AKDEMİK BİR ÖRGÜTTE İLETİŞİM DOYUMUNUN ÖRGÜTSEL ÖZDEŞLEŞMEYE ETKİSİ

Öz

Öz

Günlük hayatta olduğu gibi, çalışma hayatında da olumlu ve sağlıklı ilişkilerin varlığı, bireylerin mesleklerine ve örgütlerine olan bakış açılarını olumlu kılacaktır. Çalışanların organizasyon içindeki ilişkilerden ve bilgi akışından elde ettiği tatmini yansıtan iletişim doyumunu değerlendirmek örgütsel iletişimin etkililiğinin belirlenmesinde önemli bir faktördür. Etkili örgütsel iletişim ile üyenin örgütle özdeşleşmesi yani “bireylerin kendilerini kurumlarının bir unsuru olarak tanımlamaları” güçlendirilebilinir.

Akademik örgütler, insan ilişkilerinin yüksek olduğu ve eğitim düzeyleri yüksek olan insanların çalıştığı yerlerdir. Bu tür örgütlerde her türlü beklenti yüksek olabileceği gibi iletişime dönük beklenti de yüksek olacaktır.

Bu çalışmanın amacı, bir akademik örgüt olarak İnönü Üniversitesi’ndeki öğretim elemanlarının iletişim doyum ve örgütsel özdeşleşme düzeylerini tespit etmek ve iletişim doyumunun örgütsel özdeşleşmenin bir belirleyicisi olduğunu ortaya koyabilmektir. Yapılan araştırmayla, öğretim elemanlarının genel iletişim doyum ortalamalarının orta düzeyde olduğu, örgütsel özdeşleşme düzeylerinin ortanın üstünde olduğu, iletişim doyumunun örgütsel özdeşleşme üzerinde anlamlı belirleyici bir etkiye sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İletişim Doyumu,Örgütsel Özdeşleşme,Akademik Örgütler

Kaynakça

1. Ashforth Blake E ve Mael F (1989) Social Identity And The Organization Academy of Management Review, 14, 20 – 39.
2. Bakan İ ve Büyükbeşe T (2004) Örgütsel İletişim İle İş Tatmini Unsurları Arasındaki İlişkiler Akademik Örgütler İçin Bir Alan Araştırması, Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 7, 1-30.
3. Balay R (2000) Yönetici ve Öğretmenlerde Örgütsel Bağlılık, Nobel Yayın, Ankara.
4. Baş T (2001) Anket, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
5. Benkhoff B (1997) Disentangling Organizational Commitment. The Dangers Of The OCQ For Research And Policy, Personel Review, 26 (1/2), 114 – 131.
6. Bitmiş M G; Güney S ve Demirel H (2014) İletişim Doyumu Verimlilik İlişkisinde Örgütsel Bağlılık ve İş Tatmininin Rolü: Çoklu Aracılı Bir Model Testi, H.Ü. İktisadi ve idari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32 (2), 57-74.
7. Çakınberk A; Derin N ve Demirel E T (2011) Örgütsel Özdeşleşmenin Örgütsel Bağlılıkla Biçimlenmesi: Malatya ve Tunceli Özel Eğitim Kurumları Örneği, İşletme Araştırmaları Dergisi, 3(1), 89-121.
8. Deconinck J; Julie J; Busbın J ve Lockwood F (2008) An Examination Of The Validity Of The Downs And Hazen Communcation Satisfaction Questionnaire, The Marketing Management Journal, 18(2), 145-153.

