Öz
Practices concerning 19th Century, and various methods have been tested in the field of municipalism to this day. The metropolitan model, focusing on the metropolitan area, was first experienced in 1984 with Law No. 3030. Turkey, being geographically large and having high local diversity, has periodically implemented structural changes in local government. Most recently, Law No. 6360, adopted in 2012 and implemented with the 2014 local elections, introduced radical and innovative changes to the metropolitan system. Throughout all these processes, while one tier of the two-tiered metropolitan system was explicitly planned, the situation for the district municipalities within the system remained more ambiguous. Yet, the district municipalities that form the second tier of the system do not have the same structural and technical criteria as other non-metropolitan municipalities; they should be assessed differently. The subject of this study is the position and structural problems faced by district municipalities in provinces governed by the metropolitan system in the organizational structure of local governments in Turkey began in Turkey. The study's distinguishing aspect is the effort to make existing problems visible by focusing on issues such as the nature of service and authority sharing, resource distribution, and fairness of representation over the geographical areas where metropolitan municipalities and district municipalities are jointly authorized. The study is expected to guide policymakers on local governments and contribute to the literature. A noticeable difference in visibility stands out between district municipalities and metropolitan municipalities in the regulatory structure of the metropolitan model. The authorities responsible for services at the macro and micro levels are interwined. Results indicating injustice in representation have been observed, particularly against district municipalities.
Anahtar Kelimeler
Metropolitan System District Municipality Metropolitan Governance Local Governments
Kaynakça
- Acar, M., Koyuncu, E., Okman, C. & Bilgiç, E. Ç. (2020). Final Etki Değerlendirme Raporu. AB Yerel Yönetim Reformu Projesi (LAR III).
- Alıcı, O. V. (2012). Büyükşehir belediyelerinin ilçe belediyeleri üzerindeki denetim yetkisinin kavramsal açıdan değerlendirilmesi. Yerel Politikalar Dergisi, (Mayıs-Ağustos), 38-52.
- Arıkboğa, E. (2012). Büyükşehir belediye modeli ve reform. Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi. (2), 1-32.
- Arıkboğa, E. (2013). Geçmişten geleceğe büyükşehir belediye modeli. Yerel Politikalar Dergisi. (Ocak-Haziran), 48-96.
- Arıkboğa, E. (2014). Büyükşehir belediye meclislerindeki temsil adaletsizliğinin coğrafi ve siyasi görünümleri. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 2(2), 35-61.
- Arıkboğa, E. (2017). Kontrolör raporlarındaki bulgular yardımıyla büyükşehir sistemini tartışmak. Büyükşehir ve İlçe Belediyeleri Araştırması Raporu (İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü tarafından yürütülen 6360 Sayılı Kanun Sonrası Büyükşehir belediyelerinin Kurumsal Kapasitelerinin Tespiti ve Geliştirilmesi Projesi kapsamında hazırlanan rapor).
- Arıkboğa, Ü. (2018). Metropoliten yönetimlerde hizmetlerin bölüşümü ve finansmanı. Tesam Akademi Dergisi, (Yerel Yönetimler Özel Sayısı), 251-282.
- Arıkboğa, E. (2018). Yerinden yönetim ve merkezileşmiş büyükşehir sisteminde yetkilerin dağıtılması. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 6(1), 1-34.
- Arıkboğa, E. (2023). Türkiye’de büyükşehir modelinin gelişimi. E. Arıkboğa, (Ed). Cumhuriyetin 100 yıllık serüveninde yerel yönetimler ve şehircilik. Belediyelerin idari, hukuki ve mali gelişimi I (ss. 144-175) içinde. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
- Arıkboğa, Ü. (2023). 1980 sonrası dönemde belediye gelirlerinin tarihsel gelişimi. E. Arıkboğa, (Ed). Cumhuriyetin 100 yıllık serüveninde yerel yönetimler ve şehircilik. Belediyelerin idari, hukuki ve mali gelişimi I (ss. 240-275) içinde. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
- Arıkboğa, E. (2025). Büyükşehir sistemi: Büyükşehir ve ilçe belediyeleri. K. Görmez & H. Yaylı (Ed.), Yerel Yönetimler (ss. 419-486) içinde. Orion Kitabevi.
- Aytaç, F. (1972). Metropoliten idare kurulması üzerinde yapılan çalışmalar. Türk İdare Dergisi, (337), 1-23.
- Bulut, Y. & Bimay, M. (2024). Büyükşehir belediyelerindeki sorun alanları ve yeniden yapılandırma ihtiyacı. Bingöl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 71-89.
- Çiçek, Y. (2014). Geçmişten günümüze Türkiye’de yerel yönetimler. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 53-64.
- Çınar, T., Duru, B., Çiner, C. U., & Zengin, O. (2013). Belediyelerin sınırları. TODAİE.
- Dinç, Y. (2022). Büyükşehir belediyeli illerde kentsel alanların ve kent-kır nüfusunun belirlenmesi, Hatay örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, 20(1), 191-219.
- Duru, B. (2015). Yeni büyükşehir düzeninde kırsal alanlar. Güney Mimarlık, (19), 28-29. Eryılmaz, B. (2008). Kamu yönetimi. Okutman Yayıncılık.
- Gül, H. & Batman, S. (2013). Dünya ve Türkiye örneklerinde metropoliten alan yönetim modelleri ve 6360 sayılı yasa. Yerel Politikalar Dergisi, (Ocak-Haziran), 7-47.
- Kalağan, G. (2018). Türkiye’de 6360 sayılı büyükşehir yasası kapsamında büyükşehirler/bütünşehirler: Yönetsel yapı, mali/iktisadi boyut ve gelecek vizyonu üzerine bir tartışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(25), 591-603.
- Kalkınma Bakanlığı. (2018). Yerel Yönetimler Özel İhtisas Komisyonu Raporu. On Birinci Kalkınma Planı 2019-2023. Kazıcı, Z. (2006). Osmanlı’da yerel yönetim – ihtisab müessesesi. Bilge Yayınları.
