THE EVALUATION WITH SWOT ANALYSIS OF BATTALGAZİ (OLD MALATYA) FAITH TOURISM POTENTIAL

Öz

The fact that Anatolia has hosted different civilizations throughout history ensures that each region offers historical, cultural and religious artifacts. Malatya, which is under the rule of Hittite, Assyrian, Urartu, Persian, Komagene, Pontus, Selefkos, Roman kingdom, Byzantine, Seljuk, Mamluk, Dulkadiroğlus and Ottoman state, is a province that contains various artifacts and structures. Battalgazi, the first settlement of Malatya province, has rich religious resources. In this direction, the main problem of the research is why the potential cannot be evaluated in terms of faith tourism and there is not enough academic research on the subject. In the light of these explanations, in this research it is aimed to reveal the faith tourism potential of Battalgazi district by examining it. In the study, it was tried to reach the findings by interviewing 11 people who have an idea about the subject, including the public administration and the private sector. With the SWOT Analysis prepared in line with the data obtained, 5 main themes and 53 sub-themes were reached. Accordingly findings, it has been seen that Battalgazi has rich works such as a cupola, tomb, mosque, namazgah, and madrasah, but it remains in the background due to insufficient promotion, advertising and investments. In addition, it has been reached that Arslantepe Mound, which has entered the UNESCO World Heritage Permanent List as of 2021, creates an opportunity for faith tourism in the Battalgazi district.

Anahtar Kelimeler

• Tourism
• Religious tourism
• Religious tourism of Battalgazi

BATTALGAZİ (ESKİ MALATYA) İNANÇ TURİZMİ POTANSİYELİNİN SWOT ANALİZİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Anadolu’nun tarih boyunca farklı medeniyetlere ev sahipliği yapması her bölgesinde zengin tarihi, kültürel ve dini eserlerin yer almasını sağlamıştır. Hitit, Asur, Urartu, Pers, Komagene, Pontus, Selefkos, Roma krallığı, Bizans, Selçuklu, Memlük, Dulkadiroğlularına ve Osmanlı devleti hakimiyeti altında olan Malatya çeşitli eser ve yapıları bünyesinde bulunduran bir il olmaktadır. Malatya’nın ilk yerleşim olan Battalgazi ilçesinin zengin dini eserlere sahip olmasına karşın, inanç turizmi açısından potansiyelin neden değerlendirilemediği ve konuyla ilgili yeterli akademik araştırmanın olmaması araştırmanın temel problemini oluşturmaktadır. Bu bağlamda Battalgazi ilçesinin inanç turizmi potansiyelinin irdelenerek ortaya çıkarılmasının amaçlandığı çalışmada kamu dairesi ve özel sektör olmak üzere konu hakkında fikir sahibi 11 kişi ile görüşme yapılarak bulgulara ulaşılmaya çalışılmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda hazırlanan Swot Analizle 5 ana tema ve 53 alt temaya ulaşılmıştır. Ulaşılan bulgular neticesinde Battalgazi’nin kümbet, türbe, cami, namazgah, medrese gibi zengin eserlere sahip olduğu ancak tanıtım, reklam ve yatırımların yetersiz olmasından dolayı geri planda kaldığı görülmüştür. Bununla birlikte 2021 yılı itibari ile UNESCO Dünya Mirası Kalıcı Listesine giren Arslantepe Höyüğünün Battalgazi ilçesi inanç turizmi açısından fırsat oluşturacağına ulaşılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Turizm
• İnanç Turizmi
• Battalgazi İnanç Turizmi

Kaynakça

1. Alecu, I. C. (2010). Epistemological Aspects of Religious Tourism in Rural Areas. International Journal of Business, Management and Social Sciences, 2(3), 59-65.
2. Altan, B. (2011). Kutsal Mekanlar: Dini Ziyaret Yerleri. Ankara: Süre Yayınevi.
3. Anderson, G. (1998). Fundamentals of Educational Research. London: Falmer Press.
4. Arslan, Ö. ve Hayli, S. (2007). Battalgazi İlçesinin Nüfus Coğrafyası. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 1-30.
