Okul Yöneticilerinin Kişisel İnisiyatif Alma ve Liderlik Stillerinin Öğretmen Motivasyonuna Etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı okul yöneticilerinin kişisel inisiyatif alma ve sergiledikleri liderlik davranışlarının öğretmen motivasyonuna etkisini ortaya koymaktır. Bu amaç çerçevesinde 2017-2018 akademik yılında Konya ilinin merkez ilçeleri olan Karatay, Meram ve Selçuklu’da bulunan kamuya ait ilköğretim ve ortaöğretimde görev yapan öğretmenlerden ölçekler aracılığıyla veriler toplanmıştır. Çalışmanın evrenini 15190 öğretmen oluşturmaktadır. Orantılı küme örnekleme yöntemiyle 720 öğretmene ulaşılarak çalışmanın örneklemi oluşturulmuştur. Yapılan analizler sonucunda aşağıdaki bulgulara ulaşılmıştır. Öğretmenlerin motivasyon düzeyleri cinsiyet, yaş, aynı okulda çalışma süresi, eğitim düzeyi değişkenlerine göre içsel faktörlerde anlamlı düzeyde farklılaştığı gözlenmiştir. Okul türüne göre dışsal ve yönetsel boyutlarda ilkokul ile lise ve ortaokul ile lise arasında anlamlı düzeyde farklılaşmanın olduğu görülmüştür. Branş değişkenine göre yönetsel faktörler boyutunda öğretmenlerin görüşlerinde anlamlı düzeyde bir farklılaşmanın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Okul yöneticilerinin kişisel inisiyatif alma durumları kendiliğinden başlama, proaktiflik ve ısrarcılık boyutları ile öğretmen motivasyonunun boyutları içsel, dışsal ve yönetsel faktörler arasında anlamlı ve pozitif yönlü ilişki bulunmuştur. Demokratik stil ile içsel faktörler arasında anlamlı ve pozitif yönlü ilişki saptanmıştır. Otokratik ve tam serbestlik tanıyan stil ile içsel faktörler arasında anlamlı ve negatif yönlü ilişki bulunmuştur. Dışsal ve yönetsel faktörlerle demokratik ve otokratik liderlik stilleri arasında anlamlı ve pozitif yönlü ilişki bulunmuştur. Kişisel inisiyatif almanın kendiliğinden başlama boyutu dışsal faktörleri anlamlı düzeyde yordamaktadır. Proaktiflik boyutu ise içsel faktörleri anlamlı olarak yordamaktadır. Diğer taraftan proaktiflik ve ısrarcılık boyutları yönetsel faktörleri anlamlı düzeyde yordamaktadır. Demokratik stil öğretmen motivasyonunu olumlu yordarken, otokratik ve tam serbestlik tanıyan stillerin ise olumsuz yordadıkları gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen Motivasyonu
• Kişisel İnisiyatif
• Liderlik Stilleri

The Effect of School Principals’ Taking Personal Initiative and Leadership Styles on Teacher Motivation

Öz

The aim of this study is to reveal the effect of school principals’ taking personal initiative and leadership behaviours on teacher motivation. For this purpose, in the 2017-2018 academic year, data were collected from the public primary and secondary schools’ teachers in Karatay, Meram and Selcuklu which are the central districts of Konya. The population of the study is consisted of 15190 teachers. A sample of the study was formed by reaching 720 teachers through proportional cluster sampling method. As a result of the analysis, the following findings were obtained. It was observed that the motivation levels of the teachers differed significantly in the intrinsic factors according to the variables such as gender, age, working time in the same school and education level. It was observed that there was a significant difference between primary and high school and secondary and high school in extrinsic and administrative dimensions according to school type. It has been concluded that there is a significant difference in the opinions of teachers in the administrative factors dimension according to the branch variable. A significant and positive relationship was found between self-starting, proactivity and persistence dimensions of taking personal initiative of school administrators and intrinsic, extrinsic and administrative factors of teacher motivation. A significant and positive relationship was found between democratic style and intrinsic factors of motivation of the teachers. A significant and negative relationship was found between autocratic and lassiez- fair style and intrinsic factors. The dimension of self- starting of taking personal initiative significantly predicts extrinsic factors and proactivity dimension predicts intrinsic factors significantly. On the other hand, proactivity and persistence dimensions significantly predict the administrative factors. While democratic style positively predicted teacher motivation, autocratic and lassiez- fair styles predicted negatively.