- Mengi, A. & Özgül, C. G. (2024). Türkiye’de büyükşehir belediyesi sistemi ve evrimi. A. Mengi & C. G. Özgül (Ed.), 6360 sayılı yasanın büyükşehirlerde on yıllık uygulama deneyimi Cilt.1 (ss. 1-27) içinde. Ankara Üniversitesi Yayınları.
- Oktay, T. (2016). 6360 sayılı kanuna dayalı belediye reformunu anlama ve anlamlandırma. Medeniyet Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, I(1), 71-131.
- Oktay, T. (2023). 1920-1960 döneminde Türkiye’de belediyelerin gelişimi. E. Arıkboğa, (Ed). Cumhuriyetin 100 yıllık serüveninde yerel yönetimler ve şehircilik. Belediyelerin idari, hukuki ve mali gelişimi I (ss. 84-105) içinde. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
- Özçağlar, A. (2016). Büyükşehir belediyeli illerde kır ve kent nüfusunun tespiti mümkün mü? Uluslararası Coğrafya Sempozyumu Bildiriler Kitabı (ss. 271-291) içinde. Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi.
- Parlak, B. (2020). Türkiye’de yerel yönetimler. Değişim Yayınları.
- Swianiewicz, P. (2010) If territorial fragmentation is a problem, is amalgamation a solution? An East European perspective. Local Government Studies, 36(2), 183-203. https://doi.org/10.1080/03003930903560547
- T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, (2021, 15 Nisan). Kırsal Mahalle ve Kırsal Yerleşik Alan Yönetmeliği (31455). Resmî Gazete.
- Turan, M. & Duru, B. (2014). Anakentin zayıf halkaları: ilçe belediyeleri. Uluslararası Türk Dünyası Yerel Yönetimler Sempozyumu (ss. 283-291) içinde.
- TÜİK. (2025a, Mayıs). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları, 2024. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2024-53783
- TÜİK. (2025b, Mayıs). İl bazında gayri safi yurt içi hasıla. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Il-Bazinda-Gayrisafi-Yurt-Ici-Hasila-2022-45867
- Yemen, A. (2017). Büyükşehir belediyelerinin sorunları üzerine bir değerlendirme. M. Güler & A. M. Turan (Ed). Belediyelerin Geleceği ve Yeni Yaklaşımlar (ss. 143-164) içinde. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
- Yetkin, O. (2020). Türkiye’de büyükşehir belediyelerinin yapısı ve geleceği. Akademik Düşünce Dergisi, (1), 4-16.
Öz
Türkiye’de yerel yönetimlerin teşkilatlanma yapısına dair uygulamalar 19. yüzyılla birlikte başlamış, günümüze kadar belediyecilik alanında çeşitli yöntemler denenmiştir. Metropol alana odaklanan büyükşehir modeli ilk kez 1984 yılında 3030 sayılı Kanunla deneyimlenmeye başlanmıştır. Coğrafi bakımdan büyük ve yerel çeşitliliği fazla olan Türkiye zaman zaman yerel yönetimler alanında yapısal değişiklikler gerçekleştirmiştir. En son 2012 yılında kabul edilerek 2014 yerel seçimleriyle birlikte uygulanmaya başlanan 6360 sayılı Kanun büyükşehir sisteminde köklü ve yenilikçi değişiklikler yapmıştır. Yaşanan tüm bu süreçlerde iki kademeli bir yöntem olan büyükşehir sisteminin bir kademesi açıklıkla planlanmışken, sistemin içinde yer alan ilçe belediyeleri için durum daha muğlak kalmıştır. Oysa sistemin ikinci kademesini oluşturan ilçe belediyeleri büyükşehir olmayan diğer belediyelerle aynı yapısal ve teknik ölçütlere sahip değildir; farklı değerlendirilmelidir. Bu çalışmanın konusu, Türkiye’de büyükşehir sistemi ile yönetilen illerde bulunan ilçe belediyelerinin pozisyonu ve yüz yüze kaldıkları yapısal sorunlardır. Büyükşehir belediyelerinin ilçe belediyeleri ile birlikte yetkili olduğu coğrafi alanlar üzerinde hizmet ve yetki bölüşümünün niteliği, kaynak dağılımı ve temsilin adaleti gibi konular üzerinde durularak mevcut sorunları görünür kılma gayreti çalışmanın ayırt edici yönünü oluşturmaktadır. Çalışmanın, yerel yönetimler konusunda siyasa yapıcılara rehberlik etmesi beklenmekte ve literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Büyükşehir modelinin mevzuat kurgusunda ilçe belediyeleri ve büyükşehir belediyeleri arasında görünürlük farkı göze çarpmaktadır. Makro ve mikro düzeyde hizmetlerin yetki sahipleri karışmıştır. Temsilde adalet konusunda ilçe belediyeleri aleyhine sonuçlar gözlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Büyükşehir Sistemi İlçe Belediyesi Metropoliten Yönetim Yerel Yönetimler
Kaynakça
- Acar, M., Koyuncu, E., Okman, C. & Bilgiç, E. Ç. (2020). Final Etki Değerlendirme Raporu. AB Yerel Yönetim Reformu Projesi (LAR III).
- Alıcı, O. V. (2012). Büyükşehir belediyelerinin ilçe belediyeleri üzerindeki denetim yetkisinin kavramsal açıdan değerlendirilmesi. Yerel Politikalar Dergisi, (Mayıs-Ağustos), 38-52.
- Arıkboğa, E. (2012). Büyükşehir belediye modeli ve reform. Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi. (2), 1-32.
- Arıkboğa, E. (2013). Geçmişten geleceğe büyükşehir belediye modeli. Yerel Politikalar Dergisi. (Ocak-Haziran), 48-96.