9. Dick, RolfVan; Knippenberg D; Kerschreiter R; Hertel G ve Wieseke J (2008) Interactive Effects Of Work Group And Organizational İdentification On Job Satisfaction And Extra-Role Behavior, Journal of Vocational Behavior, 72, 388–399.
10. Downs, C W ve Michael D H (1977) A Factor Analytic Study of Communication Satisfaction, Journal of Business Communication, 14(3), 63-73.
11. Emmers-Sommer T M (2004) The Effect of Communication Quality and Quantity Indicators on Intimacy and Relational Satisfaction, Journal of Social and Personal Relationships, 21(3), 399–411.
12. Eroğlu E ve Gülden Ö (2009) “Örgüt Kültürü” ve “İletişim Doyumu” İle Bireysel Özellikler Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi: Bir Uygulama Örneği, Selçuk İletişim, 5(4), 50-61.
13. Fındıkçı İ (2009). Hizmetkâr Liderlik, Alfa Yayınları, İstanbul.
14. Goris J R; Vaught B C ve Pettit J D (2000) Effects of Communication Direction on Job Performance and Satisfaction: A Moderated Regression Analysis, Journal of Business Communication, 37(4), 348-368.
15. Gray J ve Heather L (2004) Improving the Measurement of Communication Satisfaction, Management Communication Quarterly, 17, 425-448.
16. Gülnar B (2007) Örgütlerde İletişim ve İş Doyumu, Literatürk Yayınevi, İstanbul.
17. Gülnar B (2009) İletişim Doyumu Boyutları İle Örgütlenme Yapısı İlişkisi: Selçuk Üniversitesi Akademisyenleri Örneği, Selçuk İletişim, 5(4), 62-82.
18. Gürbüz S ve Şahin F (2014) Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
19. Kalemci Tüzün İ ve Çağlar İ (2009) Örgütsel Özdeşleşmenin Öncüleri Üzerine Bir Araştırma, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 10(2), 284-293.
20. Kalemci Tüzün İ ve Çağlar İ (2008) Örgütsel Özdeşleşme kavramı ve İletişim Etkinliği İlişkisi”,Journal of Yaşar University, 3(9), 1011-1027.
21. Kandlousi N; Sheykh A E; Anees, J A ve Anahita A (2010) Organizational Citizenship Behavior in Concern of Communication Satisfaction: The Role of the Formaland Informal Communication”, Intemational Journal of Business and Management, 5(10), 51-61.
22. Karatepe S (2005). Örgütlerde İletişim-Güdüleme İlişkisi, Siyasal Kitapevi, Ankara.
23. Karaköse T (2007) Kurumların DNA’sı İtibar ve Yönetimi, Nobel Yayıncılık, Ankara.
24. Koçel T (2001) İşletme Yöneticiliği, Yönetim Ve Organizasyon, Organizasyonlarda Davranış Klasik-Modern-Çağdaş Ve Güncel Yaklaşımlar, 8. Basım, Beta Yayınları, İstanbul.
25. Kumar B P ve Vijai N G (2009) Examining the Relationship of Organizational Communication and Job Satisfaction in Indian Organizations, Journal of Creative Communications, 4(3), 177–184.
26. Lichtenstein D R; Netemeyer R G ve Maxham J G (2010) The Relationships Among Manager-, Employee-, and Customer-Company Identification: Implications For Retail Store Financial Performance, Journal of Retailing, 86(1), 85–93.
27. Luijters K; Karen I V der Z ve Sabine O (2008) Cultural Diversity In Organizations: Enhancing Identification By Valuing Differences, International Journal of Intercultural Relations, 32, 154–163.
28. Morrow P C ve McElroy J C (2006) Union Loyalty Antecedents: A Justice Perspective, Journal of Labor Research, 28(1), 75-87.
29. Mueller B H ve Jaesub L (2002) Leader-Member Exchange and Organizational Communication, Satisfaction in Multiple Contexts, Journal of Business Communication, 39(2), 220-244.
30. Nakra R (2006) Relationship Between Communication Satisfaction and Organizational Identiıcation: An Empirical Study, The Journal of Business Perspective, 10(2), 41-51.
31. Nordin S; Halib M ve Zulkipli G (2011) Strengthening Internal Communication: A Case of Communication Satisfaction in an Organization, European Journal of Social Sciences, 24(4), 617-624.
32. Olkkonen M-E ve Lipponen J (2006) Relationships Between Organizational Justice, İdentication With Organization And Work Unit, And Group-Related Outcomes, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 100, 202–215.
33. O’reilly C ve Chatman J (1986) Organizational Commitment and Psychological Attachment: The Effects of Compliance, Identification, and Internalization on Prosocial Behavior. Journal of Applied Psychology. 71, 492 – 499.
34. Ravishankar M N ve Pan S L (2008) The İnfluence Of Organizational Identification On Organizational Knowledge Management (KM), Omega, 36, 221 – 234.
35. Riketta M (2005) Organizational Identification: A meta-analysis”, Journal of Vocational Behavior, 66, 358–384.
36. Sabuncuoğlu Z ve Gümüş M (2008) Örgütlerde İletişim, Arıkan Yayıncılık, İstanbul.
37. Sürgevil O (2006). Çalışma Hayatında Tükenmişlik Sendromu, Tükenmişlikle Mücadele Teknikleri, Nobel Yayıncılık, Ankara.
38. Tsai, M-T ve Chuang S-S (2009) An Integrated Process Model Of Communication Satisfaction And Organizational Outcomes, Social Behavior And Personality, 37(6), 825-834.
39. Turunç Ö ve Çelik M ( 2010a) Çalışanların Algıladıkları Örgütsel Destek ve İş Stresinin Örgütsel Özdeşleşme ve İş Performansına Etkisi, Yönetim ve Ekonomi, 17(2), 183-206.
40. Turunç Ö ve Çelik M ( 2010b) Örgütsel Özdeşleşme Ve Kontrol Algılamalarının Çalışanların İşten Ayrılma Niyeti Ve İş Performansına Etkileri, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 24(3), 163-181.
41. Tutar H ve Yılmaz M K (2003) Genel İletişim Kavramlar ve Modeller, 4.Baskı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
42. Ünler Öz E ve Bulutlar F (2009) Algılanan Kurumsal İtibar ve Kurumdan Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkide Bir Ara Değişken Olarak Özdeşleşmenin Rolü, Yönetim
43. Araştırmaları Dergisi, 9(1), 35-52.
44. Ünler Öz E; Kılıç B ve Çıray J C (2014) İletişim İkliminin İş Doyumu Ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisine Etkisi, Marmara Üniversitesi Öneri Dergisi, 11(41).
45. Walther J B (1988) Communication Satisfaction in The Bank: An Audit Evaluation, Journal of Business Communication, 25(3), 79-86.
46. Yatkın A ve Yatkın Ü N (2007) Halkla İlişkiler ve İletişim, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
47. Yüksel İ (2005) İletişimin İş Tatmini Üzerindeki Etkileri: Bir İşletmede Yapılan Görgül Çalışma, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6(2), 291-306.
48. Zwijze-Koning K ve DeJong M (2007) Evaluating the Communication Satisfaction Questionnaire as A Communication Audit Tool, Management Communication Quarterly, 20, 261-282.