Teacher’s Opinions The Current Grade Passsing Practice in Secondary School

Öz

This research was conducted to determine teachers' opinions, thoughts and suggestions regarding the current grade passing practice in secondary schools. In the research, case study design, one of the qualitative research methods, was used. Participants are 16 secondary school branch teachers working in different secondary schools in Onikişubat District of Kahramanmaraş Province in the first semester of the 2023-2024 academic year. Participants were determined according to maximum diversity sampling technique, which are purposeful sampling methods. Data were collected with a semi-structured interview form and analyzed with the descriptive analysis method. At the end of the research, the benefits of the current secondary school grade passing practice are; It has been observed that knowing that students will somehow move up to the upper grade reinforces their psychological comfort and tendency to continue school. In addition, due to the limitations of the current regulation, it makes it easier to pass a grade, and as a result, students who move to the next grade with many missing achievements weaken the teacher's authority in the classroom, make classroom management difficult, and teachers; It has been concluded that it forces students in the planning and implementation process of teaching, restricts them in the selection of methods and techniques, prevents them from using alternative measurement and evaluation techniques, and causes these students to fail in central exams such as LGS and YKS. In order to solve the problems arising from the current practice, secondary school teachers made suggestions for making the necessary arrangements in the grade passing regulations and for the actual implementation of grade repetition, not for show.

Anahtar Kelimeler

• Grade repetition
• grade passing
• secondary school teachers
• secondary school students
• lack of attainment

Ortaokullarda Sınıf Geçme Uygulamasına Yönelik Öğretmen Görüşleri

Öz

Bu araştırma, ortaokullarda mevcut sınıf geçme uygulamasına yönelik öğretmen görüş, düşünce ve önerilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Katılımcılar 2023-2024 öğretim yılı birinci döneminde Kahramanmaraş İlinin Onikişubat İlçesinin farklı ortaokullarında görev yapan 16 branş öğretmenidir. Katılımcılar amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örnekleme tekniğine göre belirlenmiştir. Veriler yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmış ve betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırma sonunda mevcut ortaokul sınıf geçme uygulamasının faydaları olarak; öğrencilerde bir şekilde üst sınıfa geçeceğini bilmenin oluşturduğu psikolojik rahatlık ve okula devam etme eğilimlerini pekiştirdiği görülmüştür. Ayrıca, mevcut yönetmeliğin sınırlılıkları açısından sınıf geçmeyi kolaylaştırdığı, bunun sonucu olarak birçok kazanım eksiğiyle bir üst sınıfa geçen öğrencilerin sınıf içerisinde öğretmen otoritesini zayıflattığı, sınıf yönetimini güçleştirdiği, öğretmenleri; öğretimin planlanması ve uygulanması sürecinde zorladığı, yöntem ve tekniklerin seçiminde kısıtladığı, alternatif ölçme değerlendirme tekniklerini kullanmalarında engel oluşturduğu ve bu öğrencilerin LGS, YKS gibi merkezi sınavlarda başarısız olmalarına neden olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Ortaokul öğretmenleri mevcut uygulamadan kaynaklanan sorunların çözümü için sınıf geçme yönetmeliğinde gerekli düzenlemelerin yapılması ve sınıf tekrarının göstermelik değil gerçekten uygulanmasına yönelik önerilerde bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• sınıf tekrarı
• sınıf geçme
• ortaokul öğretmenleri
• ortaokul öğrencileri
• kazanım eksikliği

Kaynakça

1. Avşaroğlu, S. ve Üre, Ö. (2007). Üniversite öğrencilerinin karar vermede özsaygı, karar verme ve stresle başa çıkma stillerinin benlik saygısı ve bazı değişkenler açısından incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(2), 85-100.
2. Aydoğan, İ. (2010). İlköğretim okullarında sınıf geçme Türkiye ve diğer ülkelerle karşılaştırmalı bir çalışma. Journal of World of Turks,2(3), 59-69.
3. Başaran, İ.E. (2000). Eğitim yönetimi nitelikli okul, Feryal Matbaası.
4. Bayındır, E. (2009). Ortaöğretimde sınıf geçme ve sınav yönetmeliğinin öğrenci başarısına etkisi (Avcılar Lisesi örneği), [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi], Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
5. Baykul, Y. (2011). Ülkemizde ölçme ve değerlendirmenin dünü – bugünü ve yarını – bugünü. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 2, 1-32.
6. Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı. (24. Baskı), Pegem Akademi Yayıncılık.
7. Cesim, T. D. (2014). Sınıf tekrarı yapan ortaöğretim öğrencilerinde görülen başarısızlık nedenlerinin sınav kaygısı ve çalışma davranışları değişkenleri açısından incelenmesi,[Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi], Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
8. Edis, Ş. ve Yılmaz, M. (2020). Sınıf tekrarı uygulamasına ilişkin sınıf öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi. Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 6(34), 1367-1373.

