How is the monitoring of the health status of laboratory animals conducted in our country, and is the awareness of researchers on this issue sufficient?

Öz

The microbiological status of laboratory animals can substantially influence research out-comes. Although legal regulations in our country mandate the supervision of laboratory an-imal health, to our knowledge, no study has been conducted to examine how laboratory an-imal units carry out health monitoring of the animals up to the present day. Similarly, there is a lack of studies in our country assessing researchers' interests and attitudes regarding this issue. With our study, we aimed to fill these gaps. In the study, we used two separate questionnaires. The first aimed to gather information about health screening programs in approved laboratory animal units, while the second aimed to assess researchers' knowledge and attitudes regarding animal health monitoring programs that should be implemented. Out of the 120 units in our country that house rodents commonly used for scientific purpos-es, 42 (35%) contributed to our study. Over 60% of these laboratory animal units lack mi-crobiological monitoring practices. Out of 8 units containing specific pathogen-free (SPF) animals, 7 adhere to microbiological monitoring program required by regulations. While 85% of the units conducting microbiological monitoring perform fecal examinations, only 53% conduct serological analyses from blood. Overall, it can be said that our research-ers' knowledge levels and awareness regarding the microbiological monitoring of laboratory animals are inadequate. Meanwhile, researchers who held a certificate had slightly higher awareness compared to those who did not. In summary, it has been observed that the microbiological monitoring of laboratory animals in our country is inadequate, and researchers do not request sufficient information from the units on this issue. Training programs, including broader undergraduate or postgraduate courses, may prove more effective than certificate programs. Additionally, it would be bene-ficial to incorporate provisions in our legislation that outline the methodology for microbio-logical monitoring of conventional animals.

Anahtar Kelimeler

• Laboratory animals
• laboratory animal units
• microbiological monitoring

Ülkemizde Deney Hayvanlarının Sağlık Durumu İzlemi Nasıl Yürütülüyor ve Bu Konu Hakkında Araştırmacıların Farkındalığı Yeterli mi?

Öz

Deney hayvanlarının mikrobiyolojik durumu, araştırma verilerini önemli düzeyde etkileye-bilir. Ülkemizde yasal düzenlemeler deney hayvan sağlığının gözetimini zorunlu tutmakla birlikte bildiğimiz kadarı ile günümüze kadar deney hayvanı ünitelerinin hayvanların sağlık gözlemini nasıl yürüttüklerini inceleyen bir çalışma yapılmamıştır. Benzer şekilde ülke-mizde araştırmacıların bu konuya olan ilgi ve tutumlarını değerlendiren bir çalışma da bu-lunmamaktadır. Çalışmamız ile bu boşlukları doldurmayı amaçladık. Çalışmada iki ayrı anket kullandık. İlki onaylı deney hayvan ünitelerinin sağlık tarama programları hakkında bilgi toplamayı amaçlarken, ikincisi araştırmacıların yürütülmesi gereken hayvan sağlık izlem programlarıyla ilgili bilgi düzeyi ve tutumlarının değerlendir-mesini amaçlamaktaydı. Ülkemizde bilimsel amaçlar ile sık kullanılan kemirgenleri bulunduran 120 üniteden 42 (%35)’si çalışmamıza katkı sağladı. Bu deney hayvanları ünitelerinin en az %60’ı hiçbir şekilde mikrobiyolojik gözetim yapmamaktadır. Spesifik patojen ari (SPF) hayvan bulundu-ran 8 üniteden 7’si mevzuatın öngördüğü mikrobiyolojik gözetim programını uygulamakta-dır. Mikrobiyolojik izlem yapan ünitelerin %85’i gaita incelemesi yaparken ancak %53’ü kandan serolojik analiz yapmaktadır. Genel olarak araştırmacıların deney hayvanlarının mikrobiyolojik gözetimi konusundaki bilgi düzeyleri ve farkındalıklarının yeterli olmadığı söylenebilir. Diğer taraftan sertifika sahibi olan araştırmacıların olmayanlara göre farkında-lıkları biraz daha yüksekti. Sonuç olarak ülkemizde deney hayvanlarının mikrobiyolojik izleminin yeterli düzeyde ol-madığı ve araştırmacıların bu konuda ünitelerden yeterli bilgi talep etmedikleri görülmüş-tür. Bu konularda gelişme sağlanması için sertifika programlarından öte daha geniş kapsam-lı lisans ya da lisans üstü ders gibi eğitimler daha verimli olabilir. Ayrıca mevzuatımıza konvansiyonel hayvanların mikrobiyolojik izleminin nasıl yapılması gerektiğini belirleye-cek maddeler eklenmesinin faydası olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Deney hayvanları
• deney hayvanları üniteleri
• mikrobiyolojik izlem

