Hizmet içi Egitimlerin Video Konferans Sistemiyle Verilmesine Yönelik Ogretmen Görüsleri

Öz

Bu araştırmanın amacı; Milli Eğitim Bakanlığı tarafından düzenlenen hizmetiçi eğitim kurslarının, günümüzde giderek yaygınlaşmaya başlayan video konferans sistemiyle uzaktan eğitim olarak verilmesine yönelik Bilişim Teknolojileri öğretmenlerinin görüşlerini tespit etmektir. Bu çalışma karma olarak desenlenmiştir. Karma olarak desenlenen bu araştırmanın nitel kısmı; 2012  2013 eğitim öğretim yılında Aksaray ilinde görev yapmakta olan 12 Bilişim Teknolojileri öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Görüşme tekniği ile elde edilen veriler, içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmanın nicel kısmı ise; 196 Bilişim Teknolojileri öğretmeninin katılımıyla gerçekleşen anket üzerinde yapılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde aritmetik ortalama, standart sapma, t-testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; Bilişim Teknolojileri öğretmenlerine hangi formattaki hizmetiçi eğitim kurslarına katılmak istedikleri sorulduğunda, ankete katılan BT öğretmenlerinin yaklaşık üçte ikisi video konferans tekniğiyle eğitim almak istememişlerdir. Çünkü Bilişim Teknolojileri öğretmenlerinin video konferans sistemiyle ilgili görüşlerine göre; bu sistem kursun amacına ulaşmasını engellemektedir. Bunun en büyük nedenleri etkileşim imkanının eksik kalması ve sosyal etkileşim imkanının olmamasından kaynaklamaktadır. Araştırmada elde edilen sonuçlara incelendiğinde; Bilişim Teknolojileri öğretmenlerinin, hizmetiçi eğitim kurslarının video konferans sistemiyle verilmesine yönelik görüşlerinin genel anlamda olumsuz olduğu tespit edilmiştir. Hizmetiçi eğitim etkinliklerinin video konferans sistemiyle verilmesinin verimli olmayacağı görüşü ortaya çıkmıştır. Çalışmada elde edilen veriler analiz edilmiş, bulgular doğrultusunda tartışılmış ve öneriler getirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Hizmetiçi Eğitim, Uzaktan Eğitim, Video Konferans, Bilişim Teknolojileri

Anahtar Kelimeler

• -

-

Öz

Bu araştırmanın amacı; Milli Eğitim Bakanlığı tarafından düzenlenen hizmetiçi eğitim kurslarının, günümüzde giderek yaygınlaşmaya başlayan video konferans sistemiyle uzaktan eğitim olarak verilmesine yönelik Bilişim Teknolojileri öğretmenlerinin görüşlerini tespit etmektir. Bu çalışma karma olarak desenlenmiştir. Karma olarak desenlenen bu araştırmanın nitel kısmı; 2012 – 2013 eğitim öğretim yılında Aksaray ilinde görev yapmakta olan 12 Bilişim Teknolojileri öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Görüşme tekniği ile elde edilen veriler, içerik analizi yöntemi ile analiz edilmiştir. Araştırmanın nicel kısmı ise; 196 Bilişim Teknolojileri öğretmeninin katılımıyla gerçekleşen anket üzerinde yapılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde aritmetik ortalama, standart sapma, ttesti kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; Bilişim Teknolojileri öğretmenlerine hangi formattaki hizmetiçi eğitim kurslarına katılmak istedikleri sorulduğunda, ankete katılan BT öğretmenlerinin yaklaşık üçte ikisi video konferans tekniğiyle eğitim almak istememişlerdir. Çünkü Bilişim Teknolojileri öğretmenlerinin video konferans sistemiyle ilgili görüşlerine göre; bu sistem kursun amacına ulaşmasını engellemektedir. Bunun en büyük nedenleri etkileşim imkanının eksik kalması ve sosyal etkileşim imkanının olmamasından kaynaklamaktadır. Araştırmada elde edilen sonuçlara incelendiğinde; Bilişim Teknolojileri öğretmenlerinin, hizmetiçi eğitim kurslarının video konferans sistemiyle verilmesine yönelik görüşlerinin genel anlamda olumsuz olduğu tespit edilmiştir. Hizmetiçi eğitim etkinliklerinin video konferans sistemiyle verilmesinin verimli olmayacağı görüşü ortaya çıkmıştır. Çalışmada elde edilen veriler analiz edilmiş, bulgular doğrultusunda tartışılmış ve öneriler getirilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Hizmetiçi Eğitim, Uzaktan Eğitim, Video Konferans, Bilişim Teknolojileri

