Honey Productıon in Bingol

Öz

Beekeeping is a good alternative activity and income source for rural population with its idiosyncratic features. Although Turkey ecologically has a very favorable nature for beekeeping, unfortunately only a fraction of its potential is used. In this study, it was calculated regression analysis by used new and old hives number, honey production amount and the number of businesses so as to evaluate the situation of the beekeeping in Bingol. According to the results; the variable of new hives have been found important and signi cant coef cient. Showing explanatory of model R2 and arranged R2 are found 0.54 and 0.41 respectively. Based on these results; should be encouraged to manufacturers newer, modernized, reducing yield losses to make new hive beekeeping in types. 

Anahtar Kelimeler

• Beekeeping,Honey,Bingol,hives number,regression analysis

Bingöl İli Bal Üretimi

Öz

Arıcılık kendine has özellikleri ile kırsal nüfus için iyi bir alternatif iş ve gelir kaynağıdır. Türkiye ekolojik olarak arıcılığa çok uygun bir doğaya sahip olmasına rağmen maalesef potansiyelinin çok azını kullanmaktadır. Bu çalışmada, Bingöl’de arıcılık faaliyetinin mevcut durumunu değerlendirmek amacıyla, yeni ve eski kovan sayısı, bal üretim miktarı ve işletme sayısı verileri kullanılarak regresyon analizi yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre; yeni kovan sayısı değişkeninin katsayısı önemli ve anlamlı bulunmuştur. Modelin açıklayıcılığını gösteren R2 değeri 0.54 ve düzenlenmiş R2 değeri ise 0.41 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlara göre; üreticilerin daha yeni, modernize, verim kayıplarını azaltan yeni kovan tiplerinde arıcılık yapmaları teşvik edilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Arıcılık,bal,Bingöl,kovan sayısı,regresyon analizi

Kaynakça

1. Albayrak S A, 2005. Çoklu doğrusal bağlantı halinde enküçük kareler tekniğinin alternati yanlı tahmin teknikleri ve bir uygulama. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi. 1 (1): 105-126.
2. Anonim, 2011. Bingöl Arıcılık Raporu. Sektörel Araştırmalar Serisi 4. (http://www.fka.org.tr) (Erişim Tarihi: 31.03.2015)
3. Anonim, 2013. Arıcılık.(www.ordutb.org.tr) (Erişim Tarihi:14.06.2014)
4. Bodescu D, 2006. Contributions to the work rate-setting in beekeepeing. Scienti c Papers Horticulture, www.univagro- iasi.ro/Horti/Lucr_St_2006.
5. Çakmak İ, Aydın L, Seven S, Korkut M, 2003. Beekeping Survey in Southern Marmara Region of Turkey. Uludağ Arıcılık Dergisi, 3 (1): 31-36.
6. Doğaroğlu M, 1992. Arıcılık Ders Notları. Trakya Üniversitesi Tekirdağ Ziraat Fakültesi Ders Notu No: 36, Yayın No: 42 Tekirdağ, 1992.
7. Durbin, J. Watson, G S, 1951. Testing for serial correlation in least squares regression, Biometrika, 38: 159-177. FAO, 2011. FAO, Production Yearbook. www.fao.org
8. Günbey V S, 2007. Van ili gezginci arıcılık hareketlerinin belirlenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Zootekni Anabilim Dalı, Yükseklisans Tezi, Van.

9. İşyar Y, 1977. Türkiye’de yeni tip kovan artışının bal üretimine etkisi üzerine bir araştırma. Atatürk Üniv. Ziraat Fakültesi Dergisi. 8:1. Erzurum.
10. Kekeçoğlu M, Rasgele Göç P, 2013. Düzce ili yığılca ilçesindeki arıcılık faaliyetleri üzerine bir çalışma. Uludağ Arıcılık Dergisi / Uludag Bee Journal. (http://dergipark.ulakbim.gov. tr) 13 (1): 23-32.
11. Kizilaslan H, Kizilaslan N, 2007. Factors Affecting Honey Production in Apiculture in Turkey. Journal of Applied Sciences Research, 3 (10): 983-987.
12. Özcan F, 2011. Göller bölgesinde arı ürünlerinin pazar ve pazarlama sorunları, uygulanabilecek pazarlama stratejileri. Bitirme Ödevi, Süleyman Demirel Üniversitesi, İşletme Bölümü, Isparta.
13. Özçelik A, 1994. Ekonometri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayın No: 1323. Ders Kitabı: Ankara, 382s.
14. Parlakay O, Yılmaz H, Yaşar B, Seçer A, Bahadır B, 2008. Türkiye’de arıcılık faaliyetinin mevcut durumu ve trend analizi yöntemiyle geleceğe yönelik beklentiler. U. Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi, (Journal of Agricultural Faculty of Uludag University) 22 (2): 17-24.
15. Popescu A, 2012. Research on Beekeepers Income Estimation based on Honey Production. Bulletin UASVM Animal Science and Biotechnologies 69: 1-2.
16. Rawlings J O, 1988. Applied regression Analysis: A research tool, California.
17. Saner G, Engindeniz S, Çukur F, Yücel B, 2005. İzmir ve Muğla illerinde faaliyet gösteren arıcılık işletmelerinin teknik ve ekonomik yapısı ile sorunları üzerine bir araştırma. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü, Yayın No:126, ISBN: 975- 407-169-1, Ankara, Mart, 126 sayfa.
18. Sayılı M, Esengün K, Kayım M, Akça H, 1999. Tokat merkez ilçede balık tüketimini etkileyen faktörlerin ekonomik analizi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi. Ziraat Fakültesi Dergisi. 16 (1): 9-28.
19. Soysal M İ, Gürcan E K, 2005. Tekirdağ ili arı yetiştiriciliği üzerine bir araştırma. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, Journal of Tekirdag Agricultural Faculty, 2 (2): 161-165.
20. Sezgin A, Kara M, 2011. Arıcılıkta verim artışı üzerinde etkili olan faktörlerin belirlenmesine yönelik bir araştırma: TRA2 bölgesi örneği. HR.Ü.Z.F.Dergisi, 15 (4): 31-38.
21. Şanslı Ş, Saygı H, 2001. Su ürünleri tüketimi için bir ekonometrik model. E.Ü. Su Ürünleri Dergisi. E.U. Journal of Fisheries & Aquatic Sciences, 18 (3-4): 383–390.
22. TÜİK, 2012. Türkiye İstatistik Kurumu Kayıtları. (Erişim tarihi: 14.06.2014 ).
23. TÜİK, 2013. Türkiye İstatistik Kurumu Kayıtları. (Erişim tarihi: 14.06.2014 ).
24. Uzundumlu, A. S, Aksoy, A, Işık H. B. 2011. Arıcılık işletmelerinde mevcut yapı ve temel sorunlar; Bingöl ili örneği. Atatürk Üniv Ziraat Fak Derg, 42 (1): 49-55.
25. Zoral K, 1984. Üretim Fonksiyonları. Dokuz Eylül Üniversitesi. Mühendislik Fakültesi Yayınları. Mm/End 84 Ey 052. İzmir.