Yüksek Rakımlı Çayır-Mera Alanlarında Yetişen Bazı Yabani Türlerin Yem İçeriklerinin Belirlenmesi
Öz
Yemlerin kimyasal analiz yöntemleriyle besin madde kompozisyonlarının belirlenmesi onların potansiyel
yem değerlerinin ortaya konması bakımından önemlidir. Bu çalışma ile yüksek rakımlı Iğdır İli çayır-mera
alanlarında yetişen yağlıca (Bellevalia forniculata (Fomin) Deloney.), lilpar (Caltha palustris L.), dağ tutyası
(Primula algida Adams.) ve kır pazısı (Beta trigyna Waldst. Et Kit.) türlerinin besin içerikleri ve hayvan besleme
açısından uygunluğu ortaya konulmuştur. Bu, mevcut türlerin besin içeriğini ortaya koyan ilk bilimsel çalışmadır.
Bu amaçla 2014 yılında parselsiz örnekleme yöntemine göre toplanan yem örneklerinde, ham protein, doğal
çözücülerde çözünemeyen lif, asit çözücülerde çözünemeyen lif, asit çözcülerde çözünemeyen lignin, kuru
madde sindirilebilirliği, sindirilebilir enerji, metabolik enerji ve nispi yem değerleri belirlenmiştir. Analiz sonucu
incelemeye alınan tüm kalite parametlerinin türler arasında önemli bir şekilde farklılık gösterdiği belirlenmiştir
(P<0.01). Aruzlanan kalite parametreleri açısından en yüksek besin içeriğine sahip türün Bellevalia forniculata
olduğu, en düşük besin içeriğine sahip türün ise Primula algida olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acar Z, Sabancı CO, Tan M, Sancak C, Kızılşimşek M, Bilgili U, Ayan İ, Karagöz A, Mut H, Aşcı ÖÖ, Başaran U, Kır B, Temel S, Yavuzer GB, Kırbaş R, Pelen MA, 2015. Yem bitkileri üretiminde değişimler ve yeni arayışlar. Türkiye Ziraat Mühendisliği VIII. Teknik Kongresi. 508-547.
- Acar Z, Ayan I, Can M, 2016. A plant (Bituminaria bituminosa) suıtable to produce forage with low input in mediterranean environment. VII. International Scientific Agriculture Symposium, 399-405.
- Altın M, Gökkuş A, Koç A, 2005. Çayır Mera Islahı. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Yayınları, 468 s.
- Altın M, Gökkuş A, Koç A, 2011. Çayır ve Mera Yönetimi 1. Cilt (Genel İlkeler). T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara, 376 s.
- Altundağ E, 2009. Iğdır İlinin (Doğu Anadolu Bölgesi) Doğal Bitkilerinin Halk Tarafından Kullanımı (Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
- AOAC 1997. Official methods of analysis. Association of official analytical chemists. 16 th ed. 3rd revision. Arlington, VA, USA. 125 p.
- Aydın İ, Uzun F, 2002. Çayır-Mera Amenajmanı ve Islahı. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Ziraat Fakültesi Ders Kitabı No: 9, Samsun, 313 s.
- Fonnesbeck PV, Clark DH, Garret WN, Speth CF, 1984. Predicting energy utilization from alfalfa hay from the Western Region. Proc. American Animal Science, 35: 305 - 308.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2017
Gönderilme Tarihi
6 Ağustos 2017
Kabul Tarihi
4 Eylül 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 7 Sayı: 3