Rekreasyon Eğitimine İlişkin Akademisyen Görüşlerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırma rekreasyon alanında çalışan akademisyenlerin görüşlerinin incelenmesi ve rekreasyon eğitimine ilişkin sorunlara çözüm önerileri getirilmesi amacıyla tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu amaçlı örneklem yöntemlerinden biri olan maksimum çeşitlilik örneklem tekniği ile seçilip rekreasyon alanında çalışan 25 akademisyenden oluşmaktadır. Araştırmada nitel veri toplama yöntemlerinden görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgilere ilişkin (yaş, cinsiyet, medeni durum vb.) sorular ve yarı yapılandırılmış görüşme soruları yer almaktadır. Toplanan veriler betimsel ve içerik analizi kullanılarak NVIVO paket programı ile modellemesi, kodların oluşturulup sunulması sağlanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgularda araştırmaya katılan kadın ve erkek akademisyenlerin 35-66 yaş arasında olduğu olduğu görülmüştür. Araştırmada katılımcılara toplam 6 soru yöneltilmiştir. Elde edilen bulgularda sorulan sorulara akademisyenlere göre rekreasyon eğitimin anlamı 8 kod, üniversitelerdeki rekreasyon eğitiminin sorunları 8 kod, rekreasyon eğitiminde yeniden yapılandırma 7 kod, rekreasyon eğitiminin toplumsal ve bireysel kazanımları 17 kod, kamu ve özel sektörlerle iş birliği 9 kod ve rekreasyon uzmanlarının istihdam fırsatı bulduğu unvanlar başlığı altında 15 kod bulunmuştur. Sonuç olarak, üniversitelerde rekreasyon eğitiminin yeterli düzeyde olmadığı, eğitim içeriğinin geliştirilmesi için yeniden yapılandırılmaya ihtiyaç duyulduğu, eğitim yetersizliğinden kaynaklı istihdam sorunlarının görüldüğü, üniversitelerle kamu ve özel sektör iş birliklerinin zayıf olduğu ve rekreasyon alanında uzman akademisyenlerin alana özgü oluşturulmuş ders içeriklerine bağlı olarak eğitim vermesi gerekliliği ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon Eğitimi
• Akademisyen
• İnovasyon
• İstihdam

Examination of Academics' Opinions on Recreation Education

Abstract

In this research, it was designed to examine the views of academics working in the field of recreation and to propose solutions to the problems related to recreation education. The study group of the research consists of 25 academicians working in the field of recreation, selected with the maximum diversity sampling technique, which is one of the purposeful sampling methods. Interview method, one of the qualitative data collection methods, was used in the research. In the research, there are questions about personal information (age, gender, marital status, etc.) and semi-structured interview questions prepared by the researcher as a data collection tool. Using the descriptive and content analysis of the collected data, modeling with the NVIVO package program was created and presented. In the findings obtained in the research, it was seen that the male and female academicians participating in the research were between the ages of 35-66 and had various academic titles. Although there were a total of 6 questions asked to the participants in the research, it was found that the meaning of recreation education according to academics was 8 codes, the problems of recreation education at universities were 8 codes, restructuring in recreation education was 7 codes, social and individual achievements of recreation education were 17 codes, cooperation with public and private sectors was 9 codes and there were 15 codes under the titles where recreation professionals find employment opportunities. As a result, it has been concluded that the recreational education in universities is not sufficient, there is a need for restructuring to improve the educational content, and there are employment problems due to lack of education It has emerged that the public and private sector collaborations with universities are weak and that academics who are experts in the field of recreation need to provide training depending on the course content created specifically for the field.

Keywords

• Recreation Education
• Academician
• Innovation
• Employment

Kaynakça

1. Açıkdilli, R. (2019). Türkiye'de ve Avrupa ülkelerinde rekreasyon eğitiminin karşılaştırılması. Yükseklisans Tezi. Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Sakarya.
2. Akgül, S. Ö., ve Güneş, S. G. (2019). Türkiye’de rekreasyon yönetimi bölümünde okuyan öğrencilerin kariyer beklentilerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(3), 725-744. https://doi.org 10.26677/TR1010.2019.188
3. Barcelona, B., & Bocarro, J. (2004). The Nature and extent of collaboration between park and recreation agencies and higher education institutions. Journal of Park & Recreation Administration, 22(4), 3-24.
4. Başaran, Z. (2016). Alternatif eğitim olarak rekreasyon. (Rekreasyon Bilimi içinde, Ed. Suat Karaküçük), 393- 428. Gazi Kitabevi.
5. Berezina, L., Bystrova, O., Klyuchnikova, S., Kuptsov, I., & Sementsov, D. (2020). Extracurricular sports and recreation activities as a component of the cognitive activity development of primary school children. In BIO Web of Conferences (Vol. 26, p. 48). EDP Science. https://doi.org/10.1051/bioconf/20202600048
6. Beşikçi, T. (2020). Üniversite kampüslerinde rekreasyon uygulamalarının serbest zaman engelleri, kolaylaştırıcıları ve doyumu üzerine etkileri. Doktora Tezi. Sağlık Bilimleri Enstitisü, Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Manisa.
7. Birol, S. Ş., ve Aydın, E. (2020). Kamu kurumlarının taşra teşkilatlarında rekreasyon birimi kurulması gerekliliği üzerine bir araştırma. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(2), 12-25.
8. Blinde, E. M., & McClung, L. R. (1997). Enhancing the physical and social self through recreational activity: Accounts of individuals with physical disabilities. Adapted Physical Activity Quarterly, 14(4), 327-344. https://doi.org/10.1123/apaq.14.4.327