5. Aslan, E. ve Güneş, G. (2016). Sürdürülebilir Bir Destinasyon Olarak Karakaya Baraj Gölü Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(46), 996-1012.
6. Aspers, P. ve Corte, U. (2019). What is Qualitative in Qualitative Research. Qualitative Sociology, 42(2), 139-160.
7. Aylan, F. K. ve Şalvarcı, S. (2019). Destinasyon Ziyaretçi Yönetimi. Suna, B. (Ed.), Destinasyon Yönetimi ve Pazarlaması İçinde (s. 315-337). Ankara: Detay Yayıncılık.
8. Aytaç, İ. (2013). Malatya Türk-İslam Dönemi Mimari Eserleri II. Malatya Valiliği: Malatya Kitaplığı Yayınları.

9. Aytaç, İ. (2016). Malatya’da Türk-İslam Dönemine Yönelik Arkeolojik Kazılar, Geçmişten Günümüze Malatya Uluslararası Sempozyumu Kent, Kültür ve Kimlik Bildirileri, c. 2 , Atatürk Araştırma Merkezi: Ankara, 961-986.
10. Başıbüyük, Ş. (2015). Saadet Şehri Malatya. İstanbul: Beyan Yayınları.
11. Booth, A. (2016). Whose Diwali is It? Diaspora, Identity, and Festivalization. Tourism, Culture and Communication, 15(3), 215-226.
12. Büyükşalvarcı, A., Şapcılar, M. C., Altınışık, İ. ve Şimşek, Ç. (2017). Turizm Öğrencilerinin İnanç Turizmine Yönelik Bakış Açıları. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, (14), 42-61.
13. Cabyova, L. (2016). Pilgrimage Tourism in Slovakia The Potential For Development. European Journal of Science and Theology, 12(1), 231-244.
14. Canoves, G., Romagosa, F., Blanco, A. ve Priestley, G. K. (2012). Religious Tourism and Sacred Places in Spain: Old Practices, New Forms of Tourism. International Journal Tourism Anthropology, 2(4), 282-298.
15. Casellas, D. V., Serrallonga, S. A. ve Costa, N. C. (2013). Structuration and Branding of A Religious Tourism Product: Catalonia Sacra. Revista De Turismo Y Patrimonio Cultural, 11(3), 135-145.
16. Collins-Kreiner, N. (2010). Researching Pilgrimage Continuity and Transformations. Annals of Tourism Research, 37(2), 440-456.
17. Çavuş, A. (2012). İnanç Turizmi İşleviyle Gelişmekte Olan Haçka Yaylası. Eastern Geographical Review, 17(28), 215-230.
18. Demir, M. (Ed.). (2017). Genel Turizm: Kavramlar ve Farklı Boyutlarla Değerlendirme. Ankara: Detay Yayıncılık
19. Diboro, P. K. E. (2019). The Pentecost Event in Acts 2: Significance For Contemporary Christian Missions. E-Journal of Religious and Theological Studies, 5(2), 100-111.
20. Dimitrov, S. (2019). Religious Tourism and Religious Tourism Resources. The Overarching Issues of The European Space- A Strategic (Re)Positioning of Environmental And Socio-Economic Problems. Porto, Fac.Letras Univ. Porto, 79-89.
21. DOSİM (2020). http://www.dosim.gov.tr/assets/documents/2019-ZIYARETCI-WEB-SITESI.pdf. Erişim Tarihi: 18.11.2020.
22. Duran-Sanchez, A., Alvarez-Garcia, J., Del Rio-Rama, M. ve Oliveira, C. (2018). Religious Tourism and Pilgrimage: Bibliometric Overview. Religions, 9(9), 1-15.
23. Dworkin, S. L. (2012). Sample Size Policy For Qualitative Studies Using In-Depth Interviews. Archives of Sexual Behavior, 42, 1319-1320.
