Akademik Motivasyon Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması

Öz

Bu araştırmada; Vallerand ve arkadaşları (1989) tarafından geliştirilen i) Akademik Motivasyon Ölçeğinin İngilizce formunu Türkçeye çevirmek, ii) ölçeğin yedi faktörlü yapısını doğrulayıcı faktör analizi ile test etmek, iii) ölçeğin güvenirliğini incelemek ve iv) ölçekten elde edilen puanların cinsiyete göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda araştırmaya 343 ortaokul öğrencisi dâhil edilmiştir. Öğrencilerin %56.9’u (n=195) kız, %43.1’i (n=148) erkektir. Öğrencilerin; %23.3’ü (n=80) beşinci, %21’i (n=72) altıncı, %26.5’i (n=91) yedinci ve %29.2’si (n=100) sekizinci sınıfta okumaktadır. Ölçeğin; yedi faktörlü özgün yapısını test etmek için doğrulayıcı faktör analizi, tutarlı bir sınıflama yapıp yapmadığını belirlemek için çift tutarlık katsayısı ve güvenirliğini belirlemek için ise Cronbach Alpha katsayısı kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre, ölçeğin yedi faktörlü yapısının toplanan verilerle kabul edilebilir düzeyde uyum gösterdiği, ölçeğin ölçtüğü özellik bakımından tutarlı ve yüksek bir ayırt ediciliğe sahip olduğu ve ölçek boyutlarının yeterli iç tutarlık katsayılarına sahip olduğu anlaşılmıştır. Ayrıca elde edilen sonuçlara göre, bilmeye yönelik içsel motivasyon, başarıya yönelik içsel motivasyon ve uyarım yaşamaya yönelik içsel motivasyonun cinsiyete göre farklılaşmadığı belirlenmiştir. Diğer yandan, içe yansıyan dışsal motivasyonun kız öğrencilerin lehine, dışsal motivasyon-dış düzenleme, belirlenmiş dışsal motivasyon ve motivasyonsuzluğun ise erkek öğrencilerin lehine anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Akademik Motivasyon, Özerklik Teorisi, Ortaokul, Cinsiyet

The Adaptation of the Academic Motivation Scale for Turkish Context

Öz

The aims of this study are i) to adapt Vallerand et al. (1989)’ s Academic Motivation Scale (AMS) into Turkish, ii) to test the seven-factor structure of scale through confirmatory factor analysis, iii) to assess the reliability of the scale and iv) to examine whether the scores obtained from the scale show difference by gender. Accordingly, 343 secondary school students were included in the study. %56.9 (n=195) of the students were female and %43.1 (n=148) were male. Out of students, %23.3 (n=80) were fifthgrade, %21 (n=72) were sixth-grade, %26.5 (n=91) were seventh-grade and %29.2 (n=100) were eighth-grade students. Confirmatory factor analysis was used to test the seven-factor original structure of AMS, dual consistency coefficient was used to determine whether the classification is modest or not and Cronbach coefficient was used to determine the reliability. According to the results it was found that the seven-factor structure of scale adjust with the collected data at an acceptable level, the scale has a consistent and high distinctiveness in terms of the measuring feature and subscales have sufficient internal consistency coefficient. Also it was found that scores of intrinsic motivation to know, intrinsic motivation toward accomplishments and intrinsic motivation to experience stimulation do not differ according to gender. On the other hand extrinsic motivation-introjected regulation score differs significantly on behalf of female students and extrinsic motivation- external regulation, identified regulation and amotivation scores differ significantly on behalf of male students.

Anahtar Kelimeler

• Motivation, Self Determination Theory, Secondary School, Gender

Kaynakça

1. Acar, T. (2014). Ölçek geliştirmede geçerlik kanıtları: çapraz geçerlik, sınıflama ve sıralama geçerliği uygulaması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(2), 1-11. Akandere, M., Özyalvaç, N. T., & Duman, S. (2010). Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumları ile akademik başarı motivasyonlarının incelenmesi (Konya anadolu lisesi örneği). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24, 1-10. Aktan, S., & Tezci, E. (2013). Matematik motivasyon ölçeği (MMÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 6 (4), 57-77. Alderman, M. K. (2004). Motivation for achievement: Possibilities for teaching and learning (İkinci Baskı). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers. Alemdağ, C., Öncü, E., & Yılmaz, A.K. (2014). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının akademik motivasyon ve akademik öz yeterlikleri. Spor Bilimleri Dergisi, 25 (1), 23-35. Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173. Aydemir, Z., & Öztürk, E. (2013). Reading motivation scale for texts: A validity and reliability study. Elementary Education Online, 12(1), 66‐76. Aydın, S., Yerdelen, S., Gürbüzoğlu- Yalmancı, S., & Göksu, V. (2014). Biyoloji öğrenmeye yönelik akademik motivasyon ölçeği: Ölçek geliştirme çalışması. Eğitim ve Bilim,39 (176), 425-435. Bacanlı, H., & Şahinkaya, Ö. (2011). The adaptation study of academic motivation scale into Turkish. Procedia Social and Behavioral Sciences, 12 (2011), 562–567. Barkoukis, V., Tsorbatzoudis, H., Grouios, G., & Sideridis, G. (2008). The assessment of intrinsic and extrinsic motivation and amotivation: Validity and reliability of the Greek version of the Academic Motivation Scale. Assessment in Education: Principles, Policy & Practice, 15(1), 39-55. Baumgartner, H., & Hombur, C. (1996). Applications of structural equation modeling in marketing and consumer research: A review. International Journal of Research in Marketing, 13, 139-161. Bentler, P. M. (1992). On the fit of models to covariances and methodology to the Bulletin. Psychological Bulletin, 112, 400-404. Bollen, K. A. (1989). Structural equations with latent variables. New York: Wiley. Bozanoğlu, İ. (2004). Akademik güdülenme ölçeği: Geliştirmesi, geçerliği, güvenirliği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 83-98. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. Sage Focus Editions, 154, 136-136.