The Role of Tourists Gender and Age in the Perception of Tourist Guides Communication Skills

Öz

The communication skill of the tourist guide is seen as a very important factor in terms of the tour experience and tour satisfaction of the tourists. At the point of perceiving the communication skills of the tourist guide, the variability of the age groups and the differentiation of the genders of the visitors in the tour group necessitate the tourist guide to display a behavior by reviewing his communication competence. The gap created in the literature by a study in which the age and gender elements of the tourists are included in the communication skill of the tourist guide has been identified. The present study aims to contribute to the elimination of this gap. The main purpose of the research is to reveal whether the age and gender variables of tourists make a difference in perceiving the communication skills of the tourist guide. Research data were collected from foreign tourists visiting Nevşehir province of the Cappadocia Region through a questionnaire. According to the analysis of the data obtained from 300 people, it was concluded that both the gender and age factors of the tourists did not make any significant difference in the perception of the tourist guide's communication skills.

Anahtar Kelimeler

• Tourist Guide
• Tourist Guide
• Gender
• Age

Turist Rehberlerinin İletişim Becerilerinin Algılanmasında Turistlerin Cinsiyetlerinin ve Yaşlarının Rolü

Öz

Turist rehberinin iletişim becerisi turistlerin tur deneyimleri ve tur memnuniyetleri açısından oldukça önemli bir faktör olarak görülmektedir. Turist rehberinin iletişim becerisinin algılanması noktasında tur grubunda yer alan ziyaretçilerin yaş guruplarının değişkenlik göstermesi ve cinsiyetlerinin farklılaşması turist rehberinin iletişim yeterliliğini gözden geçirerek davranış sergilemesi ihtiyacını doğurmaktadır. Turist rehberinin iletişim becerisinde turistlerin yaş ve cinsiyet unsurlarının beraber yer aldığı bir çalışmanın literatürde oluşturduğu boşluk tespit edilmiştir. Mevcut çalışma ile bu boşluğun giderilmesine katkı sağlanması amaçlanmaktadır. Araştırmanın temel amacı turist rehberinin iletişim becerisini algılamada turistlerin yaş ve cinsiyet değişkenlerinin farklılık oluşturup oluşturmadığını ortaya koymaktır. Araştırma verileri Kapadokya Bölgesi’nin Nevşehir ilini ziyaret eden yabancı turistlerden anket aracılığıyla toplanmıştır. 300 kişiden elde edilen verilerin analizlerine göre, turistlerin hem cinsiyet hem de yaş faktörlerinin turist rehberinin iletişim becerisinin algılanmasında herhangi bir anlamlı farklılık oluşturmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Turist Rehberi
• Turist Rehberinin İletişim Becerisi
• Cinsiyet
• Yaş

Kaynakça

1. Alshatnawi, E. A. (2014). Assessing communication skills among Jordanian tour guides: German tourist’s perceptions. Journal of Management Research, 6(1), 1-11.
2. Altıntaş, V., Sulaiman, D., Jahwari, A., & Sirakaya-Turk, E. (2014). Evaluating communication competency of tour guides using a modified importance performance analysis (MIPA). International Journal of Contemporary Hospitality Management, 28(1), 195-218.
3. Ap, J., & Wong, K. (2001). Case study on tourguiding: Professionalism, issues and problems. Tourism Management, 22(5), 551-563.
4. Arat, T., & Bulut, Ç. (2019). Turist memnuniyetinde turist rehberinin rolü: Konya’da bir araştırma. Turist Rehberliği Dergisi, (TURED), 2(1), 31-43.
5. Bigovic, M., & Prasnikar, J. (2015). Predicting tourists behavioural intentions at the destination level, Current Issues ın Tourism, 18(8), 744-764.
6. Bigne, J. E., Sanchez, M. I. & Sanchez, J. (2001). Tourism image, evaluation variables and after purchase behaviour: Inter-relationship. Tourism Management, 22(6), 607-616.
7. Bozkurt, N., Serin, O., & Emran, B. (2003). İlköğretim birinci kademe öğretmenlerinin problem çözme, iletişim becerileri ve denetim odağı düzeylerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. 12. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri. Antalya.
8. Brislin, R. W. (1976). Comparative research methodology: cross-cultural studies. International Journal of Psychology, 11(3), 215–229.

