Sustainable Management of Water Resources in the Context of Water Quality: Balıkesir City Center Case Study

Öz

Water is a vital resource for the planet and humanity, and it is indispensable for sustainable development. According to the Sustainable Development Goals, access to water of adequate quantity and quality is a fundamental right for all. However, clean water resources are diminishing day by day due to the climate crisis and increasing pollution. At the same time, pressure on existing water resources continues to intensify. This situation renders the sustainable management of urban water resources increasingly critical. In this context, the primary aim of the article is to assess the water quality and microplastic content of existing sources in the urban center of Balıkesir and to propose strategies for the sustainable management of these resources. Within the scope of the study, water quality was evaluated by measuring physicochemical parameters at seven representative points selected in the drinking water distribution network by Balıkesir Metropolitan Municipality and the Directorate General of Balıkesir Water and Sewerage Administration (BASKİ), and three types of microplastics were analyzed at six points using the pyrolysis–gas chromatography/mass spectrometry (Py GC/MS) method. Noncompliance was not observed in the samples with respect to the measured physicochemical parameters. Based on similar studies in the literature, the microplastic levels measured in Balıkesir waters were found to be low; however, in order to prevent an increase in concentrations, necessary measures should be taken to reduce plastic use, prevent plastics from reaching water resources, and ensure recycling of existing plastic waste.

Anahtar Kelimeler

• Balikesir
• Mikroplastics
• Sustainability
• Water Resources Management

Su Kalitesi Bağlamında Su Kaynaklarının Sürdürülebilir Yönetimi: Balıkesir Şehir Merkezi Örnek Olay İncelemesi

Öz

Su, dünya ve insanlık adına hayati öneme sahip bir kaynak olup sürdürülebilir kalkınma için elzemdir. Sürdürülebilir kalkınma hedeflerine göre ihtiyaç duyulan miktarda ve kalitede suya ulaşım herkesin en temel hakkıdır. Ancak günümüzde iklim krizi ve yoğun kirlilik nedeniyle temiz su kaynakları her geçen gün daha da azalmaktadır. Su kaynakları üzerindeki kullanım baskısı ise gün geçtikçe artmaktadır. Bu durum kentlerde sürdürülebilir su kaynakları yönetimini daha da önemli hale getirmektedir. Bu bağlamda makalenin ana hedefi Balıkesir kent merkezinde mevcut kaynakların su kalitesinin ve mikroplastik içeriğinin gözden geçirilmesi ve mevcut su kaynaklarının sürdürülebilir yönetimine dair stratejilerin ortaya konmasıdır. Çalışma kapsamında Balıkesir Büyükşehir Belediyesi, Balıkesir Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü (BASKİ) tarafından içme suyu şebekesinde seçilen temsil edici 7 noktada fizikokimyasal parametreler ölçülerek su kalitesi ve 6 noktada Piroliz-Gaz Kromatografisi/Kütle Spektrometrisi yöntemiyle 3 tür mikroplastik analiz edilmiştir. Fizikokimyasal parametreler yönünden ölçülen numunelerde herhangi bir uygunsuzluğa rastlanmamıştır. Literatürdeki benzer çalışmalardan hareketle Balıkesir sularında ölçülen düzeyin düşük olduğu ancak konsantrasyon artışının önlenmesi yönünde plastik kullanımının azaltılması, plastiklerin su kaynaklarına ulaşımının önlenmesi, mevcut plastik atıkların geridönüşümünün sağlanması üzerine gerekli önlemlerin alınması sağlanmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Balıkesir
• Mikroplastikler
• Sürdürülebilirlik
• Su Kaynakları Yönetimi

Kaynakça

1. BASKİ, (2025). Balıkesir Su ve Kanalizasyon İdaresi, balsu.gov.tr/icmesuyu-aritma-tesisleri
2. BKK, (2024). Balıkesir Kent Konseyi https://www.balikesirkentkonseyi.org/sayfa/nufus-ve-egitim.html Erişim Tarihi: 06.04.2024
3. Büyükerşen, Y. & Efelerli, S. S. (2008). Porsuk havzasi su yönetimi ve Eskişehir örneği. TMMOB Su Politikaları Kongresi 2. Cilt, (451-459). https://www.hidropolitikakademi.org/uploads/wp/2014/05/Saim-Efelerli1.pdf
4. ÇŞB, (2024). Balıkesir İli 2024 Yılı Çevre Durum Raporu. Balıkesir Valiliği Çevre, Şehircilik Ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü (Unpublished).
5. Dalmau-Soler, J., Boleda, R. M. & Lacorte, S. (2024). Routine method for the analysis of microplastics in natural and drinking water by pyrolysis coupled to gas chromatography-mass spectrometry. Journal of Chromatography A, 1730, 1-8. https://doi.org/10.1016/j.chroma.2024.465153.
6. Fan, L., Gai, L., Tong, Y. & Li, R. (2017). Urban water consumption and its influencing factors in China: Evidence from 286 cities. Journal of Cleaner Production, 166, 124-133.
7. Fan, W., Salmond, J. A., Dirks, K. N., Cabedo Sanz, P., Miskelly, G. M. & Rindelaub, J. D. (2022). Evidence and mass quantification of atmospheric microplastics in a coastal New Zealand city. Environmental Science & Technology 56 (24), 17556-17568.
8. Gomiero, A., Øysæd, K.B., Palmas, L. & Skogerbø, G. (2021). Application of GCMS-pyrolysis to estimate the levels of microplastics in a drinking water supply system, Journal of Hazardous Materials, 416, 1-8.