- Arıkboğa, E. (2014). Büyükşehir belediye meclislerindeki temsil adaletsizliğinin coğrafi ve siyasi görünümleri. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 2(2), 35-61.
- Arıkboğa, E. (2017). Kontrolör raporlarındaki bulgular yardımıyla büyükşehir sistemini tartışmak. Büyükşehir ve İlçe Belediyeleri Araştırması Raporu (İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü tarafından yürütülen 6360 Sayılı Kanun Sonrası Büyükşehir belediyelerinin Kurumsal Kapasitelerinin Tespiti ve Geliştirilmesi Projesi kapsamında hazırlanan rapor).
- Arıkboğa, Ü. (2018). Metropoliten yönetimlerde hizmetlerin bölüşümü ve finansmanı. Tesam Akademi Dergisi, (Yerel Yönetimler Özel Sayısı), 251-282.
- Arıkboğa, E. (2018). Yerinden yönetim ve merkezileşmiş büyükşehir sisteminde yetkilerin dağıtılması. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 6(1), 1-34.
- Arıkboğa, E. (2023). Türkiye’de büyükşehir modelinin gelişimi. E. Arıkboğa, (Ed). Cumhuriyetin 100 yıllık serüveninde yerel yönetimler ve şehircilik. Belediyelerin idari, hukuki ve mali gelişimi I (ss. 144-175) içinde. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
- Arıkboğa, Ü. (2023). 1980 sonrası dönemde belediye gelirlerinin tarihsel gelişimi. E. Arıkboğa, (Ed). Cumhuriyetin 100 yıllık serüveninde yerel yönetimler ve şehircilik. Belediyelerin idari, hukuki ve mali gelişimi I (ss. 240-275) içinde. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
- Arıkboğa, E. (2025). Büyükşehir sistemi: Büyükşehir ve ilçe belediyeleri. K. Görmez & H. Yaylı (Ed.), Yerel Yönetimler (ss. 419-486) içinde. Orion Kitabevi.
- Aytaç, F. (1972). Metropoliten idare kurulması üzerinde yapılan çalışmalar. Türk İdare Dergisi, (337), 1-23.
- Bulut, Y. & Bimay, M. (2024). Büyükşehir belediyelerindeki sorun alanları ve yeniden yapılandırma ihtiyacı. Bingöl Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), 71-89.
- Çiçek, Y. (2014). Geçmişten günümüze Türkiye’de yerel yönetimler. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 53-64.
- Çınar, T., Duru, B., Çiner, C. U., & Zengin, O. (2013). Belediyelerin sınırları. TODAİE.
- Dinç, Y. (2022). Büyükşehir belediyeli illerde kentsel alanların ve kent-kır nüfusunun belirlenmesi, Hatay örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, 20(1), 191-219.
- Duru, B. (2015). Yeni büyükşehir düzeninde kırsal alanlar. Güney Mimarlık, (19), 28-29. Eryılmaz, B. (2008). Kamu yönetimi. Okutman Yayıncılık.
- Gül, H. & Batman, S. (2013). Dünya ve Türkiye örneklerinde metropoliten alan yönetim modelleri ve 6360 sayılı yasa. Yerel Politikalar Dergisi, (Ocak-Haziran), 7-47.
- Kalağan, G. (2018). Türkiye’de 6360 sayılı büyükşehir yasası kapsamında büyükşehirler/bütünşehirler: Yönetsel yapı, mali/iktisadi boyut ve gelecek vizyonu üzerine bir tartışma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(25), 591-603.
- Kalkınma Bakanlığı. (2018). Yerel Yönetimler Özel İhtisas Komisyonu Raporu. On Birinci Kalkınma Planı 2019-2023. Kazıcı, Z. (2006). Osmanlı’da yerel yönetim – ihtisab müessesesi. Bilge Yayınları.
- Mengi, A. & Özgül, C. G. (2024). Türkiye’de büyükşehir belediyesi sistemi ve evrimi. A. Mengi & C. G. Özgül (Ed.), 6360 sayılı yasanın büyükşehirlerde on yıllık uygulama deneyimi Cilt.1 (ss. 1-27) içinde. Ankara Üniversitesi Yayınları.
- Oktay, T. (2016). 6360 sayılı kanuna dayalı belediye reformunu anlama ve anlamlandırma. Medeniyet Üniversitesi, Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, I(1), 71-131.
- Oktay, T. (2023). 1920-1960 döneminde Türkiye’de belediyelerin gelişimi. E. Arıkboğa, (Ed). Cumhuriyetin 100 yıllık serüveninde yerel yönetimler ve şehircilik. Belediyelerin idari, hukuki ve mali gelişimi I (ss. 84-105) içinde. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
- Özçağlar, A. (2016). Büyükşehir belediyeli illerde kır ve kent nüfusunun tespiti mümkün mü? Uluslararası Coğrafya Sempozyumu Bildiriler Kitabı (ss. 271-291) içinde. Türkiye Coğrafyası Araştırma ve Uygulama Merkezi.
- Parlak, B. (2020). Türkiye’de yerel yönetimler. Değişim Yayınları.
- Swianiewicz, P. (2010) If territorial fragmentation is a problem, is amalgamation a solution? An East European perspective. Local Government Studies, 36(2), 183-203. https://doi.org/10.1080/03003930903560547
- T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, (2021, 15 Nisan). Kırsal Mahalle ve Kırsal Yerleşik Alan Yönetmeliği (31455). Resmî Gazete.
- Turan, M. & Duru, B. (2014). Anakentin zayıf halkaları: ilçe belediyeleri. Uluslararası Türk Dünyası Yerel Yönetimler Sempozyumu (ss. 283-291) içinde.
