Determining The Knowledge and Level of Attitudes of The Secondary School Students to Environment and Nature; A Case of Erzurum

Öz

The most urgent thing to do for protecting nature and environmental problems that also result in
consuming the natural sources very fast is educating and informing people. This kind of informing and education of
people is very important to reach a secure future on condition that it starts at earlier ages. However, in order to gain
the desired success in the education process of younger students, it is also important to impose positive attitudes to
the students in addition to related knowledge. In this study, it is aimed to determine the level of success of students
in converting knowledge of common opinions about environment and nature, learning styles, and behaviors into
attitude. In the study, a survey was applied to 388 students at the 6,7, and 8th grade secondary school students in
the Yakutiye and Palandöken districts of Erzurum. The data gathered from the survey were analyzed by the packet
program SPSS. According to the analysis results, only %19 of students’ positive behavior towards environment and
nature were based on the acquired knowledge. As a result, together with conveying knowledge about environment
to their minds during the school education, activities such as nature camps, recycling, environmental observation,
visits and competitions must be supported as well. Besides, in order to make students gain environmental and
nature awareness, landscaping such as practice gardens, small greenhouses, bird rests, poultry houses, planting in
flower pot should take place at physical places of schools.  

Anahtar Kelimeler

• Attitudes,behavior,environment,environmental awareness,nature

Ortaokul Öğrencilerinin Çevre ve Doğa ile İlgili Konularda Bilgi ve Davranış Düzeylerinin Belirlenmesi; Erzurum İli Örneği

Öz

Doğal kaynakların hızla tüketilmesine de yol açan çevre sorunlarının önlenmesi ve doğanın korunması
konusunda en acil olarak yapılması gereken halkın bilgilendirilmesi ve eğitimidir. Bu bilgilendirme ve eğitimin ise
küçük yaştan başlanılarak yapılması güvenli bir geleceğe ulaşma bakımından oldukça önemlidir. Ancak özellikle
küçük yaş grubu öğrencilerine yönelik verilecek eğitimlerde istenilen başarı elde edebilmek için bilginin yanında
olumlu tutum ve davranışlar kazandırmak gereklidir. Bu araştırmada öğrencilerin çevre ve doğa konusunda genel
görüşleri, öğrenme biçimleri, bilgi ve davranış düzeyleri ile edindiği bilgileri davranışa dönüştürme düzeylerinin
belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada Erzurum ili Yakutiye ve Palandöken ilçelerinde bulunan on ortaokulda
6.,7. ve 8.sınıflarda eğitim gören 388 öğrenci ile anket yapılmıştır. Anketlerden elde edilen veriler SPSS 18 paket
programı kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre öğrencilerin çevre ve doğa konusunda sergilediği
olumlu davranışların yalnızca % 19’u edindiği bilgilere dayanmaktadır. Bu nedenle okullarda verilen çevre
eğitimlerinde bilgi aktarmanın yanında doğa kampları, bitki yetiştirme, geri dönüşüm, çevrede gözlem, ziyaretler
ve yarışmalar gibi etkinliklerle desteklenmelidir. Ayrıca öğrencilere çevre ve doğa bilinci kazandırmak için okul
fziki mekânlarında uygulama bahçesi, küçük sera, kuş evleri, kümes, kasada bitki yetiştirme, gibi düzenlemelere
de yer verilmelidir  

Anahtar Kelimeler

• Çevre,çevre bilgisi,davranış,doğa,tutum

Kaynakça

1. Aktepe S, Girgin S, 2009. İlköğretimde eko-okullar ve klasik okulların çevre eğitimi açısından karşılaştırılması. Elementary Education Online, 8(2): 401-414.
2. Aslan O, Uluçınar Sağır Ş, Cansaran A, 2008. Çevre tutum ölçeği uyarlanması ve ilköğretim öğrencilerinin çevre tutumlarının belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi Sayı 25: 283-295.
3. Atasoy E, Ertürk, H, 2008. İlköğretim öğrencilerinin çevresel tutum ve çevre bilgisi üzerine bir alan araştırması. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi 10 (1): 105-122.
4. Aydın F, Kaya H, 2011. Sosyal bilimler lisesi öğrencilerinin çevre duyarlılıklarının değerlendirilmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, 24: 229-257.
5. Bozdemir H, 2011. Eko-okullar programının uygulandığı ilköğretim okullarındaki öğrenciler ile klasik ilköğretim okullarındaki öğrencilerin çevre bilinci düzeyinin karşılaştırılması. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, 104s.
6. Çabuk B, Karacaoğlu Ö.C, 2003. Üniversite öğrencilerinin çevre duyarlılıklarının incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 36 (1-2): 189-198.
7. Çukur D, Özgüner H, 2008. Kentsel alanda çocuklara doğa bilinci kazandırmada oyun mekânı tasarımının rolü. Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri: A, Sayı: 2: 177-187.
8. Demir E, Yalçın H, 2014. Türkiye’de çevre eğitimi. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi 7 (2): 07-18.

9. Demirbaş M, Pektaş H.M, 2009. İlköğretim öğrencilerinin çevre sorunu ile ilişkili temel kavramları gerçekleştirme düzeyleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED) 3 (2): 195-211.
10. Erten S, 2005. Okul öncesi öğretmen adaylarında çevre dostu davranışların araştırılması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 28: 91-100.
11. Ertürk YE, Karadaş K, Şahin K, 2014. Iğdır İli’nde Tüketicilerin Tavuk Eti ve Balık Tercihlerini Belirleyen Faktörler. 11. Tarım Ekonomisi Kongresi, 3-5 Eylül 2014, Samsun.
12. İncekara S, Tuna, F, 2010. Ortaöğretim öğrencilerinin çevresel konularla ilgili bilgi düzeylerinin ölçülmesi: Çankırı ili örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, 22: 168 - 182.
13. Karataş A, Aslan G, 2012. İlköğretim öğrencilerine çevre bilincinin kazandırılmasında çevre eğitiminin rolü: Ekoloji temelli yaz kampı projesi örneği. Zeitschrift für die Welt der Türken (ZfWT), 4 (2): 259-275.
14. Karatekin K, Çetinkaya G, 2013. Okul bahçelerinin çevre eğitimi açısından değerlendirilmesi (Manisa Örneği). Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6 (27): 307-315.
15. Kaya E, Akıllı M, Sezek F, 2009. Lise öğrencilerinin çevreye karşı tutumlarının cinsiyet açısından incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (18): 43-54.
16. Metin M,2015. Nicel veri toplama araçları. Eğitimde Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 2.Baskı, Editör; Mustafa Metin, Ankara, Türkiye, 161-214.
17. Pauw JB, Petegem PV, 2011. The effect of flemish eco�schools on student environmental knowledge, attitudes, and affect. International Journal of Science Education, 33 (11): 1513– 1538.
18. Shobeiri S.M, Omidvar B, Prahallada N,2007. A comperative study of environmental awareness among secondary school students in ıran and ındia. Graduate Faculty of Environment University of Tehran, Int. J. Environ. Res.1 (1): 28-34,
19. Tanrıverdi B, 2009. Sürdürülebilir çevre eğitimi açısından ilköğretim programlarının değerlendirilmesi. Eğitim ve Bilim, 34 (151): 89-103.
20. Uluçınar Sağır Ş, Aslan O, Cansaran A, 2008.İlköğretim öğrencilerinin çevre bilgisi ve çevre tutumlarının farklı değişkenler açısından incelenmesi.Elementary Education Online,7 (2): 496-511