24. Elibüyük, M. (2013). Malatya İli Yerleşmelerinin Tarihsel Dönemlere Göre Coğrafi Dağılışı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 53(1), 183-220.
25. Eren, D. (2019). Kültür Temelli Alternatif Turizm Türleri. Ş. Aydın ve D. Eren (Ed.), Alternatif Turizm içinde. Ankara: Detay Yayıncılık, 49-72.
26. Erkol, G. ve Zengin, B. (2012). Şanlıurfa İlinin Dini Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesi, 13. Ulusal Turizm Kongresi, 6-9 Aralık 2012, Antalya.
27. Eskici, B. (2013). Malatya Türk-İslam Dönemi Mimari Eserleri I: Battalgazi (Eski Malatya). Malatya Valiliği: Malatya Kitaplığı Yayınları.
28. Eskici, B. (2016). Eski Malatya Türbeleri. Sanat Tarihi Dergisi, 12(12), 83-98.
29. Eykay, İ., Dalgın, T. ve Çeken, H. (2015). İnanç Turizmi Potansiyeli Açısından Antakya’nın Değerlendirilmesi. Journal of Life Economics, 2(2), 59-74.
30. Fossey, E., Harvey, C., Mcdermott, F. ve Davidson, L. (2002). Understanding and Evaluating Qualitative Research. Australian & New Zealand Journal of Psychiatry, 36(6), 717-732.
31. Fourie, J., Rossello, J. & Santana-Gallego, M. (2015). Religion, Religious Diversity and Tourism. Kyklos, 68(1), 51-64.
32. Göğebakan, Y. (2018). Kültür Varlıklarının Korunmasının ve Algılanabilirliklerinin Sağlanmasının Yönetsel ve Hukuksal Boyutu: Malatya Karakaş Konağı. Sanat ve Tasarım Dergisi, (21), 121-141.
33. Griffin, K. ve Raj, R. (2017). The Importance of Religious Tourism and Pilgrimage: Reflecting On Definitions, Motives and Data. International Journal of Religious Tourism and Pilgrimage, 5(3), 2-9.
34. Guest, G., Bunce, A. ve Johnson, L. (2006). How Many Interviews Are Enough? An Experiment With Data Saturation and Variability. Field Methods, 18(1), 59-82.
35. Gülsoy, E. (2016). XVI. Yüzyılda Malatya Sancağı ’nın İdari ve Askeri Yapısı (1519-1560), Geçmişten Günümüze Malatya Uluslararası Sempozyumu Kent, Kültür ve Kimlik Bildirileri, c. II, Ankara: Atatürk Araştırma Merkezi, 1229-1245.
36. Güngördü, E. (2007). Türkiye’nin Turizm Coğrafyası. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
37. Hackett, C., Cooperman, A. ve Schiller, A. (2017). The Changing Global Religious Landscape. Pew Research Center. 1-45. https://www.pewforum.org/2017/04/05/the-changing-global-religious-landscape/
38. Harunoğulları, M. (2016). Kilis’in İnanç Turizmi Potansiyeli ve Kutsal Mekanları. Electronic Turkish Studies, 11(21), 176-210.
39. Haven, T. L. ve Van Grootel, D. L. (2019). Preregistering Qualitative Research. Accountability in Research. 26(3), 229-244.
40. Horak, M., Kozumplikova, A., Somerlikova, K., Lorencova, H. ve Lampartova, I. (2015). Religious Tourism in The South-Moravian And Zlín Regions: Proposal For Three New Pilgrimage Routes. European Countryside, 7(3), 167-178.
41. Huang, K. ve Pearce, P. (2019). Visitors Perceptions of Religious Tourism Destinations. Journal of Destination Marketing & Management, 14, 1-10.
42. Hudman, L. E. ve Jackson, R. H. (1992). Mormon Pilgrimage and Tourism. Annals of Tourism Research, 19(1), 107-121.
43. ILIEV, D. (2020). The Evolution of Religious Tourism: Concept, Segmentation and Development of New Identities. Journal of Hospitaly and Tourism Management, 45, 131-140.
