Mr. Stranger, Mademoiselle and Madam as Subjects of “Liquid Love” in "Ötesini Söylemeyeceğim"

Öz

“Liquid love” is a concept used by Zygmunt Bauman in his book of the same name to describe the new forms of relationships of the modern age. According to him, rigidity is not characteristic of things that can be changed as desired, can take any form, can adapt to any place and situation, and can be easily directed in this direction. According to Bauman, who reads rigidity not through a character, an inner world structuring, but through an attitude against modernism, the properties of liquids and gases are the opposite properties. The state of being liquid/gas is the state of being liquid. For Bauman, liquidity refers to the fact that individuals and all elements can be changed as desired, which is especially intensified by “liquid modernism”. For in the liquid things, features such as ownership, mysteriousness, ambiguity, depth, permanence, continuity, durability, staying in a certain colour and form are rather in the background. In Bauman's approach, the loves and relationships that liquid modernism promotes as a role model in modern life relationships do not have these characteristics; they are relationships and loves that act on superficiality, artificiality, daily pleasures and temporary desires; they do not carry depth and ambiguity, in other words, they are “liquid loves” and relationships. This study analyses Sezai Karakoç's poem “Ötesini Söylemeyeceğim” within the framework of the concept of ‘liquid love’. Mr Stranger, Mademoiselle and the other lady mentioned in the poem with an illegitimate relationship are analysed and evaluated within the framework of this concept.

Anahtar Kelimeler

• Zygmunt Bauman
• modernism
• liquid love
• Sezai Karakoç
• Ötesini Söylemeyeceğim

Ötesini Söylemeyeceğim’de Birer “Akışkan Aşk” Öznesi Olarak Bay Yabancı, Matmazel ve Bayan

Öz

“Akışkan aşk” Zygmunt Bauman’ın, aynı isimli kitabında modern çağın yeni ilişki biçimlerini tanımlamakta kullandığı bir kavramdır. Ona göre katılık; istendiği şekilde değiştirilebilen, istenen her biçime büründürülebilen, her mekâna ve duruma uyum sağlayabilen; bu doğrultuda kolayca yönlendirilebilen şeylere has bir özellik değildir. Katılığı bir karakter, iç dünya yapılanması üzerinden değil de modernizme karşı bir tavır üzerinden okuyan Bauman’a göre sıvı ve gazlara has özellikler ise özellikleri vurgulanan katılara karşıt özelliklerdir. Çünkü sıvı/gaz olma durumunda akışkanlık öne çıkmaktadır. Bauman açısından akışkanlık özellikle “akışkan modernizm” ile yoğunlaşan, bireylerin ve bütün unsurların istenen şekilde değiştirilebilir olmalarını ifade eder. Çünkü akışkan şeylerde sahiplenme, gizemlilik, müphemlik, derinlik, kalıcılık, devamlılık, dayanıklılık, belli bir renk ve biçimde kalabilme gibi özellikler oldukça geri plandadır. Bauman’ın yaklaşımında akışkan modernizmin, modern hayat ilişkilerinde bir rol model olarak teşvik ettiği aşklar ve ilişkiler de bu özellikleri üzerinde taşımayan; yüzeysel ve yapay bir çerçeveye oturan; günübirlik hazlar ve geçici arzular üzerinden hareket eden; derinlik, kalıcılık ve müphemlik taşımayan ilişkiler ve aşklar, yani “akışkan aşk”lar ve ilişkilerdir. Bu çalışmada “akışkan aşk” kavramı bağlamında Sezai Karakoç’un “Ötesini Söylemeyeceğim” adlı şiiri tematik yönden incelemeye tabi tutulmaktadır. Şiirde geçen kişilerden Bay Yabancı, Matmazel ve meşru olmayan bir ilişki ile anılan diğer bayan bu kavram çerçevesinde ele alınıp değerlendirilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Zygmunt Bauman
• Modernizm
• Akışkan aşk
• Sezai Karakoç
• Ötesini Söylemeyeceğim

Kaynakça

1. Bauman, Z. (2003). Modernlik ve müphemlik. (İ. Türkmen, çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
2. Bauman, Z. (2012). Akışkan aşk. (I. Ergüden, çev.) İstanbul: Versus Kitap.
3. Bauman, Z. (2018). Akışkan modernite. (S. O. Çavuş, çev.) İstanbul: Can Yayınları.
4. Bauman, Z., Lyon, D. (2016). Akışkan gözetim. (E. Yılmaz, çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
5. Berman, M. (2019). Katı olan her şey buharlaşıyor. istanbul: İletişim Yayınları.
6. Debord, G. (2017). Gösteri toplumu. (A. Ekmekçi, & O. Taşkent, çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
7. Demir, T. (2017). Ten medeniyeti. İstanbul: Açılım Kitap.
8. Göle, N. (2011). Mahremin göçü. İstanbul: Hayy kitap.

9. Gürbilek, N. (2016). Vitrinde yaşamak. İstanbul: Metis Yayınları.
10. Han, B.-C. (2020). Şeffaflık toplumu. (H. Barışcan, çev.) İstanbul: Metis Yayınları.
11. Han, B.-C. (2019). Psikopolitika. (H. Barışcan, çev.) İstanbul: Metis Yayınları.
12. Karakoç, S. (2007a). Edebiyat yazıları I. İstanbul: Diriliş Yayınları.
13. Karakoç, S. (2007b). Gün doğmadan. İstanbul: Diriliş Yayınları.
14. Karakoç, S. (2008). Yitik cennet. İstanbul: Diriliş Yayınları.
15. Karakoç, S. (2012). Diriliş neslinin âmentüsü. İstanbul: Diriliş Yayınları.
16. Niedzviecki, H. (2010). Dikizleme günlüğü. (G. Gündüç, çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
17. Parla, J. (2018). Efendilik, şarkiyatçılık, kölelik. İstanbul: İletişim Yayınları.