Music Therapy in Childhood: Traces of the Past

Öz

Music therapy, one of the traditional and complementary alternative medicine practices, has a long history and its use dates back to B.C. is based on years. Music therapy is an complementary treatment method used to ameliorate and develop the physical, emotional, cognitive, mental and social health of the individual and to meet their needs. Music therapy has many uses since the past, one of which is the field of childhood. Music is a tool that stimulates all the senses of the child and affects her/his mental, physical and emotional development. For this reason, in this review, music therapy practices that have traces of the past and have been used as a source of healing for centuries and the use of these practices in childhood are included.

Anahtar Kelimeler

• Childhood
• music
• music therapy
• complementary therapies

Çocukluk Çağında Müzik Terapi: Geçmişin İzleri

Öz

Geleneksel ve tamamlayıcı alternatif tıp uygulamalarından biri olan müzik terapi, uzun bir geçmişe sahiptir ve kullanımı M.Ö. yıllara dayanmaktadır. Müzik terapi, bireyin fiziksel, duygusal, bilişsel, zihinsel ve sosyal açıdan sağlığının geliştirilmesi, iyileştirilmesi ve gereksinimlerinin karşılanması amacıyla kullanılan, tamamlayıcı bir tedavi yöntemidir. Müzik terapi, geçmişten itibaren birçok kullanım alanına sahip olup, bunlardan biri de çocukluk çağı alanıdır. Müzik, çocuğun tüm duyularını harekete geçirerek zihinsel, fiziksel ve duygusal gelişimini etkileyen bir araçtır. Bu nedenle bu derlemede, geçmişin izini taşıyan ve yüzyıllardır şifa kaynağı olarak kullanılan müzik terapi uygulamalarına ve bu uygulamaların çocukluk çağında kullanımına yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Çocukluk çağı
• müzik
• müzik terapi
• tamamlayıcı terapiler

Kaynakça

1. [1] Cinar, N., Akduran, F., & Kose, D. (2016). The attitudes of nursing students regarding the complementary and alternative medicine. Revista Eletrônica de Enfermagem, 18. http://dx.doi.org/10.5216/ree.v18.37320
2. [2] Adib-Hajbaghery, M., & Hoseinian, M. (2014). Knowledge, attitude and practice toward complementary and traditional medicine among Kashan health care staff, 2012. Complementary Therapies in Medicine, 22(1), 126-132. http://doi.org/10.1016/j.ctim.2013.11.009
3. [3] World Health Organization (2000). General guidelines for methodologies on research and evaluation of traditional medicine. http://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/66783/WHO_EDM_TRM_2000.1.pdf;jsessionid=0A9AC3AB7B538C8155965E7CC3CEF4AA?sequence=1
4. [4] European Federation for Complementary and Alternative Medicine (2020). CAM definition. http://www.efcam.eu/cam/cam-definition/
5. [5] National Centre for Complementary and Integrative Medicine (2020). Complementary, alternative, or integrative health: What’s in a name? https://www.nccih.nih.gov/health/complementary-alternative-or-integrative-health-whats-in-a-name
6. [6] Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Yönetmeliği. (2014). Resmi Gazete Sayısı: 29158, 27/10/2014. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/10/20141027-3.htm
7. [7] Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü (2021). Geleneksel ve tamamlayıcı tıp nedir? https://shgmgetatdb.saglik.gov.tr/TR-24683/geleneksel-ve-tamamlayici-tip-nedir.html
8. [8] Gençel, Ö. (2006). Müzikle tedavi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(2), 697-706.

