The Role and Function of Emotions in Voter Decisions: An Analysis on Emotional Advertisements

Öz

In many countries where democracy is dominant, election practice plays a big role. Every party that aims to come to power develops communication strategies that will affect the voters in election practices. Although many names who have tried to understand voter behavior since the past have stated that voters perform the decision-making and selection process in line with rational preferences, many studies trying to understand human behavior have recently revealed that behaviors cannot be dealt with only on a logical plane, and their emotional factors should be investigated in depth. Many studies since the 1950s have revealed that the voters do not make logical inferences in their political decisions and that the motivation to be emotionally affected is much higher. Voters who develop a behavioral pattern in this direction are consciously or unconsciously affected by emotional communication strategies during election campaigns. From this point of view, the concept of emotion will be given a wide place in the literature and the role and functions of emotions in explaining voter behavior will be explained in detail throughout the study. Especially in the political communication dimension, the advertisements of AK Party and CHP in the local, presidential and presidential elections will be analyzed with qualitative research method.

Anahtar Kelimeler

• Politics
• Communication
• Political Communication
• Emotions
• Parties

Seçmen Kararlarında Duyguların Rolü ve İşlevi: Duygusal İçerikli Reklamlar Üzerine Bir Analiz

Öz

Demokrasinin egemen olduğu birçok ülkede seçim uygulaması büyük bir rol oynamaktadır. İktidara gelmeyi hedefleyen her parti, seçim uygulamalarında seçmeni etkileyecek iletişim stratejileri geliştirmektedir. Geçmişten bu yana seçmen davranışını anlamaya çalışanlar, seçmenin rasyonel tercihler doğrultusunda karar verme ve seçme işlemini gerçekleştirdiğini belirtse de son dönemde insan davranışını anlamaya çalışan birçok çalışma davranışların sadece mantıksal düzlemde ele alınamayacağını, duygusal faktörlerin de derinlemesine araştırılması gerektiğini ortaya çıkarmaktadır. 1950’li yıllardan itibaren yapılan birçok araştırma seçmenin politik kararlarında tamamen mantıksal çıkarımlarda bulunmadığını ve duygusal olarak etkilenme güdüsünün çok daha yüksek olduğunu ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda davranış örüntüsü geliştiren seçmen, seçim kampanyalarında bilinçli ya da bilinçsiz olarak duygusal iletişim stratejilerinden etkilenebilmektedir. Buradan hareketle çalışmada, duygu kavramına literatürde geniş bir yer verilerek seçmen davranışlarını açıklamada duyguların oynadığı rol ve işlevler detaylı bir şekilde açıklanacaktır. Özellikle siyasal iletişim boyutunda AK Parti ve CHP’nin Yerel ve Genel Milletvekili Seçimleri ile Cumhurbaşkanlığı Seçim reklamları duygu faktörünün nasıl kodlandığı ve uygulandığı açısından nitel araştırma yöntemi ile analiz edilecektir. Bu bağlamda her iki partinin iki farklı reklamı nitel analiz yöntemi içerisinde bulunan içerik analizi ve betimsel analiz yöntemi ile incelenecektir. Betimsel analiz yöntemi, çalışmadaki verilerin sınıflandırılması, özetlenmesi ve sonuçlara ulaşılmasını sağlarken, içerik analizi yöntemi ise reklamların karakterize edilmesi, sınıflandırılması ve yorumlanması amacıyla kullanılacaktır. Bu sonuçlara göre siyaset, iletişim ve duygu kavramları arasındaki ilişki ortaya çıkarılacak, seçmenin duygusal etkilere açık oluşu literatür çerçevesinde değerlendirilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Siyaset
• İletişim
• Siyasal İletişim
• Duygular
• Partiler

