5 Yaş Çocuklarının Sosyal Duygusal Uyumları İle Ebeveynlerinin Tutumları Arasındaki İlişki
Öz
Okulöncesi dönemde çocuklar zaman zaman çeşitli nedenlerden dolayı sosyal duygusal uyum problemleri yaşayabilmektedir. Sosyal duygusal gelişim sürecinde ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumlarının, çocukla kurulan etkileşim sürecinde kritik bir rol oynadığı bilinmektedir. Ebeveynler ile kurulan bu ilişki biçimi çocuğun daha sonraki ilişkilerinde kullanacağı yeni iletişim örüntülerini oluşturmaktadır. Bu araştırmada, 5 yaş çocuklarının okuldaki sosyal duygusal uyumları ile ebeveynlerin çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama modelinde gerçekleştirilen bu araştırmada katılımcı grubunu okul öncesi eğitim kurumuna devam eden 5 yaş grubu 50 çocuğun 50 ebeveyni ve 4 öğretmeni oluşturmuştur. Araştırmada, 5 yaş çocuklarının ebeveynlerine, çocuk yetiştirme tutumlarını değerlendirmek için Ebeveyn Tutum Ölçeği (ETÖ) uygulanmış, ayrıca çocukların sınıf ortamındaki sosyal duygusal uyumlarını değerlendirmeleri için öğretmenlerinden Marmara Sosyal Duygusal Uyum Ölçeği’ ni (MASDU) doldurmaları istenmiştir. Elde edilen bulgular incelendiğinde, demokratik ebeveyn tutumu ile yetiştirilen çocukların okul ortamındaki sosyal duygusal uyumları yüksek bulunurken; otoriter, aşırı koruyucu ve izin verici ebeveyn tutumuyla yetişen çocukların okul ortamındaki sosyal duygusal uyumlarının düşük olduğu görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ainsworth, H. D. S. (1969). Object relations dependency and attachment: A theoretical review of the mother-infant reldtionship. Child development. 40, 969-1025.
- Ainsworth, M. D. S., & Bell, S. M. (1969). Some contemporary patterns of mother-infant interaction in the feeding situation. In A. Ambrose (Ed.), Stimulation in early infancy (pp. 133-170). San Diego, CA: Academic Press.
- Alend, R., Grove, F. L. , & Scoufe, L. D. (l979). Continulty of lndividual adaptation from infancy to Kindergarten: A predictive study of ego-resil1ency and curiosity in prcschoolers. Child Development, 50(40), 950-959.
- Allen, J., & Marshall, C. R. (2011). Parent–Child Interaction Therapy (PCIT) in school-aged children with specific language impairment. International Journal of Language & Communication Disorders, 46, 397–410.
- Anlıak, Ş. (2004). Farklı Eğitim Yaklaşımları Uygulayan Okul Öncesi EğitimKurumlarında Kişiler Arası Bilişsel Problem Çözme Becerisi Programının Etkisinin İncelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
- Anderson, K. A., & King, H. E. (1974). Time-out reconsidered. Journal of Instructional Psychology, 1(2), 11–17.
- Aunola, K., & Nurmi, J. E. (2005). The role of parenting styles in children’s problem behavior. Child Development, 76 (6), 1144-1159.
- Barber, B.K. (1996). Parental psychological control: Revisiting a neglected construct. Child Development, 67, 3296–3319.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
DERYA Şahin
EGE ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ, TEMEL EĞİTİM BÖLÜMÜ, OKUL ÖNCESİ EĞİTİMİ ANABİLİM DALI
Türkiye
Şakire Ocak Karabay
EGE ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ, TEMEL EĞİTİM BÖLÜMÜ, OKUL ÖNCESİ EĞİTİMİ ANABİLİM DALI
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
19 Haziran 2017
Kabul Tarihi
18 Kasım 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 1 Sayı: 2