Parental Involvement in Secondary Schools: Parent, Teacher, Student Scale Short Form Adaptation to Turkish Study

Öz

In this study, it was aimed to adapt Turkish version of Parental Involvement in Secondary Schools: Parent, Teacher, Student Scale Short Form which is developed by Epstein, Connors and Salinas (1993) and also is used in the MINDSET project of Johnson (2014) in order to determine the parental participation of secondary school students towards mathematics education. The original scale consists of 3 sub-scales, the Parent Scale (15 items), the Teacher Scale (12 items) and the Student Scale (14 items) and it is 4-Likert type. For the validity and reliability of the scale, Confirmatory Factor Analysis (CFA) was performed on three different sample groups (teacher, student, parents) and the calculated fit indices were calculated at the desired level so as to ensure the degree of compliance of the factor structure of the scales with the collected data (χ2/df<3; RMSEA<.08, GFI>.90, AGFI>.90, CFI>.90, ve NFI>.90). The Cronbach Alpha reliability coefficients of the scales were calculated as   > .70 with the reliability coefficients calculated by McDonald's w (omega) coefficients and Spearman Brown's test-half methods. High scores on the scales indicate that high levels of parental participation are achieved in mathematics education. As a result, it can be said that it is an applicable level in Turkey by preserving the structures of the scales as in the original while determining parents’ participation in mathematics education of students.

Anahtar Kelimeler

• parental involvement
• mathematics education
• scale adaptation

Ortaöğretim Okullarında Aile Katılımı: Ebeveyn, Öğretmen, Öğrenci Ölçeği Kısa Formunun Türkçeye Uyarlama Çalışması

Öz

Bu çalışmada, ortaokul seviyesinde öğrenim gören öğrencilerin matematik eğitimine yönelik ebeveyn katılımlarını belirlemek için Epstein, Connors ve Salinas (1993)’ ın geliştirdiği ve Johnson (2014)’ ın MINDSET projesinde kısa formunu kullandığı Ortaöğretim Okullarında Aile Katılımı: Ebeveyn-Öğretmen-Öğrenci Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması amaçlanmıştır. Orijinal ölçek, Ebeveyn Ölçeği (15 madde), Öğretmen Ölçeği (12 madde) ve Öğrenci Ölçeği (14 madde) olmak üzere 3 alt ölçekten oluşmakta ve 4’ lü Likert tipindedir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları için üç farklı örneklem grubu (öğretmen, öğrenci, veli) üzerinde Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapılmıştır ve hesaplanan uyum indekslerinin ölçeklerin faktör yapısının toplanan verilerle olan uyum derecesini sağlayacak şekilde istenen düzeyde hesaplanmıştır (χ²/sd<3; RMSEA< .08, GFI>.90, AGFI>.90, CFI>.90, ve NFI>.90). Ölçeklerin Cronbach Alfa güvenirlik katsayıları, McDonald’ın w(omega) katsayıları ve Spearman Brown test yarılama yöntemleriyle de hesaplanan güvenirlik değerlerinin >.70 olarak hesaplanmıştır. Ölçeklerden alınan yüksek puanlar, matematik eğitiminde yüksek düzeyde ebeveyn katılımının sağlandığını ifade etmektedir. Sonuç olarak, ölçeklerin yapılarının orijinalinde olduğu gibi korunduğu ve öğrencilerin matematik eğitimlerindeki ebeveyn katılımlarını belirlemede Türkiye’ de uygulanabilir düzeyde olduğu söylenebilir. 

Anahtar Kelimeler

• ebeveyn katılımı
• matematik eğitimi
• ölçek uyarlama

Kaynakça

1. Ahioğlu Lindberg, E. N., & Oğuz, K. (2016). İlköğretimde aile katılımı: Bir geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Journal of Human Sciences, 13(3), 4135-4151. doi:10.14687/ijhs.v13i3.3711
2. Akbaşlı, S. (2007). Ortaöğretim okullarındaki okul aile birliklerinin görevlerini gerçekleştirme düzeyleri (Konya ili örneği). Doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Areepattamannil, S., Khine, M. S., Melkonian, M., Welch, A. G., Al Nuaimi, S. A., & Rashad, F. F. 2015). International note: Are Emirati parents' attitudes toward mathematics linked to their adolescent children's attitudes toward mathematics and mathematics achievement? , Journal of Adolescence, 44, 17-20.
4. Aunola, K., Nurmi, J.-E., Lerkkanen, M.-K., & Rasku-Puttonen, H. (2003). The Roles of Achievement-Related Behaviours and Parental Beliefs in Children's Mathematical Performance, Educational Psychology, 23:4, 403-421, DOI: 10.1080/01443410303212
5. Barge, J., & Loges, W. (2003). Parent, student, and teacher perceptions of parental involvement. Journal of Applied Communication Research, 31(2), 140-163.
6. Bartlett, M. S. (1950). Tests of significance in factor analysis. British Journal of Psychology 3(2): 77-85.
7. Başaran, T. S. ve Koç, F. (2001) Ailenin çocuğun okuldaki eğitimine katılım sorunları ve katılımın sağlanması için alternatif bir model. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
8. Bayram, N.(2010). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş: Amos Uygulamaları. Bursa: Ezgi Kitabevi

9. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı: İstatistik, Araştırma Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara: Pegem Yayınları.
10. Civil, M., & Bernier, E. (2006). Exploring images of parental participation in mathematics education: Challenges and possibilities. Mathematical Thinking & Learning: An International Journal, 8(3), 309-330.
11. Çiftçi, M., & Nedim Bal, P. (2015). Ortaokul öğrencilerinin anne-baba katılım düzeyi ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. International Journal of Human Sciences, 12(1), 363-384. doi: 10.14687/ijhs.v12i1.2974.
12. Demircan, A.N. (2012). Ortaöğretim kurumlarında aile katılımı: Ölçek uyarlaması. Kastamonu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
13. Epstein, J. L. (1986). Parents reactions to teacher practices of parent involvement. Elementary School Journal, 86(3), 277-294
14. Epstein, J. L. (1995). School/family/community partnerships: Caring for the children we share. Phi Delta Kappan 76:701-712.
15. Epstein, J. L., Coates, L., Salinas, K. C., Sanders, M. G., & Simon, B. (1997). School, family, community partnerships: Your handbook foraction. Thousand Oaks, CA: Corwin Press.
16. Epstein, J. L. (2001). Introduction to the special section. New directions for school, family, and community partnerships in middle and high schools. In: Sage Publications Sage CA: Thousand Oaks, CA.
17. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal Of Marketing Research, 39-50.
18. Green, C. L., Walker, J. M. T., Hoover-Dempsey, K. V., & Sandler, H. M. (2007). Parents' motivations for involvement in children's education: An empirical test of a theoretical model of parental involvement. Journal of Educational Psychology, 99(3), 532-544. http://dx.doi.org/10.1037/0022-0663.99.3.532
19. Gürşimşek, I. (2003). Okul öncesi eğitime aile katılımı ve psikososyal gelişim. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 3(1), 125-144.
20. Halpern, H.P. & Perry-Jenkins, M. (2016). Parents’ gender ideology and gendered behavior as predictors of children’s gender-role attitudes: A longitudinal exploration. Sex Roles 74(11-12), 527-542. https://doi.org/10.1007/s11199-015-0539-0.
21. Hooper, D., Coughlan, J. and Mullen, MR. (2008). Structural Equation Modelling: Guidelines for Determining Model Fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1): 53-60.
22. Hoover-Dempsey, K. V., & Sandler, H. M. (1997). Why do parents become involved in their children’s education? , Review of Educational Research 67(1), 3-42.
23. Jeynes, W. H. (2005). A meta-analysis of the relation of parental involvement to urban elementary school student academic achievement. Urban Education, 40(3), 237-269.
24. Kaiser, H. F. (1974). An index of factorsimplicity.Psychometrika39: 31–36.
25. Karaca, D. ve Gür, H. (2004). Köy ve Şehir Yerleşim Yerlerindeki Ailelerin Matematik Öğretimine Katılımı” Balıkesir Üniversitesi. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, http://www.fedu. metu.edu.tr/ufbmek-5/b_kitabi/b_kitabi.htm. Erişim Tarihi: 20.05.2007.
26. Kartal, S. (2008). İlk ve ortaöğretim kurumlarında velinin okul yönetimine katılımı. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (1), 23-30.
27. Knipping, C., Reid, D. A., Gellert, U., & Jablonka, E. (2008). The emergence of disparity in performance in mathematics classrooms. Proceedings of the Fifth International Mathematics Education and Society Conference. Lisbon: Aalborg University.
28. Koçak, Y. (1991). Okul-aile iletişiminin engelleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6, 129-133.
29. Kotaman, H. (2008). Türk ana babalarının çocuklarının eğitim öğretimlerine katılım düzeyleri. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21 (1), 135-149
30. Kwesi, Y. (2015). Parental Involvement In Children’s Mathematics Learning: A Case Of A Rural Community, Ghana. The Faculty of Graduate and Postdoctoral Studies (Mathematics Education) The University Of British Columbia.
31. Lauricella, A. R., Wartella, E. A., & Rideout, V. J. (2015). Young children's screen time: The complex role of parent and child factors. Journal of Applied Developmental Psychology, 36, 11-17. https://doi.org/10.1016/j.appdev.2014.12.001
32. Lindenberg, L. ve Demircan A.N.,(2013a). Ortaöğretim Okullarında Aile Katılımının Değerlendirilmesi: Aile Katılım Ölçeği Veli ve Öğretmen Formlarının Türkçeye Uyarlanması Cumhuriyet International Journal of Education-CIJE, Vol 2 (3), July 2013, pp. 64-78
33. Lindenberg, L. ve Demircan A.N.,(2013b). Ortaöğretim Okullarında Öğrenci Görüşlerine Göre Aile Katılımı: Bir Ölçek Uyarlaması. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 3(1)
