Typological Approaches to Strategic Management in the Public Sector

Öz

This study analyzes the applicability of typological approaches developed in the strategic management literature within the context of the public administration. Originally designed to meet the needs of the private sector, strategic management later became the subject of various typological classifications in management literature, aimed at addressing implementation failures. Although these profitability- and competition-oriented models have required revisions and new typologies even within the private sector, the direct transfer of such models to the structurally and functionally distinct field of public administration presents limited prospects for success. Accordingly, as strategic management practices became more widespread in the public sector, the public administration literature developed alternative approaches that take into account institutional, normative, and political dynamics specific to the field. This study examines typologies proposed to overcome the theoretical limitations of strategic management from a broad perspective encompassing both management and public administration literatures. In this context, classical private-sector models are compared with public-sector-specific frameworks like Moore’s public value and strategic triangle, as well as alternative models proposed by scholars. The findings indicate that private-sector models fall short in reflecting the multi-actor, legitimacy-based, and democratic structure of public organizations. In contrast, public-specific frameworks approach strategic management in a more holistic, context-sensitive, and realistic manner. Ultimately, the study argues that in order for strategic management to be effectively implemented in the public sector, it is necessary to move beyond imported private-sector templates and develop flexible typological approaches that prioritize public interest, center public value, and accommodate contextual diversity.

Anahtar Kelimeler

• strategic management
• public value
• strategic triangle
• publicness

Kamuda Stratejik Yönetim için Tipolojik Yaklaşımlar

Öz

Bu çalışma, stratejik yönetim literatüründe geliştirilen tipolojik yaklaşımların kamu sektörü bağlamındaki uygulanabilirliğini analiz etmektedir. Stratejik yönetim, başlangıçta özel sektörün ihtiyaçları doğrultusunda geliştirilmiş ve sonrasında uygulama başarısızlıklarını aşmak amacıyla işletme literatüründe çeşitli tipolojik sınıflandırmalara konu olmuştur. Kârlılık ve rekabet odaklı bu modellerin, zamanla özel sektör içinde dahi yeni tipolojilerle yenilenmesine ihtiyaç duyulmuşken, kamu yönetimi gibi yapısal ve işlevsel açıdan tümüyle farklı özellikler taşıyan bir alana doğrudan aktarılması, sınırlı bir başarı beklentisini beraberinde getirmektedir. Bu bağlamda, stratejik yönetim uygulamalarının kamuda yaygınlaşmasıyla birlikte, kamu yönetimi literatüründe de alana özgü kurumsal, normatif ve politik dinamikleri gözeten alternatif yaklaşımlar geliştirilmiştir. Çalışma, stratejik yönetimin teorik sınırlılıklarını aşmaya yönelik olarak önerilen tipolojileri hem özel sektör hem de kamu yönetimi literatürü ekseninde geniş bir perspektifle ele almaktadır. Bu kapsamda, özel sektör kaynaklı Chandler, Miles & Snow ve Porter modelleri ile kamu sektörüne özgü Moore’un kamu değeri ve stratejik üçgen yaklaşımı; ayrıca Bryson, Stewart, Olsen & Eadie ve Favoreu gibi araştırmacıların önerdiği alternatif çerçeveler karşılaştırmalı biçimde incelenmiştir. Çalışmanın bulguları, özel sektöre özgü modellerin kamu sektörünün çok paydaşlı, meşruiyet odaklı ve demokratik yapısını yansıtmada yetersiz kaldığını; buna karşın kamuya özgü geliştirilen çerçevelerin stratejik yönetimi daha bütüncül, bağlama duyarlı ve gerçekçi bir yaklaşımla ele aldığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, bu çalışma, kamu sektöründe stratejik yönetimin etkili biçimde uygulanabilmesi için, özel sektörden aktarılan kalıpların ötesine geçilerek, kamu yararını önceleyen, kamu değerini merkeze alan ve bağlamsal çeşitliliği gözeten esnek tipolojik yaklaşımların geliştirilmesi gerektiğini savunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• stratejik yönetim
• kamu değeri
• stratejik üçgen
• kamusallık

Kaynakça

1. Boyne, G. A., & Walker, R. M. (2010). Strategic management and public service performance: the way ahead. Public Administration Review, 70, 185-192.
2. Boyne, G., & Walker, R. (2004). Strategy content and public service organizations. Journal of Public Administration Research and Theory, 14(2), 231-252.
3. Bozeman, B. (2004). All organizations are public: bridging public and private organizational theories. Washington DC: Beard Books.
4. Bryson, J. (2011). Strategic planning for public and nonprofit organizations. New York: Willey.
5. Bryson, J., Crosby, B., & Bloomberg, L. (2014). Public value governance: moving beyond traditional public administration and the new public management. Public Administration Review, 445-456.
6. Chandler, A. D. (1962). Strategy and structure. Cambridge: Massachusetts Institute of Technology.
7. Favoreu, C., Carassus, D., & Christophe, M. (2016). Strategic management in the public sector: a rational, political or collaborative approach? . International Review of Administrative Sciences, 82(3), 435-453.
8. Höglund, L., Caicedo, M., Martensson, M., & Svardsten, F. (2018). Strategic management in the public sector: how tools enable and constrain strategy making. International Public Management Journal, 822-849.

9. Höglund, L., Martensson, M., & Thomson, K. (2021). Strategic management, management control practices and public value creation: the strategic triangle in the swedish public sector . Accounting, Auditing & Accountability Journal, 34(7), 1608-1634.
10. Hall, D. J., & Saias, M. A. (1980). Strategy follows structure! Strategic Management Journal, 1(2), 149-163.
11. Hansen, J. R., & Jacobsen, C. (2016). Changing strategy processes and strategy content in public sector organizations? a longitudinal case study of npm reforms’ ınfluence on strategic management . British Journal of Management, 373-389.
12. Kühl, S. (2023). Strategy is structure. a systems theory-based definition of strategy. Journal of Organizational Sociology, 1(3), 251-286.
13. Mayer, J., & Rowan, B. (1977). Institutionalized organizations: found structure as myth and ceremony. American Journal of Sociology, 340-363.
14. Mcbain, L., & Smith, J. (2010). Strategic management in public sector. E-Leader Signapore, 1-11. Chinese American Scholars Association e-leader Signapore:: https://www.g-casa.com/conferences/singapore/papers_in_pdf/mon/McBain.pdf adresinden alındı
15. Miles, R. E., & Snow, C. C. (1978). Organizational strategy, structure, and process. California: Stanford Business Books,(tıpkı basım 2003).
16. Miles, R. E., Snow, C. C., Meyer, A. D., & Coleman, H. J. (1978). Organizational Strategy, structure, and process. The Academy of Management Review, 546-562.
17. Moore, M. (1995). Creating public value: strategic management in government . Harvard: Harvard University Press. Nutt, P., & Backoff, R. W. (1993). Organizational publicness and ıts ımplications for strategic management. Journal of Public Administration Research and Theory- JPART, 3(2), 209-231.
18. Olsen, J., & Eadie, D. (1982). The game plan: governance with foresight. Washington: Council of State Planning Agencies.
19. Porter, M. E. (1979). How competitive forces shape strategy. Harvard Business Review, 57(2), 137-149.
20. Porter, M. E. (1980). Competitive strategy: techniques for analyzing ındustries and competitors. New York: Free Press.
21. Porter, M. E. (2008). The five competitive forces that shape strategy. Harvard Business Review, 25-40.
22. Stewart, J. (2004). The meaning of strategy in the public sector. Australian Journal of Public Administration, 63(4), 16-21.