Anahtar Kelimeler

• Teacher Motivation
• Personal Initiative
• Leadership Styles

Kaynakça

1. Aacha. (2010). Motivation and the performance of primary school teachers in Uganda: A case of Kimaanya-Kyabakuza Division, Masaka District. Kampala: Makerere University
2. Ada, Ş., Akan. D., Ayık, A., Yıldırım, İ. ve Yalçın, S. (2013). Öğretmenlerin motivasyon etkenleri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17 (3), 151-166.
3. Adeyemi, T. O. (2010). Principals’ leadership styles and teachers’ job performance in senior secondary schools in Ondo State, Nigeria. Journal of Education Administration and Policy Studies, 2 (6), 83–91.
4. Adjei, H. ve Amofa, A.K. (2014). Teacher motivation in senior high schools in The Cape Coast Metropolis. European Journal of Education and Development Psychology, 2 (1), 18-25.
5. Akın, U. (2012). Kamu ilköğretim okulu müdürlerinin kişisel inisiyatif alma durumları ve öz-yeterlikleriyle ilişkisi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Akinyi, J.J. (2012). Influence of principals' leadership styles on teacher motivation in public secondary schools in Homabay County, University of Nairobi, Kenya, Source http://erepository.uonbi.ac.ke/handle/11295/6685 Erişim Tarihi: 20.06.2017
7. Aksoy, H. (2006). Örgüt ikliminin motivasyon üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi), Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
8. Alasad, S. (2017). The leadership styles of principals in bedouin secondary school and teachers. Motivation Philosophy Study, 7(3), 153-168. Alexson, A. T. (2008). Leadership and school success: the behaviours and practices of a principal in an effective urban high school (Doctoral dissertation). Liberty University, USA.

9. Alfahad, H., Alhajeri, S. ve Alqahtani, A. (2013). The relationship between school principals’ leadership styles and teachers’ achievement motivation. Chinese Business Review, 12 (6), 443-448.
10. Allie, F. (2014). The influence of school principals' leadership styles on the effectiveness of schools (Master’s thesis). Cape Peninsula University of Technology. South Africa.
11. Almansour, Y. M. (2012). The relationship between leadership styles and motivation of managers conceptual framework, International Refereed Research Journal, 3, 161-166.
12. Alrasbi, H.N. (2013). The motivation of omani school teachers (Doctoral dissertation). The University of Edinburgh, England.
13. Al-Salameh, E. M. J. (2014). Teacher motivation: a study of work motivation of the primary stage teachers in Jordan. American Journal of Applied Psychology, 3 (3), 57-61.
14. Alugchaab, R. A. (2011). Factors that influence the motivation of basic school teachers in Ga East Municipality (Master’s thesis). Kwame Nkrumah University of Science and Technology. Gana.
15. Armstrong, M. (2006). A-Handbook, human resource management practice (Tenth edition). UK: Kogan Page.
16. Arslan, M. C. (2012). İlköğretim okul müdürlerinin demokratik tutum ve davranışlarının öğretmen motivasyonu ve öğrenci başarısına etkisi (Yüksek lisans tezi). Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
17. Ataklı, A. (1996). İlkokul öğretmenliğinde kişisel niteliklerin ve işe güdülemenin önemi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 221, 21-28.
18. Atkinson, P. E. (2013). Implementation of lean culture change and continuous improvement. Operations Management, 39 (3), 16–21.
19. Avolio, B. ve Bass, B. (2004). Multifactor leadership questionnaire: Third edition manual and sampler set. Menio Park, CA: Mind Garden, Inc.
20. Aydoğan, U. (2015). İlkokul ve ortaokul yöneticilerinin mesleki motivasyon algıları (Bolu İli Örneği) (Yüksek lisans tezi) Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
21. Baer, M. ve Frese, M. (2003). Innovation is not enough: Climates for initiative and psychological safety, process innovations, and firm performance. Journal of Organizational Behavior, 24, 45–68.
22. Bakır, A. A. (2007) Sergiledikleri demokratik tutum ve davranışlar açısından ilköğretim okulu yöneticilerinin değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
23. Barbuto, J. E. (2005). Motivation and transactional, charismatic, and transformational leadership: A Test of Antecedents, Journal of Leadership and Organizational Studies, 11 (4), 26-39.
24. Barnett, A., Marsh, H. ve Craven, R. (27th Nov- 1st Dec. 2005). What type of leadership satisfies teachers? A mixed method approach to teacher’s perceptions of satisfaction. (Paper presented at the Australian Association for Research in Education (AARE) conference, Creative Dissent: Constructive Solutions, Parramatta.
25. Barrett, C., ve Breyer, R. (2014). The influence of effective leadership on teaching and learning, Journal of Research Initiatives, 1 (2), 1-9.
26. Bateman, T. S., ve Crant, M. J. (1993). The proactivecomponent of organizational behavior: Ameasure and correlates. Journal of Organizational Behavior, 14,103–118.
