basamak sağlık kuruluşları ve hastane acil servislerinde çalışan sağlık personeli için. kadına yönelik aile içi şiddetle mücadeledesağlık hizmetleri. Ankara: TC Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü ve TC Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Yayını2008.
10. Biriken H. Kadına yönelik şiddet neden bir sağlık sorunudur. I. kadın sağ- lığı kongresi: “kadına yönelik şiddet” kongre kitabı 20-22 Mart 2008. Ankara, TTB ve HÜ Yayını 2008: 109-111.
11. Salaçin S. Sağlık Çalışanlarının Kadına Yönelik Şiddetin Önlenmesinde Üstlenebilecekleri Roller. Toplumsal Cinsiyet, Sağlık ve Kadın. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Kadın Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayını2003: 295-306.
12. Akın A. Kadına Yönelik Aile İçi Şiddetin Kadın Sağlığına Etkileri: Kadına Yönelik Aile İçi Şiddetle Mücadelede Sağlık Hizmetleri. Ankara: TC Baş- bakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü Yayını,2008.
13. Yazıcı S, Mamuk R. Sağlık çalışanlarının kadına yönelik şiddete yaklaşım- ları. Bakırköy Tıp Dergisi. 2010; 6:73-77.
14. Kayrın N. Fiziksel şiddette uğramış kadınlar ve tıptan beklentileri: kadın hasta hakları çerçevesinde bir değerlendirme. (Tez). Adana: Çukurova Üniversitesi, 2011.
15. Tel H.Gizli sağlık sorunu: ev içi şiddet ve hemşirelik yaklaşımları. Cumhu- riyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi.2002;6:1-9.
16. Önal G. Sağlık alanında kadına yönelik şiddete etik yaklaşım kadına yöne- lik şiddet ve hekimlik sempozyumu: Ankara, 16-17 Kasım 2002. Ankara: Ankara Tabip Odası Yayınları2003: 59-69.
17. Nüfus Etütleri Enstitüsü HÜ. Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması2003, Ankara 2004. http://.hips.hacettepe.edu.tr/tnsa2003/analizrapor-htm.
18. Owen FK, Owen DW. Kadına yönelik aile içi şiddet. T.C. Başbakanlık Kadın Statüsü Genel Müdürlüğü, Ankara 2008.
19. Güler N, Tel H, Tuncay, FÖ. Kadının aile içinde yaşanan şiddete bakışı. Cumhuriyet Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2005;27:51-56.
20. Bek MG, Altun A. Medyada aile içi şiddet araştırması, gazete haberlerinde aile ici şiddetin temsili: haberlerin nicel analizi(özet) yayınlanmamış rapor. An- kara Üniversitesi İletişim Fakültesi Gazetecilik Bölümü.2007