TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI

Cilt: 9 Sayı: 2 25 Ocak 2016
PDF İndir

TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI

Öz

Topluma karşı sorumluluk bilinci ile hareket etmesi gereken medyanın etik değerler çerçevesinde işlevini yerine getirmesi hiç kuşkusuz ki hayati bir önem taşımaktadır. Medyayı kullanan kitlenin, medya örgütlerine duydukları güvenin tesisinde ya da tam tersi güven erezyonunda medyanın etik değerlere ne kadar bağlı kaldığı belirleyici olmaktadır. Bu çalışma, yerel basın kuruluşlarının yönetim kadrosunun perspktifinden etik konusunu ele almaktadır. Başka bir anlatımla, etik konusunda olayın öznesini merkeze koymaktadır. Söz konusu bu çalışma, hem Türkiye’deki yerel basın kuruluşlarının ana hatlarıyla genel yapısını ortaya koymaya hem de bu kuruluşların perspektfinden etik olgusunu tartışmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın kuramsal bölümünde literatür taraması ile elde edilen bilgiler ışığında; etik, medya ve etik, gazetecilikte etik sorunlar gibi konular ele alınmaktadır. Uygulama bölümünde ise 9 kentte, 55 yerel gazetenin genel yayın yönetmeni ya da yazı işleri müdürü statüsündeki yöneticilerine 27 sorudan oluşan bir anket uygulanmıştır. Bu çalışma kapsamında gerçekleştirilen anket, pratikte etik olgusunun Türkiye’deki yerel basın tarafından nasıl algılandığı konusunda önemli ipuçları vermektedir.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Adaklı G (2010) Gazetecilik Etiğini Belirleyen Yapısal Unsurlar: Mülkiyet ve Kontrol Sorunu, Bülent Çaplı, Hakan Tuncel (Ed.) Televizyon Haberciliğinde Etik içinde (s. 61-96). Fersa Yayıncılık, Ankara.
  2. Aslan H (2013) Gazetecilik Eğitimine Kuramsal Bir Yaklaşım: Gazetecinin Toplum Mühendisliği İle İlişkisini Kurgulamada Görsel Okuryazarlık ve Eleştirelliğin Önemi, The Journal of Academic Social Science Studies, Volume 6 Issue 1, 241-260.
  3. Atabek N (2006) Gazete Haberlerinde Etik Standartların Yükseltilmesinde Okur Temsilcisinin Rolü, Selçuk İletişim, 4 (2), 5-17.
  4. Aydın M. ve ark. (2013) Türkiye Sosyal-Siyasal Eğilimler Araştırması, http://www.khas.edu.tr/news/970, erişim tarihi: 02.04.2015
  5. Belsey A ve Chadwick R (2011) Medya ve Gazetecilikte Etik Sorunlar, Nurçay Türkoğlu (çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
  6. Bertrand C-J (2004) Medya Etiği, Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara.
  7. Bodur F. (1997) Yerel Basında Yönetim ve Örgüt Yapısı, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.”
  8. Bülbül A R (2001) İletişim ve Etik, Nobel Yayıncılık, Ankara.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yayımlanma Tarihi

25 Ocak 2016

Gönderilme Tarihi

13 Ekim 2015

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2016 Cilt: 9 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Arslan, E., & Arslan, B. (2016). TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI. Selçuk İletişim, 9(2), 174-204. https://doi.org/10.18094/si.19297
AMA
1.Arslan E, Arslan B. TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI. Selçuk İletişim. 2016;9(2):174-204. doi:10.18094/si.19297
Chicago
Arslan, Erhan, ve Berna Arslan. 2016. “TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI”. Selçuk İletişim 9 (2): 174-204. https://doi.org/10.18094/si.19297.
EndNote
Arslan E, Arslan B (01 Ocak 2016) TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI. Selçuk İletişim 9 2 174–204.
IEEE
[1]E. Arslan ve B. Arslan, “TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI”, Selçuk İletişim, c. 9, sy 2, ss. 174–204, Oca. 2016, doi: 10.18094/si.19297.
ISNAD
Arslan, Erhan - Arslan, Berna. “TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI”. Selçuk İletişim 9/2 (01 Ocak 2016): 174-204. https://doi.org/10.18094/si.19297.
JAMA
1.Arslan E, Arslan B. TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI. Selçuk İletişim. 2016;9:174–204.
MLA
Arslan, Erhan, ve Berna Arslan. “TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI”. Selçuk İletişim, c. 9, sy 2, Ocak 2016, ss. 174-0, doi:10.18094/si.19297.
Vancouver
1.Erhan Arslan, Berna Arslan. TÜRKİYE’DE YEREL GAZETE YÖNETİCİLERİNİN MESLEK ETİĞİ ALGISI. Selçuk İletişim. 01 Ocak 2016;9(2):174-20. doi:10.18094/si.19297

Cited By