9. Chiang, C. Y., & Chen, W. C. (2014). The impression management techniques of tour leaders in group package tour service encounters. Journal of Travel and Tourism Marketing, 31(6), 747-762.
10. Christou, E. (2010). Investigating attitudes towards mobile commerce for travel products. Tourism: An International Interdisciplinary Journal, 58(1), 7–18.
11. Çıkmaz, E. (2013). Otel işletmelerinde çalışan personelin sahip olduğu iletişim becerisinin yükseköğretim mezunu müşteriler tarafından değerlendirilmesine yönelik Gaziantep’te bir uygulama (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
12. Coates, J. (1987). Women, Men and Language. London: Longman.
13. Cohen, E. H., Ifergan, M., & Cohen, E. (2002). A new paradigm in guiding-the matric as a role model. Annals of Tourism Research, 29(4), 919-932.
14. COVID-19 (2020), Retrieved September 19, 2021, from https://www.euro.who.int/en/health-topics/healthemergencies/coronavirus-covid 19/news/%20news/2020/4%20supporting-older-people-during-the-covid-19-pandemic iseveryones-business.
15. Çetinkanat, C. (1998). Öğretmen adayları ve müfettişlerin bakış açısından öğretmen iletişim becerileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 4(14), 209-221.
16. Değirmencioğlu, Ö. A. (2001). Türkiye’de turizm rehberliği eğitimi üzerine bir araştırma, Gazi Üniversitesi, Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 1(2), 189-196.
17. Ebeto, C. (2017). Sampling and sampling methods. Biometrics and Biostatistics International Journal, 5(6), 1-3.
18. Eroğlu, B., Eroğlu, K., Özdinç, Ö., Bilir, P., & Kılcıgil, E. (2009). İki farklı üniversitenin beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin iletişim becerilerinin değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi,7(1), 19-28.
19. Erkol Bayram, G. (2017). Motivasyonun demografik ve mesleki özelliklere göre farklılaşması: Turist rehberleri üzerine araştırma. Journal of Yasar University, 12(48), 257-271.
20. Ersanlı, K., & Balcı, S. (1998). İletişim becerileri envanterinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 2(10), 7-12.
21. George, B. (2011). Communication skills for success. Tourism industry specific guidelines. Research Gate, 3(1), 13-14.
22. Goldman, A., & Geva, A. (1991). Satisfaction measurement in guided tours. Annals of Rum Research, (18), 177-185.
23. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E., & Tatham, R. L. (2006). Multivariate data analysis, Upper Saddle River, Nj: Pearson Prentice Hall.
24. Hoyle, R. H. (1995). Structural equation modeling: Concepts, issues and applications. Sage: Londo
25. Huang, S., Hsu, C. H. C., & Chan, A. (2010). Tour guide performance and tourist satisfaction: A study of the package tours in Shanghai. Journal of Hospitality and Tourism Research, 34(1), 3-33.
26. Hurombo, B. (2016). Assessing key tour guide competences to co- create memorable tourism experience, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), North-West University, Potchefstroom Campus, South Africa.
27. İlhan, İ., & Ersoy, E. (2011). Nevşehir ekonomisinin sektörel analizi. I. Uluslararası Nevşehir Tarih ve Kültür Sempozyumu. Nevşehir: Nevşehir Üniversitesi, (4), 153-193.
28. Keçeci, A., & Taşocak, G. (2009). Öğretim elemanlarının iletişim becerileri: Bir sağlık yüksekokulu örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi 2(4),131-136.
29. Korkut, F. (2005). Yetişkinlere yönelik iletişim becerileri eğitimi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (28), 143-149.
30. Leclerc, D., & Martin, J. (2004). Tour guide communication competence: French, German and American tourists perceptions, International Journal of Intercultural Relations, 28(3-4), 181-200.
31. Mang, C., Piper, L., & Brown, N. (2016). The incidence of smartphone usage among tourists. Int. J. Tourism Research. 18(6), 591–601.
32. Manzano, C.J., & Valpuesta, L. (2010). The decline of the traditional travel agent model. Transp. Res. Part E, 46(5), 639–649.