27. Baygut, T. (2007). İzmir ili Gaziemir ilçesi ilköğretim okulu müdürlerinin öğretmenleri güdüleme rollerini gerçekleştirme derecelerine ilişkin öğretmen görüşleri, (Yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
28. Bayrakçı, E. (2010). Lider davranışlarının çalışan motivasyonu üzerine etkisi: İpliksan a.ş. bir araştırma, Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 2 (2),15-32.
29. Beck, R. C. (2004). Motivation Theories and Principles, Prentice Hall, New Jersey,
30. Bentley, K. L. (2011). An investigation of the self-perceived principal leadership styles in an era of accountability (Doctoral dissertation). University of South Florida, USA.
31. Bernanthos, B. (2018). The direct and indirect influence of leadership, motivation and job satisfaction against employees’ performance. European Research Studies Journal, 21 (2), 236-243.
32. Boyle, T. P. (2014) High school teachers' and administrators' perceptions of teacher motivation factors (Doctoral dissertation). Kennesaw State University, USA.
33. Brown, L. V. (2007). Psychology of Motivation. New York: Nova Publishers.
34. Bursalıoğlu, Z. (2011). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış (16. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
35. Bush, T. (2005). Preparation for school leadership in the 21st century: International Perspectives. Paper read at First Head Research Conference, Oslo: University of Lincoln.
36. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (18.Baskı). Ankara: A Pegem Akademi.
37. Büyükyavuz, S. (2015). Liderlik stillerinin çalışan motivasyonuna etkisi (Konya sağlık kuruluşları çalışanları örneği) (Yüksek lisans tezi). Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
38. Cameron, T.J. (1999). Managers: Part of the problems? Changing how the public sector work. USA: Greenwood Press.
39. Can, S. (2015). Factors motivating teachers working at elementary and secondary schools. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 174, 3087 – 3093.
40. Canbolat, S. G. (2016). Yöneticilerin liderlik tarzlarına ilişkin çalışan algıları, Çedaş Grup Şirketleri Örneği (Çorumgaz, Sürmeligaz, Kargaz) (Yüksek lisans tezi). Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çorum.
41. Cemaloğlu, N. ve Erdemoğlu Şahin, D. (2007). A study of the teacher’s burnout level according to various variables. Kastamonu Egitim Dergisi, 15 (2), 465-484.
42. Chaudhry, A. Q. ve Javed, H. (2012). Impact of transactional and laissez faire leadership style on motivation. International Journal of Business and Social Science, 3 (7), 258-264.
43. Cherry. K. (2017). The authoritarian leadership style & others you should know https://www.verywellmind.com/leadership-styles-2795312#:~:text=Authoritarian%20Leadership%20
44. Chiaburu, D.S ve Carpenter, N.C. (2013). Employees’ motivation for personal initiative, the joint influence of status and communion striving. Journal of Personnel Psychology, 12 (2):97-103.
45. Chiang, C. F. ve Wang, Y. Y. (2012). The effects of transactional leadership and transformational leadership on organizational commitment in Hotels: The mediating effect of trust. Journal of Hotel and Business Management, 1(1),1-12.
46. Chioma, A., Uche, A. L.ve Ebikeseye, B. (2017). Leadership style as a predictor of employees’ motivation and commitment: empirical evidence from service organization in Nigeria. Advance Research Journal of Multi-Disciplinary Discoveries, 1 (1), 1-12.
47. Cutter, C. M. (2017). The principal’s role in the ımplementation of a one-to-one ınitiative: a case study of two schools (Doctoral dissertation). University of Tennessee, Knoxville, USA.
48. Çelik, H. (2017). The relationship between employee motivation and leadership. Balkan and Near Eastern Journal of Social Sciences, 3 (3), 97-102.
49. Çömlekçi, N. (2001). Bilimsel Araştırma Yöntemi ve İstatistiksel Anlamlılık Sınamaları. Ankara: Bilim Teknik
50. Davis, J., ve Wilson, S. M. (2000). Principals’ efforts to empower teachers: Effects on teacher motivation and job satisfaction and stress. The Clearing House, 73 (6), 349-353.
51. Dilbeck, D. H. (1988). A study of principals' leadership behavior in one suburban school district (Doctoral dissertation). Portland State University, USA.
52. Dörrenbächer, C. ve Geppert, M. A. (2009). Micro-political perspective on subsidiary initiative-taking: evidence from German-owned subsidiaries in France. European Management Journal, 27 (2),100-112.
53. Duman, N., (2014). Okul yöneticilerinin kullandığı motivasyon yöntemleri ve öğretmen görüşleri. (Yüksek lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal bilimler Enstitüsü, İstanbul.