9. Brunelle, J., Danish, S. J., & and Forneris, T. (2007). The impact of a sport-based life skill program on adolescent prosocial values. Applied developmental science, 11(1), 43-55. https://doi.org/10.1207/s1532480xads1101_3
10. Cushman, G., & Laidler, A. (1990). Recreation, leisure and social policy. Occasional Paper, No. 4.1-24.
11. Çevik, H., Şimşek, K. Y., Kayacık, U., ve Demirtaş, H. (2020). Rekreasyon uzmanında aranan özellikler ve iş olanakları: İş ilanlarına yönelik içerik analizi. Tourism and Recreation, 2(2), 59-66.
12. Demir, A., Eliöz, M., Çebi, M., ve Sezen, S. (2015). Girişimcilik ve girişimci üniversite: Spor fakültesi öğrencileri üzerine bir çalışma. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(1), 198-212. https://doi:10.7822/omuefd.34.1.12
13. Demirhan, G. (2003). Kültür, eğitim, felsefe ve spor eğitimi ilişkisi. Spor Bilimleri Dergisi, 14(2), 92-103.
14. D'Eloia, M. H., & Fulthorp, K. (2016). Preparing for the profession: Practitioner perceptions of college student preparedness for entry-level, full-time employment in municipal recreation agencies. Schole: A Journal of Leisure Studies and Recreation Education, 31(1), 15-28. https://doi.org/10.18666/SCHOLE-2016-V31-I1-7266
15. Dinç, F., Çolakoğlu, T., & Kurtipek, S. (2018). Büyükşehir belediyelerinin spor hizmetlerinde çalışmakta olan personelin kadro tanımları ve istihdam problemlerine yönelik derleme bir çalışma. Journal of Human Sciences, 15(4), 2533-2552. https://doi:10.14687/jhs.v15i4.5616
16. Erimez, C., ve Gizir, S. (2013). Eğitim fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarında fakültelerine yabancılaşmalarının rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(3), 13-26.
17. Esentaş, M. (2015). Gençlik kampı uygulamalarına katılan kız öğrencilerde öz-farkındalık ve liderlik becerilerinin gelişimi; doğa kampı örneği. Doktora tezi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Manisa.
18. Esentaş, M., Güven, R. G., ve Güzel, P. (2020). Kadın mülteciler sosyal uyumu rekreasyonla aşıyor. Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(1), 35-43. https://doi.org/10.25307/jssr.679285
19. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2012). How to design and evaluate research in education (7th ed.). McGraw-Hill.
20. Gulam, A. (2016). Recreation–need and importance in modern society. International Journal of Physiology, Nutrition and Physical Education, 1(2), 157-160.
21. Grove, J. (2013). Global gender index. Times Higher Education. http://www.timeshighereducation.co. uk/features/globalgender-index-2013/2003517.article. Accessed 15 April 2019.
22. Jepsen, C., & Rivkin, S. (2009). Class size reduction and student achievement the potential tradeoff between teacher quality and class size. Journal of Human Resources, 44(1), 223-250. https://doi.org/10.3368/jhr.44.1.223
23. Karabulut, M., Esentaş, M., Işıkgöz, M. E., ve Gürbüz, P. G. (2021). Sosyal izolasyon sürecinde bireylerin kişilik özellikleri ile bilgisayar oyunları motivasyonları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(2), 351-362. https://doi.org/10.30692/sisad.868794
24. Kaba, İ. C. (2009). Türkiye'de üniversitelerde kampüs rekreasyonu'nun mevcut durumu ve kampüs rekreasyon modellemesi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
25. Kızanlıklı, M. (2014). Türkiye’deki yükseköğretim kurumlarında rekreasyon eğitiminin yapısı. International Journal of Sport Culture and Science, 2(Special Issue 1), 46-60. https://doi.org/10.14486/IJSCS72
26. Kraus, R. (1971). Recreation and leisure in modern society. Appleton Century Crofts.
27. Leedy, P. D. & Ormrod, J. E. (2015). Practical research. Planning and design (11th ed.). Harlow, Essex: Pearson. https://doi.org/10.37074/jalt.2018.1.2.15
28. Lordoğlu, K. ve Özkaplan, N. (2014). Çalışma iktisadı. Der Yayınları.
29. Mau, R. Y. (1992). The Validity and devolution of a concept: Student alienation. adolescence, 27, 731- 741.
