SİYASAL İLETİŞİMDE YAPAY ZEKA VE VERİ ODAKLI DÖNÜŞÜM
Öz
Dijital teknolojilerin hızlı gelişimi, siyasal iletişim alanında köklü dönüşümlere yol açmakta ve bu dönüşümde yapay zekâ önemli bir rol üstlenmektedir. Bu çalışma, dijitalleşmenin etkisiyle giderek veri odaklı hale gelen siyasal iletişim süreçlerinde yapay zekâ teknolojilerinin işlevsel ve stratejik kullanımını analiz etmeyi amaçlamaktadır. İlk olarak, siyasal iletişimin kavramsal temelleri ve tarihsel gelişimi ele alınarak, alanın yapısal dönüşümüne zemin hazırlanmıştır. Devamında, yapay zekânın iletişim disiplinleri üzerindeki etkileri irdelenmiş; özellikle siyasal kampanya yönetimi, seçmen davranışlarının tahmini, mikro hedefleme, duygu analizi, otomatik içerik üretimi ve dezenformasyonun tespiti gibi alanlardaki uygulamaları değerlendirilmiştir. Yapay zekâ algoritmalarının siyasal aktörler tarafından stratejik bir araç olarak nasıl kullanıldığı açıklanmış ve bu teknolojilerin seçim süreçlerine etkisi somut örneklerle tartışılmıştır. Ayrıca, deepfake ve benzeri manipülatif teknolojilerin kamuoyu algısını şekillendirme potansiyeli bağlamında etik ve güvenlik riskleri ele alınmıştır. Sonuç olarak, yapay zekâ destekli siyasal iletişim stratejileri önemli fırsatlar sunmakla birlikte, bu gelişmelerin demokratik değerlere etkisi bakımından eleştirel bir değerlendirme yapılması gerekmektedir.
Anahtar Kelimeler
Siyasal İletişim, Yapay Zekâ, Veri, Seçim Kampanyaları, Mikro Hedefleme, Dezenformasyon
Proje Numarası
1919B012332715
Teşekkür
Bu çalışma, TUBİTAK 2209-A Üniversite Öğrencileri Araştırma Projeleri Destekleme Programı kapsamında desteklenmiş olup 2023/2 dönem ve 1919B012332715 numaralı projeden üretilmiştir.
Kaynakça
- Acemoğlu, D. (2025). “The Simple Macroeconomics of AI.” Economic Policy, 40.121: 13-58. Amponsah, P. N.; Atianashie M. (2024). Navigating the new frontier: A comprehensive review of AI in journalism. Advances in Journalism and Communication, 12.1: 1-17.
- Arf, C. (1959). “Makine Düşünebilir Mi ve Nasıl Düşünebilir?”. Atatürk Üniversitesi-Üniversite Çalışmalarını Muhite Yayma ve Halk Eğitimi Yayınları Konferanslar Serisi, 1: 91-103.
- Aziz, A. (2003). Siyasal İletişim. Nobel Akademik Yayıncılık.
- Bimber, B. (2014). “Digital Media in the Obama Campaigns of 2008 and 2012: Adaptation to the Personalized Political Communication Environment”. Journal of Information Technology & Politics, 11.2: 130-150.
- Bolat, A. G. (2024). Gelişen İletişim Teknolojileri ile Ortaya Çıkan Yeni Habercilik Türleri ve Gazeteciliğin Geleceği. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Gazetecilik Anabilim Dalı Genel Gazetecilik Bilim Dalı, İstanbul.
- Bostrom, N. (2020) “Ethical Issues in Advanced Artificial Antelligence”. Machine Ethics and Robot Ethics, 69-75.
- Ceyhan, A. İ. (2021). “Küresel Medya ve Siyaset İletişimi Bağlamında Liderlik Yaratımı: Jacinda Ardern Üzerine Kısa Bir İnceleme”. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 20.3: 1233-1244.
- Ceyhan, A. İ. (2018). Siyasal İletişimde Kamu Diplomasisi. Akademisyen Kitabevi.
- Çamdereli, M. (2019). İletişime Giriş. Dem Yayınları,.
- Çankaya, E.(2015) Siyasal İletişim: Dünyada ve Türkiye'de. İmge Kitabevi.