- TÜİK. (2025a, Mayıs). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları, 2024. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2024-53783
- TÜİK. (2025b, Mayıs). İl bazında gayri safi yurt içi hasıla. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Il-Bazinda-Gayrisafi-Yurt-Ici-Hasila-2022-45867
- Yemen, A. (2017). Büyükşehir belediyelerinin sorunları üzerine bir değerlendirme. M. Güler & A. M. Turan (Ed). Belediyelerin Geleceği ve Yeni Yaklaşımlar (ss. 143-164) içinde. Marmara Belediyeler Birliği Kültür Yayınları.
- Yetkin, O. (2020). Türkiye’de büyükşehir belediyelerinin yapısı ve geleceği. Akademik Düşünce Dergisi, (1), 4-16.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Kentsel Politika |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 30 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 29 Aralık 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 2 |
Kaynak Göster
Amaç ve Kapsam
Journal of Political Administrative and Local Studies (JPAL), akademik iletişimi teşvik etmeyi ve sosyal bilimlerdeki geniş bir konu yelpazesinde titiz araştırmalar sunmayı amaçlamaktadır. Hakemli bir akademik dergi olarak JPAL, karmaşık siyasi ve idari süreçlerin, yerel yönetişimin, kentsel ve çevresel etkileşimlerin anlaşılmasını ilerletmeye çalışmaktadır. Bu akademik platform aracılığıyla, siyaset bilimi, idari bilimler ve ilgili alanların teorik ve ampirik gelişimine katkıda bulunmayı hedeflemektedir.
JPAL'in temel amacı, sosyal bilimlerde yenilikçi ve eleştirel düşünce için saygın bir akademik forum olarak hizmet etmektir. Dergi, bilginin sınırlarını zorlayan ve odaklandığı alanlardaki akademik tartışmalara katkıda bulunan yüksek kaliteli, özgün araştırmaları yayınlamayı hedeflemektedir. JPAL, en ileri araştırmaları yaygınlaştırarak kamu politikalarını etkilemeyi, idari stratejileri geliştirmeyi ve hem yerel hem de uluslararası düzeyde daha iyi yönetişim uygulamalarını teşvik etmeyi amaçlamaktadır.
JPAL'in kapsamı, siyaset ve yönetim çalışmaları, yerel yönetişim, karşılaştırmalı siyaset, kent ve çevre konularının anlaşılmasını ve pratik uygulamalarını geliştirmeyi amaçlayan sosyal bilimlerdeki araştırma alanlarını içermektedir. Dergi özellikle siyaset bilimi ve kamu yönetiminin dinamiklerini, yerel yönetimlerin stratejilerini ve politikalarını, kentsel alanların sürdürülebilir kalkınmasını ve çevresel zorlukları inceleyen araştırmalarla ilgilenmektedir. Ayrıca JPAL, güncel siyasi ve idari konulara derinlik kazandıran tarihsel ve karşılaştırmalı anlayışlara da değer vermektedir. Böylelikle dergi, farklı disiplin perspektiflerini ve metodolojilerini entegre ederek, çeşitli kültürel ve kurumsal bağlamlarda yönetişim ve politika oluşturma konusundaki akademik ve pratik söylemlere önemli ölçüde katkıda bulunmaya çalışmaktadır.
Dergi; akademisyenler, politika yapıcılar, siyasi ve idari bilimlerin incelenmesi ve uygulanmasında yer alan profesyoneller de dahil olmak üzere akademik bir kitleyi hedeflemektedir. Derinlikli araştırma ve analizler sunarak JPAL, kamusal alanı anlamak veya etkilemek isteyen herkes için değerli bir kaynak olmayı amaçlamaktadır.
Yazım Kuralları
Journal of Political Administrative and Local Studies'e (JPAL) gönderilecek makalelerin aşağıdaki şablonlara göre hazırlanması gerekmektedir.
Dil ve yazar sayısına göre sınıflandırılmış makale şablonları:
- Türkçe yazılan tek yazarlı makale yazım şablonu için tıklayınız.
- Türkçe yazılan 2 veya daha fazla yazarlı makale yazım şablonu için tıklayınız.
- İngilizce yazılan tek yazarlı makale yazım şablonu için tıklayınız.
- İngilizce yazılan 2 veya daha fazla yazarlı makale yazım şablonu için tıklayınız.
- Kitap inceleme şablonu için tıklayınız.
Atıflar ve kaynakça gösterim kuralları için tıklayınız.
Yazarlar için bilgi
Makalelerde atıf sistemi olarak APA 7 atıf sistemi kullanılmalıdır.
Dergimize gönderilecek makaleler DergiPark üzerinden açılan kullanıcı hesabı ile iletilmelidir.
Araştırma makaleleri ve bilimsel kitap değerlendirmeleri Türkçe veya İngilizce olarak yayımlanmaktadır.
Makaleler, tüm tablolar, şekiller, referanslar (kaynakça) ve ekler dâhil 30 sayfayı ve 10 bin kelimeyi aşmamalıdır.
Makaleler, A4 kâğıdı boyutunda, MS Word programında Cambria yazı tipi kullanılarak hazırlanmalıdır.
Ana başlıklar ve alt başlıklar 11 punto bold olarak düzenlenmelidir.
Metin kısmı 11 punto 6nk paragraf ve tek satır aralığı ile yazılmalıdır.
Makalelerin başında Türkçe ve İngilizce özetler (Abstract) bulunmalıdır.
Özetler en fazla 250 kelime aralığında olmalı, makalenin amacını, kapsamını, yöntemini ve kısa sonuçlarını içermelidir.
Özetler 9 punto 0nk paragraf ve tek satır aralığı ile yazılmalıdır.
Özetlerin altına en az 3 en fazla 5 Türkçe ve İngilizce anahtar kelime (Keywords) yazılmalıdır.
Giriş bölümü özetin genişletilmiş hali olarak çalışmanın amacını, kapsamını, yöntemini ve desenini içermelidir.
İlaveten, Türkçe makalelere 750-1000 kelime arasında genişletilmiş İngilizce özet eklenmelidir.
