Eğitsel Oyunlarla İlgili Lisansüstü Çalışmaların İncelenmesi: Matematik Eğitimi Bağlamında Bir Değerlendirme

Öz

Bu çalışmada dijital ve dijital olmayan eğitsel oyunlar ile farklı dersler üzerine eğitimi gerçekleştirilmiş lisansüstü tez çalışmaları incelenmiştir. Çalışma verileri ulusal tez merkezi sisteminden eğitsel oyun ve dijital oyun başlıklarıyla elde edilen yayımlanmış toplam 108 lisansüstü tezin incelenmesiyle elde edilmiştir. İncelenen tezler; uygulandığı derse, tezin türüne, yürütülen üniversiteye, yayımlandığı yıla, hedef kitlesine, kullanılan oyunların türüne göre sınıflandırılarak genel bir değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Daha sonra incelenen tüm tezler arasından matematik eğitimiyle ilişkili olan tezlerde eğitsel oyunların türü, hedef kitlesi ve tezi yürüten danışmanların uzmanlık alanlarına göre kullanılan yöntemlere göre sınıflandırılarak incelenmiştir. Yayımlanan tezler 1990 ile 2020 yılları arasında, 16 farklı ders üzerine gerçekleştirilmiş olup 89’u yüksek lisans, 19’u doktora çalışmasıdır. Tez çalışmalarına ev sahipliği yapan ilk üç üniversite (%14,8) Gazi, (%7,4) Atatürk (%7,4) ve Marmara Üniversitesi olarak belirlenmiştir. Tezler okul öncesinden üniversiteye kadar tüm düzeylerde gerçekleştirilmiş olup 40’ı dijital, 68’ i de dijital olmayan eğitsel oyun içeriklidir. İncelenen tezlerin 9 tanesi matematik eğitimi üzerine gerçekleştirilmiş olup 6 tanesi dijital olan eğitsel oyunları 3 tanesi de dijital olmayan eğitsel oyunları kapsamaktadır. Matematik eğitiminde dijital oyun kullanım oranının diğer ders alanlarına göre daha yüksek olduğu, çalışmaların ortaokul düzeyinde olduğu ancak ilkokul ve üniversite düzeyinde hiçbir çalışma bulunmadığı belirlenmiştir. Ayrıca matematik eğitimi üzerine yapılan tezleri yürüten danışmanların 5’inin matematik eğitimcisi, 4’ünün de farklı alanlarda uzman oldukları tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular ışığında incelenen lisansüstü tezlerin hemen hepsinde eğitsel oyunların akademik başarıya olumlu etkilerinin olduğu ancak bir çalışmada akademik başarıya ve bir başka çalışmada da tutuma yönelik istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığın oluşmadığı gözlemlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital Oyunlar
• Eğitsel Oyunlar
• Matematik Eğitimi

A Research on Postgraduate Dissertations Related with Educational Games: An Evaluation in the Context of Mathematics Education

Öz

In this study, postgraduate dissertations about digital and non-digital educational games are examined. The data were obtained from 108 dissertations from the national thesis center. The theses have been searched with keywords educational games and digital game. The theses were classified with regard to the course, thesis type, the university, the year, the audience and game type. Then, related to mathematics education dissertations were classified in regard to the type of educational games, audience and the methods used considiring the expertise of the advisors. The theses were carried out between 1990 and 2020 on 16 different courses, 89 of them are masters and 19 are doctoral studies. Mostly related theses were prepared in (14.8%) Gazi, (7.4%) Atatürk and (7.4%) Marmara Universities. The theses were carried out from pre-school to university in terms of implementation and 40 of them are digital and 68 are non-digital educational games. 9 of the theses were about mathematics education, 6 of them are related to digital educational games and 3 of them are related to non-digital educational games. The rate of digital game used theses in mathematics education is higher than the other course areas. All theses were prepared for the secondary school level. In addition, 5 of the advisors were mathematics educators and 4 of them were in different fields. According to the findings, almost all of the theses results have positive effects on academic achievement, but there is no statistically significant difference in academic study and attitude only in one study.

Anahtar Kelimeler

• Digital Games
• Educational Games
• Mathematics Education

Kaynakça

1. Altun, M. ve Bozkurt, I. (2017). Matematik okuryazarlığı problemleri için yeni bir sınıflama önerisi. Eğitim ve Bilim, 42(190), 171-188.
2. Baki, A. (2006). Kuramdan uygulamaya matematik öğretimi. Trabzon: Derya Kitabevi Yayıncılık.
3. Borenstein, M., Hedges, L. V., Higgins, J. P., & Rothstein, H. R. (2011). Introduction to meta-analysis. John Wiley & Sons.
4. Boyle, E. A., MacArthur, E. W., Connolly, T. M., Hainey, T., Manea, M., Kärki, A., & Van Rosmalen, P. (2014). A narrative literature review of games, animations and simulations to teach research methods and statistics. Computers & Education, 74, 1-14.
5. Byun, J. & Joung, E. (2018). Digital game‐based learning for K–12 mathematics education: A meta‐analysis. School Science and Mathematics, 118(3-4), 113-126.
6. Connolly, T. M., Boyle, E. A., MacArthur, E., Hainey, T. & Boyle, J. M. (2012). A systematic literatüre review of empirical evidence on computer games and serious games. Computers & Education, 59(2), 661–686.
7. Clark, D. B., Tanner-Smith, E. E. & Killingsworth, S. S. (2016). Digital games, design, and learning: A systematic review and meta-analysis. Review of Educational Research, 86(1), 79–122.
8. De Hoyos, M., Gray, E., & Simpson, A. (2002). Students assumptions during problem solving. Paper presented at the 2nd International Conference on the Teaching of Mathematics. Crete, Greece.

