Uluslararası ve Bölgesel Yolsuzlukla Mücadele Rejimlerinde Yaptırım ve Sosyal Baskı: Karşılaştırmalı Bir Analiz
Öz
Uluslararası yaptırımlar, devletlerin üyesi oldukları kurumların prensiplerini ihlal eden politikalarına karşı kullanılan önemlerdir. Ekonomik, cezai ve hukuki yaptırımların ihlalci ülkelerde sınırlı etkiye sahip olması bir alternatif yöntem olarak kınama, ikna ve özellikle akran değerlendirmesine dayalı sosyal baskıyı öne çıkarmaktadır. Sosyal baskı, devletlerin üyesi oldukları kurumların değerlendirme takımları tarafından ortaya konan politika önerilerini dikkate almalarını, statü ve prestij kazanma arzusu veya statü kaybının yol açacağı dışlanma, aşağılanma gibi sosyal cezalardan kaçınma gibi motivasyonlarla reform yapmalarını teşvik edebilir. Uluslararası ve bölgesel örgütlerin üye ülkeleri için geliştirdikleri izleme yöntemleri ve değerlendirme takımlarının kurumsal yapısı sosyal baskının kapasitesini değiştiren özellikler taşıyabilir. İzleme ve akran değerlendirmesi tutarlı, şeffaf ve tarafsız şekilde uygulanır ve karşılıklı fikir alışverişine dayanırsa hedef hükümet tarafından daha meşru olarak algılanır ve sosyal anlamda oluşturacağı baskı da artar
Çalışma
kapsamında Birleşmiş Milletler (küresel), OECD (alt-bölgesel), Avrupa Konseyi
(bölgesel) ve Avrupa Birliği (bölgesel) gibi yolsuzlukla mücadelede öne çıkan
rejimlerin kurumsal özellikleri incelenmiş ve sosyal baskı oluşturmak için
belirtilen koşulları (karşılıklılık,
tarafsızlık, tutarlılık, şeffaflık) ne ölçüde karşıladıkları analiz
edilmiştir.Bu dört örgüt yolsuzlukla mücadele sözleşmelerinde yer alan
ilkelerin üye ülkelerde ne ölçüde uygulanıp uygulanmadığını akran
değerlendirmeleri ile izler ve detaylı öneriler ve eleştiriler sunarak ülkeleri
baskı altına almayı hedeflerler. Fakat bu çalışma kapsamında yapılan karşılaştırmalı
analiz, BM, OECD, Avrupa Konseyi ve Avrupa Birliği’nin yolsuzlukla mücadele
rejimlerinin yol açtığı sosyal baskının varyasyonlar gösterdiğini ortaya
koymuş, örgütlerin izleme ekiplerinin yapısı ve akran değerlendirme
yöntemlerindeki farklıklara odaklanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abi-Saab, G. (2001). The Concept of Sanction in International Law. V. Gowl¬land-Debbas (der.), United Nations Sanctions and International Law. (ss. 29-41). The Hague/London/Boston: Kluwer Law International
- Abbott, K. & Snidal, D. (2002). Values and Interests: International Legalization in the Fight against Corruption. Journal of Legal Studies, 31,141-178.
- Akkutay, B. L. (2014) Birleşmiş Milletler Andlaşması Çerçevesinde Ekonomik Yaptırımların Hukuki Niteliği, TBB Dergisi, 111, 411-446
- Barnett, M., & Finnemore, M. (2004). Rules for the world: International organizations in global politics. New York: Cornell University Press.
- Bayley, D. H. (1996). The effects of corruption in a developing nation, The Western Political Quarterly, 19, 719-732.
- Bonucci, N. (2007), Monitoring and Follow-up. M. Pieth, L. Low & P. Cullen (der.). The OECD Convention on Bribery: A Commentary. (ss. 445-476). Cambridge: Cambridge University Press.
- Bonucci, N. (2014). Article 12. Monitoring and follow-up. In M. Pieth, L. Low, & N. Bonucci (der.) The OECD convention on bribery: A commentary (ss.534–576). Cambridge: Cambridge University Press.
- Börzel, T. A. & Pamuk, Y. (2012). Pathologies of Europeanization. Fighting Corruption in the Southern Caucasus. West European Politics, 35 (1), 79-97
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Siyaset Bilimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Digdem Soyaltin
*
Bu kişi benim
0000-0002-7221-517X
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
27 Ocak 2020
Gönderilme Tarihi
8 Şubat 2019
Kabul Tarihi
15 Ocak 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 19 Sayı: 1