GİRİŞİMCİNİN SOSYAL SERMAYESİ ÖLÇEĞİ: BİR ÖLÇEK UYARLAMA ÇALIŞMASI

Öz

Bu araştırmada, son yıllarda girişimcilik literatüründe önemli bir araştırma alanı olan girişimcinin sosyal sermayesi kavramı açıklanarak, ulusal literatürde girişimcinin sosyal sermayesi ölçümleyebilecek niteliğe sahip geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı geliştirmek hedeflenmektedir. Bu ölçek uyarlama çalışması, Hernández-Carrión ve arkadaşları (2017) tarafından geliştirilen Girişimci’nin Sosyal Sermayesi Ölçeğinin Türkçe geçerlemesi kapsamında, güvenilirlik ve geçerlilik değerlerini içermektedir. Türkiye’den 375 adet girişimci ile yürütülen bu çalışmada, ölçeğin orijinal dört faktörlü yapısına uygun şekilde dilimizde de 24 maddeden ve dört boyuttan oluşan bir yapıya sahip olduğu gözlemlenmiştir. Bu boyutlar; kişisel ilişkiler, profesyonel ilişkiler, yardımcı ilişkiler, kurumsal ilişkiler olarak belirlenmiştir. Yapılan güvenilirlik analizinde girişimcinin sosyal sermayesi ölçeğinin Cronbach Alfa katsayısı, sırasıyla 0,83, 0,77, 0,82 ve 0,87’dir. Yapılan araştırma kapsamında ulusal literatüre girişimcinin sosyal sermayesi ile ilgili yeni bir kavram kazandırılmıştır. İstatistiksel analizler neticesinde, uyarlama çalışması yapılan girişimcinin sosyal sermayesi ölçeği, Türkiye’deki girişimcinin sosyal sermayesinin ölçülmesinde geçerli ve güvenilir bir ölçek olarak kullanılabileceğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Girişimci
• Sosyal Sermaye
• Ölçek Uyarlama
• Girişimci, Sosyal Sermaye, Ölçek Uyarlama

ENTREPRENEUR'S SOCIAL CAPITAL SCALE: A SCALE ADAPTATION STUDY

Öz

This study explains the concept of entrepreneur's social capital, an important research area in entrepreneurship literature in recent years, and aims to develop a valid and reliable measurement instrument that can measure entrepreneurs' social capital in domestic literature. This scale adaptation study includes reliability and validity values within the Turkish validation of the Entrepreneur's Social Capital Scale developed by Hernández-Carrión et al. (2007). In this study conducted with 375 entrepreneurs from Turkey, it was found that the scale in the Turkish language has a structure of 24 items and four dimensions under its original four-factor structure. These dimensions are personal, professional, associative, and corporate relationships. In the reliability analysis, the Cronbach alpha coefficient of the entrepreneur's social capital scale was 0.83, 0.77, 0.82, and 0.87, respectively. A new concept of entrepreneur's social capital was introduced into the domestic literature in the research. As a result of the statistical analysis, the adapted entrepreneur's social capital scale shows that it can be used as a valid and reliable scale for measuring an entrepreneur's social capital in Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Entrepreneur
• Social Capital
• Scale Adaptation.
• Entrepreneur, Social Capital, Scale Adaptation

Kaynakça

1. Abdelmotaleb, M., Mohamed Metwally, A.B.E. and Saha, S.K. (2018), "Exploring the impact of being perceived as a socially responsible organization on employee creativity", Management Decision, Vol. 56 No. 11, pp. 2325-2340.
2. Acemoglu, D. (2012). Introduction to economic growth. Journal of Economic Theory, 147(2), 545–550.
3. Akman, Y., & Abaslı, K. (2017). Sosyal Sermaye ve Örgütsel Yaratıcılık Arasındaki İlişkilerin Öğretmen Algılarına Göre İncelenmesi. Cumhuriyet Uluslararası Eğitim Dergisi, 6(2), 269–286.
4. Anderson, J.C. and Gerbing, D.W. (1988), “Structural equation modelling in practice: a review and recommended two-step approach”, Psychological Bulletin, Vol. 103 No. 3, pp. 411-423
5. Bauernschuster, S., Falck, O., & Heblich, S. (2010). Social capital access and entrepreneurship. Journal of Economic Behavior & Organization, 76(3), 821–833.
6. Bayık, M.E. & Gürbüz, S. (2016). Ölçek uyarlamada metodoloji sorunu: Yönetim ve örgüt alanında uyarlanan ölçekler üzerinden bir araştırma. İş ve İnsan Dergisi, 3(1), 1-20.
7. Brislin, R. W. (1986). The wording and translation of research instruments. In W. J. Lonner, & J. W. Berry (eds.), Field methods in crosscultural psychology (pp. 137–164). Sage Publications
8. Brown, T. A. (2006). Confirmatory Factor Analysis for Applied Research. New York: Guilford Press.

