A RESEARCH ON THE EVALUATION OF THE WORK-LIFE BALANCE OF WOMEN ENTREPRENEURS IN TERMS OF DEMOGRAPHIC FACTORS

Öz

Entrepreneurship is one of the most effective factors in ensuring economic, social, cultural and technological development. Women entrepreneurship is the fulfillment of entrepreneurial activities by women. Entrepreneurship activities have caused women to move beyond their traditional roles and become a part of the global business environment. Work-life balance means that the individual balances daily work activities with non-work activities. Work-life balance is of critical importance for employees to maintain their professional and private lives without any problems. The purpose of this research is to determine whether the work-life balance of women entrepreneurs changes according to demographic factors. Questionnaire technique was used as data collection method in the research. The sample of the study consisted of 212 women entrepreneurs operating in Konak and Bornova districts of Izmir. According to the findings, the work-life balance of women entrepreneurs; it has been determined that it varies according to age, marital status, working period, the sector in which they work, having children and the presence of a dependent person. It was found that the workload of women entrepreneurs aged forty and over, divorced women entrepreneurs and women entrepreneurs with children is higher, health quality and family support are lower than other groups; It was understood that they could not achieve work-life balance. Women entrepreneurs in the health sector are also unable to maintain a work-life balance; It has been determined that the entrepreneurs who provide the best work-life balance are single women entrepreneurs.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneurship
• Women
• Work
• Work-Life Balance

KADIN GİRİŞİMCİLERİN İŞ-YAŞAM DENGESİNİN DEMOGRAFİK FAKTÖRLER AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Girişimcilik, ekonomik, sosyal, kültürel ve teknolojik gelişmenin sağlanmasında en etkin faktörlerden biridir. Kadın girişimciliği, girişimcilik faaliyetlerinin kadınlar tarafından yerine getirilmesidir. Girişimcilik faaliyetleri, kadınların geleneksel rollerinin dışına çıkmasına ve küresel iş ortamının bir parçası haline gelmesine neden olmuştur. İş-yaşam dengesi, bireyin günlük iş faaliyetleri ile iş dışı faaliyetlerini dengelemesi anlamına gelmektedir. İş-yaşam dengesi, çalışanlar açısından iş hayatı ile özel hayatlarını sorunsuz sürdürebilmeleri konusunda kritik öneme sahiptir. Bu araştırmanın amacı, kadın girişimcilerin iş-yaşam dengelerinin demografik faktörlere göre değişip değişmediğini belirlemektir. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak anket tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini İzmir’in Konak ve Bornova ilçelerinde faaliyet gösteren 212 kadın girişimci oluşturmuştur. Elde edilen bulgulara göre, kadın girişimcilerin iş yaşam dengesinin; yaş, medeni durum, çalışma süresi, çalıştığı sektör, çocuk sahibi olma ve bakmakla yükümlü kişinin var olması durumuna göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Kırk ve üzeri yaş grubunda olan kadın girişimciler, boşanmış kadın girişimciler ve çocuğu olan kadın girişimcilerin iş yüklerinin diğer gruplara göre daha fazla, sağlık kalitesi ve aile desteğinin daha düşük olduğu bulgulanmış; iş yaşam dengesini sağlayamadıkları anlaşılmıştır. Sağlık sektöründeki kadın girişimcilerin de iş yaşam dengesini sağlayamadıkları; iş yaşam dengesini en iyi sağlayan girişimcilerin, bekâr kadın girişimciler olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Girişimcilik
• Kadın Girişimciliği
• İş
• İş-Yaşam Dengesi

