ÖZEL YETENEK SINAVLARINA GİREN ADAYLARIN GENEL ÖZ YETERLİLİK DÜZEYLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu özel yetenek sınavlarına giren adayların genel öz yeterlilik düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesidir. Araştırmaya Erciyes Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksekokulu Özel Yetenek Sınavlarına giren 1395 öğrenciden rastgele yöntemle seçilmiş 705 aday gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplama araçları olarak; Genel öz yeterlilik ölçeği ve araştırmacı tarafından hazırlanan Kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS 20.0 paket programı ile istatistiksel analizleri yapılmıştır. Adaylara ilişkin kişisel bilgiler ve envanter toplam puanları ve faktör puanları frekans (f) ve yüzde (%) değerleri tespit edilerek verilmiştir. Ölçeklerden elde edilen puanların arasındaki ilişkiyi ortaya koyabilmek için cinsiyetlerine ve branşlarına göre karşılaştırmalarda Mann-Whitney U test istatistiği uygulanırken, yaşlarına, alanlarına, YGS puanı ve yaşadıkları bölgelere göre karşılaştırmalarda ise Kruskal Wallis test istatistiği uygulanmıştır.

Sonuç olarak; özel yetenek sınavlarına giren adayların genel öz yeterlilik düzeyleri incelendiğinde; cinsiyet, yaş, YGS puanı, branş ve yaşadıkları yere göre istatistiksel olarak herhangi bir farklılık bulunmaz iken; alanlarına göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Genel öz yeterlilik
• Özel Yetenek Sınavı
• Beden Eğitimi

EXAMINATION OF THE GENERAL SELF-EFFICACY OF CANDIDATES WHO TOOK THE SPECIAL ABILITY EXAM ACCORDING TO SOME VARIABLES

Öz

The purpose of this study was to examine according to some variables the general self-efficacy of the candidates who took the special ability exam of the Physical Education and Sports Department. This study population consisted of 1395 candidates, selected by random sampling, and 705 volunteers who were taking the special ability exam of the Erciyes University Physical Education and Sports Department. The following data were collected: general self-efficacy and information from the Personal Information Form. The statistical analyses were done with the SPSS 20.0 program.  Information related to candidates and the total inventory points were used to determine frequency (f) and percentage (%) values. The Mann-Whitney U test was applied to identify the relationship between the scores obtained from the scales and gender and branches; the Kruskal-Wallis test was used to evaluate age, region, YGS point and area the data.

As a result; When examining the general self- efficacy levels of candidates entering the special skills examinations; Gender, age, YGS score, branch and the place where they live, there was no statistical difference, whereas there were statistically significant differences according to the fields.

Anahtar Kelimeler

• General Self-Efficacy
• Special Ability Exam
• Physical Education

Kaynakça

1. Altunçekiç, A., Yaman, S., ve Koray, O. (2005). Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterlik İnanç Düzeyleri ve Problem Çözme Becerileri Üzerine Bir Araştırma (Kastamonu İli Örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 13 (1): 93-102.
2. Aypay, A. (2010). Genel Öz Yeterlik Ölçeği’nin (GÖYÖ) Türkçe’ye Uyarlama Çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2): 113-131.
3. Bandura, A. (1995). Exercise of Personal and Collective Efficacy in Changing Societies. (A. Bandura Ed.). Self-Efficacy in Changing Societies. New York Cambridge University Press, pp.1-45.
4. Bandura, A. (1997). Self-Efficacy, The Exercise of Control. New York W. H. Freeman Company.
5. Bray, S. (2004). Collective Efficacy, Group Goals and Group Performance of A Muscular Endurance Task. Small Group Research. pp.230-238.
6. Brink, E., Alsen, P., Herlitz, J., Kjellgren, K., & Cliffordson, C. (2012). General Self-Efficacy and Health Related Quality of Life After Myocardial Infarction. Psychology, Health & Medicine, 17(3): pp.346-355.
7. Britner, S. L., & Pajares, F. (2006). Sources of Science Self-Efficacy Beliefs of Middle School Students. Journal of Research in Science Teaching, 43(5), pp.485-499.
8. Creed, P.A., & Patton, W. (2003). Predicting Two Components of Career Maturity in School Based Adolescents. Journal of Career Development, Vol.29(4), pp.277-290.