Hakem değerlendirmesinde yayına uygun kararı alan makalelerin bir intihal tarama yazılımında (intihal.net ya da iThenticate) taranarak raporunun yüklenmesi istenmektedir. Kaynakça hariç benzerlik oranı %15’in üzerinde çıkan makalelere, hakem değerlendirmesi olumlu olsa dahi yer verilememektedir.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Journal of Political Administrative and Local Studies'de takip edilen yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda izlenen süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır. Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular, araştırmacılar, yayıncı, hakemler, editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır.
Journal of Political Administrative and Local Studies yayın etiği kapsamında tüm paydaşlarından aşağıdaki etik sorumlulukları taşımasını beklemektedir.
Aşağıda yer alan etik görev ve sorumluluklar, açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır. COPE İş Akış Diyagramları
Hakemli dergide bir makalenin yayımlanması uyumlu ve saygı duyulan bilgi ağının gelişmesinde gerekli bir temel yapı taşıdır. Hakemli makaleler bilimsel metotları destekler ve şekillendirir. Bu yüzden beklenen etik davranışların standartlarında anlaşmaya varmak yayımlama ile ilgili tüm taraflar, yazar, dergi editörü, hakem ve yayımcı kuruluşlar için önemlidir.
ETİK İLKELER
1. Makalenin Yazarlığı:Yazarlık, rapor edilen çalışmanın tasarımına, yürütülmesine veya yorumlanmasına önemli katkılarda bulunan kişilerle sınırlandırılmalıdır. Önemli katkılarda bulunan herkes ortak yazar olarak listelenmelidir. Araştırma projesinin belirli önemli yönlerine katılmış olan başka kişiler varsa, bunlar kabul edilmeli veya katkıda bulunanlar olarak listelenmelidir. İlgili yazar, makaleye tüm uygun ortak yazarların dahil edildiğinden ve uygun olmayan ortak yazarların bulunmadığından ve tüm ortak yazarların makalenin son halini görüp onayladığından ve yayınlanmak üzere sunulmasını kabul ettiğinden emin olmalıdır.
2. Çıkar Çatışmaları:
Yazarlar: Tüm yazarlar, makalelerinin sonuçlarını veya yorumunu etkilemek üzere yorumlanabilecek herhangi bir mali veya diğer önemli çıkar çatışmalarını makalelerinde açıklamalıdır. Proje için tüm finansal destek kaynakları açıklanmalıdır.
Hakemler: Hakemler, değerlendirdikleri makalede herhangi bir çıkar çatışması olduğundan şüphelendiklerinde değerlendirme süreci ile ilgili olarak dergi editörlüğüne bilgi vermeli ve gerekirse makale değerlendirmesini ret etmelidirler. Çıkar çatışmasını engellemek için makale yazarlarının görev yaptığı kurumlardaki kişiler, makale için hakemlik yapamazlar.
Editörler: Editörlerin, makalelerle kişisel veya mali açıdan çıkar çatışması olmamalıdır.
3. Veri Erişimi ve Saklama:
Yazarlardan, editoryal inceleme için bir makaleyle bağlantılı olarak ham verileri sağlamaları istenir ve mümkünse, bu tür verilere halkın erişimini sağlamaya hazırlıklı olmalı ve her halükârda bu tür verileri yayınlandıktan sonra makul bir süre boyunca saklamaya hazır olmalıdır.
4. Uydurma Veri Üretimi ve Sahtecilik:
Görüntüler de dahil olmak üzere uydurulmuş ve/veya tahrif edilmiş deneysel sonuçlar.
5. Yinelenen / Çoklu Makale Gönderimleri:
Başka bir yere gönderildiği veya başka bir yerde yayınlandığı tespit edilen makaleler. Yazarlar, daha önce gönderilmiş veya yayınlanmış kendi çalışmalarını gönderilen bir makale için temel olarak kullanmışlarsa, önceki çalışmalara atıfta bulunmaları gerekir. Ayrıca, sundukları makalelerde önceki çalışmalara ek olarak yeni katkıların nasıl sunulduğunu da belirtmeleri gerekir.
6. Fikri Mülkiyet Hakkı
• Yazarlar, gönderdikleri makalenin (ve herhangi bir destekleyici öğenin) kendi fikri mülkiyetleri olduğunu ve telif hakkının başkalarına devredilmediğini onaylar.
• Yazarlar, makalenin intihal, uydurma, tahrifat, manipüle edilmiş alıntılar içermediğini ve makalenin JSS yazarlık politikalarına uygun olduğunu onaylar.
• Tüm el yazmaları, revizyonlar, taslaklar ve dizgiler yazar(lar)ın fikri mülkiyetinde kalır. Kararlaştırılan lisansta belirtilenin dışında, yazar(lar) eserlerinin telif hakkını elinde tutar.
• Yazarlar, hakemler ve editörler, hakemlerden veya editörlerden gelen tüm iletişimleri, yorumları veya raporları gizli tutmayı kabul eder.
• Hakemler ve editörler, yayınlanan nihai dizgi(ler) dışında tüm el yazmalarını, düzeltmeleri ve taslakları gizli tutmayı kabul ederler.
7. Düzeltme, Geri Çekme, Endişe İfadesi
• Editörler, yayınlanan makalede, bulguları, yorumları ve sonuçları etkilemeyen küçük hatalar tespit ederse düzeltme yapabilirler.
• Editörler, bulguları ve sonuçları geçersiz kılan büyük hatalar/ihlaller söz konusu olduğunda, makaleyi geri çekebilirler.
• Yazarlar tarafından araştırma veya yayını kötüye kullanmaya yönelik olasılık söz konusu ise; bulguların güvenilir olmadığına ve yazarların kurumlarının olayı soruşturmadığına dair kanıtlar var veya olası soruşturma haksız veya sonuçsuz görünüyor ise, editörler endişe ifadesi yayımlayabilirler. Düzeltme, geri çekme veya endişe ifadesi ile ilgili olarak COPE yönergesi dikkate alınır.