Kaynakça

1. Baker, D. G. (1998). Natural pathogens of laboratory mice, rats, and their effects on research. Clinical Microbiology Reviews, 11(2), 231–266.
2. Beyhan, Y. E., Gürler, A. T., Bölükbaş, C. S., Açici, M. & Umur, S. (2010). Helminths of some laboratory animals detected by necropsy and fecal examination. Acta Parasitologica Turcica, 34(2), 98–101.
3. Biyikoglu, G. (1996). Bazi laboratuvar hayvanlarlnda dişki bakilarlnda saptanan helmintler. Etlik Vet. Mikrob. Derg, 8(4), 137–144.
4. Burkholder, T., Foltz, C., Karlsson, E., Linton, C. G. & Joanne, M. S. (2012). Health Evaluation of Experimental Laboratory Mice. Curr Protoc Mouse Biol, 2, 145–165. https://doi.org/10.1002/9780470942390.mo110217.Health
5. Çeli̇k, A., Baksi̇, N. & Güneli, M. E. (2023). Deney Hayvanları Araştırmalarında Standardizasyonun Yeri ve Önemi: Geleneksel Derleme. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 49(1), 125–132. https://doi.org/10.32708/uutfd.1216412
6. Çetinkaya, H., Taş, T. & Vuruşaner, C. (2017). Determination of the parasitic stages in the faeces of some laboratory and pet animals by using flotation technique in Istanbul, Turkey Research. Journal of Istanbul Veterınary Scıences, 1(2), 35–39.
7. Colby, L. A. & Zitzow, L. (2018). Applied Institutional Approaches for the Evaluation and Management of Zoonoses in Contemporary Laboratory Animal Research Facilities. ILAR Journal, 59(2), 134–143. https://doi.org/10.1093/ilar/ily016
8. Connole, M. D., Yamaguchi, H., Elad, D., Hasegawa, A., Segal, E. & Torres-Rodriguez, J. M. (2000). Natural pathogens of laboratory animals and their effects on research. Medical Mycology, 38(Supp 1), 59–65. https://doi.org/10.1080/mmy.38.s1.59.65

9. Gazete, T. R. Deneysel ve diğer bilimsel amaçlar için kullanılan hayvanların refah ve korunmasına dair yönetmelik, (2011). Deney Hayvanı Refahı. Arşiv, 20, 55–68.
10. Gül, Y., İssi, M., & Baykalır, B. G. (2013). Araştırma laboratuvarlarında biyogüvenlik, zoonotik hastalıklar ve tıbbi atıkların bertarafı. Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 8(1), 81-96.
11. İçil, N. İ. & Erbaş, G. (2024). The Prevalence of Helicobacter spp . in Licensed Experimental Animal Facilities in Aegean Region , Turkey. Journal of Laboratory Animal Science and Practices, 4(1), 33–43. https://doi.org/10.5281/zenodo.10894467
12. Kilkenny, C., Browne, W., Cuthill, I. C., Emerson, M. & Altman, D. G. (2010a). Animal research: Reporting in vivo experiments: The ARRIVE guidelines. British Journal of Pharmacology, 160(7), 1577–1579. https://doi.org/10.1111/j.1476-5381.2010.00872.x
13. Kilkenny, C., Browne, W. J., Cuthill, I. C., Emerson, M. & Altman, D. G. (2010b). Improving bioscience research reporting: The arrive guidelines for reporting animal research. PLoS Biology, 8(6), 6–10. https://doi.org/10.1371/journal.pbio.1000412
14. Lytvynets, A., Langrova, I., Lachout, J. & Vadlejch, J. (2013). Detection of pinworm eggs in the dust of laboratory animals breeding facility, in the cages and on the hands of the technicians. Laboratory Animals, 47(1), 71–73. https://doi.org/10.1258/la.2012.012060
15. Mähler, M., Berar, M., Feinstein, R., Gallagher, A., Illgen-Wilcke, B., Pritchett-Corning, K., Raspa, M., Mähler Convenor, M., Berard, M., Feinstein, R., Gallagher, A., Illgen-Wilcke, B., Pritchett-Corning, K., Raspa, M., Mähler, M., Berar, M., Feinstein, R., Gallagher, A., Illgen-Wilcke, B., … Raspa, M. (2014). FELASA recommendations for the health monitoring of mouse, rat, hamster, guinea pig and rabbit colonies in breeding and experimental units. Laboratory Animals, 48(3), 178–192. https://doi.org/10.1177/0023677213516312
16. Nicklas, W., Hornberger, F. R., Illgen-Wilcke, B., Jacobi, K., Kraft, V., Kunstyr, I., Mahler, M., Meyer, H. & Pohlmeyer-Esch, G. (1999). Implications of infectious agents on results of animal experiments. Report of the working group on hygiene of the Gesellschaft fur Versuchstierkunde - Society for Laboratory Animal Science (GV-SOLAS). Laboratory Animals, 33(SUPPL. 1), S39-87. https://doi.org/10.1258/002367799780639987
17. Öbrink, K. J., Rehbinder, C. & Waller, M. (2000). Animal definition: A necessity for the validity of animal experiments? Laboratory Animals, 34(2), 121–130. https://doi.org/10.1258/002367700780457608
18. Polat, E., Bostan Yörü, H., Kalay, Y. & Akça, S. (2024). Laboratuvar Hayvanlarında Tarama Programlarının Önemi̇ Ve Bazı Önemli Viral Ajanların Araştırılması. Laboratuvar Hayvanları Bilimi ve Uygulamaları Dergisi, 4(2), 91–100. https://doi.org/10.62425/jlasp.1484805
19. Pritchett-Corning, K. R., Prins, J.-B., Feinstein, R., Goodwin, J., Nicklas, W. & Riley, L. (2014). AALAS/FELASA Working Group on Health Monitoring of rodents for animal transfer. Journal of the American Association for Laboratory Animal Science, 53(6), 633–640. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25650968
20. Sevgili, A., Özel, G., Karamercan, M., Doğanay, A., Atilla, P., Çakar, N. & Balkancı, Z. (2010). Sıçanda non-travmatik hematüri: Tanınız nedir? 36. Ulusal Fizyoloji Kongresi, 156.
21. Tüfek, H. & Özkan, Ö. (2018). 4R Rule in Laboratory Animal Science. Commagene Journal of Biology, 2(1), 55–60. https://doi.org/10.31594/commagene.389909
22. Uçak, M. (2024). Animal Experiments and Laboratory Safety within the Scope of Occupational Health and Biosafety. Duzce Medical Journal, 26(S1), 19–23. https://doi.org/10.18678/dtfd.1504050