54. Elçi, B., ve Tan, Ç. (2015). Başarılı okul müdürleri arasında öğretmenlere yaklaşımları yönüyle hangi motivasyon faktörlerinin daha etkili olduğunun incelenmesi. Bilgisayar ve Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3 (6),168-187.
55. Emiroğlu, O. (2017). Öğretmen motivasyon kaynaklarına ilişkin okul yöneticisi ve öğretmen görüşleri (Doktora tezi). KKTC Yakın Doğu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Lefkoşa.
56. Emmanouil, K., MA, A. O. ve Ioanna, L. P. (2014). The impact of leadership on teachers’ effectiveness, International Journal of Humanities and Social Science, 4 (1), 34-39.
57. Eren, E. (2012). Örgütsel davranış ve yönetim psikolojisi (13. Baskı). İstanbul: Beta Basım Yayın Dağıtım.
58. Erener, M. (2014). Liderlik-motivasyon etkileşimi ve ilişkileri (Yüksek lisans tezi). Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
59. Ergen, Y. (2009). İlköğretim okulu müdürlerinin öğretim liderlik davranışlarının öğretmenlerin motivasyonu üzerindeki etkisi (Yüksek lisans tezi). Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa.
60. Eroğlu, S. (2007). Toplam kalite yönetimi uygulanan orta öğretim kurumlarında öğretmenlerin örgütsel adanmışlık ve motivasyon düzeyleri (Yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
61. Ertürk, R. (2014). Öğretmenlerin iş motivasyonları ile örgütsel bağlılıkları arasındaki ilişki (Bolu İli Örneği) (Yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
62. Ertürk, R. (2016). Öğretmenlerin iş motivasyonları. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 2 (3),01-15.
63. Eyal, O. ve Roth, G. (2011). Principals’ leadership and teachers’ motivation self-determination theory analysis. Journal of Educational Administration, 49 (3), 256-275.
64. Fay, D. ve Frese, M. (2000a). Self-starting behavior at work: Toward a theory of personal initiative. In J. Heckhausen (Ed.), Motivational psychology of human development: Developing motivation and motivating development (pp. 307–337). Amsterdam: Elservier.
65. Fay, D. ve Frese, M. (2001). The concept of personal initiative: An overview of validity studies. Human Performance, 14 (1), 97-124.
66. Fernet, C, Senécal. C, Guay. F, Marsh. H., ve Dowson, M. (2008). The work tasks motivation scale for teachers, Journal Of Career Assessment, 16 (2), 256–279.
67. Franklin, K. (2016). Examining the impact of leadership styles on the motivation of U.S. teachers (Doctoral dissertation). Walden University.USA.
68. Frese, M. (2008). The word is out: We need an active performance concept for modern work places. Industrial and Organizational Psychology, 1, 67-69.
69. Frese, M. ve Fay, D. (2001). Personal initiative (PI): An active performance concept for work in the 21st century. In B.M. Staw & R.M. Sutton (Eds.), Research in Organizational Behavior, 23, 133-187. Amsterdam: Elsevier Science.
70. Frese, M., Kring, W., Soose, A. ve Zempel, J. (1996). Personal initiative at work: Differences between East and West Germany. Academy of Management Journal, 39 (1), 37-63.
71. Frese, M., Fay, D., Hilburger, T., Leng, K. ve Tag, A (1997). The concept of personal initiative: Operationalization, reliability and validity in two German samples. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 70, 139-161.
72. Frese, M., Brantjes, A. ve Hoorn, R. (2002). Psychological success factors of small scale businesses in Namibia: The roles of strategy process, entrepreneurial orientation and the environment. Journal of Developmental Entrepreneurship, 7, 259-282.
73. Frese, M., Garst, H. ve Fay, D. (2007). Making things happen: Reciprocal relationships between work characteristics and personal initiative in a four-wave longitudinal structural equation model. Journal of Applied Psychology, 92 (4),1084-1102.
74. Fullan, M. (2001). Leading in a Culture of Change. San Francisco: Jossey-Bass.
75. Gilbar, C. R. (2015). Principals' leadership and teachers' motivation: a study of the relationship in the school reform era (Doctoral dissertation). Lynchburg College, USA.
76. Gopal, R. ve Chowdhury, R. G. (2014). Leadership style and employee motivation, an empirical ınvestigation in Leading Oil Company in India. International Journal Of Research In Business Management, 2 (5), 1-10.
77. Gökay M., ve Özdemir, Ş. S. (2010). Görsel sanatlar (resim-iş) öğretmenlerinin motivasyonlarını etkileyen faktörler: Konya Örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı 26.
