Araştırma Makalesi

İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye'deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme

Cilt: 11 Sayı: 1 30 Ocak 2018
PDF İndir
TR EN

İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye'deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme

Öz

İletişimin ilk insandan itibaren var olduğunu ancak alana ilişkin araştırmaların yakın geçmişte başladığını söylemek mümkündür. Günümüzde hemfikir olunan tanımsal çerçeveyle konuya bakıldığında, iletişim çalışmalarının 1900’lü yılların ilk çeyreğinde başladığı görülmektedir. İletişim alanındaki çalışmalar, öncelikle siyasal iletişimciler, psikologlar, sosyologlar ve fen bilimlerinde uzman kişiler tarafından “toplumsal eğilimleri, dinamikleri” anlama veya “propaganda” amaçlı yapılmıştır. İletişim alanında yetişmiş alan uzmanlarının çalışmaları ise 1950’ler sonrasına dayanmaktadır. Bu uzmanlar, konuya yeni açılımlar kazandırmış ve iletişime yönelik yeni tanımlar ortaya çıkmıştır. İletişim ile ilgili onlarca tanıma ulaşmak mümkündür; ancak bu tanımların ortak veya farklı yanlarına ilişkin literatürde herhangi bir çalışmaya rastlanmamış, bu çalışma da var olduğu düşünülen bu ihtiyaçtan yola çıkılarak yapılmıştır.

Çalışmanın literatür kısmında iletişimin genel çerçevesi geniş bir araştırma sonunda ulaşılan tanımlar ele alınarak oluşturulmuştur. Araştırma kısmında çalışmanın sorunsalı, “iletişime ilişkin tanımların benzer veya farklı yanlarının tespiti” olarak belirlenmiştir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’deki yayınevlerinin 2000 yılı sonrasında iletişim alanında basımını gerçekleştirdikleri kitaplar oluşturmaktadır. Çalışmanın örneklemi ise Türkiye’de saygın ve alanla ilgili eserlerine başvurulan 2 yayınevinin (İletişim ve Nobel) iletişim konu başlığında yayınladığı eserlerdir. Söz konusu yayınevlerinin eserlerinin indekslerine ulaşılmış ve her bir indeks içerisindeki başlıklar kategorilere ayrılarak içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Yapılan inceleme sonunda, tanımlar arasında farklılık ve benzerlikler saptanmış ve yeni bir tanım önerisinde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Andersen M P (1959) What is Communication, Journal ofCommunication, 9, 5. Aydın N (2013) Medya İnsan Hakları ve Demokrasi, Kamer Yayınları, İstanbul. Ayer A J (1955) What is Communication? In Studies in Communication, Communication Research Centre, University College, Martin Secker and Warburg, London. Aytekin M (2014) Yenilenen Medya, Kocav Yayınları, İstanbul. Barnlund D C (1964) Toward a Meaning- Centered Philosophy of Communication, Journal of Communication, 12, 197-211. Berelson B and Steiner G A (1964) Human Behavior, Harcourt, Brace and World, New York. Büyükbaykal G (2003) İletişim ve İletişim Sürecinin Yaşamımızdaki Yeri, İ.Ü. İletişim Fakültesi Dergisi, 16, 185-191. Cartier F A and Harwood K A (1953) On Definition of Communication, Journal of Communication, 3, 71- 75. Crowley D and Heyer P (2011) İletişim Tarihi - Teknoloji, Kültür, Toplum, Siyasal Kitabevi, Ankara. Cüceloğlu D (1992) Yeniden İnsan İnsana, Remzi Kitabevi, İstanbul. Dance F E X (1970) The “Concept”of Communication, The Journal of Communication, 20, 201-210. Delozier M W (1976) The Marketing Communications Process, McGraw, Hill Book Co, New York. Dökmen Ü (1994) İletişim Çatışmaları ve Empati, Sistem Yayıncılık, İstanbul. Ekinci N (2014) Siyasal İletişim Çalışmalarında Kapsam ve Yaklaşım Sorunsalı, İletişim ve Diplomasi, 2, 3, 5-25. Erdoğan İ ve Alemdar K (2005) Öteki Kuram, Kitle İletişim Kuram ve AraştırmalarınınTarihsel ve Eleştirel Bir Değerlendirmesi, Erk Yayınevi, Ankara. Erdoğan İ ve Alemdar K (2005) Popüler Kültür ve İletişim, Erk Yayınları, Ankara. Fiske J (1996) İletişim Çalışmalarına Giriş, Bilim Sanat Yayınları, Ankara. Gerbner G (1967) Mass Media and Human Communication Theory Frank E X Dance (eds), Human CommunicationTheory Original Essays, Holt,Rinehart & Winston, Canada, 40-60. Gode A (1959) What is Communication, Journal of Communication, 9, 5. Göker G Demir M Doğan A (2010) Ağ Toplumunda Sosyalleşme ve Paylaşım: Facebook Üzerine Ampirik Bir Araştırma, E-Journal of New World Sciences Academy, 5, 2, 183-206. Güney S (2000) Davranış Bilimleri, Nobel Yayınevi, Ankara. Gürgen H (1997) Örgütlerde İletişim Kalitesi, Der Yayınları, İstanbul. Hoben J B (1954) English Communication at Colgate Re-Examined, Journal of Communication, 4, 76-86. Karaçor S ve Şahin A (2004) “Örgütsel İletişim Kurma Yöntemleri ve Karşılaşılan İletişim Engellerine Yönelik Bir Araştırma”, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 8, 97-117. Kılıç L (2002) Toplum ve İletişim, Nazlı Bayram (ed), Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir. Kitap Yurdu (2017) Çok Satan Yayınevleri, http://www.kitapyurdu.com/index.php?route=product/publisher, erişim tarihi: 18.08.2017. Küçük M (2012) İletişim Bilgisi, Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayını, No: 1675, Anadolu Üniversitesi Web Ofset, Eskişehir. Koçak A ve Arun Ö (2006) “İçerik Analizi Çalışmalarında Örneklem Sorunu”, Selçuk İletişim, 4, 3, 21-28. McLuhan M (1962) The Gutenberg Galaxy: The Making of Typographic Man, Routledge & Kegan Paul, London. McQuail D and Windahl S (2010) Kitle İletişim Modelleri, Kitle İletişim Çalışmalarında, İmge Kitabevi, Ankara. Mead G H (1963) Mind, Self, and Society, In Sociology, Leonard Broom and Philip Selznik (eds), Harper and Row, New York. Miller G A (1966) On Defining Communication: Another Stab, In Journal of Communication, 16, 88-98. Mutlu E (2004) İletişim Sözlüğü, Bilim ve Sanat Yayınları, Ankara. Newcomb T M (1966) An Approach to the Study of Communicative Acts, In Communication and Culture, Alfred G. Smith (eds), Holt, Rinehart and Winston, New York. Odabaşı Y ve Oyman M (2003) Pazarlama İletişimi Yönetimi, MediaCat, İstanbul. Oskay Ü (1992) İletişimin Abc’si, Simavi Yayınları, İstanbul. Oxford Dictionaries (2017) Communication, https://en.oxforddictionaries.com/definition/communication, erişim tarihi: 31.07.2017. Önür N (2002) Küreselleşen Dünyada İletişim ve Toplum, Alp Yayınları, Ankara. Özön N (2000) Sinema, Televizyon, Video, Bilgisayarlı Sinema Sözlüğü, Kabalcı Yayınevi, İstanbul. Pembecioğlu N (2011) İletişiyorum - İletişim Teknikleri, Kutupyıldızı Yayınları, İstanbul. Püsküllüoğlu A (1994) Öztürkçe Sözlük, Arkadaş Yayınevi, Ankara. Rogers E M and Kincaid D L (1981) Communication Networks: Toward a New Paradigm for Research, Free Press, New York. Ruesch J (1957) Technology and Social Communication, In Communication Theory and Research Lee Thayer (eds), Springfield, I11.: Charles C Thomas. Schacter S (1951) Deviation Rejection and Communication, In Journal of Abnormal and Social Psychology, 46, 190-207. Sert G Kurtuoğlu M Akıncı A Seferoğlu S S (2012) “Öğretmenlerin Teknoloji Kullanma Durumlarını İnceleyen Araştırmalara Bir Bakış: Bir İçerik Analizi Çalışması” Akademik Bilişim’12 – XIV, Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, Uşak Üniversitesi, 351-357. Sillars S (1995) İletişim, M.E.B. Yayınları, Ankara. Sondel B (1956) Toward a Field Theory of Communication, In Journal of Communication, 6, 147-53. Stevens S S (1950) A Definition of Communication. Journal of the Acoustical Society of America, 22, 689-90. TDK (2017) Güncel Türkçe Sözlük, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.597991840f5e16.19445040, erişim tarihi: 27.07.2017. Tekinalp Ş ve Uzun R (2009) İletişim Araştırmaları ve Kuramları, Beta Basım Yayım Dağıtım A. Ş., İstanbul. Yaylagül L (2013) Kitle İletişim Kuramları- Egemen ve Eleştirel Yaklaşımlar, Dipnot Yayınları, Ankara. Yeşiltuna D Ç (2015) İletişim ve Medya, Nobel, Ankara. Yüksel E ve Gürcan H İ (2005) Haber Toplama ve Yazma, Tablet Kitabevi, Konya.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Mikail Batu
EGE ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Sefer Kalaman Bu kişi benim
BOZOK ÜNİVERSİTESİ
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

