Risk Management Scale in Health and Fitness Facilities: Validity and Reliability Study

Abstract

In this research, it was aimed to develop a valid and reliable measurement tool that determines the level of risk management practices in health and fitness facilities. The participants of this research consisted of 450 managers, 153 women and 257 men, working at health and fitness facilities in Istanbul, Ankara, and Izmir. Item pool was created by the information, obtained from the international literature, leading associations in the health and fitness sector, sports managers, and sport scientists. Items were subjected to experts opinion twice, in terms of the clarity, the extent to which they belong and, the risk management measurement in general. All items were measured and sorted using a five-point Likert scale. Scale development process of the research was started with exploratory factor analysis (EFA), was conducted on data, obtained from 250 managers. Analysis was demonsrated that scale structure was consisted of 24 items and 3 dimensions (“construction and design”, “policy”, “member services”). Also EFA results were showed that total variance rate of the items in the scale was 61,160%. In the second stage of scale development process Confirmatory factor analysis (CFA) was conducted. Second group of participants that, 200 managers were take parth this stage. CFA results were indicated that the model's goodness-of-fit indices of scale were within acceptable level. In addition, the reliability coefficient of the items in the dimensions of the Risk Management Scale in Health and Fitness Facilities (RMSHFF) was found out between 0.889 to 0.916 and 0.941 in general. As aresult, AFA and CFA analysis were introduced that, RMSHFF was a valid, reliable, and useful measurement tool for risk management practices in health and fitness facilities.

Keywords

• Fitness facility
• Risk management
• Sports center

Sağlık ve Fitness Tesislerinde Risk Yönetimi Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırmada, sağlık ve fitness tesislerinde risk yönetimi uygulamalarının düzeyini belirleyen geçerli ve güvenilir bir ölçme aracının geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu, İstanbul, Ankara ve İzmir illerindeki sağlık ve fitness tesislerinde görev yapan 153’ü kadın, 257’si erkek toplam 450 yönetici oluşturmuştur. Ölçeğin hazırlanmasında öncelikle ulusal ve uluslararası literatür incelenmiş, ardından sağlık ve fitness sektöründe önde gelen birliklerden, sektörde görev alan yöneticilerden ve spor yönetimi alanında çalışan akademisyenlerden elde edilen bilgiler çerçevesinde, ölçeğin kapsamını oluşturan boyutlar belirlenerek bir madde havuzu oluşturulmuştur. Oluşturulan madde havuzu iki kez uzman görüşüne tabi tutulmuş ve madde ifadeleri, açıklık-anlaşılırlık, ait olduğu boyut ve genel olarak risk yönetimini ölçebilirliği bakımından düzeltmeler gerçekleştirilerek 5’li Likert tipi ölçek uygulmaya hazır hale getirilmiştir. Araştırmanın ölçek geliştirme sürecinde 250 yöneticiden elde edilen verilerle açımlayıcı faktör analizi (AFA) yapılmış, 24 maddeden ve 3 boyuttan (“yapı ve tasarım”, “politika”, “üye hizmetleri”) oluşan bir yapıya ulaşılmıştır. AFA sonucunda ölçekteki maddelerin toplam varyans açıklama oranı %61,160 olarak bulunmuştur. Sürecin ikinci aşamasında doğrulayıcı faktör analizi (DFA) gerçekleştirilmiştir. Bu aşamada örneklem içinde yer alan 200 yöneticiden elde edilen veriler kullanılmıştır. DFA sonuçları ölçeğin uyum iyiliği indekslerinin kabul edilebilir sınırlar içerisinde olduğu göstermiştir. ‘Sağlık ve Fitness Tesislerinde Risk Yönetimi Ölçeği’ (SFTRYÖ) içinde yer alan maddelerin güvenirlik katsayılarını 0,889 ile 0,916 arasında değerler aldığı; ölçeğin genel güvenirlik katsayısını ise 0,941 olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, elde edilen değerler, geliştirilen ölçeğin geçerli ve güvenilir ve fitness tesislerinde risk yönetimi konusunda kullanılabilecek bir ölçek olduğunu göstermiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Fitness Tesisi
• Risk Yönetimi
• Spor Merkezi