9. Bryne, B. M. (2010). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming (2nd ed.). New York, NY: Routledge/Taylor, & Francis Group.
10. Budak, G., & Gürbüz, S. (2017). Öznel kariyer başarısı: Bir ölçek uyarlama çalışması. İş ve İnsan Dergisi, 4(2), 87-99.
11. Cope, J., Jack, S., & Rose, M. B. (2007). Social capital and entrepreneurship: An introduction. International Small Business Journal, 25(3), 213–219.
12. Cortina, J. M. (1993). What is coefficient alpha? An examination of theory and applications. Journal of Applied Psychology, 78(1), 98–104
13. Çetin, M. (2007). Yerel ekonomik kalkınma yaklaşımı ve uluslararası organizasyonlar. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(1), 153–170.
14. Davidsson, P., & Honig, B. (2003). The role of social and human capital among nascent entrepreneurs. Journal of Business Venturing, 18(3), 301–331.
15. De Carolis, D. M., & Saparito, P. (2006). Social capital, cognition, and entrepreneurial opportunities: A theoretical framework. Entrepreneurship theory and practice, 30(1), 41–56.
16. Erdemir, E. (2008). Yönetim ve örgüt araştırmalarında ölçek kullanımı: Yönetim organizasyon kongre bildirileri örneği. İçinde 16. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi bidiriler kitabı (ss.397-403). İstanbul: İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınevi.
17. Erdemir, E. (2018). Yönetim araştırmalarında ölçek kullanımı. Yönetim ve Organizasyon Araştırmaları Dergisi, 3(2), 5-32. Field, J. (2006). Sosyal Sermaye,(Çev. Bahar Bilgen, Bayram Şen). İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
18. Fogel, G., & Zapalska, A. (2001). A comparison of small and medium-size enterprise development in Central and Eastern Europe. Comparative Economic Studies, 43(3), 35–68.
19. Fornell, C.G. and Larcker, D.F. (1981), “Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error”, Journal of Marketing Research, Vol. 18 No. 1, pp. 39-50.
20. Fukuyama, F., & Buğdaycı, A. (2000). Güven: sosyal erdemler ve refahın yaratılması. Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
21. Gartner, W. B. (1988). “Who is an entrepreneur?” is the wrong question. American journal of small business, 12(4), 11–32.
22. Gerni, M. (2013). Sosyal Sermaye ve Örgütsel Boyutu. Beta Yayıncılık, İstanbul.
23. Granovetter, M. S. (1973). The strength of weak ties. American journal of sociology, 78(6), 1360-1380.
24. Greve, A., & Salaff, J. W. (2003). Social networks and entrepreneurship. Entrepreneurship Theory and Practice, 28(1), 1–22.
25. Hernández‐Carrión, C., Camarero‐Izquierdo, C., & Gutiérrez‐Cillán, J. (2017). Entrepreneurs' social capital and the economic performance of small businesses: The moderating role of competitive intensity and entrepreneurs' experience. Strategic Entrepreneurship Journal, 11(1), 61-89.
26. Hernández-Carrión, C., Camarero-Izquierdo, C., & Gutiérrez-Cillán, J. (2019). The internal mechanisms of entrepreneur´ s social capital: A multi-network analysis. BRQ Business Research Quarterly.
27. Hinkin, T.R. (1995). A brief tutorial on the development of measures for use in survey questionnaires. Organizational Research Methods, 1,104-121
28. Hinson, Y. L., Bamford, C. E., & Bruton, G. D. (2006). Founder/Chief Executive Officer Exit: A Social Capital Perspective of New Ventures. University of Illinois at Urbana-Champaign’s Academy for Entrepreneurial Leadership Historical Research Reference in Entrepreneurship.
29. Hu, L. T., and Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: conventional criteria versus new alternatives. Struct. Equat. Model. Multidiscipl. J. 6, 1–55