Kaynakça

1. 1. Adisa, T. A., Gbadamosi, G., Mordi, T. ve Mordi, C. (2019). In search of perfect boundaries? Entrepreneurs’ work-life balance. Personnel Review.48(6),1634-1651.
2. 2. Adom, K. (2015). Recognizing the contribution of female entrepreneurs in economic development in sub-saharan africa: some evidence from ghana. Journal of Developmental Entrepreneurship, 20(1), 1-24.
3. 3. Agarwal, S. ve Lenka, U. (2015). Study on work-life balance of women entrepreneurs–review and research agenda. Industrial and Commercial Training. 47(7). 356-362.
4. 4. Arıkan, C. (2016). Kadın girişimcilikte başarı ve başarıyı etkileyen faktörler: bursa örneği. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 14(3), 138-156.
5. 5. Ascher, J. (2012). Female entrepreneurship-an appropriate response to gender discrimination. Journal of Entrepreneurship, Management and Innovation, 8(4), 97-114.
6. 6. Bakıcı, C. ve Aydın, E. (2020). Türkiye’de Kadın Çalışanların İş Yaşam Dengesini Şekillendirmede Ataerkilliğin Rolü. Economics Business And Organization Research, 2(2), 82-98.
7. 7. Bedük, A. & Eryeşil, K. (2013). Women entrepreneurship&problems in turkey. World Academy of Science, Engineering and Technology International Journal of Economics and Management Engineering, 7(5), 1190-1194.
8. 8. Bostancıoğlu, A. İ. (2014). İş yaşam dengesi ve iş yaşam dengesinin çalışan verimliliği üzerine etkileri: İstanbul ili Kâğıthane ilçesi lise ve dengi okul öğretmenleri üzerinde bir alan araştırması. (Yüksek Lisans Tezi). Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. 9. Çelik, V. O. (2013). Takım sporlarında görev yapan sporcuların antrenörleri ile ilgili karizmatik liderlik algılarının değerlendirilmesine yönelik bir ölçek geliştirme çalışması: basketbol branşı örneği. Pamukkale Journal of Sport Sciences, 4(2), 16-45.
10. 10. David, M. P., Harikrishnan, R. & Monickam, S. (2012). Perspectives on the study of work-life balance. International Journal of Innovative Research in Commerce&Management, 3(3), 1-8.
11. 11. De Clercq, D., & Brieger, S. A. (2021). When Discrimination is Worse, Autonomy is Key: How Women Entrepreneurs Leverage Job Autonomy Resources to Find Work–Life Balance. Journal of Business Ethics, 1-18.
12. 12. Delecta, P. (2011). Work life balance. International Journal of Current Research, 3(4), 186-189.
13. 13. Delmar, F. (2003). Women entrepreneurship: assessing data availability and future needs. OECD Workshop on Improving Statistics on SME’s and Entrepreneurship, Paris, 1-15.
14. 14. Devasena, S. V. (2016). Women entrepreneur-can they be successfull?. Shanlax International Journal of Management, 4(1), 32-36.
15. 15. Dharmendran, A. (2016). A Study on women entrepreneurship development through self help group. Shanlax International Journal of Management, 4(1), 69-74.
16. 16. Duxbury, L. E. & Higgins, C. A. (2001). Work-life balance in the new millennium: where are we?: where do we need to go?. Ottowa, ON: Canadian Policy Research Networks, 4, 1-8.
17. 17. Edralin, D. M. (2012). Innovative work-life balance strategies of filipina Entrepreneurs: new evidence from survey and case research approaches. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 57, 201-208. 18. Finlay, W. A. (2008). Work-life balance in women entrepreneurs: A phenomenological study. A Dissertation Presented in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree Doctor of Business Administration. University of Phoenix.
18. 19. Fuller, N. (2009). Entrepreneurship and Business A Regional Perspective, Editors: Miguel-Angel Galindo, Joaquín Guzman, Domingo Ribeiro.
19. 20. Goyal, M. & Parkash, J. (2011). Women entrepreneurship in ındia-problems and prospects. International Journal of Multidisciplinary Research, 1(5), 195-207.
20. 21. Guest, D. E. (2002). Perspectives on the study of work-life balance. Social Science Information, 41(2), 255-279.
21. 22. Igbinomwanhia, O. R., Iyayi, O. & Iyayi, F. (2012). Employee work-life balance as an hr ımperative. African Research Review, 6(3), 109-126.
22. 23. Jayakumar, A. (2016). Women Entrepreneurs. Shanlax International Journal of Management, 4(1), 1-5.
23. 24. Kapız Özen, S. (2002). İş-aile yaşamı dengesi ve dengeye yönelik yeni bir yaklaşım: sınır teorisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(3), 139-153.
24. 25. Kayış, A. (2014). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Editör: Şeref Kalaycı, Ankara: Asil Yayın Dağıtım ltd.şti.