Kaynakça

1. Ahmed, S. (2015). Duyguların Kültürel Politikası. İstanbul: Sel Yayıncılık.
2. Akay, A. (1991). Tekil Düşünce. İstanbul: Afa Yayıncılık.
3. Aksoy, İ. U. (2019, 06 18). Uluslararası Politika Akademisi / 2018 Genel Seçimleri Öncesi AK Parti’nin Siyasi Reklamlarının İncelenmesi: Zümrüdüanka Reklam Filminin Alımlanması Örneği. 01 15, 2021 tarihinde http://politikaakademisi.org/2019/06/18/2018-genel-secimleri-oncesi-ak-partinin-siyasi-reklamlarinin-incelenmesi-zumruduanka-reklam-filminin-alimlanmasi-ornegi/ adresinden alındı
4. Alkan, H. (2018). Siyaset Bilimine Giriş. 01 05, 2021 tarihinde http://auzefkitap.istanbul.edu.tr/kitap/kok/siyaset_bilimine_giris_au285.pdf adresinden alındı
5. Aristoteles. (1997). Retorik. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
6. Ateş, S. (2016). Siyasal Reklamlarda Duygusal Çekicilik Kullanımı: 7 Haziran 2015 Genel Seçimlerinde Siyasal Partiler Tarafından Üretilen Reklam Filmlerinin Analizi. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, s. 85-103. Aydın, A., Araz, A., & Asan, A. (2011). Görsel Analog Ölçeği ve Duygu Kafesi: Kültürümüze Uyarlama Çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, s. 1-13.
7. Aziz, A. (2019). Siyasal İletişim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
8. Bakker, B., Schumacher, G., & Roodijn, M. (2020). Hot Politics? Affective Responses to Political Rhetoric. American Political Science Review, s. 1-15.

