İlköğretim II. Kademe Öğrencilerinin Saldırganlık Özellikleri

Öz

Bu çalışmada, ilköğretim II.kademe öğrencilerinin saldırganlık özellikleri çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmanın evrenini, Erzurum il merkezi ve ilçelerinde bulunan ilköğretim okullarının ikinci kademesinde öğrenim gören öğrencilerin tümü oluşturmaktadır. Örneklem, evrenden seçkisiz olarak belirlenen 430 öğrenciyi kapsamaktadır. Araştırmada öğrencilerin saldırganlık özellikleri ile ilgili veriler, Tuzgöl (1998) tarafından geliştirilen Saldırganlık Ölçeği ile elde edilmiştir. Verilerin analizinde, Kruskal Wallis, Mann Whitney U ve t testleri ile tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgulara göre, ana-baba tutumlarını demokratik algılayanlarla koruyucu algılayanlar arasında demokratik algılayanların lehine anlamlı fark görülmüştür. Yaş, cinsiyet, eğitim şekli, annenin hayatta olması, babanın hayatta olması, yaşanılan yerleşim merkezi, algılanan akademik başarı ve disiplin cezası alıp almama değişkenleri açısından öğrencilerinin saldırganlık puanları arasında anlamlı faklılaşma görülmemiştir. Ana–baba tutumlarını demokratik ve koruyucu algılama değişkeninin dışındaki değişkenler açısından saldırganlık anlamlı ölçüde farklılaşmasa da, değişkenler için 122-131 arası saldırganlık puanları elde edilmiştir. Ölçekten alınabilecek minimum puan 45 maksimum puan 225 olduğu düşünüldüğünde öğrencilerinin belli düzeyde saldırganlıklarının olduğu saptanmıştır

Anahtar Kelimeler

• İlköğretim öğrencileri, saldırganlık

Aggression Characteristics of Second Stage Primary School Students

Öz

Within the scope of this study, aggression characteristics of second stage primary school students are intended to be analyzed from the aspect of different variables. Population of this study consists of all second stage primary school students studying in the districts and province center of Erzurum province, Turkey. Sample consists of 430 students randomly chosen out of the population. Data regarding aggression characteristics of students in this study was obtained through the Aggression Scale which was developed by Tuzgöl (1998). Kruskal Wallis, Mann Whitney U, t tests an done way variance analysis (ANOVA) were applied in analysis of the data. According to the findings, a significant difference was found between the scores of students who perceive parents’ attitudes as democratic and as protecting on behalf of the ones who perceive as democratic. However, there was no significant difference found between aggression scores of students from the aspect of the variables of age, gender, education status, parents’ being dead or alive, the settlement they live in, perceived academic success and having disciplinary punishment. Despite this insignificant difference found between the aggression scores of the students from the aspect of above mentioned variables –except for the variable of perceived parents attitudes- are still found to vary between 122-131. Considering the minimum (45) and the maximum (225) scores could be obtained from this scale, it can be asserted that students do exhibit aggressive behaviors to a certain extent.

Anahtar Kelimeler

• Primary schools, Second stage students, Aggression, Characteristics, Aggression Scale

Kaynakça

1. Alikaşifoğlu, M., Ercan, O., Erginöz, E., & Kaymak, D. A. (2004). Violent behavior among Turkish high school students and correlate of physical fighting. European Journal of Public Health, 14 (2), 173-177.
2. Arriaga, P., Esteves, F., Carnerio, P., ve Monteiro, M. B. (2006), “Violent computer games and their effects on state hostility and physiological arousal.” Aggressive Behavior, 32, 146-158.
3. Baron, R.A., Richardson, D.R.(1994). Human Aggression, 2. Edition, Plenum Pres, New York.
4. Başcı Z. & Dilekmen, M. (2009). An analysis on classroom teachers’ attitudes towards corporal punishment from the aspects of several variables. World Applied Sciences Journal, 6 (7), 933-938.
5. Benatar, D. (2002) Corparal Punishment. http://www.corpun.com/benatar.htm.12.10.2009
6. Chermack, S., Berman, M., & Taylor, S. (1997). Effects of provocation on emotions and aggression in males. Aggressive Behavior, 23, 1-10
7. Christophersen, E R. (1980). The pediatrician and parental discipline, Pediatrics, 66, 641-42.
8. Crick, N.R., & Grotpeter, J.K. (1995). Relational aggression, gender, and socialpsychological adjustment. Child Development, 66, 710-722.

