AN EXAMINATION OF THE PSYCHOMETRIC PROPERTIES OF THE TURKISH VERSION OF THE QUIET QUITTING SCALE IN A SAMPLE OF HEALTHCARE EMPLOYEES

Öz

In recent times, especially following the Covid-19 pandemic, several developments such as extended working hours, increasing job demands, and communication problems have negatively impacted employees’ professional lives. As a result, the concept of quiet quitting has gained significant attention in the post-pandemic period. Assessing quiet quitting levels among healthcare professionals - who not only constitute a substantial segment of the workforce but also faced heightened responsibilities and risks during the pandemic - has become particularly important. This study aims to examine the psychometric properties of the Turkish version of the Quiet Quitting Scale developed by Anand et al. (2023), which is designed to yield valid and reliable results in measuring employees' levels of quiet quitting. The research was conducted with data collected from 147 healthcare workers employed in public institutions. SPSS and AMOS software programs were utilized to analyze the data. Findings indicated that the five-item, single-factor structure of the scale is both valid and reliable for assessing quiet quitting tendencies among healthcare professionals. An analysis of participants’ responses revealed high levels of perceived lack of opportunities for learning and growth within their organizations, as well as a strong sense that their institutions did not value them. In contrast, participants reported lower levels of meaninglessness in their jobs (i.e., feelings of insignificance), low disinterest in attending meetings, and minimal lack of passion or enthusiasm for going beyond their defined job roles.

Anahtar Kelimeler

• Quiet quitting
• Scale Adaptation
• Healthcare Employees

SESSİZ İSTİFA ÖLÇEĞİ’NİN TÜRKÇE FORMUNUN PSİKOMETRİK ÖZELLİKLERİNİN SAĞLIK ÇALIŞANLARI ÖRNEKLEMİNDE İNCELENMESİ

Öz

Çalışma hayatında çalışanları olumsuz etkileyen Covid-19 pandemisi başta olmak üzere fazla mesai saatleri, artan iş talepleri, iletişim sorunları gibi gelişmeler neticesinde sessiz istifa, popüler bir kavram olmaktadır. Covid-19 pandemisi sürecinde görevlerinin önemi ve riski daha belirgin hale gelen, iş yapıları karmaşıklaşan, meslek gruplarının önemli bir bölümünü oluşturan sağlık çalışanlarının sessiz istifa düzeylerinin ölçülmesi, önemli bir araştırma alanı olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, Anand ve arkadaşları (2024) tarafından geliştirilen Sessiz İstifa Ölçeği’nin Türkçe formu ele alınmaktadır. Ölçek, çalışanların sessiz istifa düzeyini ölçmede geçerli ve güvenilir sonuçlar sağlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, bu ölçeğin psikometrik özelliklerini sağlık çalışanları örnekleminde incelemektir. Araştırma, kamu kurumlarında görev yapan 147 sağlık çalışanından elde edilen verilerle yürütülmüştür. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde SPSS ve AMOS programları kullanılmıştır. Söz konusu ölçeğin beş maddelik ve tek faktörlü yapısının, sağlık çalışanlarının sessiz istifa düzeylerini ölçmede geçerli ve güvenilir olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların ölçek maddelerine ilişkin ifadeleri incelendiğinde, kurumlarında öğrenme ve gelişme fırsatlarının yetersizliği, kurumlarının kendilerini önemsediğine dair duygu eksikliği ortalamasının yüksek düzeyde olduğu elde edilmiştir. İşlerinde anlam eksikliği (önemsiz ve değersiz), toplantılara katılma konusunda ilgisiz olma, kendilerinden beklenenin (görev tanımlarının) ötesinde çalışmak için tutku ve heves eksikliği maddelerinin ise ortalamasının düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sessiz İstifa
• Ölçek Uyarlama
• Sağlık Çalışanları.