78. Grant, A. M. ve Ashford, S. J. (2008). The dynamics of proactivity at work. Research in Organizational Behavior, 28, 3–34.
79. Gray, P. S. (2013). Factors that ımpact administrator-teacher relationships (Doctoral dissertation). University of Southern Mississippi, USA.
80. Greenfield, D. (2007). The enactment of dynamic leadership. Leadership in Health Services, 20 (3), 159-168.
81. Guay, F., Chanal, J., Ratelle, C. F., Marsh, H. W., Larose, S. ve Boivin, M. (2010). Intrinsic, identified, and controlled types of motivation for school subjects in young elementary school children. British Journal of Educational Psychology, 80 (4), 711–735.
82. Güven, A. (2007). Kamu yöneticilerinin davranış tarzlarının kamu personelinin motivasyonu üzerine etkileri: Tokat İl Milli Eğitim Müdürlüğünde çalışan öğretmenler üzerinde bir uygulama (Yüksek lisans tezi). Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Tokat.
83. Hallinger, P. (2003), “Leading educational change: reflections on the practice of instructional and transformational leadership”. Cambridge Journal of Education, 33 (3), 329-351.
84. Handayani, T. R. D. (2016). Teacher motivation based on gender, tenure and level of education. The New Educational Review, 45 (3), 199-207.
85. Haque, M. F., Haque, M A. ve Islam, S. (2014). Motivational theories – a critical analysis ASA University Review, 8 (1), 61-68.
86. Hardman, B. K. (2011). Teacher's Perception Of Their Principal's Leadership Style And The Effects On Student Achievement In Improving And Non-Improving Schools, Doctoral Dissertation,University of South Florida. USA.
87. Helvacı, M. A., ve Başın, H. (2013). Okul yöneticilerinin kullandıkları motivasyon yaklaşımları (Uşak İli Örneği). Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12 (44), 300-322.
88. Hoy, W. K. ve Miskel, C. G. (2010). Eğitim Yönetimi (7. Baskı). (Çev. Editörü: Selahattin Turan). Ankara: Nobel Yayım Dağıtım.
89. Ismail, M. R. (2012). Teachers’ perceptions of principal leadership styles and how they impact teacher job satisfaction (Doctoral dissertation). Colorado State University Fort Collins, Colorado, USA.
90. Işık, B. (2016). İlkokul müdürlerinin karizmatik liderlik özellikleriyle okullarındaki öğretmenlerin motivasyonu arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Van.
91. Jamal, A.H. (2014). Leadership styles and value systems of school Principals. American Journal of Educational Research, 2 (12),1267-1276.
92. Jaramillo, F., Locander, W. B., Spector, P. E. ve Haris, E. G. (2007). Getting the job done: The moderating role of ınitiative on the relationship between ıntrinsic motivation and adaptive selling. Journal of Personal Selling & Sales Management, 27 (2), 59–74.
93. Jay, A. (2014). The Prinicipals’ leadership style and teachers performance in secondary schools of Gambella Regional State (Doctoral dissertation). Jimma University. Ethiopia.
94. Jensen, J.D. (2018). Employee motivation: a leadership imperative. International Journal of Business Administration, 9 (2), 93-98.
95. Joo, B. K. ve Lim, T. (2009). The effects of organizational learning culture, perceived job complexity, and proactive personality on organizational commitment and intrinsic motivation. Journal of Leadership & Organizational Studies,16 (1), 48-60.
96. Karasar, N. (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemi (22. baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
97. Kılıç, Y. (2018). Cinsiyet değişkeni bağlamında stajyer öğretmenlerin motivasyon düzeylerinin araştırılması. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (36),21-32.
98. Kılıç, Y. (2019). Okul yöneticilerinin kişisel inisiyatif alma ve sergiledikleri liderlik davranışlarının öğretmen motivasyonuna etkisi, (Doktora tezi), Eğitim Bilimleri Enstitüsü Selçuk Üniversitesi, Konya.
99. Kılıç, Y., ve Yılmaz, E. (2018). Okul yöneticilerinin liderlik stili ölçeğinin geliştirilmesi, Journal of Social and Humanities Sciences Research, 5 (27), 3006-3016.
100. Kılıç, Y., ve Yılmaz, E. (2019). İçsel, dışsal ve yönetsel faktörler bağlamında öğretmen motivasyon ölçeğinin geliştirilmesi. Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 5(1),77-91.
101. Kırıştı, A. (2013). Yönetim sürecinde yöneticilerin sergilediği davranışların çalışanların motivasyonuna etkisi: Eğitim kurumlarında bir uygulama (Kadıköy Örneği) (Yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
102. Kimathi, M. K. (2017). Influence of principals’ leadership styles on teachers’ job satisfaction in public secondary schools in Meru South Sub County, Tharaka Nithi, County, Kenya. International Journal for Innovation Education and Research, 5 (11), 28-34.