9. EURYDICE, (2011). Avrupa’da zorunlu eğitim sürecinde sınıf tekrarı, yönetmelikler ve istatistikler. https://eurydice.meb.gov.tr
10. MEB, (2003). İlköğretim kurumları yönetmeliği. https://mevzuat.gov.tr
11. MEB, (2008). İlköğretim kurumları yönetmeliği. https://mevzuat.gov.tr
12. MEB, (2011). İlköğretim kurumları yönetmeliği. https://mevzuat.gov.tr
13. MEB, (2014). İlköğretim kurumları yönetmeliği. https://mevzuat.gov.tr
14. MEB, (2022). LGS Sonuç Raporları. https://mevzuat.gov.tr
15. MEB, (2023a). İlköğretim kurumları yönetmeliği. https://mevzuat.gov.tr
16. MEB, (2023b). LGS Uygulama Kılavuzu. https://meb.gov.tr
17. Meisels, S. & Liaw, F. (1993). Failure in grade: Do retained student cat chup? Journal of Educational Research, 87(2), 69-77.
18. Okumuşoğlu, O. (2015). Sınıf Tekrarı Yapan ve Yapmayan Lise Öğrencilerinin Benlik Saygıları ve Öznel İyi Oluşlarının: Akademik Tükenmişliği, Kontrol Odağı, Eğitim Stresleri Açısından İncelenmesi, [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi], Mevlana Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
19. Özgüven, E. (1972). Türkiye’de üniversiteye giriş ile ilgili araştırma. Ankara Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 10(1), 179-198.
20. Patton, Q. M. (1987). How to use qualitive methods in evulation, Sage Publications.
21. Punch, F. (2005). Introduction to social research–quantitative & qualitative approaches. Forum Qualitive Social Research 7(2),1-6.
22. Sakaoğlu, N. (2003). Osmanlıdan günümüze eğitim tarihi, İletişim Yayıncılık. Sezer, Ö. (2007). Sınıf tekrar eden öğrencilerin bazı demografik özellikleri ile bu öğrenciler ve öğretmenlerin sınıf tekrar etme hakkındaki görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(14), 31-48.
23. Şan, İ. (2015). Matematik öğretmenlerinin sınıf geçmeye ilişkin ilköğretim yönetmeliği hakkındaki görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(4), 18-29.
24. Şanal, M. (2005). Osmanlı İmparatorluğu’nda medreselere, kuruluş sistemi, organizasyon, yönetim ve program açısından genel bir bakış. Türkiye Günlüğü, 69(1),78-93.
25. Tanner, K.C., & Gallis, S.A.(1998). Student Retention:Why is there a gap between the majority of research findings and school practise? Psychology in the Schools, 34(2), 107-114.
26. Tezcan, M. (1984). Okulda başarısızlık ve önlenmesi. Ankara Universty Journal of Faculty, 17(1), 385-388.
27. Tosun, C. (2006). Yabancı dille eğitim sorunu. Journal of Language and Linguistic Studies, 2(1).
28. Türk, A. (2019). Okul terkinin eşiğinde geleceği düşünmek: sınıf tekrarı yapan öğrencilerin gelecek emelleri, [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi], Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
29. Walters, D., & Borges, S.B. (1995). Student retention. is it effective? School Counselor.
30. Yaşar, M. (2014). Öğretmen adaylarının eğitimde ölçme ve değerlendirme dersine yönelik tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 64-83.
31. Yıldırım, A. ve Şimşek. H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (7. Baskı), Seçkin Yayıncılık.
32. YÖK, (2023). Yüksek öğretim program atlası. https://yokatlas.yok.gov.tr/