Kültürel Ağları ve Hoşnutsuzluklarını Haritalama

Öz

‘Ağ,’ güncel birçok eğitim ve araştırmanın aracı ve odağı olan güçlü bir kavram ve metafordur. Biz kendi dünyamızı ‘(b)ağlanmış’ olarak tasavvur ederiz. Birbirine bağlı, retiküler, düğümlü veya katılımcı eserlerde, bu ağ, aynı zamanda, estetik ya da biçimsel olanaklara da sahiptir. Edebi çalışmalar içerisinde ağlara olan ilgi, bir ‘sosyal metnin’ tek yazara, özerk bireye ve destansı dehaya yöneltilmiş olan modası geçmiş bakışı kısmen yerinden ettiği düşünülen bir araç olarak kültürel tarih ve sosyolojiden tartışmalı bir şekilde ortaya çıkmıştır. Okuyucuların ve metinlerin bir araya gelerek bir anlam, duygu ve yargı ağı kurdukları düşünülür. Acaba bu kavramı hafife mi alıyoruz? Acaba bu kavram, bir araç olarak güçlü olduğu halde, aynı zamanda biraz körelmiş midir? Herhangi bir kültürel ağı, haritalamada ya da tam olarak açıklamada hiç başarılı olabilir miyiz? Acaba metafor kendi bünyesinde yakalamayı umduğu akışkan formlar için çok karmaşık veya düğümlü müdür? Bu metafor hangi boşlukları, bağlantı eksiklerini unutmaktadır? Kendi profesyonel ağlarımızın bağlamında olan bir ağ kavramına, kopuk olan ağı unutma pahasına, gereğinden fazla mı değer veriyoruz? Kopukluk fikirlerinden kopmak son demokratik süreçlerin nasıl geliştiğine dair şoku ve şaşkınlığı açıklıyor mu? Bu çalışma, başka konuların yanı sıra, 2. Dünya Savaşı’nın patlak vermesi ile ortaya çıkan kültür ağları ile değer oluşumları ve bozulmaları göz önünde bulunduran araştırmama ve Dijital Sosyal Bilimler’deki veri temsiline atıfta bulunarak bahsettiğim sorulara yönelecektir.

Anahtar Kelimeler

• Ağlar,Dijital Sosyal Bilimler,Kopukluk

Mapping Cultural Networks and its Discontents

Öz

The ‘network’ is a powerful concept and metaphor, a tool for and focus of much recent research and scholarship. We envisage our very world as ‘networked.’ ‘The network’ also has aesthetic or formal possibilities: in the interconnected, reticular, knotted or participatory work. Interest in networks from within literary study arose arguably out of cultural history and sociology, where a ‘social text’ was imagined, partly as a means to displace an outmoded focus on the single author, the autonomous individual, the heroic genius. Readers and texts are imagined together forming ‘networks’ of meaning, feeling, and judgement. But do we take the concept for granted? Though powerful as a tool, is it also somewhat blunt? Can we ever succeed in ‘mapping’ a cultural network, or describing one accurately? Is the metaphor too knotty or nodal for the fluid forms it hopes to catch in its structures? What absences does this metaphor forget? Do we overvalue the notion of a network from the context of our own professional networks, at the cost of forgetting the disconnected? Does disconnection from the ideas of disconnection explain the shock and surprise at how recent democratic processes unfolded? Referring to my research that considers formations and disruptions of cultural networks and of value at the outbreak of World War 2, and to representations of data in the Digital Humanities, my paper addresses these questions amongst others. 

Anahtar Kelimeler

• Networks,digital humanities,disconnection

Kaynakça

1. Charleton, W. (1659). Natural history of nutrition, life, and voluntary motion. London.
2. Derrida, J. (1980). La carte postale. Paris, France: Flammarion.
3. Donne, J. (2012). Songs and sonnets, edited by Helen Gardner. Oxford, UKL Oxford Scholarly Editions Online. doi: 10.1093/actrade/9780198118350.book.
4. Fordham, F. (2018). The anatomy of moments. Modernist Cultures, 13(2), 165-186. doi: 10.3366/mod.2018.0204
5. Fordham, F. (Forthcoming). The Reception of Finnegans Wake in 1939. New Studies in James Joyce. Cambridge, UK: Cambridge University Press. *
6. Foucault, M. (2002). Archaeology of knowledge. (A.M. Sheridan S. Trans.) London: Routledge.
7. Foucault, M. (1983). “Why study power” in Beyond Structuralism and Hermeneutics, Dreyfus H. and Rabinow P. (Eds.) Chicago: The University of Chicago Press.
8. Smith, B. H. (2012). Dolls, demons and DNA, review of Bruno Latour. On the Modern Cult of the Factish Gods. London Review of Books, 34(5), 25-26.

9. Harary, F. (1979). Topics in graph theory. New York: New York Academy of Sciences.
10. Joyce, J. (2000). A Portrait of the Artist as a Young Man. Oxford, UK: Oxford World Classics.
11. Latour, B. (1993). We have never been Modern. (Catherine P. Trans.) Cambridge, Mass.: Harvard University Press.
12. Latour, B. (2005). Reassembling the Social: introducing Actor-Network-Theory. Oxford, UK: Oxford University Press.
13. Levine, C. (2017). Forms: whole, rhythm, hierarchy, network. Princeton: Princeton University Press.
14. McGann, J. (1987). An interview with Jerome McGann on Textual Scholarship as Literary History and Ideology Critique. Social Epistemology, 1 (2), 163-173. Doi: 10.1080/02691728708578428
15. Meaney, G. & Greene, D. (2015). http://www.nggprojectucd.ie/a-portrait-of-the-artist-as-a-young-man/
16. Moore, S. (2015). http://digitalcavendish.org/original-research/cavendish-network/
17. Newman, M., Duncan J. W., & Albert-László B. (2006). The structure and dynamics of Networks. Princeton: Princeton University Press.
18. “Network.” (2010). Oxford English Dictionary. Oxford, UK: Oxford University Press.
19. Pentland, A. (2014) Social Physics: how good ideas spread – the lessons from the new science. New York: Penguin Press
20. Scott, B.K. (ed.) (1990). The gender of Modernism: a Critical Anthology. Bloomington, Ind: Indian University Press.