8. Anket ve Mülakata Dayanan Çalışmaların Yayını
Journal of Political Administrative and Local Studies bilimsel süreli yayıncılıkta etik güvence oluşturmak amacıyla, Yayın Etiği Komitesi’nin (COPE) “Dergi Editörleri için Davranış Kuralları ve En İyi Uygulama Rehber İlkeleri” ve “Dergi Yayıncıları için Davranış Kuralları” ilkelerini benimsemektedir. Bu kapsamda dergiye gönderilen çalışmalarda aşağıdaki hususlara uyulmalıdır:
• Etik kurul izni gerektiren, tüm bilim dallarında yapılan araştırmalar için etik kurul onayı alınmış olmalı, bu onay makalede belirtilmeli ve belgelendirilmelidir.
• Etik kurul izni gerektiren araştırmalarda, izinle ilgili bilgilere (kurul adı, tarih ve sayı numarası) yöntem bölümünde yer verilebilir. Fakat Makale sonunda makale bilgi formunda olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmelidir.
Etik Kurul izni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir:
• Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar
• İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,
•İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,
•Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar,
•Kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar,
Ayrıca;
• Olgu sunumlarında “Aydınlatılmış onam formu”nun alındığının belirtilmesi,
• Başkalarına ait ölçek, anket, fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınması ve belirtilmesi,
• Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uyulduğunun belirtilmesi.
9. Ek veya Özel Sayı Yayımlama Politikası
Dergimizde Editör Kurulu'nun talebi üzerine yılda bir kez özel sayı yayımlanabilir. Özel sayıda yer alması için gönderilen makalelerin tüm süreçleri standart makale süreciyle aynıdır.
• Ek veya Özel sayı: Bir derginin normal aralıklarla çıkarılan düzenli sayılarına ek olarak yayınlanan sayılardır. Kongre/sempozyum vb etkinlik bildirilerinden veya belli bir konudaki makalelerden oluşur.
• Ek veya Özel sayıdaki sayfa numaraları, yıl içindeki düzenli sayılardan farklı şekilde numaralandırılır.
• Ek veya Özel sayı adedi; normal periyodun 1/3’ünden fazla olamaz. Kongre bildiri özetlerini içeren özel sayılar bu kapsama dâhil edilmezler.
• Ek veya Özel sayıda yayınlanan olgu sunumları, derleme ve araştırma makalesi oranları (kongre özetleri hariç), diğer sayılarda yayınlanan makale oranlarına dâhil edilecektir.
• Armağan sayıları, özel veya ek sayı statüsünde kabul edilmez. Normal sayı olarak numaralandırılır ve yüklenir.
Bilim araştırma ve yayın etiğine aykırı eylemler şunlardır:
İntihal: Başkalarının özgün fikirlerini, metotlarını, verilerini veya eserlerini bilimsel kurallara uygun biçimde atıf yapmadan kısmen veya tamamen kendi eseri gibi göstermek,
Sahtecilik: Bilimsel araştırmalarda gerçekte var olmayan veya tahrif edilmiş verileri kullanmak,
Çarpıtma: Araştırma kayıtları veya elde edilen verileri tahrif etmek, araştırmada kullanılmayan cihaz veya materyalleri kullanılmış gibi göstermek, destek alınan kişi ve kuruluşların çıkarları doğrultusunda araştırma sonuçlarını tahrif etmek veya şekillendirmek,
Tekrar yayım: Mükerrer yayınlarını akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
Dilimleme: Bir araştırmanın sonuçlarını, araştırmanın bütünlüğünü bozacak şekilde ve uygun olmayan biçimde parçalara ayırıp birden fazla sayıda yayımlayarak bu yayınları akademik atama ve yükselmelerde ayrı yayınlar olarak sunmak,
Haksız yazarlık: Aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dâhil etmek veya olan kişileri dâhil etmemek, yazar sıralamasını gerekçesiz ve uygun olmayan bir biçimde değiştirmek, aktif katkısı olanların isimlerini sonraki baskılarda eserden çıkartmak, aktif katkısı olmadığı halde nüfuzunu kullanarak ismini yazarlar arasına dâhil ettirmek,
Diğer etik ihlal türleri:
a) Destek alınarak yürütülen araştırmalar sonucu yapılan yayınlarda destek veren kişi, kurum veya kuruluşlar ile bunların katkılarını belirtmemek,
b) Henüz sunulmamış veya savunularak kabul edilmemiş tez veya çalışmaları, sahibinin izni olmadan kaynak olarak kullanmak,
c) İnsan ve hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalarda etik kurallara uymamak, yayınlarında hasta haklarına saygı göstermemek,
ç) İnsanlarla ilgili biyomedikal araştırmalarda ve diğer klinik araştırmalarda ilgili mevzuat hükümlerine aykırı davranmak,
d) İncelemek üzere görevlendirildiği bir eserde yer alan bilgileri eser sahibinin açık izni olmaksızın yayımlanmadan önce başkalarıyla paylaşmak,
e) Bilimsel araştırma için sağlanan veya ayrılan kaynakları, mekânları, imkânları ve cihazları amaç dışı kullanmak,
f) Dayanaksız, yersiz ve kasıtlı olarak etik ihlal isnadında bulunmak,
g) Bilimsel bir çalışma kapsamında yapılan anket ve tutum araştırmalarında katılımcıların açık rızasını almadan ya da araştırma bir kurumda yapılacaksa ayrıca kurumun iznini almadan elde edilen verileri yayımlamak,
h) Araştırma ve deneylerde, hayvan sağlığına ve ekolojik dengeye zarar vermek,
ı) Araştırma ve deneylerde, çalışmalara başlamadan önce alınması gereken izinleri yetkili birimlerden yazılı olarak almamak.
i) Araştırma ve deneylerde mevzuatın veya Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerin ilgili araştırma ve deneylere dair hükümlerine aykırı çalışmalarda bulunmak.
j) Araştırmacılar ve yetkililerce, yapılan bilimsel araştırma ile ilgili olarak muhtemel zararlı uygulamalar konusunda ilgilileri bilgilendirme ve uyarma yükümlüğüne uymamak,
k) Bilimsel çalışmalarda, diğer kişi ve kurumlardan temin edilen veri ve bilgileri, izin verildiği ölçüde ve şekilde kullanmamak, bu bilgilerin gizliliğine riayet etmemek ve korunmasını sağlamamak,
l) Akademik atama ve yükseltmelerde bilimsel araştırma ve yayınlara ilişkin yanlış veya yanıltıcı beyanda bulunmak.