Kaynakça

1. Agarwal, P., Kaur, P., & Budhwar, P. (2024). Silencing quiet quitting: Crafting a symphony of high- performance work systems and psychological conditions. Human Resource Management, 64, 621-635. https://doi.org/10.1002/hrm.22275
2. Aksu, G., Eser, M. T., & Güzeller, C. O. (2017). Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizi ile yapısal eşitlik modeli uygulamaları. (1. Basım). Ankara: Detay Yayıncılık.
3. Altıntaş, M. (2024). Çalışma yaşamındaki negatif dinamiklerin çalışan davranışlarına etkisi: Sessiz istifanın aracılık rolü. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 255-274.
4. Anand, A., Doll, J., & Ray, P. (2024). Drowning in silence: A scale development and validation of quiet quitting and quiet firing. International Journal of Organizational Analysis, 32(4), 721-743. https://doi.org/10.1108/IJOA-01-2023-3600
5. Avcı, N. (2023). Örgütsel sinizm, örgütsel sessizlik, işte sözde var olma ve sessiz istifa arasındaki ilişkiler: İstanbul Maltepe Belediyesi örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 14(39), 968-989.
6. Bakker, A. B., & Demerouti, E. (2007). The job demandsresources model: State of the art. Journal of Managerial Psychology, 22(3), 309-328. https://doi.org/10.1108/02683940710733115
7. Blau, P. M. (1964). Justice in social exchange. Sociological Inquiry, 34, 193-206. https://doi.org/10.1111/j.1475-682X.1964.tb00583.x
8. Boz, D., Duran, C., Karayaman, S., & Deniz, A. (2023). Sessiz istifa ölçeği. C. Duran (Ed.), Sessiz İstifa (1. Baskı) içinde (9-41). Konya: Eğitim Yayınevi.