9. Çetin, B. (2007). Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalı 3. Sınıf Öğrencilerinin Matematik ve Fen Bilgisi Öğretimi Öz-Yeterliklerinin İncelenmesi. V. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
10. Dölek, N. (2008). Kariyer Geliştirme Kuramları. R. Özyürek (Ed.). Kariyer Yolculuğu İçinde. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Derneği Yapımı. 1. Baskı. Ankara. s.99–119.
11. Ekici, G. (2005). Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öğretmenlik Öz-Yeterlik İnançlarını Etkileyen Faktörler. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi. Denizli.
12. Ekici, G., Gürçay, D. ve Yılmaz, M. (2007). Akademik öz yeterlilik ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33: 253-259.
13. Ekici, G. (2008). Sınıf Yönetimi Dersinin Öğretmen Adaylarının Öğretmen Öz-Yeterlik Algı Düzeyine Etkisi. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 98-110.
14. Endler, N. S., Speer, R. L., Johnson, R. M., & Flett, G. L. (2001). General Self-Efficacy and Control in Relation to Anxiety and Cognitive Performance. Social Spring, 20(1): 36-52.
15. Gibson, C., Randel, A., Early, P. (2000). Understanding Group Efficacy. Group and Organization Management. 25: 67-98.
16. Gibson, C. (1999). Do They Do What They Believe They Can? Group Efficacy and Group Effectiveness Across Tasks and Cultures. Academy of Management Journal. 42: 138-152.
17. Guzzo, A., Yost, R., Campbell, J., & Shea, P. (1993). Potency In Groups, Articulating a Construct. British Journal of Social Psychology, 32: 87-106.
18. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. (4. Baskı). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
19. Karademir, N. (2010). Coğrafya Öğretmenlerinin Alanlarına İlişkin Öz-Yeterlik Algılarının İncelenmesi. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(4), s.2034–2048.
20. Karasar, N. (2006). Bilimsel Araştırma Yöntemi. 28. Baskı. Ankara: Nobel yayın dağıtım.
21. Kumar, R., ve Lal, R. (2006). The Role of Self-Efficacy and Gender Difference among The Adolescents. Journal of the Indian Academy of Applied Psychology. 32(3), pp.249–254.
22. Luszczynska, A., Gutierrez-Dona, B., & Schwarzer, R. (2005). General Self-Efficacy in Various Domains of Human Functioning, Evidence From Five Countries. International Journal of Psychology. 40(2), pp.80-89.
23. Milner, H. R. & Woolfolk-Hoy, A. (2003). Teacher Self Efficacy Retaining Talented Teachers. A Case Study of an African American Teacher. Teaching and Teacher Education. pp.203-276.
24. Multon, K., Brown, S. & Lnet, R. (1991). Relation of Self-Efficacy Beliefs to Academic Outcomes: A Meta Analytic Investigation. Journal of Counseling Psychology, 38 (1), pp.30-38.
25. Myers, N., Feltz, D., & Short, S. (2004). Collective Efficacy and Team Performance. A Longitudinal Study of Collegiate Football Teams. Group Dynamics. Theory, Research and Practice. pp.126-138.
26. Oğuz, A., ve Topkaya, N. (2008). Ortaöğretim Alan Öğretmenliği Öğrencilerinin Öğretmen Öz-Yeterlik İnançları ile Öğretmenliğe İlişkin Tutumları. Akademik Bakış Dergisi, 14: 23-26.
27. Pekmezci, G. (2010) Hemşirelerin Örgütsel Bağlılıkları İle Öz Yeterlilik Algısı Arasındaki İlişkiler. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü. Hastane ve Sağlık Kuruluşlarında Yönetim Bilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul.
28. Saracaloğlu, A. S., Karasakaloğlu, N., ve Gencel, İ. (2010). Türkçe Öğretmenlerinin Öz-Yeterlik Düzeylerinin Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 9 (33), 265-283.
29. Scholz, U., Gutierrez- Dona, B., Sud, S. & Schwarzer, R. (2002). Is General Self Efficacy A Universal Construct? European Journal of Psychological Assessment. 18 (3): 242-251.
30. Schunk, D. H. (1990). Introduction to The Special Section on Motivation and Efficacy. Journal of Education Psychology, 82 (1): 3-6.
31. Schwarzer, R., & Jerusalem, M. (1995). Generalized Self-Efficacy scale. In J. Weinman, S. Wright, & M. Johnston, Measures in Health Psychology: A User’s Portfolio. Causal 2nd Control Beliefs . Windsor, UK: NFER-NELSON, pp. 35-37.
32. Sergek, E., ve Sertbaş, G. (2006) SSK Hastanesinde Çalışan Hemşirelerin Sosyo Demografik Özellikleri ve Öz Etkililik, Yeterlilik Düzeyleri. Atatürk Üniversitesi, Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi. 9(1): 41-48.
33. Sbea, G. P., & Guzzo, R. A. (1987). Group effectiveness: what really matters?. Sloan Management Review (1986-1998), 28(3), 25.
34. Şanlı, S. (2014). Polis Akademisi Öğrencilerinin Genel Öz Yeterlik İnançları ve Sporda Güdülenme Kaynaklarının İncelenmesi. Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi. 25 (4), s.172–183.
35. Şensoy, O., ve Aydoğdu, M. (2008). Araştırma Soruşturma Tabanlı Öğrenme Yaklaşımının Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Fen Öğretimine Yönelik Öz-Yeterlik İnanç Düzeylerinin Gelişimine Etkisi. Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 28(2): 69–93.
36. Uysal, İ., ve Kösemen, S. (2013). Öğretmen Adaylarının Genel Öz-Yeterlik İnançlarının İncelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi. 2(2):25; 217-226.
37. Yenice, N. (2012). Öğretmen Adaylarının Öz-Yeterlik Düzeyleri ile Problem Çözme Becerilerinin İncelenmesi. Electronic Journal of Social Sciences. 11(39): 36-58.
38. Yıldırım, F., ve İlhan, İ. Ö. (2010). Genel Öz Yeterlilik Ölçeği Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenilirlik Çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi. 21 (4): 301-308.