30. Hunter, J. E., and D. W. Gerbing. (1982). “Unidimensional Measurement, Second Order Factor Analysis, and Causal Models.” Research in Organizational Behavior 4: 267–320.
31. Hurley, A.E., Scandura, T.A., Schriesheim, C.A., Brannick, M.T., Seers, A., Vandenberg, R.J. and Williams, L. (1997), “Exploratory and confirmatory factor analysis: guidelines, issues, and alternatives”, Journal of Organizational Behavior, Vol. 18 No. 6, pp. 667-683.
32. İpek, İ., Duman, S., Genç, F., Kılıç, B., & Dikkaya, D. (2020). Algılanan marka otantikliği ölçeğinin Türkçe geçerlemesi. ODTÜ Gelişme Dergisi, 47 (Haziran), 61-81
33. Karagül, M., & Akçay, S. (2002). Ekonomik büyüme ve sosyal sermaye: Ampirik bir kanıt. İktisat İşletme ve Finans, 17(198), 82-90.
34. Karagül, M., & Dündar, S. (2006). Sosyal sermaye ve belirleyicileri üzerine ampirik bir çalışma. Akdeniz İİBF Dergisi, 6(12), 61-78.
35. Karagül, M., & Masca, M. (2005). Sosyal sermaye üzerine bir inceleme. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi.
36. Karlan, D. S. (2005). Using experimental economics to measure social capital and predict financial decisions. American Economic Review, 95(5), 1688–1699.
37. Kelava, A. (2016), “A review of confirmatory factor analysis for applied resea
38. Kline, R. B. (2010). Principles and Practice of Structural Equation Modeling, Third Edition. New York: Guilford Press.
39. Komulainen, H., Mainela, T., & Tahtinen, J. (2006). Social networks in the initiation of a high-tech firm’s internationalisation. International Journal of Entrepreneurship and Innovation Management, 6(6), 526–541.
40. KOSGEB. (2005) Ekonomik Kalkınmada Sosyal Sermayenin Rolü, Ankara.
41. Kwon, S.-W., & Arenius, P. (2010). Nations of entrepreneurs: A social capital perspective. Journal of Business Venturing, 25(3), 315–330.
42. Liu, Y., ve Keller, R. T. (2021). How Psychological Safety Impacts RveD Project Teams’ Performance: In a psychologically safe workplace, RveD project teams perform better, more readily share knowledge and engage in organizational citizenship behavior, and are less likely to leave. Research-Technology Management, 64(2), 39-45.
43. Liu, Y., Zhao, H., & Sheard, G. (2017). Organizational citizenship pressure, compulsory citizenship behavior, and work–family conflict. Social Behavior and Personality: an international journal, 45(4), 695-704.
44. MacCallum, R. C., M. Roznowski, and L. B. Necowitz. (1992). “Model Modifications in Covariance Structure Analysis.” Psychological Bulletin 111 (3): 490–504
45. Muduli, A. and Raval, D. (2018), "Examining the role of work context, transfer design and transfer motivation on training transfer: Perspective from an Indian insurance industry", European Journal of Training and Development, Vol. 42 No. 3/4, pp. 266-282.
46. Mumcu, A.Y., Ataman, G. (2021a), Girişim fonlamasında sosyal sermayenin çevrimiçi rolü: Kitlesel fonlama üzerine bir araştırma. Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(2), 360-373.
47. Mumcu, A. Y., & Ataman, G. (2021b). Girişimcilikte fonlama sorununa yeni bir çözüm önerisi: Kitlesel fonlamanın olumlu ve olumsuz yönleri üzerine bir araştırma. Journal of Research in Business, 6(1), 164–176.
48. Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory. New York: McGraw Hill.
49. Öztürk, E. B., Gökoğlu, S. K., & İnan, N. K. (2019). Bireycilik ve Toplulukçuluk Ölçeğinin Türkçe Geçerlemesi. Ege Academic Review, 19(1), 1-14.
50. Öztürk, E.B., Gökoğlu, S.K. & Karagonlar, G. (2015), "İlişkisel Benlik Ölçeğinin Türkçe Geçerlemesi", Dokuz EylülÜniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 16-2, 49-70.
51. Payne, G. T., Moore, C. B., Griffis, S. E., & Autry, C. W. (2011). Multilevel challenges and opportunities in social capital research. Journal of management, 37(2), 491–520.