9. Crothers, L.M., & Levinson, E. M. (2004). Assessment of bullying: a review of methods and instruments. Journal of Counseling and Development, 82, 496- 503.
10. Deptula, D.P., & Cohen, R. (2004). Aggressive, rejected, and delinquent children and adolescents: A comparison of their friendships. Aggressive and Violent Behavior, 9, 75-104.
11. Doğan, O., Spor Psikolojisi. Nobel Kitapevi. Adana, 2005.
12. Efilti, E. 2006. “Ortaöğretim kurumlarında okuyan öğrencilerin saldırganlık ve denetim odağı’nın karşılaştırmalı olarak incelenmesi”. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
13. Ernest, P. (1989). The knowledge, beliefs and attitudes of the mathematics teacher: A model. Journal of Education for Teaching, 15 (1), 13-33.
14. Freedman, J. C., Sears, D. O., Smith, C. M., Sosyal Psikoloji, İmge Kitabevi, 2. Baskı, Ankara, (Çev.: A. Dönmezer), 1993.
15. Gelinas, D.J. (2003). “Witnessing violence: The effects on children and adolescents” (Part I pp. 38-54). ( Ed: Joshua Miller, Irene R. Martin ve Gerald Schamess) School violence and children in crisis: Community and school ınterventions for social workers and counselors. Denver: Love Publishing Company.
16. Martin & G. Schamess (Eds.), School Violence And Children İn Crisis: Community And School İnterventions For Social Workers And Counselors. Denver: Love Publishing Company.
17. Gini, G., Albiero, P., Benelli, B., & Altoe, G. (2007). Does empathy predict adolescents’ bullying and defending behavior, Aggressive Behavior, 33, 467- 476.
18. Harachi, T.W., Fleming, C.B., White, H.R., Ensminger, M.E., Abbott, R.D., Catalano, R.F. & Haggerty, K.P. (2006). Aggressive behavior among girls and boys during middle childhood: predictors and sequelae of trajectory group membership, Aggressive Behavior, 32, 279-293.
19. İkizler, C., Karagözoğlu, C., Sporda Başarının Psikolojisi, Alfa Basım Yayım, 3. Bsk. İstanbul,1997.
20. İlhan-Alper, S. (2008). İlköğretimde zorbalık. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Bursa: Uludağ Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
21. Kapcı, E. G. (2004). İlköğretim öğrencilerinin zorbalığa maruz kalma türünün ve sıklığının depresyon, kaygı be benlik saygısıyla ilişkisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37 (1), 1-13.
22. Karatas, Z.B., (2005). Anne baba saldırganlığı ile lise öğrencilerinin saldırganlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Çağdaş Eğitim Dergisi. 317.
23. Kartal, H. (2008). Bullying prevalence among elementary students. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 207-217.
24. Kelleci, M. (2008). İnternet, cep telefonu, bilgisayar oyunlarının çocuk ve gençlerin ruh sağlığına etkileri. TAF Prev Med Bull, 7 (3), 253-256.
25. Kenney, D.J. & McNamara, R. (2003). Reducing crime and conflict in kentucky’s schools. Youth Violence and Juvenile Justice: An Interdisciplinary Journal, 1(1), 46-63.
26. Kepenkçi, Y. & Çınkır, Ş. (2005). Bullying among turkish high school students. Child Abuse & Neglect, 1717, 1-12.
27. Köknel, Ö., Bireysel ve Toplumsal Şiddet. Altın Kitaplar Yayınevi (1. basım). İstanbul. 1996.
28. Lee, K., Baillargeon, R.H., Vermunt, J.K., Wu, H., & Trmblay, R.E. (2007). Age differences in the prevalence of physical aggression among 5-11-Year Old Canadian Boys And Girls, Aggressive Behavior, 33, 26-37.
29. Mahiroğlu A. ve Buluç B. (2003). Orta öğretim kurumlarında fiziksel ceza uygulamaları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1 (1), 81-93.
30. Martino, S.C., Ellickson, P.L., Klein, D.J., McCaffrey, D., & Edelen, M.O. (2008). Multiple trajectories of physical aggression among adolescent boys and girls. Aggressive Behavior, 34, 61-75.
31. McAdams, C.R. & Lambie, G.W. (2003). A Changing profile of aggression in schools: ıts impact and implications for school personel, Preventing School Failure, 47 (3), 122-130.
32. McAdams, C.R. & Schmidt, C.D. (2007). How to help a bully: Recommendations for counseling the proactive aggressor. Professional School Counseling, 11 (2), 121-128.
33. Merttürk, R. (2005). Bilgisayar oyunu oynayan ilköğretim öğrencilerinin saldırganlık, depresyon ve yalnızlık düzeylerinin incelenmesi.(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul: Yeditepe Üniversitesi.
34. Öğülmüş, S. (1995). Okullarda (liselerde) şiddet ve saldırganlık. (Yayınlanmamış Araştırma Raporu). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi.
35. Quinn, G.P., Bell-Ellison, B.A., Loomis, W., & Tucci, M. (2007). Adolescent perceptions of violence: formative research findings from a social marketing campaign to reduce violence among middle school youth. Public Health, 121, 357-366.
36. Tiryaki, Ş., Spor yapan bireylerin saldırganlık düzeylerinin belirlenmesi: Takım ve bireysel sporlar açısından bir inceleme. Uluslararası spor psikolojisi sempozyumu, Mersin, (10-12 Ekim) 1997.
37. Tiryaki, Ş., Spor Psikolojisi. Eylül Kitap ve Yayınevi., Ankara, 2000.
38. Uz Baş, A., Kabasakal, Z.T. (2010). The prevalence of aggressive and violent behaviors among elementary school students. Elementary Education Online, 9 (1), 28-40. İlköğretim Online, [Online]: http://ilkogretim-online.org.tr
39. Vazsonyi, A.T, Belliston, L.M., & Flannery, D.J. (2004). Evaluation of a schoolbased, universal violence prevention program: low-, medium-, and high-risk children. Youth Violence and Juvenile, 2 (2), 185-206.
40. Whedon, C.K., Bakken, J.P., & Fletcher, R. (2000). The fight free classroom. Multicultural Education, 8 (2), 30-32.