Yazarların Sorumlulukları ve Uyması Gereken Etik İlkeler
• Çalışmaların özgün olması ve araştırmaya dayalı olması gerekmektedir.
• Makalede ismi yazılacak olan diğer yazarların araştırmaya katkı sağladığından emin olunmalıdır. Akademik katkısı olmayan kişilerin ilave yazar olarak gösterilmesi veya katkı sırası gözetilmeksizin, unvan, yaş ve cinsiyet gibi bilim dışı ölçütlerle yazar sıralaması yapılması bilim etiğine aykırıdır.
• Çok yazarlı makalelerde yazarların makalenin hangi aşamasına hangi oranda katkı sağladıkları net bir şekilde belirtilmelidir.
• Makale aynı anda farklı dergilere gönderilmemelidir ve daha önce başka bir dergiye gönderilmiş olmamalıdır. Gönderilmesi halinde yayın süreci iptal edilecektir.
• Dergiye makale gönderen yazarların derginin yayım ve yazım ilkelerini okuduğu ve kabul ettiği varsayılır ve yazarlar bu ilkelerde kendinden beklenenleri taahhüt etmiş sayılmaktadır.
• Atıf gösterimi ve Kaynakça listesi eksiksiz olmalıdır.
• İntihal yapılmamalı ve sahte veriye yer verilmemelidir.
• Benzerlik taraması sonucunda makalenin hakem sürecinin başlatılabilmesi için benzerlik oranı %15'i geçmemelidir.
• Bir makale en fazla 2 ÖN KONTROL sürecine dâhil edilir, bu süreçte yazara iletilen hususlar düzeltilmezse makale reddedilir.
• Dergimizde daha önce reddedilen çalışmalar aynı şekilde tekrar gönderilmemelidir. Böyle bir durumda, çalışmalar reddedilecektir.
• Sorumlu yazar herhangi bir çıkar çatışması durumunda dergi editörünü bilgilendirmelidir.
Bu hususta
https://www.wame.org/conflict-of-interest-in-peer-reviewed-medical-journals
WAME’ye atıf yapılabilir.
Hakemliklerin Sorumlulukları ve Uyması Gereken Etik İlkeler
• Hakemler dergide yayımlanacak makalenin akademik kalitesinin en temel tespit edicisi olduklarının bilinciyle davranmalı ve akademik kaliteyi arttırma sorumluluğuyla değerlendirme yapmalıdır.
• Hakemler, yalnızca uygun bir değerlendirmeyi yapmak için gereken uzmanlığa sahip oldukları, kör hakemlik gizliliğine riayet edebilecekleri ve makaleye dair detayları her şekilde gizli tutabilecekleri makalelerin hakemliğini kabul etmelidirler.
• Makale inceleme süreci sonrasında da incelenen makaleye dair herhangi bir bilgi hiçbir şekilde başkalarıyla paylaşılmamalıdır.
• Hakemler, yalnızca makalelerin içeriğinin doğruluğunu ve akademik ölçütlere uygunluğunu değerlendirmelidir. Makalede ortaya konan düşüncelerin hakemin düşüncelerinden farklı olması değerlendirmeyi etkilememelidir.
• Hakem raporları objektif ve ölçülü olmalıdır. Hakaret içeren, küçümseyici ve itham edici ifadelerden kesinlikle kaçınılmalıdır.
• Hakemler, değerlendirme raporlarında yüzeysel ve muğlak ifadelerden kaçınmalıdır. Sonucu olumsuz olan değerlendirmelerde sonucun dayandığı eksik ve kusurlu hususlar somut bir şekilde gösterilmelidir.
• Hakemler, kendilerine tanınan süre içerisinde makaleleri değerlendirmelidir. Şayet değerlendirme yapmayacaklarsa, makul bir süre içerisinde dergiye bildirmelidirler.
Editörlerin Sorumlulukları ve Uyması Gereken Etik İlkeler
• Editörler, dergi politikasında belirtilen ilgili alanlara katkı sağlayacak makaleleri değerlendirme sürecine kabul etmelidir.
• Editörler, kabul veya ret edilen makaleler ile herhangi bir çıkar çatışması/ilişkisi içinde olmamalıdır.
• Editörler bir makaleyi kabul etmek ya da reddetmek için tüm sorumluluğa ve yetkiye sahiptir.
• Hakemlerin ve yazarların isimlerinin karşılıklı olarak gizli tutulması editörlerin sorumluluğudur.
• Sadece alana katkı sağlayacak makaleler kabul edilmelidir.
• Hatalar bulunduğu zaman düzeltmenin yayımlanmasını ya da geri çekilmesini desteklemelidir.
• Dergiye gönderilen makalelerin ön inceleme, hakemlik, düzenleme ve yayınlama süreçlerinin vaktinde ve sağlıklı bir şekilde tamamlanması editörlerin görevidir.
• Editörler dergiye katkısı olmayan kişileri yayın kurulu üyesi veya yardımcı editör olarak göstermemelidir.