52. Petrides, K.V. and Furnham, A. (2000), “On the dimensional structure of emotional intelligence”, Personality and Individual Differences, Vol. 29 No. 2, pp. 313-320.
53. Pirolo, L., & Presutti, M. (2010). The impact of social capital on the start-ups’ performance growth. Journal of Small Business Management, 48(2), 197–227.
54. Putnam, R. D. (1994). Social capital and public affairs. Bulletin of the American Academy of Arts and Sciences, 5-19.
55. Putnam, R. D. (1998). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon and schuster.
56. Raykov, T. (1998). Coefficient alpha and composite reliability with interrelated nonhomogeneous items. Applied psychological measurement, 22(4), 375-385.
57. Ringner, M. (2008), “What is principal component analysis?”, Nature Biotechnology, Vol. 26 No. 3, pp. 303-304.
58. Sabatini, F. (2009). Social capital as social networks: A new framework for measurement and an empirical analysis of its determinants and consequences. The Journal of Socio-Economics, 38(3), 429-442.
59. Sánchez, A. A., & Bañón, A. R. (2009). ¿ Cómo compiten las empresas industriales?: un estudio sobre la pyme española. Economía industrial, (373), 87-99.
60. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., and Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods Psychol. Res. Online 8, 23–74.
61. Schreiber, J.B., Nora, A., Stage, F. K., Barlow, E. A., & King, J. (2006). Reporting structural equation modeling and confirmatory factor analysis results: A review. The Journal of Educational Research, 99(6), 323–338
62. Schumaker, R. E., & Lomax, R. G. (2004). A beginner’s guide to structural equation modelling (2nd ed.). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
63. Schutte, S.N., Malouff, J.M., Hall, L.E., Haggerty, D.J., Cooper, J.T., Golden, C.J. and Dornheim, L. (1998), “Development and validation of a measure of emotional intelligence”, Personality and Individual Differences, Vol. 25 No. 2, pp. 167-177.
64. Şan, M., & Şimşek, R. (2011). Sosyal sermaye kavramının tarihsel-sosyolojik arka planı. Akademik İncelemeler Dergisi (AID), 6(1), 88–110.
65. Şavkar, E. (2011). Sosyal sermayenin unsurları ve ekonomik kalkınmayla ilişkisi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
66. Teckchandani, A. (2014). Do membership associations affect entrepreneurship? The effect of type, composition, and engagement. Nonprofit and Voluntary Sector Quarterly, 43(2_suppl), 84S-104S.
67. Teorell, J. (2003). Linking social capital to political Participation: Voluntary associations and networks of recruitment in Sweden 1. Scandinavian Political Studies, 26(1), 49-66.
68. Tüylüoğlu, Ş. (2006). Sosyal sermaye, iktisadi performans ve kalkınma: bir yazın taraması.
69. Wang, Y., Zheng, Y., ve Zhu, Y. (2018). How transformational leadership influences employee voice behavior: The roles of psychological capital and organizational identification. Social Behavior and Personality: an international journal, 46(2), 313-321.
70. Williams, D. (2006). On and off the’Net: Scales for social capital in an online era. Journal of Computer-Mediated Communication, 11(2), 593–628.
71. Woodhouse, A. (2006). Social capital and economic development in regional Australia: A case study. Journal of Rural Studies, 22(1), 83–94.
72. Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, 74-85.
73. Yetim, N. (2002). SOSYAL SERMAYE OLARAK KADIN GİRİŞİMCİLER: MERSİN ÖRNEĞİ. Ege Academic Review, 2(2), 79–92.
74. Zheng, H., Li, D., Wu, J., & Xu, Y. (2014). The role of multidimensional social capital in crowdfunding: A comparative study in China and US. Information & Management, 51(4), 488–496