9. Balcı, Ş., & Bal , E. (2008). 22 Temmuz 2007 Genel Seçimleri'nde AKP ve CHP Reklamları: Karşılaştırmalı Bir Analiz. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, s. 5-28.
10. Barış, Ö. (2018). Siyasal Reklamcılık Alanında Göstergebilimsel Bir İnceleme: Adalet ve Kalkınma Partisi 24 Haziran Zümrüd-ü Anka Seçim Reklamı Örneği. Ecider, s. 52-64.
11. Barrett, L., & Russell, J. (1999, 02 01). The Structure of Current Affect: Controversies and Emerging Consensus. American Psychological Society, s. 10-14.
12. Batı, U. (2017). Beynimizin ve Kararlarımızın Sıradışı Hikayesi Sinaps. İstanbul: Doğan Kitap.
13. Batı, U. (2018, 07 03). İkna, Manipülasyon, Cehalet ve Şeytanın Pabucundaki Beyin. (TEDxAlsancak, Hazırlayan) İzmir.
14. Batı, U. (2020). Kusursuz Kararlar Vermek ve İkna Sanatı. İstanbul: Doğan Egmont Yayıncılık ve Yapımcılık.
15. Baykal, D. (1970). Siyasal Katılma Bir Davranış İncelemesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
16. Cottam, M., Mastors, E., Preston, T., & Beth, D. (2017). Siyaset Psikolojisine Giriş. Ankara: BB101 Yayınları.
17. Cömert, N. Ç. (2019). Siyasal İletişimde Le Bonyen Model. İstanbul: Filiz Kitabevi.
18. Çil, İ. (Tarih Yok). Auzef. 12 28, 2020 tarihinde http://auzefkitap.istanbul.edu.tr/kitap/endustrimuhlt_ue/kararanalizi.pdf adresinden alındı
19. Damasio, A. (2018). Spinoza'yı Ararken. Ankara: Odtü Yayıncılık.
20. Descartes, R. (2013). Ruhun İhtirasları. İstanbul: Sayfa Yayınları.
21. Direkçi, E. (2015, Aralık). Duygusal Sermaye. https://www.researchgate.net/publication/301302089_Duygusal_sermaye adresinden alındı
22. Doğan, A. (2015). Siyasal Reklamlarda "Millet" Teması: "Cumhurbaşkanlığı Seçimi ve 30 Mart Yerel Seçimi Örneği". International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, s. 249-268.
23. Doğan, A., & Ayşe Gül, A. (2015). Bir İkna Yöntemi Olarak Siyasal Reklamlarda Millet ve Hizmetin Temsili. Akademik Bakış Dergisi, s. 35-52.
24. Erdem, O., & Batı, U. (2016). Ben Bilmem Beynim Bilir! İstanbul: MediaCat Yayınları.
25. Erdinç, İ. E. (2012). Üniversite Öğrencilerinin Oy Verme Davranışlarında Etkili Olan Faktörlere Yönelik Bir Araştırma. Karadeniz Teknik Üniversitesi İletişim Araştırmaları Dergisi, s. 55-70.
26. Erdoğan, Ş. (2016). Duygusal Yüz İfadelerinin ve Uyarıcı Sunum Süresinin Zaman Algısına Etkisi. Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, Genel Psikoloji Bilim Dalı.
27. Gabriel, O., & Westle, B. (2012). Wählerverhalten in der Demokratie: Eine Einführung . Germany: Nomos Verlagsgesellschaft.
28. Goleman, D. (2004). Duygusal Zeka. İstanbul: Varlık Yayınları.
29. Gökçe, G. (2019). Edebiyat, Tarih, Siyaset ve Psikoloji Kavşağında Bir Alman'ın Hikayesi: Korku İklimi Örneği. Pivolka, 1-4.
30. Göksu, O. (2019). Ak Parti’nin Seçim Stratejileri ve Siyasal Kampanyaları: 2002-2014 Dönemi Analizi. Turkish Studies, s. 589-621.
31. Göksu, O., & Özkoyuncu, F. (2015). 7 Haziran 2015 Genel Seçimlerinde CHP'nin Seçim Kampanyasının Temelleri, Söylemi ve İktidar Uygulamaları. A. Özkan içinde, Siyasetin İletişim Odağı; Seçim Kampanyaları (s. 111-205). Konya: Eğitim Yayınevi.
32. Güllüpunar, H. (2010). Siyasal İletişim veAday İmajı. Konya: Eğitim Akademi.
33. İsen, G., & Batmaz, V. (2006). Ben ve Toplum. İstanbul: Salyangoz Yayınları.
34. Karataş, Z. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri . Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi Cilt 1, Sayı 1.
35. Kılıç, Ş. (2020). Duygu Sosyalleştirme Kuramdan Araştırmaya. Ankara: Pegem Akademi.
36. Kuppens, P., Ceulemans, E., Timmerman, M., & Diener, E. (2006). Universal Intracultural and Intercultural Dimensions of the Recalled Frequency of Emotional Experience. Journal of Cross-Cultural Psychology, s. 491-515.
37. Machiavelli, N. (2018). Prens. Ankara: Dorlion Yayınları.
38. Marcus, G. E. (1991). Emotion and Politics: hot cognitions and the rediscovery of passion. SAGE, London, 195-232.
39. Marcus, G., Neuman, R., & Keele, L. (2007). The Third Way: The Theory of Affective Intelligence and American Democracy. Chicago and London: The University of Chicago Press.