9. Bulut, M. B., Tanrıverdi, O., Tekeli, M. R., Yıldızeli, N., Ünal, N. N., & Çolak, C. (2024). Unveiling the hushed rebellion exploring the concept of quiet quitting in the modern workplace: Development and validation of quiet quitting scale. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 16(30), 230-255. https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.1444762
10. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470- 483.
11. Cumhuriyet (2022). “Farkında olmadan işten ayrılmış olabilirsiniz: Sessiz istifa nedir, 'ana neden' ne?”. https://www.cumhuriyet.com.tr/yasam/galeri-farkinda-olmadan-isten-ayrilmisolabilirsiniz-sessiz-istifa-nedir-ne-anlama-geliyor-1980125#photo-4, (Erişim Tarihi: 15.04.2025).
12. Çağlın, C., & Seçkin, Ş. N. (2024). Hemşirelerin algıladığı örgütsel desteğin ve temel benlik değerlendirmesinin işe tutkunluk üzerindeki etkisinde iş becerikliliğinin aracılık rolü. İş ve İnsan Dergisi, 11(1), 61-76. https://doi.org/10.18394/iid.1326486
13. Çalışkan, K. (2023). Sessiz istifa: Sonun başlangıcı mı yeniden diriliş mi?. Journal of Organizational Behavior Review, 5(2), 190-204.
14. Çalışkan, Y., & Efeoğlu, İ. E. (2024). Şefkatli liderlik ölçeğinin Türkçe uyarlaması: Güvenirlik ve geçerlik çalışması. Sosyal Mucit Academic Review, 5(4), 533-556. https://doi.org/10.54733/smar.1529988 Çimen, A. İ., & Yılmaz, T. (2023). Sessiz istifa ne kadar sessiz. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü Dergisi, 5(1), 27-33. https://doi.org/10.47542/sauied.1256798
15. Dağlı, A., Baysal, N., & Tekler Ertaş, N. (2025). Sessiz İstifa Ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 24(2), 703-723.https://doi.org/10.17755/esosder.1560398
16. Danayiyen, A. (2025). Sessiz istifa ve sessiz işten çıkarma ölçekleri Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(1), 129-150. https://doi.org/10.18074/ckuiibfd.1486365
17. Demiray, E., Bilgi, T., Işık, U., & Çetin, M. (2024). Sessiz istifa ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 22(4), 73-83. https://doi.org/10.33689/spormetre.1474467
18. Demirkaya, H., Yıldız, B., Erener Özalçın, S., & Öztürk, H. (2023). İnsan kaynaklarında sessizliğin yankıları: Örgütlerde sessiz istifa fenomeninin anatomisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İnsan Kaynakları Yönetimi Dergisi, 2(2), 69-88.
19. Dilekçi, Ü., Kaya, A., & Çiçek, İ. (2025). Occupational stress burnout and change fatigue as predictors of quiet quitting among teachers. Acta Psychologica, 254(104812), 1-7.
20. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50. https://doi.org/10.2307/3151312
21. Galanis, P., Katsiroumpa, A., Vraka, I., Siskou, O., Konstantakopoulou, O., Moisoglou, I., Gallos, P., & Kaitelidou, D. (2023). The Quiet Quitting Scale: Development and initial validation. AIMS Public Health, 10(4), 828-848. https://doi.org/10.3934/publichealth.2023055
22. Gelmez, M., & Demirel, E. T. (2022). Hastanelerde bina yönetiminin hizmet alanların görüşleri açısından incelenmesi: Bir ölçek geliştirme çalışması. Fırat Üniversitesi Harput Araştırmaları Dergisi, 9(17), 99-116.
23. Gone, Y. S. P., Naim, M. F., & Peethambaran, M. (2025). Sounding the silence: Examining the antecedents and outcomes of quiet quitting. International Journal of Organizational Analysis. https://doi.org/10.1108/IJOA-09-2024-4794
24. Gökkaya, D. (2024). İşe bağlı duygusal tükenmişliğin sessiz istifa üzerine etkisinde çalışma yaşam kalitesinin aracılık rolü: Sağlık çalışanlarında bir araştırma. Business & Management Studies: An International Journal, 12(3), 644-662. https://doi.org/10.15295/bmij.v12i3.2414
25. Güler, M. (2023). Çalışma kültüründe yeni bir kavram sessiz istifa. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32(1), 247-261. https://doi.org/10.35379/cusosbil.1200345
26. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2017). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. (4. Basım). Ankara: Seçkin Yayıncılık. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2013). Multivariate Data Analysis, New Jersey: Pearson Education Limited.
27. Hamouche, S., Koritos, C., & Papastathopoulos, A. (2023). Quiet quitting: Relationship with other concepts and implications for tourism and hospitality. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 35(12), 4297-4312. https://doi.org/10.1108/IJCHM-11-2022-1362
28. Henderson, R., Lehman, J., & Sunder, A. (2024). Clock-out: What explains “quiet quitting” in financial services?. Financial Planning Review, 7(3-4), Article e1192. https://doi.org/10.1002/cfp2.1192 Hobfoll, S. E. (2011). Conservation of resource caravans and engaged settings. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 84(1), 116-122. https://doi.org/10.1111/j.2044-8325.2010.02016.x