30 Ocak 2018

Gönderilme Tarihi

31 Ekim 2017

Kabul Tarihi

30 Ocak 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2018 Cilt: 11 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA
Batu, M., & Kalaman, S. (2018). İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme. Selçuk İletişim, 11(1), 19-39. https://doi.org/10.18094/josc.348151
AMA
1.Batu M, Kalaman S. İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme. Selçuk İletişim. 2018;11(1):19-39. doi:10.18094/josc.348151
Chicago
Batu, Mikail, ve Sefer Kalaman. 2018. “İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme”. Selçuk İletişim 11 (1): 19-39. https://doi.org/10.18094/josc.348151.
EndNote
Batu M, Kalaman S (01 Ocak 2018) İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme. Selçuk İletişim 11 1 19–39.
IEEE
[1]M. Batu ve S. Kalaman, “İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme”, Selçuk İletişim, c. 11, sy 1, ss. 19–39, Oca. 2018, doi: 10.18094/josc.348151.
ISNAD
Batu, Mikail - Kalaman, Sefer. “İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme”. Selçuk İletişim 11/1 (01 Ocak 2018): 19-39. https://doi.org/10.18094/josc.348151.
JAMA
1.Batu M, Kalaman S. İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme. Selçuk İletişim. 2018;11:19–39.
MLA
Batu, Mikail, ve Sefer Kalaman. “İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme”. Selçuk İletişim, c. 11, sy 1, Ocak 2018, ss. 19-39, doi:10.18094/josc.348151.
Vancouver
1.Mikail Batu, Sefer Kalaman. İletişimde Kavramsal Çerçeve: 2000 Yılı Sonrasında Türkiye’deki Yayınlar Üzerine Bir İnceleme. Selçuk İletişim. 01 Ocak 2018;11(1):19-3. doi:10.18094/josc.348151

Cited By