34. Liu, Y. (2003). Developing a Scale to measure the interactivity of websites, Journal of Advertising Research, June, 207–217.
35. Munro, BH. (2005). Statistical Methods For Health Care Research. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins, p.351-76.
36. Mutlu, Y., Sarı, M., ve Çam, Z . (2018). Ebeveyn Matematik Kaygısı Ölçeği Geliştirme Çalışması. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (STEMES’18), 139-145. DOI: 10.18506/anemon.463756
37. Nye, C., Turner, H., & Schwartz, J. (2007). Approaches to parent involvement for improving the academic performance of elementary school age children in grades K-6. London, England: The Collaboration. In.
38. Oğuz, K. (2012). İlköğretim kurumlarında aile katılımı: Ölçek uyarlaması. Kastamonu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
39. Özcan, Ç. (2012). Okul öncesinde aile katilimi ile çocuklarin akademik benlik saygisi düzeyi arasindaki ilişkinin anne-baba görüşlerine göre incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
40. Özcan N.B. (2016). Ebeveynlerin Çocuklarının Matematik Öğrenme Süreçlerindeki İnanç ve Katılımının İncelemesi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi / The Journal of International Education Science, 3 (7), 105-117
41. Özcan Z.Ç. ve Erktin, E. (2016). Matematik Ödev Alışkanlığı Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi Cilt. 31(2) 27-47
42. Patrikakou, E. N. (1997). A model of parental attitudes and the academic achievement of adolescents. Journal of Research & Development in Education, 31(1), 7-26.
43. Johnson, S.D. (2014). Effects and Perceptions of Parental Involvement On the Mathematical Achievement of Students in A Stem Course: A Mixed-Methods Study. Thessis of Doctor of Philosophy in Curriculum and Instruction, The University of North Carolina at Charlotte.
44. Schreiber, JB., Nora, A., Stage, FK., Barlow, EA. and King, J. (2006). Reporting Structural Equation Modeling and Confirmatory Factor Analysis Results: A Review. The Journal of Educational Research, 99(6): 323-38.
45. Schumacker, RE. and Lomax, RG. (2010). A Beginner's Guide to Structural Equation Modeling. New York: Taylor & Francis Group, p.1-8.
46. Soni, A., Kumari, S. (2017). The role of parental math anxiety and math attitude in their children’s math achievement Int J of Sci and Math Educ (2017) 15: 331. https://doi.org/10.1007/s10763-015-9687-5.
47. Sümer, N. (2000). Yapısal Esitlik Modelleri: Temel Kavramlar ve Örnek Uygulama. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt 3, Sayı 6, 49-73.
48. Şimşek, ÖF. (2007). Yapısal Eşitlik Modellemesine Giriş, Temel İlkeler ve LİSREL Uygulamaları. Ankara: Ekinoks, p.4-22.
49. Şeker, M. (2009). İlköğretim 5. sinif öğrencilerinin performans görevlerindeki başarilari ile ailelerinin eğitimöğretim çalişmalarina katilim düzeyleri arasindaki ilişkinin belirlenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
50. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (Sixth edition). United States: Pearson Education
51. Unutkan, Ö. P. (1998). 5-6 Yaş Grubu Aile Katılımlı Sosyalleşme Programı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul
52. Vukovic, R. K., Roberts, S. O., & Green Wright, L. (2013). From Parental Involvement to Children's Mathematical Performance: The Role of Mathematics Anxiety. Early Education and Development, 24(4), 446-467. doi:10.1080/10409289.2012.693430.
53. Wang, J. and Wang, X. (2012). Structural Equation Modeling: Applications Using Mplus: methods and applications. West Susex: John Wiley & Sons, p.5-9.
54. Waltz, CF., Strcikland, OL. and Lenz, ER. (2010). Measurement in Nursing and Health Research. New York: Springer Publishing Company, p.176-8.
55. Yenilmez, K., Özer, M. N., & Yıldız, Z. (2006). Velilerin Çocuklarının Matematik Eğitimine Karşı Yaklaşım ve Katkılarının İncelenmesi Üzerine Bir Araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 151-170.
56. Yenilmez, K. (2006). Velilerin Matematik Eğitiminde Çocuklarına Sağladıkları Katkı Düzeyleri Üzerine Bir Araştırma. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (1), 13-29.
57. Yıldız, İ. ve Uyanık, N. (2004). Günümüz Matematik Öğretimi ve Yakın Çevre Etkileri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 12 (2), 437-442.
58. Zhong, Z.J. (2011). From access to usage: The divide of self-reported digital skills among adolescents. Computers & Education, 56(3), 736-746. Elsevier Ltd. Retrieved March 28, 2019 from https://www.learntechlib.org/p/50837/.