30. McLean, D.D., & Hurd, A.R. (2012). Kraus’ recreation and leisure in modern society. (9.Edition). Jones & Bartlett Learning.
31. Metcalf, H.G. (1952). Recreation education. Journal of The American Association for Health, Physical Education, And Recreation, 23(2), 19-20. https://doi.org/10.1080/23267232.1952.10627481
32. Özavcı, E., ve Çelikten, M. (2017). Uzaktan hizmet içi eğitim uygulamalarında öğretmen görüşlerine göre karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri. Turkish Journal of Educational Studies, 4(2), 39-76.
33. Peters, N., Weilbach, J. T., & Du, P., Meyer, C. (2012). Training needs of recreation staff at recreation centres: supervising area managers' perspectives. African Journal for Physical Health Education, Recreation and Dance, 18(sup-4), 149-158.
34. Rekaa, H., Hanisch, H., & Ytterhus, B. (2019). Inclusion in physical education: teacher attitudes and student experiences. A syskodtic review. International Journal of Disability, Development and Education, 66(1), 36-55. https://doi.org/10.1080/1034912X.2018.1435852
35. Rodney, C. A., & Mandzuk, D. (1994). The alienation of undergraduate education students: A Case study of a Canadian University. Journal of Education for Teaching, 20, 179-184. https://doi.org/10.1080/0260747940200205
36. Sungur, O. (2015). Üniversitelerin bölgesel kalkınmada-değişen-rolü ve girişimci üniversite kavramı. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(4), 35-61.
37. Şimşek, K. Y. (2018). Ticari rekreasyon. (1. Baskı). Detay Yayıncılık.
38. Şimşek, K. Y., Koloğlu, D. R., ve Yıldız, F. U. (2022). Rekreasyon lisans programlarında ders etkililiği: Tanımlayıcı araştırma. Türkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 14(1), 79-84. https://doi.org/10.5336/sportsci.2021-85749
39. Taşmektepligil, Y., Hazar, F., Ağaoğlu, S. A., Öğreten, N., ve Terzioğlu, E. A. (2009). Beden eğitimi ve spor alanı mezunlarının istihdam sorunları ve yeni iş olanakları. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 99-118.
40. Tishman, S., & Perkins, D. N. (1995). Critical thinking and physical education. Journal of Physical Education, Recreation & Dance, 66(6), 24-30. https://doi.org/10.1080/07303084.1995.10607094
41. Tütüncü, Ö. (2008). Rekreasyon yönetimi’ne yönelik üniversite düzeyinde bir müfredat önerisi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 19 (1), 93-103.
42. Wolsko, C., Lindberg, K., & Reese, R. (2019). Nature-based physical recreation leads to psychological well-being: Evidence from five studies. Ecopsychology, 11(4), 222-235. https://doi.org/10.1089/eco.2018.0076
43. Varol, F., Köseoğlu, A., ve Kuzu, Ö. H. (2019). Turizm fakülteleri’nin rekreasyon eğitimi üzerine bir araştırma. Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, (21), 197-218.
44. Viacheslavna, Z. O., & Anatolievna, O. J. (2020). Innovative education activities, features of implementation of the innovative process. Baltic Humanitarian Journal, 9(3-32), 85-87. https://doi.org/10.26140/bgz3-2020-0903-0019
45. Yalçıntaş, M. (2014). Üniversite-sanayi-devlet işbirliğinin ülke ekonomilerine etkileri: Teknopark İstanbul Örneği. Finansal Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 5(10), 83-104. https://doi.org/10.14784/JFRS.2014104501
46. Yaylı, A. (2014). Rekreasyona giriş (1. Bakı). Gazi Kitabevi.
47. Yılmaz, D. V. (2016). Uygulayıcıların penceresinden türk üniversitelerinin uluslararasılaşma deneyimi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (37), 91-109.
48. Yılmaz, D. V. (2016). Türkiye’deki devlet üniversitelerinde uluslararasılaşma süreci: stratejik planlar üzerinden bir değerlendirme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(4), 1191-1212.
49. Yun, H., Kang, D., & Kang, Y. (2022). Outdoor recreation planning and management considering fros and carrying capacities: a case study of forest wetland in yeongam-gum, South Korea. Environment, Development and Sustainability, 24(1), 502-526.
50. Zorba, E. (2008). Türkiye’de rekreasyona bakış açısı ve gelişimi. Gazi Haber Dergisi, 52-55.