Düşünümsel Dijital Medya Anlatılarında İzleyici Yaklaşımları: “Yardımcı Oyuncu” Dijital Platform Dizisi Örneği

Öz

Modernist düşüncenin insan aklını ve bilimi merkeze alarak oluşturduğu katı sistemleri yeniden değerlendirmek için, modernizmin içinden çıkan ve ona eleştirel bir bakış sunan düşünümsel yaklaşımlar, sosyal bilimler, sanat ve felsefe alanlarında kendini göstermektedir. Oldukça geniş kullanım alanı olan düşünümsellik kavramının çalışmanın alanı olan ‘medya anlatılarında ve dijitalleşmiş medyada’ nasıl kullanıldığı araştırılmıştır. Düşünümselliğin sinema anlatılarında kullanım tarzlarından hareketle sinemadaki anlatıyı kullanan dijital düşünümsel medya içeriği olarak; dijital platform dizisi ‘Yardımcı Oyuncu’ seçilmiş ve düşünümselliği nasıl kullandığı incelenmiştir. Bu çalışma, düşünümselliğin medya anlatılarında nasıl kullanıldığını ve izleyicinin bu tür anlatılara nasıl tepki verdiğini incelemektedir. Derinlemesine görüşme yöntemiyle 32 katılımcı ile görüşülmüş; yaş, cinsiyet ve eğitim durumlarına göre sınıflandırılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın analiz aşamasında MAXQDA nitel veri analiz programından yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda düşünümsel medya anlatısı olan dizinin izleyiciyi gerçek dünyadaki benzer konular hakkında düşünmeye sevk ettiği, ele alınan konulara karşı farkındalık geliştirmelerini sağladığı tespit edilmiştir. İzleyiciler medya anlatılarındaki düşünümsel yöntemlerin neler olduğunu bilmese de anlatımı farklılaştıran unsurlar yoluyla izleyicinin anlatılan konular üzerine düşünmelerinin sağlanabildiği görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Öz-Düşünümsel Medya
• Medya Araştırmaları
• Yeni Medya Çalışmaları
• Görsel-İşitsel Medya
• İzleyici Araştırması.

Audience Approaches in Reflexive Digital Media Narratives: An Example of a ”Supporting Actor" Digital Platform Series

Öz

In order to re-evaluate the rigid systems created by modernist thought by focusing on the human mind and science, the thoughtful approaches that emerge from modernism and offer a critical view of it manifest themselves in the fields of social sciences, art and philosophy. It has been investigated how the concept of reflexivity, which has a very wide usage area, is used in 'media narratives and digitalised media', which is the field of study. Based on the ways of using reflexivity in cinema narratives, the digital platform series 'Supporting Actor' was selected as a digital reflexive media content that uses the narrative in cinema and how it uses reflexivity was examined. This study explores how reflexivity is used in media narratives and how audiences respond to these narratives. In-depth interviews were conducted with 32 participants and analysed by classifying them according to their age, gender and educational status. MAXQDA qualitative data analysis software was used in the analysis phase of the research. As a result of the research, it was determined that the series, which is a reflexive media narrative, encourages the audience to think about similar issues in the real world and helps them develop awareness of the issues discussed. Although the viewers do not know what reflexive methods are in media narratives, it has been observed that the audience can be made to think about the issues described through the elements that differentiate the narrative.

Anahtar Kelimeler

• Self-Reflexive Media
• Media Research
• New Media Studies
• Audiovisual Media
• Audience Research.

Kaynakça

1. Baudrillard, J. (2011). Simgesel değiş tokuş ve ölüm. Boğaziçi Yay.
2. Bourdieu, P. (2016). Düşünümsel bir antropoloji için cevaplar. İletişim Yayınları.
3. Branigan, E. (1992). Narrative comprehension and film. Routledge.
4. Cevizci, A. (2003). Felsefe terimleri sözlüğü. Paradigma.
5. Creswell, J. (2021). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni [Qualitative inquiry & research design: Choosing among five approaches]. Siyasal Kitabevi.
6. Deleuze, G., & Guattari, F. (2005). A thousand plateaus: Capitalism and schizophrenia. (B. Massumi, Çev.) Bloomsbury.
7. Derrida, J. (1999). Japon bir dosta mektup. Toplumbilim.
8. Erikson, E. (1984). İnsanın sekiz çağI. Birey ve Toplum Yayıncılık.

9. Flew, A. (2005). Felsefe sözlüğü . Yeryüzü Yayınevi.
10. Giddens, A. (1999). Toplumun kuruluşu: yapılaşma kuramının ana hatları. ilim ve Sanat Yayınları.
11. Hall, S. (2003). Kodlama ve kodaçım, (hazırlayanlar: Zeynep Özarslan, Barış Çoban), söylem ve ideoloji mitoloji, din, ideoloji. Su Yayınları.
12. İmer, K. K. (2011). Dilbilim sözlüğü. Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
13. Johnson, M. J. (2002). In-Depth interview. (J.A. Holstein & J.F. Gubrium Ed.), Handbook of interview research context&method (s. 5). Sage Publications.
14. Kovacs, A. (2010: 237). Modernizmi seyretmek, avrupa sanat sineması 1950-1980. De Ki Mangır, M. Ç. (1990). Psikolojide üç büyükler: (Jean Piaget, Sigmund Freud, Erik Homburger Erikson . Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları.
15. Mutlu, E. (1994). İletişim sözlüğü. Ark Yay.
16. Öztürk, O. (1985). Psikanaliz ve psikoterapi . Sevinç Matbaası.
17. Özüaydın, N. (2013). Tiyatroda gerçeklik illüzyonunun yaratılmasında oyuncunun sahiciliğinin önemi. Art-e Sanat Dergisi , 6(12), 108-119 ISSN 1308-2698
18. Poulaki, M. (2012). Self-reflexıvıty, descrıptıon, and the boundarıes of narratıve cinema. Cinéma&Cie, 12 (18) 45-55.
19. Price Jr, S. (2011). Exploring audience responses to self-reflexivity in television narratives. University of Missouri Saldana, J. (2019). Nitel araştırmacılar için kodlama el kitabı. Pegem Akademik Yayıncılık
20. Stam, R. (1992). Reflexivity ın film and literature from don quixote to jean-luc godard. Columbia University Press
21. Stam, R. (2014). Sinema teorisine giriş. Ayrıntı Yayınları.
22. Waugh, P. (2001). Metafiction the theory and practice of self-conscious fiction. Taylor& Francis .
23. Yıldırım, A. &. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.