40. Marques, J., Dominic , A., & Paez, D. (2008). Social Categorization, Social Identification, and Rejection of Deviant Group Members. 12 26, 2020 tarihinde ResearchGate: https://www.researchgate.net/publication/37626446_Social_Categorization_Social_Identification_and_Rejection_of_Deviant_Group_Members adresinden alındı
41. Massumi, B. (2018). Duygu Politikası. İstanbul: Otonom Yayıncılık.
42. Maxwell, J. C., & Dornan , J. (2002). Etkili İnsan Olmak. İstanbul: Sistem Yayıncılık.
43. Morin, C., & Renvoise , P. (2019). Beyindeki İkna Kodu. İstanbul: Maltepe Üniversitesi Kitapları.
44. Neuman, W. (2014). Social research methods: Qualitative and quantitative approaches. Essex: Pearson Education Limited.
45. Okmeydan, C. K. (2018). 24 Haziran 2018 Seçimlerinde Seçmenler Tarafından En Çok İlgi Gören Siyasal Reklamlar Üzerine Bir İnceleme. Political Communication in Theory and Practice (s. 41-60). Aydın: Non-Western Approaches ISBN: 978-975-8254-77-4 Proceeding Book 2018.
46. Oskay, Ü. (1982). XIX. Yüzyıldan Günümüze Kitle İletişiminin Kültürel İşlevleri Kuramsal Bir Yaklaşım. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
47. Oskay, Ü. (2017). İletişimin ABC'si. İstanbul: İnkilap Kitabevi.
48. Özdemir, M. (2010). Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi.
49. Özen, Y. (2018). Karar Heuristikleri Bağlamında Optimal Terapi. Kesit Akademi Dergisi, 83-98.
50. Özgüngör, S. (2018). Psikolojiye Giriş Kitabı İçinde Duygular Bölümü Editör: Şerife Işık. Ankara: Pegem Akademi.
51. Özkan, A. (2015). Siyasal İletişim Yönetici; Seçim Kampanyası, Siyasal Reklam ve İletişim Stratejileri. Siyasetin İletişim Odağı Seçim Kampanyaları (s. 7-29). içinde Konya: Eğitim Yayınevi.
52. Özkan, A. (2016). 7 Haziran ve 1 Kasım Seçimlerinde Siyasal iletişim. Seta, 7-30.
53. Scarantino, A. (2017). Emotion Researcher. ISRE's Sourcebook for Research on Emotion and Affect, 2-3.
54. Smith, T. W. (2018). Duygular Sözlüğü. İstanbul: Kolektif Kitap.
55. Solms , M., & Turnbull, O. (2015). Beyin ve İç Dünya Öznel Deneyimin Sinirbilimine Giriş. İstanbul: Metis Yayınları.
56. Szanto, T., & Slaby, J. (2020). Political Emotions. The Routledge Handbook of Phenomenology of Emotions., 1-21.
57. Tolle, E. (2001). Şimdi'nin Gücü. İstanbul: Akaşa Yayınları.
58. Tutar, H. (2018). Davranış Bilimleri Kavramlar ve Kuramlar. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
59. Urhan, V. (2016). Aristoteles’in Siyaset Felsefesinde Anayasal Yönetim. Kaygı Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi , 211-230.
60. Utych, S. M. (2018). Negative Affective Language in Politics. American Politics Research, s. 77-102.
61. Uztuğ, F. (2003). Siyasal Marka Konumlandırma ve Siyasal Mesaj Stratejileri İlişkisi: 1991-1995-1999 Seçimleri Türk Siyasal Reklam Mesaj Türleri Analizi. Selçuk İletişim Dergisi, 3(1), 4-19.
62. Uztuğ, F. (2009). Siyasal İletişimde Hikaye ya da Strateji: Efsaneler, Gerçekler. A. Özkan içinde, Siyasetin İletişimi (s. 115-129). İstanbul: Tasam Yayınları.
63. Valentino, N., Brader, T., Groenendyk, E., Gregorowicz, K., & Hutchings, V. (2011, Ocak 1). Election Night’s Alright for Fighting: The Role of Emotions in Political Participation. The Journal of Politics, 156-170.
64. Vatan, S. (2014). Duyguların, Duygu Düzenlemenin, Obsesif İnançların, Düşünce Kontrolünün ve Bağlanmanın, Obsesif Kompulsif Bozukluktaki Farklı Belirtilerdeki Rollerinin İncelenmesi. Doktora Tezi. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Psikoloji Anabilim Dalı Klinik Psikoloji Bilim Dalı.
65. Vodinalı, S., & Çötok, N. (2015). Siyasal Propoganda Bağlamında Siyasal Reklamlar: 2015 Türkiye Genel Seçimlerinde AKP/CHP/MHP Partileri Tv Reklamları Üzerine Bir Değerlendirme. Global Media Journal TR Edition, 497-531.
66. Yavaşgel, E. (Tarih Yok). Siyasal iletişim. 12 19, 2020 tarihinde http://auzefkitap.istanbul.edu.tr/kitap/kok/siyasal_iletisim_u106.pdf adresinden alındı
67. Yilmaz, T., & Bekaroğlu, E. (2020). Ayrık Duygular Ölçeğinin Türkçeye Uyarlama, Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması. Turkish Studies, 2232-2244.
68. Zeybek, B. (2020). Mitinglerde Siyasal Retroiğin Kullanımı: 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı Seçimleri. Intermedia International e-Journal, 190-203.