103. Kocabaş, İ. ve Karaköse, T. (2005). Okul müdürlerinin tutum ve davranışlarının öğretmenlerin motivasyonuna etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3 (1), 79-93.
104. Koçel, T. (2001). İşletme yöneticiliği (8. Baskı). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
105. Kurland, H., Peretz, H.ve Braude, O. (2010). Leadership style and organizational learning: the mediate effect of school vision. Journal of Educational Administration, 48(1), 7-30.
106. Kurt, E. (2015). Eğitim kurumundaki liderlerin yönetilenler üzerindeki motivasyonunun incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
107. Lai, E. R. (2011. Motivation: A literature review. Pearson Research Report. 1-43.
108. Leithwood, K. ve Mascall, B. (2008), “Collective leadership effects on student achievement.” Educational Administration Quarterly, 44 (4), 529-561.
109. Leithwood, K. ve Louis, K. (2012). Linking Leadership to Student Learning, San Francisco: Jossey-Bass.
110. Lekia, N. ve Kayii, N. E. (2018) Principals’ leadership styles and motivation of teachers in government secondary schools in Port Harcourt Local Government Area. International Journal of Innovative Education Research, 6 (3),47-57.
111. Lewin. K. Lippit. R. ve White R. K (1939). Patterns of aggressive behavior in experimentally created social climates. Journal of Social Psychology, 10, 271-299.
112. Lin, M. ve Chuang, T. (2014) The effects of the leadership style on the learning motivation of students in elementary schools. Journal of Service Science and Management, 7, 1-10.
113. Marks, H.M. ve Printy, S.M. (2003). Principal leadership and school performance: an integration of transformational and instructional leadership. Educational Administration Quarterly, 39 (3), 370-97.
114. Mary, N. G. F. (2012). Leadership style factors that ınfluence motivation of pre-school teachers ın public pre-schools ın Embu North District, Embu County (Master’s thesis). University of Nairobi, Kenya
115. Matoke, Y.K., Okibo, W.B. ve Nyamongo, D.N. (2015). Determinants of teacher motivation in public secondary schools in Masaba South Sub-County, Kenya. International Journal of Economics, Commerce and Management, 3 (6), 139-160.
116. Mohammed, U. D, Yusuf, M.O, Sanni, I. M, Ifeyinwa, T. N, Bature, N. U. ve Kazeem, A. Ol. (2014). The relationship between leadership styles and employees’ performance in organizations (a study of selected business organizations in Federal Capital Territory, Abuja Nigeria). European Journal of Business and Management, 6 (22), 1-11.
117. Morgan, L. N. W. (2015). The ınfluence of school leadership practices on classroom management, school environment and academic under performance (Doctoral dissertation). Walden University, USA.
118. Mruma, J.M. (2013). Effect of motivation factors on teachers’ performance in tanzanian education institution; a case of public secondary schools in Nyamagana District, Mwanza (Master’s thesis). Tanzania Open University, Tanzania.
119. Mullins, L. J. (2005). Management and Organizational Behavior (7 th Ed). London Financial Tithes Pitman Publishing.
120. Nadarasa, T. ve Thuraisingam, R. (2014). The influence of principals’ leadership styles on school teachers’ job satisfaction-study of secondry school in Jaffna District. International Journal of Scientific and Research Publications,4(1),1-7.
121. Naile, I. ve Selesho, J.M. (2014). The role of leadership in employee motivation. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5(3), 175-182.
122. Northouse, P. G. (2015). Leadership Theory and Practice. Thousand Oaks, CA: Sage publications.
123. Nyagaka, N. E. (2018). Relationship between principals’ democratic leadership style and motivatıon of support staff in publıc secondary schools in Kenya. International Journal of Contemporary Applied Researches, 5(8),1-14.
124. Ololube, N. P., Amanchukwu, R. N. ve Stanley, G. J. (2015). A review of leadership theories, principles and styles and their relevance to Educational Management, 5 (1), 6-14.
125. Omolayo. B. (2004). Influence of job variables on workers commitment and satisfaction in four selected Nigerian manufacturing ındustries (Master’s thesis). University Ado Ekiti, Nigeria.
126. Omolayo, B. (2007). Effect of leadership style on job-related tension and psychological sense of community in work organizations: a case study of four organizations in Lagos State, Nigeria. Bangladesh e-Journal of Sociology, 4 (2), 30-37.
