In recent times, especially following the Covid-19 pandemic, several developments such as extended working hours, increasing job demands, and communication problems have negatively impacted employees’ professional lives. As a result, the concept of quiet quitting has gained significant attention in the post-pandemic period. Assessing quiet quitting levels among healthcare professionals - who not only constitute a substantial segment of the workforce but also faced heightened responsibilities and risks during the pandemic - has become particularly important. This study aims to examine the psychometric properties of the Turkish version of the Quiet Quitting Scale developed by Anand et al. (2023), which is designed to yield valid and reliable results in measuring employees' levels of quiet quitting. The research was conducted with data collected from 147 healthcare workers employed in public institutions. SPSS and AMOS software programs were utilized to analyze the data. Findings indicated that the five-item, single-factor structure of the scale is both valid and reliable for assessing quiet quitting tendencies among healthcare professionals. An analysis of participants’ responses revealed high levels of perceived lack of opportunities for learning and growth within their organizations, as well as a strong sense that their institutions did not value them. In contrast, participants reported lower levels of meaninglessness in their jobs (i.e., feelings of insignificance), low disinterest in attending meetings, and minimal lack of passion or enthusiasm for going beyond their defined job roles.
Çalışma hayatında çalışanları olumsuz etkileyen Covid-19 pandemisi başta olmak üzere fazla mesai saatleri, artan iş talepleri, iletişim sorunları gibi gelişmeler neticesinde sessiz istifa, popüler bir kavram olmaktadır. Covid-19 pandemisi sürecinde görevlerinin önemi ve riski daha belirgin hale gelen, iş yapıları karmaşıklaşan, meslek gruplarının önemli bir bölümünü oluşturan sağlık çalışanlarının sessiz istifa düzeylerinin ölçülmesi, önemli bir araştırma alanı olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, Anand ve arkadaşları (2024) tarafından geliştirilen Sessiz İstifa Ölçeği’nin Türkçe formu ele alınmaktadır. Ölçek, çalışanların sessiz istifa düzeyini ölçmede geçerli ve güvenilir sonuçlar sağlamaktadır. Bu çalışmanın amacı, bu ölçeğin psikometrik özelliklerini sağlık çalışanları örnekleminde incelemektir. Araştırma, kamu kurumlarında görev yapan 147 sağlık çalışanından elde edilen verilerle yürütülmüştür. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde SPSS ve AMOS programları kullanılmıştır. Söz konusu ölçeğin beş maddelik ve tek faktörlü yapısının, sağlık çalışanlarının sessiz istifa düzeylerini ölçmede geçerli ve güvenilir olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların ölçek maddelerine ilişkin ifadeleri incelendiğinde, kurumlarında öğrenme ve gelişme fırsatlarının yetersizliği, kurumlarının kendilerini önemsediğine dair duygu eksikliği ortalamasının yüksek düzeyde olduğu elde edilmiştir. İşlerinde anlam eksikliği (önemsiz ve değersiz), toplantılara katılma konusunda ilgisiz olma, kendilerinden beklenenin (görev tanımlarının) ötesinde çalışmak için tutku ve heves eksikliği maddelerinin ise ortalamasının düşük düzeyde olduğu belirlenmiştir.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Örgütsel Davranış |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 30 Mayıs 2025 |
| Kabul Tarihi | 4 Temmuz 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 6 Sayı: 2 |