YAYIN POLİTİKASI
Yazar Değişikliği
Journal of Political Administrative and Local Studies, makale yazarlarını yazının Başlık Sayfasındaki beyana göre kabul etmektedir. Bu nedenle, tam yazar sıralamasının son halini göndermek yazarların sorumluluğundadır. Makale gönderiminden sonra yazarlık değişikliğine ilişkin talepler (ör. yazarların çıkarılması/eklenmesi, sıranın değiştirilmesi vb.) editör onayına tabidir. Yayın Kurulu bu tür vakaları araştıracak ve COPE akış şemalarına göre hareket edecektir.
Yazarlık değişikliği talepleri, değişikliğin nedenlerini belirten resmi bir yazı ile Editöre iletilmelidir. Mektup tüm yazarlar tarafından imzalanmalı ve yazarlık değişikliğine ilişkin onaylarını içermelidir. Talep Yayın Kurulu tarafından onaylanırsa, yazarların nihai sıra listesine göre yeni bir Telif Hakkı Sözleşmesi Formu göndermeleri gerekmektedir.
Sorumluluk Reddi Beyanı
Dergide yayınlanan makalelerde ifade edilen görüşler ve fikirler Journal of Political Administrative and Local Studies, Baş Editör, Editörler, Yayın Kurulu ve Yayıncı’nın değil, yazar(lar)ın bakış açılarını yansıtır. Baş Editör, Editörler, Yayın Kurulu ve Yayıncı bu gibi durumlar için hiçbir sorumluluk ya da yükümlülük kabul etmemektedir. Yayınlanan içerik ile ilgili tüm sorumluluk yazarlara aittir.
Şikayet ve İtirazlar
Journal of Political Administrative and Local Studies şikayet ve itirazları aşağıdaki prosedür takip edilerek ele alır. Çalışmaların ele alınmasındaki uzun gecikmeler ve yayın etiği dahil ancak bunlarla sınırlı olmamak üzere şikayetler öncelikle İletişim Genel Yayın Yönetmeni tarafından ele alınır. Baş Editör, şikayet ve itirazları varsa Alan Editörleri ve Yayın Kurulu ile birlikte inceler. Şikayet ve itirazlarla ilgili herhangi bir durum olması durumunda jpal@sakarya.edu.tr ile iletişime geçiniz.
Makalenin İçeriğine İlişkin Şikayetler
Baş Editör, yazar(lar)ın şikayetlerini ve hakem raporlarını inceleyerek aşağıdaki konularda karar verir:
- Makalenin reddedildiğinin teyidi,
- Yazarın itirazı dikkate alınmalı,
- Bağımsız bir incelemecinin yeni görüşüne ihtiyaç vardır.
Baş Editörün nihai kararı yazar(lar)a bildirilir. İtirazın sonuçlarına ilişkin açıklama gerektiği takdirde yazar(lar)la paylaşılır. Bu Journal of Political Administrative and Local Studies'in son kararıdır.
Süreçlere İlişkin Şikayetler
Süreçlere ilişkin şikâyetler Baş Editör tarafından ele alınır. Ele alma çalışmalarında yaşanan uzun süreli gecikmeler Journal of Political Administrative and Local Studies editörleri tarafından incelenerek gerekli görülen hususlar Baş Editör ile paylaşılmaktadır. Baş Editör şikâyetleri değerlendirir ve gerektiğinde yazarlarla bilgi paylaşımında bulunur.
Etikle İlgili Şikayetler
Baş Editör, yazarın veya hakemin davranışına ilişkin yayın etiğine ilişkin şikayetleri değerlendirir. Baş Editör, Journal of Political Administrative and Local Studies internet sitesinde yayınlanan yayın etiğini takip eder. Journal of Political Administrative and Local Studies yayın kurulu, şikayetçi veya hakemlerin kaygılarını inceler. İncelemenin detayları ve ilerleyişi şikâyetçi(ler) ile açıkça paylaşılır. Baş Editör veya Editör Yardımcıları, şikâyetçi(ler)e yapılacak işlem ve nihai karar konusunda geri bildirimde bulunur.
Gizlilik Bildirimi
Journal of Political Administrative and Local Studies yönetim sisteminde tutulan özel bilgiler hiçbir üçüncü şahısla paylaşılmayacak olup, yalnızca bu derginin ve Sakarya Üniversitesi'nin bilimsel amaçları doğrultusunda kullanılacaktır. Sorumlu yazar, makalenin diğer tüm yazarlar tarafından görülüp onaylanmasından sorumludur.
Ücret Politikası
• JPAL dergisi makale gönderimi, hakemlik ve editörlük süreçleri, mizanpaj ve yayın basımı (sayfa veya renk ücretleri) için herhangi bir ücret talep etmemektedir.
• JPAL dergisi yazarlara, hakemlere, editörlere ve yayın kuruluna herhangi bir ücret ödememektedir.
• JPAL dergisindeki makalelerin okunması ve indirilmesi ücretsizdir.
• JPAL dergisindeki tüm eserler TÜBİTAK ULAKBİM DergiPark aracılığıyla LOCKSS (Lots Of Copies Keep Stuff Safe) sistemi ile arşivlenmektedir.
• JPAL dergisi yayın politikası gereği ilan, reklam, sponsorluk vb. faaliyetleri kabul etmemektedir.
• JPAL, herhangi bir abonelik ücreti talep etmeyen açık erişimli bir dergidir.
• Makaleleri için profesyonel kalitede reprodüksiyonlara ihtiyaç duyanlar için yeniden baskı hizmeti sunulmamaktadır.
• JPAL dergisinin tüm giderleri Sakarya Üniversitesi tarafından karşılanmaktadır.
Dizinler
Dergi Kurulları
Baş Editör
Yardımcı Editör
Editör Kurulu
Alan Editörü (Siyaset Bilimi)
Alan Editörü (Yönetim Bilimleri)
Alan Editörü (Yerel Yönetimler)
Dil Editörü (Türkçe)
Dil Editörü (İngilizce)
Sekreter
Mizanpaj Editörü
DİZİNLEME & ÖZETLEME & ARŞİVLEME
Bu dergi Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.