44. Jackson, R. L., Drummond, D. K. ve Camara, S. (2007). What Is Qualitative Research?. Qualitative Research Reports in Communication, 8(1), 21-28.
45. Kahraman, N. ve Türkay, O. (2014). Turizm ve Çevre. Ankara: Detay Yayıncılık.
46. Karabacak, Z. İ. (2013). Yerel Dokusunu Yitirmekte Olan Bir Kent: Malatya. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 8(5), 345-355.
47. Karaman, A. (ed.). (2017). Yerel Turistik Değerler. Konya: Eğitim Yayınevi.
48. Karaman, S., Demirkol, S. ve Şahin, S. (2011). İnanç Turizmi, N. Hacıoğlu ve C. Avcıkurt (Ed.) Turistik Ürün Çeşitlendirmesi içinde. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık, 209-238.
49. Karataş, İ. A. (2017). Şehir Pazarlaması Açısından Marka Şehir Göstergelerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma: Malatya Örneği (Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi.
50. Karataş, Z. (2015). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Manevi Temelli Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1(1), 62-80.
51. Kim, B., Kim, S. ve King, B. (2019). Religious Tourism Studies: Evolution, Progress, and Future Prospects. Tourism Recreation Research, 45(2), 185-203.
52. Kozak, M. (2018). Bilimsel Araştırma: Tasarım, Yazarım ve Yayım Teknikleri. Ankara: Detay Yayıncılık.
53. Kozak, N., Kozak, M. ve Kozak, M. (2020). Genel Turizm: İlkeler-Kavramlar. Ankara: Detay Yayıncılık.
54. Kozan, M. (2020). Roma İmparatorluğu Döneminde Malatya, Y. Başkan, M. Zengin, O. Yazıcı ve O. Karacan (Ed.) Ortaçağda Malatya içinde. Malatya: Bilsam Yayınları, 15-36.
55. Köksal, A. (1994). Türkiye Turizm Coğrafyası. Ankara: Gazi Büro Kitapevi.
56. Kökşen, B. (2020). Alahan Manastırının İnanç Turizmi Açısından Değerlendirilmesi. Turizm Ekonomi ve İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(1), 73-78.
57. Kunt, S. ve Güngör, A. İ. (2017). Aziz Yuhanna’nın Vahiy Kitabı Çerçevesinde Yedi Kiliseler ve Bu Kiliselerin Türkiye İnanç Turizmindeki Yeri. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 1, 71-92.
58. Küçük, M. A. (2013). İnanç Turizmi Açısından Türkiye’de Dini Mekanlar: Yahudilik-Hristiyanlık Örneği. Ankara: Berikan Yayınevi.
59. Kürkçüoğlu, S. ve Erkol, G. (2013). Şanlıurfa Kültür ve İnanç Turizmi Potansiyeli ’nin Değerlendirilmesi, Uluslararası İnanç ve Hoşgörü Konferansı, 9-12 Mayıs 2013, Konya
60. Levi, D. ve Kocher, S. (2009). Understanding Tourism at Heritage Religious Sites. Focus: Journal of the City and Regional Planning Department, 6(1), 17-21.
61. Maxwell, J. A. (2018). Nitel Araştırma Tasarımı: Etkileşimli Bir Yaklaşım (M. Çevikbaş, Çev.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
62. Marshall, H. (1977). The Significance of Pentecos. The Asbury Journal, 30(4), 347-348.
63. Marshall, B., Cardon, P., Poddar, A. ve Fontenot, R. (2013). Does Sample Size Matter in Qualitative Research?: A Review of Qualitative Interviews in IS Research. Journal of Computer Information Systems, 54(1), 11-22.
64. Malterud, K., Siersma, V. D. ve Guassora, A. D. (2016). Sample Size in Qualitative Interview Studies: Guided By Information Power. Qualitative Health Research, 26(13), 1-8.