9. [9] Erer, S. & Atıcı, E. (2010). Selçuklu ve osmanlılarda müzikle tedavi yapılan hastaneler. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 36(1), 29-32.
10. [10] Güner, S. S. (2007). Müziğin tedavideki yeri ve şekli. Karadeniz Araştırmaları, 12, 99-112.
11. [11] Çakır, A. (2009). Müziğe giriş. İstanbul, Dem Yayınları.
12. [12] Somakcı, P. (2003). Türklerde müzikle tedavi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(15), 131-140.
13. [13] Angı, Ç. E. (2013). Müzik kavramı ve Türkiye’de dinlenen bazı müzik türleri. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 2(10), 59-81.
14. [14] Karaaslan, Ş. (2014). Müziğin ameliyat sonrası ağrı üzerine etkisi. [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Malatya.
15. [15] American Music Therapy Association Inc. (2021). Music therapy and young children. http://www.musictherapy.org/assets/1/7/MT_Young_Children_2006.pdf.
16. [16] Roykulcharoen, V., & Good, M. (2004). Systematic relaxation to relieve postoperative pain. Journal of Advanced Nursing, 48(2), 140-148. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2004.03181.x
17. [17] Sezer, B. T. (2015). Müzikoterapi hakkinda ne biliyoruz?. Konuralp Tıp Dergisi, 7(3), 167-171. https://doi.org/10.18521/ktd.39266
18. [18] Standley, J. M. (2001). Music therapy for the neonate. Newborn and Infant Nursing Reviews, 1(4), 211-216. https://doi.org/10.1053/nbin.2001.28099
19. [19] Çoban, A. (2005). Ruh ve beden sağlığı için: Müzik terapi. İstanbul, Timas Yayınları.
20. [20] Güvenç, O. G. (2002). Eski türklerde müzik ile tedavi. In: H. C. Güzel, K. Çiçek, S. Koca (Eds.), Türkler (830-845). Ankara, Yeni Türkiye Yayınları.
21. [21] Koç, E. M., Başer, D. A., Kahveci, R., & Özkara, A. (2016). Ruhun ve bedenin gıdası: Geçmişten günümüze müzik ve tıp”. Konuralp Tıp Dergisi, 8(1), 51-55.
22. [22] Birkan, Z. I. (2014). Müzikle tedavi, tarihi gelişimi ve uygulamaları. Ankara Akupunktur ve Tamamlayıcı Tıp Dergisi, 37-49.
23. [23] Adasal, R. (1955). Ruh hastalıkları psikozlar. Ankara, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Yayınları.
24. [24] Ak, Ş. A. (2006). Avrupa ve türk-islam medeniyetinde müzikle tedavi: Tarihi gelişimi ve uygulamaları. İstanbul, Ötüken Yayınları.
25. [25] Kalender, R. (1987). Türk musikisi'nde kullanılan makamların tesirleri. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 29(1), 361-375.
26. [26] Özerdim, M. N. (1963). ‘Konfüçyüs’ büyük bilgin ve müzik hakkında notlar. İstanbul, Milli Eğitim Yayınları.
27. [27] Turabi, A. H. (2005). Fârâbî'nin mûsikî alanındaki görüşleri ve eserleri. Uluslararası Fârâbî Sempozyumu Bildirileri (47-63). Ankara.
28. [28] Öztuna, Y. (1970). Türk musikisi ansiklopedisi. Cilt I, İstanbul, Milli Eğitim Basımevi.
29. [29] Başer, F. (2014). Müziğin okul öncesi dönemde çocuk gelişimine katkısı. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (8), 1-10.
30. [30] Babaç, E. E., & Yıldız, G. (2018). Dil gelişiminde müziğin yeri. Fine Arts, 13(3), 10-22.
31. [31] Pektaş, S., Düzkantar, A., & Yurga, C. (2016). Özel eğitim alan çocukların eğitiminde müziğin kullanılmasına ilişkin ebeveyn görüşleri. Inonu University Journal of Arts and Design, 6(14), 1-17. https://doi.org/10.16950/iüstd.29386
32. [32] Uslu, M. (2021). Müzik eğitiminin kişilik ve sosyal gelişme açısından değerlendirilmesi”. https://www.ayk.gov.tr/wp-content/uploads/2015/01/USLU-Mustafa-M%c3%9cZ%c4%b0K-E%c4%9e%c4%b0T%c4%b0M%c4%b0N%c4%b0N-K%c4%b0%c5%9e%c4%b0L%c4%b0K-VE-SOSYAL-GEL%c4%b0%c5%9eME-A%c3%87ISINDAN-DE%c4%9eERLEND%c4%b0R%c4%b0LMES%c4%b0.pdf
33. [33] Robinson, N., Lorenc, A., & Blair, M. (2009). Developing a decision-making model on traditional and complementary medicine use for children. European Journal of Integrative Medicine, 1(1), 43-50.
34. [34] Bahadır, Ö., & Kürtüncü, M. (2020). Müzik terapinin 6-12 yaş arası çocuklarda anksiyete ve ağrı yönetimine etkisi: Randomize kontrollü bir çalışma. Ege Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 36(3), 175-188.
35. [35] Miladinia, M., Baraz, S., & Zarea, K. (2016). Controlling acute post-operative pain in Iranian children with using of music therapy. International Journal of Pediatrics, 4, 1725-1730. https://doi.org/10.22038/IJP.2016.6742
36. [36] Sayar, S., & Ergin, D. (2019). Ortopedi servisinde yatan çocuk hastalarda ameliyat sonrası ağrı yönetiminde müziğin etkisinin incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 12(1), 67-73.
37. [37] Özçevik, A. (2007). Müzikle tedavi ve öğrenciler üzerindeki terapik etkileri [Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul, İstanbul Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
38. [38] Öztürk, L., Erseven, H., Atik, F. M. (2009). Makamdan Şifaya (3rd ed.). İstanbul, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
39. [39] Bahadır, Ş. D. (2019). Netîcetü’l-Fikriyye Fî Tedbîri Vilâdeti’l-Bikriyye çocuk sağlığı ve gelişimi. İstanbul, İmak Ofset Basım Yayın.
40. [40] Terzioğlu, A. (1984). İbn-i Sînâ ve Türk çocuk psikiyatrisi, İbn-i Sînâ doğumunun bininci yılı armağanı. Ankara.