33. Mulac. A., Bradac. J. J., & Gibbons. P. (2001). Empirical support for the gender-as culture hypothesis: an intercultural analysis of male/female language differences. Human Communication Research, (27), 121-152.
34. Nevşehir İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü (2021). Retrieved September 19, 2021, from https://nevsehir.ktb.gov.tr/TR-230429/muzeorenyeri-ziyaretcisayilari.html.
35. Norton, W. (1978). Foundation of a communicator style construct. Human Communication Research, 4(2),99-112.
36. Ntseme, O. J., Namatsagang, A., & Chukwuere, J. E. (2016). Risks and benefits from using mobile banking in an emerging country. Risk governance and control. Financial Markets Institutions. 6(4), 355-363.
37. Özgözcü, S. (2008). İlköğretim ve ortaöğretim öğretmenlerinin, denetmenlerin sözlü iletişim becerilerine ilişkin algı ve beklentileri. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 6(23), 70-93.
38. Pearce, P. L. (1984). Tourist-guide interaction. Annals of Tourism Research, 11(1), 129–146.
39. Pizam, A., & Hoan, J. G. (1996). Cross cultural tourist behavior, perceptions of korean tour-guides. Tourism Management, 17(4), 227-286.
40. Sandaruwani, J. R., & Gnanapala, W. A. (2016). The role of toruist guides and their impacts on sustainable tourism devolopment: A critique on Srilanka. Tourism, Leisure and Global Change, (3), 62 -73.
41. Saracel, N. B., Özkara, M., Karakaş, Ş., Özdemir, R., Yelken, S., & Karaca, Y. (2002). Afyon ili tüketim analizi: tüketici davranışları ve eğilimleri, Afyon Kocatepe Üniversitesi Yayın No: 27 Afyon.
42. Schmiege, S. J., Bryan, A., & Klein, W. M. (2009). Distinctions between worry and perceived risk in the context of the theory of planned behavior. Journal of Applied Social Psychology, 39(1), 95-119.
43. Shakeshaft, C. (1989). Women in educational administration. London: Sage.
44. Somruethai, T., & Tiwaporn, K. (2018). An investigation of intercultural communication master of arts in English for business and industry communication. King Mongkut's University of Technology North Bangkok, (16), 16-28.
45. Suardhana, N., Nitiasih, P. K., & Putra, N. A. J. (2013). The communication skills of tour guides in handling customers, Jurnal Pendıdıkan Dan Pembelajaran Bahasa Indonesıa, 2(3), 2-8.
46. Stromberg, C., & Boehnke, K. (1998). Book review: Methods and data analysis for cross cultural research. International Journal of Behavioral Development, 22(3), 657-662. Travel Research (2021). Retrieved September 19, 2021, from https://www.emarketer.com/Article/Mobile-Minor-Player-UK TravelResearchers.
47. Underhill, P. (2004). Alışveriş merkezleri: Nereye kadar? Soysal Yayınları, İstanbul.
48. Verity, R. (2020). Estimates of the severity of Coronavirus disease 2019: a model-based analysis. Lancet Infectious Diseases (20), 669-677.
49. Vijver, V., Fons J. R., & Ype, H. P. (2002). Structural equivalence in multilevel research. Journal of Cross-Cultural Psychology, 33(2), 141-156.
50. Vijver, V., Fons J. R., & Leung, K. (2000). Methodological issues in psychological research on culture. Journal of Cross-Cultural Psychology, 31(1), 33-51.
51. Weiler, B., & Black, R. (2015). Tour guiding research: Insights, issues, and implications. Bristol: Channel View Publications.
52. Wong, S., & Lau, E. (2001). Understanding the behavior of Hong Kong Chinese tourists on group tour packages. Journal of Travel Research, (40), 57-67.
53. Wu, S. (2003). The relationship between consumer charecteristic and attitude toward online shopping. Marketing Intelligence Planning, 21(1), 37-44.
54. Yu, X., Weiler, B., & Ham, S. (2002). Intercultural communication and mediation: a framework for analyzing the intercultural competence of Chinese tour guides. Journal of Vacation Marketing, 8(1), 75-87.
55. Yüksel, A. H. (2006). Genel iletişim. Ankara: Pegem Yayıncılık.
56. Zabkar, V., Brencic, M. M., & Dmitrovic, T. (2010). Modelling perceived quality, visitor satisfaction and behavioural intentions at the destination level. Tourism Management, 31(4), 537-546.