Kaynakça

1. Anıl-Keskin, D. (2010). İşletmelerin sürekliliğini sağlamada kritik öneme sahip risk yönetimi ve risk odaklı denetim yaklaşımı. Denetişim, 4(1), 38-46.
2. American College of Sports Medicine (ACSM). (2012). ACSM’s Health/fitness facility standards and guidelines (4th Edition). Human Kinetics.
3. Ammon, R., Jr. (1993). Risk and game management practices in selected municipal football facilities. Unpublished doctoral dissertation, University of Northern, Colorado.
4. Appenzeller, H. (2005). Risk Management in sport, issues and strategies (2nd Edition). Carolina Academic Press, 12-20.
5. Aydeniz, E. Ş. (2008). İşletmelerde gelecek (futures) ve opsiyon sözleşmeleri ile risk yönetimi. Arıkan Basım Yayım, 9-28.
6. Bentler, P. M. (1980). Multivariate analysis with latent variables: causal modeling. Annual review of psychology, 31(1), 419-456
7. Crockford, G. N. (1982). The bibliography and history of risk management: some preliminary observations. The Geneva Papers on Risk and Insurance, 7, 169‐ 179. Çıngı, H. (1994). Örnekleme kuramı. Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Basımevi. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2018). Çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları (5. Baskı). Pegem Akademi, 29.
8. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem Akademi.