127. Onay, M., ve Ergüden, S. (2011). Örgütsel-yönetsel motivasyon faktörlerinin çalışanların performans ve verimliliğine etkilerini incelemeye yönelik ampirik bir çalışma: Manisa- Sosyal Güvenlik Kurumu. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3 (2), 221-230.
128. Özan, M. B., Türkoğlu, A. Z. ve Şener, G. (2010). Okul yöneticilerinin sergiledikleri demokratik tutum ve davranışlarının öğretmenlerin motivasyonuna etkisi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20 (1), 275-294.
129. Özdemir, T. Y., Kartal, S. E. ve Yirci. R. (2014). Okul müdürlerinin öğretmenleri motive etme yaklaşımları. Turkish Journal of Educational Studies, 1 (2),190-215.
130. Parker, S. K. (2014). Beyond motivation: Job and work design for development, health, ambidexterity, and more. Annual Review of Psychology, 65, 661-691. Parker, S. K. ve Collins, C. (2004). Proactivity: Enhancing understanding of self-started and dynamic action within organizations. Symposium conducted at the meeting of the Academy of Management, New Orleans, Louisiana.
131. Parker, S. K., Bindl, U. K. ve Strauss, K. (2010). Making things happen: A model of proactive motivation. Journal of Management, 36 (4), 827-856.
132. Pitre, L. A. (2003). Mississippi student achievement ımprovement act and no children remaining from action: Leadership and teacher motivation (Doctoral dissertation). The University of Southern Mississippi, USA.
133. Pont, B., Nusche, D. ve Hunter, M. (2008). Improving school leadership. Policy and practice, 1, 1-199. ISBN 978-92-64-04467-8 – OECD.
134. Price, A. M. (2008). The relationship between the teacher's perception of the principal's leadership style and personal motivation (Doctoral dissertation). University of Southern Mississippi, USA.
135. Probst, T.M (2005) Countering the negative effects of job Insecurity through participation, decision making. Journal of Occupation Health Psychology, 10, 320-329.
136. Rahbi, D. A, Khalid, K. ve Khan, M. (2017). The effects of leadership styles on team motivation. Academy of Strategic Management Journal, 16 (2), 1-14.
137. Rawung, F.H. (2013). The effect of leadership on the work motivation of higher education administration employees (Study at Manado State University). Journal of Business and Management, 15 (1), 28-33.
138. Rayborn, J. H. (2015). Preferences for ıntrinsic and extrinsic sport motivators of mississippi's public sschool teachers (Doctoral dissertation). University of Southern Mississippi, USA.
139. Recepoğlu, E. (2013). Öğretmenlerin iş motivasyonlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 2 (21), 575-588.
140. Roberts, Z. M. (2016). The effects of proactive personality, collectivism, and conscientıousness on training motivation (Master’s thesis). Houston University, USA.
141. Robbins, S. P., Judge, T.A., ve Vohra,N. (2014). Organizational behavior (15th ed.), Pearson Education in South Asia, New Delhi, India. Ruthankoon, R. ve Ogunlana, S. O. (2003). Testing Herzberg’s two-factor theory in the Tai Construction Industry. Engineering, Construction and Architectual Management, 10 (5), 333-341.
142. Ryan, R. M. ve Deci, E. L. (2000). Intrinsic and extrinsic motivations: classic definitions and new directions. Contemporary Educational Psychology, 25, 54–67.
143. Sağlam, A. Ç. (2007). Eğitim Örgütlerinde Kuramdan Uygulamaya Güdüleme. Ankara: Nobel Yayınları.
144. Sancar, M. (2009). Leadership behaviors of school principals in relation to teacher job satisfaction in North Cyprus. Procedia Social and Behavioral Sciences, 1, 2855–2864.
145. Segredo, M.R. (2014). The Relationships between elementary school principals' emotional ıntelligence, leadership style and school culture (Doctoral dissertation). Florida International University, USA.
146. Seibert, S. E., Kramer, M. L. ve Crant, M. J. (2001). What do proactive people do? Alongitudinal model linking proactive personality and career success. Personnel Psychology, 54, 845-874.
147. Seymour, S. Y. (2016). Teacher retention: Behaviors of principals ınfluencing teachers in schools as part of Georgia’s vision for public education (Doctoral dissertation). Georgia State University, Atlanta, USA.
148. Shelnutt, S. K. (2003). Teacher motivatıon in selected high and low achieving elementary schools (Doctoral dissertation). The University of Georgia, USA.
149. Silah, M. (2001). Çalışma Psikolojisi. Ankara: Selin Kitabevi.
150. Simić, N., Purić, D. ve Stanč, M. (2018). Motivation for the teaching profession: Assessing psychometric properties and factorial validity of the Orientation for Teaching Survey on in-service teachers. Serbian Psychological Association, 51(3), 309–331.
