İslam Dünyası’nda Bimaristanlar Ve Gelişme Süreçleri
Öz
İslam dünyasında sağlık alanında ilk çalışmalar Hz. Muhammmed(S.A.V) döneminde başlamış olup, Dört Halife Dönemi, Emeviler, Abbasi dönemlerinde en zirveye çıkmıştır. Halifeler bu konuda önemli hassasiyet göstererek bimaristanların inşa edilmesi için çevresindeki devlet adamları ve zengin kişileri de teşvik etmişlerdir. Bu bimaristanlarda hastalara bedava hizmet verilmesinin yanı sıra yatak, yemek, elbise, nekehat döneminde maddi destek gibi bir takım ek destek sağlanmıştır. Daha sonra bimaristanlar sabit olan, gezici, cüzzam bimaristanları, yabancı bimaristanları gibi bölümlere ayrılarak inşa edilmesinin yanı sıra kadın ve erkeklere ayrı hizmet veren kısımlar da ayrı olarak yapılmıştır. Bimaristanlar hastalara hizmet veren yerler olarak kullanılmasının yanı sıra Tıp eğitimi veren ve öğrenci yetiştiren bir kurum olmuştur. Bunun yanında içinde çok sayıda kitap bulunduran kütüphaneler de kurulup hizmet vermiştir. Bimarhanelerde doktorların iyi bir tıp eğitimi alarak mesleklerinde yeterli olmaları için her türlü imkân sağlanmıştır. Diğer taraftan bimarhanelerde çalışacak doktorlar sıradan doktor olmayıp eğitimlerinin yanında zorlu bir sınava tabi tutuluyordu. Nitekim Ayrıca doktorların maddi olarak belli bir yaşam standardına sahip olabilmeleri için de özel bütçeler ayrılmıştır. İslam dünyasında tıp alanında yapılan bu çalışmalar bugünkü tıp ilmine önemli katkılar sağlamış olup, özellikle Haçlı Seferleri sırasında Avrupa’lılar bu medeniyete tanıklık ederek faydalanma imkânı da bulmuşlardır. Bimaristanlar Ortaçağ İslam dünyasında belirli bölgelerde sınırlı kalmayıp, Bağdat’tan başlayarak, Şam, Kahire, gibi büyük şehirlere yayılmış, Endülüs Emevi Devleti ile de İspanya’da açılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Referans1 A.M. Goıchon, İbn Sinâ Felsefesi ve Ortaçağ Avrupasındaki Etkileri, (Tercüme, İsmail Yakıt),Ötüken Yay., İstanbul,2000.
- Referans2 Arslan Terzioğlu, “Bîmârhâne”, Diyanet İşleri İslam Ansiklopedisi, C. VI., Türkiye Diyanet Vakfı Yay., İstanbul, 1992, s.163.
- Referans3 El Bağdadî, Abubekir Ahmed b. Ali, Tarih-i Bağdat, C.3., Darül Kutubü’l İlmiye, Beyrut, 2001.
- Referans4 El Kalkaşandî Ebu’l Abbas Ahmed, Subhu’l Aşî fi Sınaatü’l-İnşa,(tahkik Yusuf El-Tavil), Darü’l Fikir Yay., C.1, Şam, 1987.
- Referans5 El Mıkrızî, Takıyuddin Ahmed b. Ali, El Mevaiz Ve El-İtibar bi Zikr El-Hidad Ve’l Esâr, Kahire, Mektebetü’l Sakafe Ed Diniyye, C.3, 1987.
- Referans6 El-Hatip, Hanife, El-Tıb İnde’l Arap, Darü’ssadr, Beyrut, 1988.
- Referans7 El-Hicavî Musa b. Ahmed, El-İkna fi Fık’el İmam Ahmed, (Tahkik, Muhammed Es’seblî),, Darü’l Marife, C.2. Beyrut.
- Referans8 El-Kıftî Cemaleddin Ali b. Yusuf, Tarihü’l Hükema Min Kitap Ahbarü’l Ulema, (Tahkik, İbrahim Şemseddin), Beyrut, 1903.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Fatma Çapan
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
2 Temmuz 2019
Gönderilme Tarihi
4 Aralık 2018
Kabul Tarihi
8 Mart 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 18 Sayı: 3
Cited By
İSLÂM TARİHİNDE TIP EĞİTİMİN ÇEŞİTLİ YOLLARI
Tevilat Selçuk Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.53352/tevilat.1034226A Study on Scabies in The Ottoman Empire with Regard to Archive Resources
Tarih İncelemeleri Dergisi
https://doi.org/10.18513/egetid.1226583Selçuklularda Engellilerin Devlet ve Toplumdaki Yeri
Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.23897/usad.1319105The Waqf of Nûrî Bimaristan in Aleppo in the Mid-16th Century
Osmanlı Medeniyeti Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.21021/osmed.1443943