9. Ke, F. (2019). Mathematical problem solving and learning in an architecture-themed epistemic game. Educational Technology Research and Development, 67(5), 1085-1104.
10. Fırat, S. (2011). Bilgisayar destekli eğitsel oyunlarla gerçekleştirilen matematik öğretiminin kavramsal öğrenmeye etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Adıyaman Üniversitesi, Adıyaman, Türkiye.
11. Korkmaz, E. (2017). Dönüşüm geometrisinin gerçekçi matematik eğitimi etkinlikleriyle öğretiminin akademik başarıya ve matematik tutumuna etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). İnönü Üniversitesi, Malatya, Türkiye.
12. Korkmaz, C. ve Şahin, M. (2013). 2009 PISA başarılarına göre ülkelerin genel ve insani gelişmişlik düzeyleri arasındaki ilişki. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10 (22), 225-247.
13. Malta S.E. (2010). İlköğretimde kullanılan eğitsel bilgisayar oyunlarının öğrencilerin akademik başarılarına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi, Sakarya, Türkiye.
14. Milli Eğitim Bakanlığı (2018). MEB matematik dersi öğretim programı. Ankara.
15. Naik, N. (2014a, October). Non-digital game-based learning in the teaching of mathematics in higher education. In European Conference on Games Based Learning (Vol. 2, p. 431). Academic Conferences International Limited.
16. Naik, N. (2014b, October). A comparative evaluation of game-based learning: Digital or non-digital games?. In European Conference on Games Based Learning (Vol. 2, p. 437). Academic Conferences International Limited.
17. Özcan, D. (2014).Anadolu lisesi öğrencilerine uygulanan matematik tarihiyle zenginleştirilmiş öğretim programının matematik başarısına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, İstanbul, Türkiye.
18. Özçelik, A. (2015). 7. Sınıf yüzdeler ve faiz konusunun GME’ye dayalı olarak işlenmesinin öğrencilerin başarı ve tutumlarına etkisi (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi, Elazığ, Türkiye.
19. Santos-Trigo, M. (1996). An Exploration of Strategies Used by Students To Solve Problems with Multiple Ways of Solution. Journal of Mathematical Behavior, 15(3), 263-84.
20. Soydan, Ş. N. (2019). Tam sayılar öğretiminde eğitsel oyun kullanımının 7.sınıf öğrencilerinin akademik başarısı ve derse karşı tutumu üzerine etkisinin araştırılması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara, Türkiye.
21. Sönmez, M. (2012). 6. Sınıf matematik derslerinde web üzerinden sunulan eğitsel matematik oyunlarının öğrenci başarısına etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Çukurova Üniversitesi, Adana, Türkiye.
22. Şahin H.B. (2016). Eğitsel bilgisayar oyunlarıyla destekli matematik öğretiminin öğrencilerin akademik başarılarına ve duyuşsal özelliklerine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir, Türkiye.
23. Türk Dil Kurumu (2019). Güncel Türkçe sözlük. Ankara: TDK.
24. Tutak, T. (2008). Somut nesneler ve dinamik geometri yazılımı kullanımının öğrencilerin bilişsel öğrenmelerine, tutumlarına ve van hiele geometri anlama düzeylerine etkisi (Yayımlanmamış doktora tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi, Trabzon, Türkiye.
25. Tutak, T. ve Güder, Y. (2014). Matematiksel modellemenin tanımı, kapsamı ve önemi. Turkish Journal of Educational Studies, 1(1), 174-175.
26. Uğurel, I.(2003). Ortaöğretimde oyunlar ve etkinlikler ile matematik öğretimine ilişkin öğretmen adayları ve öğretmenlerin görüşleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir, Türkiye.
27. Vershaffel, L., De Corte, E., Lasure,s., Vaerenbergh, Bogaerts, H. & Ratinckx, E. (1999). Learning to solve mathematical application problems: a desing experiment with fifth graders. Mathematical Thinking and Learning, 1(3), 195–229.
28. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
29. Zorluoğlu, S. L., & Elbir, B. Ç. (2019). Eğitsel oyuncak ve eğitsel oyun içerikli araştırmalardaki eğilimler: içerik analizi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(27), 1-22.