25. 26. Keskin, S. (2014). Türkiye’de kadın girişimcilerin durumu. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 9(1). 71-94.
26. 27. Khan, S. A. ve Agha, K. (2013). Dynamics of the work life balance at the firm level: issues and challenges. Journal of Management Policy and Practice, 14(4), 103-114.
27. 28. Kuranga, M. O.; Mustapha, Y. I. ve Brımah, A. N. (2020). Impact Of Work-Lıfe Balance On Job Satısfactıon Of Women Entrepreneurs In South-Western Nıgerıa. Fountaın Unıversıty Osogbo Journal Of Management, 5(1).77-88.
28. 29. Küçükusta, D. (2007). Konaklama işletmelerinde iş-yaşam dengesinin çalışma yaşamı kalitesi üzerindeki etkisi. (Doktora Tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
29. 30. Lakshmypriya, K. ve Krishna, G. R. (2016). An analysis of the domain triangle of work life conflict and spill over effects on work life balance of women entrepreneurs. Asia Pasific Journal of Research, 1(44), 120-126.
30. 31. Maiya, U. (2015). A study on work life balance of female nurses with reference to multispeciality hospitals, mysore city. Asia Pasific Journal of Research, 1(28), 42-46.
31. 32. Mathew, R. V.& Panchanatham, N. (2011). An exploratory study on the work-life balance of women entrepreneurs in south india. Asian Academy of Management Journal, 16(2), 77-105.
32. 33. Meyer, N. (2009). An investigation into the determinants of women entrepreneurship. (PhD Thesis). North-West University.
33. 34. Moses, C. O. & Amalu, R. (2010). Entrepreneurial motivations as determinants of women entrepreneurship challenges. Petroleum-Gas University of Ploiesti Bulletin, 62(2), 67-77. 35. Narin, M., Marşap, A. & Gürol, M. A. (2006). Global kadın girişimciliğinin maksimizasyonunu hedefleme: uluslararası arenada örgütlenme ve ağ oluşturma. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 65-78.
34. 36. Neneh, B. N. (2021). Role Salience and the Growth Intention of Women Entrepreneurs: Does Work-life Balance Make a Difference?. The Spanish Journal of Psychology, 24.
35. 37. Noor, K. M. (2011). Work-life balance and intention to leave among academics in malaysian public higher education institutions. International Journal of Business and Social Science, 2(11), 240-248.
36. 38. OECD, (2004). Report on Women Entrepreneurship Issues and Policies, İstanbul, Türkiye, 1-74.
37. 39. Oyuryüz, Z. & Gürel, A. (2015). Girişimci kadınlar ve iş yaşam dengesinin sağlanmasında engel ve fırsatların analizi. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 2(1), 47-54.
38. 40. Övez F. T. D. & Akyüz, G. (2013). İlköğretim matematik öğretmeni adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgisi yapılarının modellenmesi. Eğitim ve Bilim, 38(170), 321-334.
39. 41. Rajakumari, D. ve Punitha, S. R. (2016). Role of women entrepreneur in indian economy. Primax International Journal of Commerce andManagement Research, 81-85.
40. 42. Ramakrishnan, K. ve Ramachandran, K. (2016). Women entrepreneurs: their achievements and powers. Shanlax International Journal of Management, 4(1), 86-92.
41. 43. Rehman, S. ve Azam Roomi, M. (2012). Gender and work-life balance: a phenomenological study of women entrepreneurs in Pakistan. Journal of Small Business and Enterprise Development, 19(2), 209-228.
42. 44. Robbins, S. P. ve Judge, T. A. (2013). Örgütsel davranış. (Çeviri Editörü: İnci Erdem). 14. Basımdan çeviri, İstanbul, Nobel Yayınları.
43. 45. Saravanan, R. ve Basha, D. S. (2016). Hindrances and challenges faced by women entrepreneurs in paramakudi town. Shanlax International Journal of Management, 4(1), 43-47.
44. 46. Sayın, E. (2011). Kadın girişimcilerin sorunlarının betimleyici analizi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(1), 23-32.
45. 47. Sharma, A. & Sharma, A. (2013). Women entrepreneurs: a surge to break the image of housewives. International Journal of Economics, Commerce and Research (IJECR), 3(3), 61-68.
46. 48. Sheppard, G. (2016). Work-life balance programs to improve employee performance. (PhD Thesis). Walden University.
47. 49. Sigroha, A. (2014). Impact of work life balance on working women: a comparative analysis. The Business & Management Review, 5(3), 22-30.
48. 50. Smith, K. T. (2010). Work-life balance perspectives of future marketing professionals in generation Y”, Services Marketing Quarterly, 31(4), 434-447.
49. 51. Soysal, A. (2010). Kadın girişimcilerin özellikleri, karşılaştıkları sorunlar ve iş kuracak kadınlara öneriler: Kahramanmaraş ilinde bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(1), 71-95.