Birinci Dünya Savaşı Yıllarında Osmanlı Devleti’nin Beşinci Düşmanı: Çekirgeler
Öz
Osmanlı ülkesinde öteden beri çekirge istilaları ve buna bağlı kıtlık ile sosyo-ekonomik sıkıntılar var olmuştur. Ancak devletin son dönemlerinde özellikle de Birinci Dünya Savaşı yıllarında çekirge istilalarının Batı ve Güney Anadolu ile Halep ve Suriye vilayetlerini etkisi altına alması buralarda yaşayan ahaliyi âdeta canından bezdirmiştir. Felaketin önünü almak adına harekete geçen Ticaret ve Ziraat Nezâreti evvela mücadeleyi merkezden yönetmek adına 1912 yılında hazırlamış olduğu çekirge kanununun ve talimatnamelerin sıkı bir biçimde uygulanmasını sağlamıştır. Ardından da 1916 yılında Alman uzmanların öncülüğünde bir teşkilat vücuda getirmiştir. Böylece savaş şartlarının olumsuzluklarına rağmen daha etkin, bilinçli ve kurumsal bir mücadeleye geçilmiştir. Ulaşımdaki ve mevcut teknolojik yapıdaki imkânsızlıklara, mali yokluklara rağmen çekirge ile mücadeleye kayda değer mesai harcanmış, önemli bütçe ayrılmıştır. Savaş yılları boyunca eldeki imkânlar nispetinde bu işte zaafiyete meydan verilmemiştir. Geleneksel yöntemlerle beraber güncel itlaf metotlarının pratiğe dökülmesine, ahalinin topyekûn mücadele noktasında bilinçlendirilmesine, her türlü vasıta kullanılarak çalışmalara katılımının teminine gayret edilmiştir. Yerel mülkî ve askerî kadrolardan maksimum derecede istifade edilmiştir. Nihayet emekler boşa gitmemiş ve içerideki bu seferberlik hali karşılık bulmuştur
Anahtar Kelimeler
The Fifth Enemy of the Ottoman Empire During World War I: Grasshoppers
Öz
In Ottoman States there had always been grasshopper infestation now and then; and this caused some socio-economic problems and famine as a result. However, in the last years of the state, especially during World War I, the grasshoppers vastly influenced West and South Anatolia along with Aleppo and Syria regions; and the residents in these locations were negatively influenced. Acting to prevent a more destructive disaster, the Ministry of Agriculture and Commerce ensured that the law and regulations related to grasshopper problem - enacted in 1912 - were strictly implemented with the aim of a centralized control. Later, in 1916, an organization under the leadership of German experts arose. This way, despite the problems of war conditions, a more efficient, informed and institutional struggle started. Despite insufficient technological infrastructure and transportation and the lack of financial resources, a considerable amount of time and money were spent on the combat efforts against grasshoppers. During the war, the authorities pushed on fighting with limited sources available at hand. They strived for effective implementation of modern mass destroying methods together with traditional methods; raising awareness of the people for a full scale campaign; and ensuring their participation to the fight with every means at hand. The local civilian and military staffs were exploited to the maximum extent for the purpose. Finally, the efforts were not wasted and this campaign became successful. As a result of the efforts, important results were accomplished
Anahtar Kelimeler