9. Kaal, J., Goñi-Urtiaga, A., Wenig, P., Veliu, M., Moreno-Jiménez, E., Plaza, C. & Panettieri, M. (2023). Simultaneous molecular fingerprinting of natural organic matter and synthetic polymers (PE, PET, PP, PS and PVC) using analytical pyrolysis. J. Anal. Appl. Pyrolysis. 175, 106159.
10. Kandır, F.S. (2024). Yağmur Suyu Hasadı ve Çatı Suyu Hesabı. Meteoroloji Mühendisleri Odası Hidroloji Komisyonu, (1-11). https://meteorolojimuh.org.tr/wp-content/uploads/2024/09/Yagmur-Suyu-Hasadi-ve-Cati-Suyu-Hesabi.pdf
11. Karaman, S. & Gökalp, Z. (2010). Küresel Isınma ve İklim Değişikliğinin Su Kaynakları Üzerine Etkileri, Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi, 3 (1), 59-66.
12. Konyalı Dereli, C. & Çay, R. D. (2023). Sürdürülebilir Yağmur Suyu Yönetimi Üzerine Bir İnceleme: Edirne Örneği. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, 19(2), 97-117. https://doi.org/10.58816/duzceod.1215826
13. Körbalta, H. (2023). Kentlerde Su Krizi ve Mekânsal Planlama. In: Tekin, Ö. F. (ed.), Kent ve Kriz, (pp.37-64), Özgür Yayınları. https://doi.org/10.58830/ozgur.pub269.c1085
14. Li, Y. Tao, L. Wang, Q. Wang, F. Li, G. & Song, M. (2023). Potential Health Impact of Microplastics: A Review of Environmental Distribution, Human Exposure, and Toxic Effects. Environment & Health, 1 (4), 249-255.
15. Lins, G. M., Cruz, W. S., Vieira, Z. M., Neto, F. A. & Miranda, É. A. (2010). Determining indicators of urban household water consumption through multivariate statistical technique. Journal of Urban and Environmental Engineering, 4(2), 74-80.
16. MGM, (2025). Meteoroloji Genel Müdürlüğü Web Sayfası, Balıkesir uzun yıllar meteorolojik veriler, https://www.mgm.gov.tr/veridegerlendirme/il-ve-ilceler istatistik.aspx?m=BALIKESIR
17. Morioka, T., Tanaka, S., Kohama-Inoue, A. & Watanabe, A. (2024). The quantification of the airborne plastic particles of 0.43–11 μm: Procedure development and application to atmospheric environment. Chemosphere, 351, 141131.
18. Orhon, D., Sözen, S., Üstün, B., Görgün, E. & Karahan G. (2002). Su Yönetimi Ve Sürdürülebilir Kalkınma Ön Rapor, Vizyon 2023: Bilim ve Teknoloji Stratejileri Teknoloji Öngörü Projesi Çevre ve Sürdürülebilir Kalkınma Paneli, (unpublished).
19. Praskievicz, S. & Chang, H. (2009). Identifying the relationships between urban water consumption and weather variables in Seoul, Korea. Physical Geography, 30(4), 324-337.
20. RWIHC, 2005. Regulation on Water Intended for Human Consumption, O.G. date: 17 Feb 2005, O.G. number: 25730. O.G. Annex 1 (Amended attachment: RG-7/3/2013-28580). Ministry of Health http://shsm.gov.tr.
21. Rouillard, J., Vidaurre, R., Brouwer, S., Damman, S., Ponce, A. A., Gerner, N. V. & Termes, M. (2016). Governance regime factors conducive to innovation uptake in urban water management: Experiences from Europe. Water, 8(10), 477.
22. Süzer, S. (2025). Sulama Sistemleri, Trakya Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, https://arastirma.tarimorman.gov.tr/ttae/Sayfalar/Detay.aspx?SayfaId=88.
23. Teksoy, A., Nalbur, B. E. & Akal Sönmez, S. K. (2017). Assessement of Water and Waste Water Potantial of Bursa City. Uludağ University Journal of the Faculty of Engineering, 22(1), 115-123.
24. TOB, (2018). Havza Koruma Eylem Planlarının Nehir Havzası Yönetim Planlarına Dönüştürülmesi İçin Teknik Yardım Susurluk Nehir Havzası Yönetim Planı (2018). OUT_27_2.2.9_RBMP_FINAL_SU_TR_V00_R06.pdf
25. TOB, (2023). Tarım ve Orman Bakanlığı, Değişen Iklime Uyum Çerçevesinde Su Verimliliği Strateji Belgesi Ve Eylem Plani (2023 – 2033) SU-VERIMLILIGI-STRATEJI-BELGESI-ve-EYLEM-PLANI_dikey_260923.pdf
26. TUİK (2022) Turkish Statistical Institute Water and Wastewater Statistics, https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Su-ve-Atiksu-Istatistikleri-2022-49607 Erişim Tarihi: 10.01.2024.
27. TUİK (2025). Turkish Statistical Institute Population Statistics Portal, https://nip.tuik.gov.tr/
28. UNEP (2023). https://www.unep.org/ Erişim Tarihi: 03.01.2024.
29. Yarın (2024). DSİ’den kritik uyarı, https://www.yarin11.com/dsiden-kritik-uyari.
30. Yoo, S. H. (2007). Urban water consumption and regional economic growth: the case of Taejeon, Korea. Water resources management, 21, 1353-1361.1