Kaynakça

1. Aşkar, P. (2003). Uzaktan eğitimde temel yaklaşımlar ve uzaktan eğitimde öğrenci (katılımcı) olmak. (Editör: Ali Tahran). Uzaktan Eğitim Teknolojileri ve TCMB’de teknoloji destekli bilgisayar eğitimi konferansında sunulan bildiri, Ankara: TCMB. 3-40.
2. Baloğlu, N. (2007). İlk ve ortaöğretim okulu yönetici yardımcılarının alması gereken hizmetiçi eğitim konuları hakkında okul yöneticilerinin görüşleri. Ahi Evran Üniversitesi, Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 8(1), 167 - 178.
3. Baran, F. (2008). Milli Eğitim Bakanlığı’nın Uzaktan Hizmetiçi Eğitim Yöntemiyle Bilgisayar Eğitimi
4. Uygulamasına İlişkin Öğretmen Görüş ve Önerileri. Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul. Birişçi, S. (2013). Video konferans tabanlı uzaktan eğitime ilişkin öğrenci tutumları ve görüşleri. Journal of
5. Instructional Technologies &Teacher Education, 1(2), 24-40
6. Creswell, J. W. (2005). Educational research: Planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research (2nd edition). N. J.: Pearson Merrill Prentice Hall.
7. Göktaş, İ. & Kayri, M. (2005). E-Öğrenme ve Türkiye açısından sorunlar, çözüm önerileri. Yüzüncü Yıl
8. Üniversitesi Elektronik Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2). Houston, A. (2004). Anket hazırlama kılavuzu [Elektronik sürüm]. İstanbul: Kalite Ofisi.

9. Miles, M.B. & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis (2nd edition). Thousand Oaks, CA: SAGE.
10. Odabaş, H. (2003). Internet tabanlı uzaktan eğitim ve bilgi ve belge yönetimi bölümleri. Türk Kütüphaneciliği,
11. Kuramsal Bilgi Yönetimi, 17(4), 357-368
12. Savaş, S. (2007). Web tabanlı uzaktan eğitimde iki farklı öğretim modelinin öğrenci başarısı üzerindeki etkilerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Bilişim Enstitüsü, Ankara.
13. Sönmez, V. (1999). Öğretmen el kitabı, Anı Yayıncılık, Ankara.
14. Taymaz, A. H. (1981). Hizmetiçi eğitim: Kavramlar, ilkeler, yöntemler. Ankara: A.Ü. Eğitim Fakültesi Yayını.
15. Turgut, Y. E. (2011). Video konferans yoluyla verilen derslerde verimliliğe etki eden faktörler. Yüksek Lisans
16. Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon. UZEM, (2013). Uzaktan Eğitim Merkezi Web Sitesi: http://uzem.eba.gov.tr/hakkimizda.php [Erişim Tarihi: 02013]
17. Vitale, D. C. & Armenakis, A. A. & Feild, H. S. (2008). Integrating qualitative and quantitative methods for organizational diagnosis. Journal of Mixed Methods Research, 2 (1), 87 - 105.
18. Yeşiltepe, G. M. (2012). İlköğretim bilişim teknolojileri öğretmenlerinin mesleğe yönelik sorunları, bu sorunların nedenleri ve çözüm önerileri. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
19. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.
20. Yiğit, N. & Alev, N. & Altun, T. & Özmen, H. & Akyıldız, S. (2006). Öğretim Teknolojileri ve Materyal
21. Geliştirme. Trabzon: Celepler Matbaacılık.