Köy Enstitüsü Öğretim Programının Söyleminin Derlem Temelli İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada Köy Enstitüsü Öğretim Programının felsefesi ve hedefleri dilbilimsel açıdan incelenmiştir. Köy Enstitülerini tanıtan ve Köy Enstitüsü Öğretim Programını sunan metinlerde en sık kullanılan sözcüklerin eşdizimsel, dilbilgisel, anlamsal ve söylem özelliklerini araştırmak ve bu sözcüklerin oluşturduğu N-birimlere bakmak için özel amaçlı bir derlem oluşturulmuştur. Köy Enstitüsü Öğretim Programının özelliklerini gözlemlemek amacıyla hazırlanan derlemden ilk önce yazılım aracılığıyla elde edilen en sık ilk on sözcüğün bağımlı dizin satırları ve sözcük öbekleri gözlemlenmiştir, sonrasında derlemde geçen en sık sözcüklerin oluşturduğu N-birimler incelenmiştir. Bu bağlamda, çalışma derlem dilbilim ve söylem çözümlemesi yöntemlerinden yararlanan betimleyici bir araştırmadır. Sonuç olarak, Köy Enstitüsü program metinleri programın felsefesini, amaçlarını ve ilkelerini dilsel kullanımlar aracılığıyla yansıttığı gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Köy Enstitüsü Öğretim Programı, derlem, sözcük örüntüsü, n-birimler, söylem, eğitim felsefesi, Program hedefleri

Kaynakça

1. Aksan, Y. ve diğ. (2012). Construction of the Turkish National Corpus (TNC). In Proceedings of the Eight International Conference on Language Resources and Evaluation (LREC 2012). İstanbul. Turkey. http://www.lrec-conf.org/proceedings/lrec2012/papers.html
2. Akyüz, Y. (2001). Türk eğitim tarihi. İstanbul: Alfa Yayınları.
3. Anthony, L. (2011). Antconc (version 3.2.4w). Tokyo, Japan: Waseda University. Available fromhttp://www.antlab.sci.waseda.ac.jp
4. Apaydın, Ç. ve Sönmez, M. A. (2004). Köy enstitülerinde “yaparken öğrenme”. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(26), 46-51.
5. Atasoy, G. (2011). Tagging ambiguous word classes in Turkish. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi, Mersin.
6. Baker, P. (2006). Using corpora in discourse analysis. New York: Continuum.
7. Başgöz, İ. (1995). Türkiye’nin eğitim çıkmazı ve Atatürk. Kültür Bakanlığı Yayınları: 1754. Ankara: Başbakanlık Basımevi.
8. Bayrak, M. (1978). Köy enstitülü yazarlar ozanlar. Ankara: TÖB-DER Yayınları.

9. Bayram, F. (1999). Eğitmenler, öğrenmeyi öğretme ustaları. Kültür Bakanlığı Yayınları: Ankara.
10. Biber, D., Conrad, S. and Reppen, R. (1998). Corpus linguistics: Investigating language structure and use. Cambridge: Cambridge University Press.
11. Binbaşıoğlu, C. (1993). Çağdaş eğitim ve köy enstitüleri: Tarihsel bir çerçeve. İzmir: Dikili Belediyesi Kültür Yayınları.
12. Chilton, P. (2004). Analyzing political discourse: Theory and practice. London: Routledge.
13. Çelik, S. (2012). Eğitim özel derlemine ait söylem çözümlemeleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) 13, (2), 205-230.
14. Çoban, A. (2011). Öğretmen yetiştirme politikası olarak köy enstitüleri örneğinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(2), 449-458.
15. Erdem, A. R., Kıran, H. ve Kırmızı, F. S. (2011). Köy enstitüleri mezunlarının öğretmen yeterliklerine ilişkin nitel bir araştırma. E-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 1C0308, 6, (1), 476-489.
16. Erdem, Ç. (2008). Cumhuriyet yönetiminin 1930’lu yıllarda köyde ve köylülükte “dönüşüm”ü gerçekleştirme isteğinin bir aracı olarak “köy eğitmen kursları”. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3), 187-200.
17. Fairclough, N. (1995). Critical discourse analysis. Boston: Addison Wesley.
18. Gür, T. (2011). Türkçe öğretmen adaylarının dil tutumları ve kullanımlarının söylem çözümlemesi yöntemi ile betimlenmesi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yayımlanmamış doktora tezi.
19. Hoffman, S., Evert, S., Smith, N, Lee, D. And Prytz, Y. B. (2008). Corpus linguistics with BNC web-a pratical guide. Peterlang: Frankfurt.
20. Hunston, S. (2002). Corpora in applied linguistics. Cambridge: Cambridge University Press.
21. Kapluhan, E. (2012). Atatürk dönemi eğitim seferberliği ve köy enstitüleri. Marmara Coğrafya Dergisi, 26, 172-194.
22. Karaosmanoğlu, Y. K. (1936). Yaban. İstanbul: İletişim Yayınevi.
23. Köy eğitimi. (1937). Kültür Bakanlığı Dergisi. 20 (1), 44-122. Ankara.
24. Köy Enstitüsü Programları. (2004). Ankara: Birlik Matbaası.
25. Köy enstitüleri I. (1941). İstanbul.
26. Kurtoğlu, Ö. (2013). A corpus based discourse analysis: The aspects of texts in Turkish text books for primary and secondary schools. Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İngiliz Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı. Yayımlanmamış Doktora Tezi.
27. McEnery, T., Xiao, R., and Tono, Y. (2006). Corpus-based language studies. New York: Routledge.
28. Mersinli, Ü ve Demirhan, U. (2012). Çok sözcüklü kullanımlar ve ilköğretim Türkçe ders kitapları. Türkçe öğretiminde güncel çalışmalar içinde (ss. 113-122). 5. Uluslararası Türkçenin Eğitimi-Öğretimi Kurultayı, Mersin.
29. Meyer, C. (2002).English corpus linguistics: An introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
30. Oktar, L. (2012). Eleştirel söylem çözümlemesi. 25. Ulusal dilbilim kurultayı bildiri kitabı içinde (ss. 15-21). Adana.
31. Sinclair, J. (1996). The search for units of meaning. Textus 9, 75-106.
32. Sinclair, J. (1998). The lexical item. In E. Weigand (Ed.). Contrastive lexical semantics. (pp. 1-24). Amsterdam: Benjamins.
33. Stubbs, M. (2002).Words and phrases. Oxford: Blackwell.
34. Tonguç, H. İ. (1940). “Köy terbiyesi ve Köy Enstitüleri, 2”, Ankara.
35. Tonguç, H. İ. (1939). Canlandırılacak köy. Remzi Kitabevi: İstanbul.
36. van Dijk, T. A. (1985). Handbook of discourse analysis: Discourse analysis in society. London: Academic Press.
37. Yenal, H., İra, N., Oğuz, İ. ve Erimez, C. (2004). Ulusal eğitim ve okul merkezli yönetim bağlamında Köy Enstitüleri. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (26), 17-21.
38. Yıldız, İ. (2012). A corpus-based analysis of predicates used in the introduction and conclusion sections of Turkish academic texts. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi, Mersin.
39. Vikipedi. Erişim tarihi: 21 Ekim 2013, http://tr.wikipedia.org/wiki/Koy_Enstituleri.