151. Sirisookslip. S, Ariratana. W. ve Ngang. T.K. (2015). The impact of leadership styles of school administrators on affecting teacher effectiveness. Procedia- Social and Behavioral Sciences, 186, 1031– 037.
152. Stroppa, C. ve Spiess, E. (2011). International assignments: The role of social support and personal initiative. International Journal of Intercultural Relations,35, 234-236.
153. Sucu, A. (2016). Öğretmenlerin motivasyonu ile okul yöneticilerinin öğretimsel liderlik davranışları arasındaki ilişkinin analizi (Yüksek lisans tezi). İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
154. Şener, M. (2013). İlköğretim okul yöneticilerinin öğretmenlerin motivasyonunu artırmada başvurdukları stratejiler (Samsun İli Örneği) (Yüksek lisans tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
155. Tanrıverdi, S. (2007). Katılımcı okul kültürünün yabancı dil öğretmenlerinin iş motivasyonuyla ilişkisine yönelik örnek bir çalışma (Yüksek lisans tezi), Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
156. Taris, T.W. ve Meijer- Wielenga, E.G. (2010). Workers' personal initiative as a moderator of the relations between job characteristics and well-being. Psychological Reports, 107 (1), 255-264.
157. Tezcan, Y. (2006). Liderliğin çalışanların motivasyonu üzerindeki etkisi (Yüksek lisans tezi) Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
158. Thrash, A. (2012), Leadership in Higher Education. International Journal of Humanities and Social Science, 2 (13), 1-12.
159. Tiryaki, A. (2008). İşletmelerde modern liderlik yaklaşımları ve çalışan motivasyonu ilişkisine yönelik bir uygulama (Yüksek lisans tezi), Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
160. Tornau, K. ve Frese, M. (2013). Construct clean-up in proactivity research: A meta-analysis on the nomological net of work-related proactivity concepts and their incremental validities. Applied Psychology, 62 (1), 44-96.
161. UNESCO (2014) Teacher motivation working group workshop why teacher motivation matters http://www.teachersforefa.unesco.org.
162. Varlı, S. (2015). İlkokul müdürlerinin liderlik davranışları ile okul iklimi ilişkisi (Sakarya İli Örneği) (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
163. Wangithi, G. J. (2014). Influence of head teachers’ leadership styles on teachers’ job satisfaction ın public primary schools In Kajıado North District, Kajiado County (Master’s thesis). University of Nairobi, Kenya.
164. Whitten, L. D. (2014). Implications of teacher motivation and renewal ındicators in arkansas toward professional growth and achievement (Doctoral dissertation). University of Arkansas, USA.
165. Wildman, R. H. (2015). A phenomenological study of high school teachers' motivation as related to teacher performance management (Doctoral dissertation). Walden University, USA.
166. Yanmaz, H. (2010). İlköğretim okulu yöneticilerinin okullarında motivasyonu sağlama düzeyleri (Yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
167. Yavuz, M. (2006). İlköğretim okulu müdürlerinden beklenen roller ve karşılanma düzeyleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 658-670.
168. Yazıcı, H. (2009). Öğretmenlik mesleği, motivasyon kaynakları ve temel tutumlar: kuramsal bir bakış. Kastamonu Eğitim Dergisi,17 (1), 33-46.
169. Yıldırım, D. Ş. (2006). Resmi ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin motivasyon ve iş tatmin düzeylerini etkileyen faktörler (Yüksek lisans tezi). Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
170. Yıldırım, N. (2011). Yöneticilik görevinin okul müdürüne olumlu ve olumsuz katkıları. Eğitim ve Bilim, 161, 230–245.
171. Yıldız, B. (2010). Herzberg’in çift faktör kuramı açısından ilköğretim ı. kademe öğretmenlerinin motivasyon düzeylerinin değerlendirilmesi (Yüksek lisans tezi). Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
172. Yılmaz, E., ve Günay, O. (3-5 Kasım 2016). Öğretmenlerin iş motivasyonlarının okul iklimi ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. International Academic Research Congress, Antalya /Side.
173. Yuliharnanti, D.S, Setiawan, M. ve Noermijati. (2016). The effects of leadership style on the teacher’s work motivation, work discipline, and performance at SMK PuspaBangsa (A Vocational High School), Cluring District, Banyuwangi Regency. Indonesia International Journal of Management and Administrative Sciences 5 (01), 13-21.
174. Yurdakul, R. (2007). Büyükçekmece ilçesi ortaöğretim kurumları yöneticilerinin liderlik özelliklerinin çalışanların motivasyonlarına etkisi (Yüksek lisans tezi). Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.