9. Dionne, G. (2013). Risk management: History, defination and critique. Risk Management and Insurance Review, 16(2), 147-166. https://doi.org/10.1111/rmir.12016
10. Eickhoff-Shemek, J. (2008). The legal aspects: building a comprehensive risk management plan. ACSM’s Health & Fitness Journal, 13(1), 35-38. https://doi: 10.1249/FIT.0b013e31819173a9
11. Eickhoff-Shemek, J., Herbert, D. L., & Connaughton, D. (2009). Risk management for health/fitness professionals: Legal issues and strategies. Lippincott Williams & Wilkins, 37.
12. Emhan, A. (2009). Risk yönetim süreci ve risk yönetmekte kullanılan teknikler. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(3), 209-220
13. Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (4th Edition). Sage.
14. Finch, C., Donaldson, A., Otago, L., & Mahoney, M. (2009). What do users of multi-purpose recreation facilities think about safety at those facilities? Sport Health, 27, 31-35.
15. Fornell, C., & Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
16. Glendon, A. I., Clarke, S. G., & Mckenna, E. F. (2006). Human safety and risk management (2nd Edition). Taylor & Francis Group, 56.
17. Gray, S. E., Keyzer, P., Norton, K., Joachim, D., Sekendiz, B., Coyle, I., & Finch, C. F. (2015). The role of equipment, the physical enviroment and training practices in customer safety within fitness facilities: The perspectives of fitness industry employees. Journal of Fitness Research, 4(2), 26-33.
18. Harland, C., Brenchley, R., & Walker, H. (2003). Risk in supply networks. Journal of Purchasing and Supply Management, 9(1), 51-62. https://doi.org/10.1016/S1478-4092(03)00004-9
19. Harrington, S., & Niehaus, G. R. (2003). Risk management and insurance. Irwin/McGraw-Hill.
20. Holton, G. A. (2019). Defining risk. Financial Analysis Journal, 60(6), 19-25. https://doi.org/10.2469/faj.v60.n6.2669
21. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
22. Iacobucci, D. (2010). Structural equations modeling: Fit indices, sample size, and advanced topics. Journal of Consumer Psychology, 20(1), 90-98. https://doi.org/10.1016/j.jcps.2009.09.003
23. IHRSA. (2018). Global Report, The State of the health club industry. Associate Publisher.
24. Kayzer, P., Coyle, I. R., Dietrich, J. Norton, K. Sekendiz, B., Jones, V., & Finch, C. F. (2014). Legal risk management and injury in the fitness industry: The outcomes of focus group reserach and a national survey of fitness professionals. Journal of Law Medicine, 21(4), 826-44.
25. Kırkbeşoğlu, E. (2014). Risk yönetimi ve sigortacılık. Gazi Kitabevi.
26. Kim, S. (2014). An analysis of risk management practices and legal consideration in South Korean club sports. Doctoral Thesis, University of New Mexico Health Exercise and Sports Sciences, Mexico.
27. Leahy, G. (2020). Tactical fitness research: TSAC report, the NSCA’s Quarterly, 55(6), 1-12.
28. McDonald, R. P., & Ho, M. H. R. (2002). Principles and practice in reporting structural equation analyses. Psychological Methods, 7, 64-82. https://doi.org/10.1037/1082-989x.7.1.64
29. Mitchell, V. W. (1995). Organizational risk perception and reduction: A Literatüre review. British Journal of Management, 6(2), 115-133. https://doi.org/10.1111/j.1467-8551.1995.tb00089.x
30. Özdamar, K. (2004). Paket programlar ile istatiksel veri analizi. Kaan Kitabevi.
31. Parasannan, A. (2018). Global fitness and recreational sports centers market research, allied market research. https://www.alliedmarketresearch.com/fitness-and-recreational-sports-center-market.
32. Risk Management Resource. (2009). Risk management resource for recreation & sport organizations. Australia: Goverment of South Australia, Office for Recreation and Sport.
33. Rutgers, H., Hollassch, K., Menzel, F., Lehmkühler, B., Gausselmann, S., & Rump, C. (2018). European Health & Fitness Market Report. EuropeActive.
34. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74
35. Schöning, S., Göğüş, E. H. S., ve Pernsteiner, H. (2018). İşletmelerde risk yönetimi: Türkiye, Almanya ve Avusturya karşılaştırması. İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 12.
36. Schwarz, E. C., Hall, S. A., & Shibli, S. (2010). Sport facility operations management, a global perspective. Elsevier, 181-196.
37. Sekendiz, B. (2011). An investigation of risk management practices in the health and fitness facilities in Queesland: Minimising the likelihood of legal liability, Doctoral Thesis, Bond University Faculty of Health Sciences and Medicine, Queensland.
38. Sharp, L. A., Moorman, A. M., & Claussen, C. L. (2010). Use of waivers and exculpatory clauses. Sport Law: A Managerial Approach (2nd Edition). Holcomb Hathaway Publishers.
39. Spengler, J. O., Anderson, P. M., Connaughton, D. P., & Baker, T. A. (2009). Introduction to sport law. Human Kinetics.
40. Stevens, J. P. (2002). Applied multivariate statistics for the social sciences (4th Edition). Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
41. Stulz, R. M. (2008). Risk management failures: What are they and when do they happen. Journal of Applied Corpoarte Finance, 20(4), 39-48. https://doi.org/10.1111/j.1745-6622.2008.00202.x
42. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivarite statistics. Pearson.
43. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayın Dağıtım.
44. Tezbaşaran, A. (2008). Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu. Türk Psikologlar Derneği.
45. Treischmann, J. S., Hoyt, J. S., & Sommer, D. W. (2005). Risk management and insurance (12th Edition). Thomson, South-Western.
46. Williams, A., & Heins, M. H. (1995). Risk management and insurance. McGraw-Hill.
47. Wong, G. M., & Masteralexis, L. P. (1998). Legal principles applied to sport managament. In L.P., Masteralexis, C. A., Barr, and M. Hums (Eds), Principles and Practice of Sport Sport Management. Jones & Barlett Learning.
48. Yazıcı, M. (2018). İşletmelerde risk yönetimi ve karar verme. Beta Basım Yayın Dağıtım.