29. Kachhap, V., & Singh, T. (2024). Quiet quitting: A comprehensive exploration of hidden problems. Development and Learning Inorganizations: An International Journal, 38(5), 23-26. https://doi.org/10.1108/DLO-10-2023-0214
30. Karafil, A. Y., Ulaş, M., & Atay, E. (2019). Spor besin takviyeleri inanç ölçeği Türkçeye uyarlama geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Presented at the EJERCongress, 2019, Ankara.
31. Karaman Kepenekci, Y., Katıtaş, S., & Ökdem, M. (2024). Öğretmenlere ilişkin sessiz İstifa Ölçeği’nin geliştirilmesi ve öğretmenlerin sessiz istifaya ilişkin görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 14(2), 1344-1363. https://doi.org/10.24315/tred.1469047
32. Karaşin, Y., & Öztırak, M. (2023). Sessiz istifa tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(4), 1443-1460. https://doi.org/10.18074/ckuiibfd.1311522
33. Karrani, M. A., Bani-Melhem, S., & Mohd-Shamsudin, F. (2024). Employee quiet quitting behaviours: Conceptualization, measure development, and validation. The Service Industries Journal, 44(3-4), 218-236. https://doi.org/10.1080/02642069.2023.2286604
34. Kerse, G., Deniz, V., & Çakıcı, A. B. (2024). Sessiz istifa ölçeğinin Türkçe formunun psikometrik özelliklerinin sınanması. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(3), 749-762.
35. Kılınç, M. (2025). Sağlık çalışanlarında örgütsel dışlanmanın sonuçları: Schadenfreude eğilimi, verimlilik karşıtı iş davranışları, sessiz istifa ve psikolojik dayanıklılık ilişkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 28(1), 352-366.
36. Kim, K. T., & Sohn, Y. W. (2024). The impact of quiet quitting on turnover ıntentions in the era of digital transformation: The mediating roles of job satisfaction and affective commitment, and the moderating role of psychological safety. Systems, 12, 460. https://doi.org/10.3390/systems12110460
37. Konak, S. (2024). Sessiz istifa ölçeğini Türkçe’ye uyarlama: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(2), 169-176. http://doi.org/10.30625/ijctr.1487073
38. Maslach, C., & Jackson, S. E. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Organizational Behavior, 2(2), 99-113. https://doi.org/10.1002/job.4030020205
39. Meydan, C. H., & Şeşen, H. (2015). Yapısal eşitlik modellemesi AMOS uygulamaları. (2. Basım). Ankara: Detay Yayıncılık.
40. Önder, N. (2022). “Herkesin konuştuğu sessiz istifa”. Marketing Türkiye, https://www.marketingturkiye.com.tr/haberler/sessiz-istifa-nedir/, (Erişim Tarihi: 20.04.2025).
41. Örücü, E., & Hasırcı, I. (2024). Örgütlerde hiyerarşi kültürü ve lider-üye etkileşiminin sessiz istifa davranışı üzerindeki etkisi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 25(1), 275-291. https://doi.org/10.31671/doujournal.1338999
42. Öztürk, E., Arıkan, Ö. U., & Ocak, M. (2023). Understanding quiet quitting: Triggers, antecedents, and consequences. International Journal of Behavior, Sustainability and Management, 10(18), 57-79.
43. Ratnatunga, J. (2022). Quiet quitting: The silent challenge of performance management. Journal Of Applied Management Accounting Research, 20(2), 13-20.
44. Savaş, B. Ç., & Turan, M. (2023). Sessiz istifa ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Online Journal of Recreation and Sports (TOJRAS), 12(3), 442-453. https://doi.org/10.22282/tojras.1291075
45. Saygılı, Z., & Avcı, N. (2023). Çalışanların görev odaklı ve insan odaklı liderlik tarzı algılarının adanmışlıktan sessiz istifaya değin farklılaşması üzerine bir inceleme. Anlambilim MTÜ Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 3(1), 212-227.
46. Serenko, A. (2023). The human capital management perspective on quiet quitting: Recommendations for employees, managers, and national policymakers. Journal of Knowledge Management, 28(1), 27-43. https://doi.org/10.1108/JKM-10-2022-0792
47. Scheyett, A. (2023). Quiet quitting. Social Work, 68(1), 5-7. https://doi.org/10.1093/sw/swac051
48. Süral Özer, P., Eriş, E. D., & Özmen, Ö. N. (2011). Teknolojiye hazırlık düzeyinin belirlenmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 12(2), 321-333.
49. Sürücü, L., Güleryüz, İ., & Maşlakçı, A. (2024). Sessiz istifa ve sessiz işten çıkarma ölçekleri: Türkçeye uyarlama çalışması. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(2), 570-591. https://doi.org/10.53443/anadoluibfd.1370880
50. Talukder, M. F., & Prieto, L. (2024). A “quiet quitting” scale: Development and validation. International Journal of Organizational Analysis, 33(6), 1487-1510. https://doi.org/10.1108/IJOA-01-2024-4182
51. Tekin, H. (2017). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayıncılık.
52. Thu Trang, P., & Thi Thu Trang, N. (2024). Job burnout and quiet quitting in vietnamese banking sector: The moderation effect of optimism. Cogent Business and Management, 11(1). https://doi.org/10.1080/23311975.2024.2371549