65. Merriam, S. B. (2018). Nitel Araştırma: Desen ve Uygulama İçin Bir Rehber (S. Turan, Çev.). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
66. Metin, T. (2010). Türkiye Selçukluları Devrinde Malatya (Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi.
67. Morse, J. M. (2000). Determining Sample Size. Qualitative Health Research, 10(1), 3-5.
68. Narbona, J. ve Arasa, D. (2018). Mass Religious Events As Opportunities For Tourism Promotion. An Analysis Of Users’ Visits To The Website of World Youth Day 2016 in Krakow. Church, Communication and Culture, 3(3), 379-388.
69. Nolan, M. L. ve Nolan, S. (1992). Religious Sites As Tourism Attractions in Europe. Annals of Tourism Research, 19(1), 68-78.
70. Okonkwo, E. E. ve Nzeh, C., A. (2009). Faith-Based Activities and Their Tourism Potentials in Nigeria. International Journal of Research in Arts and Social Sciences, 1, 286-298
71. Okuyucu, A. ve Somuncu, M. (2013). Türkiye’de İnanç Turizmi: Bugünkü Durum, Sorunlar ve Gelecek. International Conference on Religious Tourism and Tolerance, 09-12 May 2013, s. 627-643, Konya.
72. Olcay, A. ve Albuz, N. (2016). İnanç Turizmi ve Türkiye’nin Tanıtımına Katkısı, M. Özdemir (Ed.) Uluslararası Tanıtımda Medya ve Türkiye içinde. Bursa: Dora Yayıncılık.
73. Ongun, U. ve Türkoğlu, M. (2016). Isparta İli Turizm Potansiyelinin Değerlendirilmesine Yönelik Teorik Bir Çalışma. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(1), 145-161.
74. Oymak, İ. (2013). Malatya Ziyaret Kültür ve Ziyaret Yerleri. Malatya Valiliği: Malatya Kitaplığı Yayınları.
75. Özdemir, M. (2010). Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 323-343.
76. Öztürk, Ş. Y. ve Bekiroğlu, O. (2009). Uzak Mesafeler, Yakın İlişkiler: Kültürlerarası İletişim Perspektifinde Anzak Günü’nün Türk Yazılı Basınında Sunumu. Selçuk İletişim, 5(4), 175-185.
77. Peric, B. S., Simundic, B., Mustra, V. ve Vugdelija, M. (2021). The Role of UNESCO Cultural Heritage and Cultural Sector in Tourism Development: The Case of EU Countries. Sustainability, 13(10), 1-14.
78. Porcu, E. (2020). Gion Matsuri in Kyoto: A Multilayered Religious Phenomenon. Journal of Religion in Japon, 9(1-3), 37-77.
79. Puscasu, V. (2015). Religious Tourism or Pilgrimage. European Journal of Science and Theology, 11(3), 131-142
80. Qu, S. Q. ve Dumay, J. (2011). The Qualitative Research Interview. Qualitative Research in Accounting & Management, 8(3), 238-364.
81. Raj, R. (2012). Religious Tourist’s Motivation For Visiting Religious Sites. International Journal Tourism Policy, 4(2), 95-105.
82. Rejman, K., Maziarz, P., Kwiatkowski, C. A. ve Haliniarz, M. (2016). Religious Tourism As a Tourism Product. World Scientific News, 57, 562-575.
83. Rinschede, G. (1992). Forms of Religious Tourism. Annals of Tourism Research, 19(1), 51-67.
84. Rot, E., Mikinac, K. ve Bogdan, S. (2014). General Characteristics of Religious Tourism in Croatia. UTMS Journal Of Economics, 5(1), 79-87.
85. Rysbekova, S., Duissenbayeva, A. ve Izmailov, I. (2014). Religious Tourism As A Sociocultural Phenomenon of The Present "The Unique Sense Today is A Universal Value Tomorrow. This is The Way Religions are Created and Values are Made." Procedia - Social and Behavioral Sciences, 143, 958-963.
86. Sandelowski, M. (1995). Sample Size in Qualitative Research. Research in Nursing & Health, 18(2), 179-183.
87. Sandıkçı, M., Çelik, S. ve Başat, H. T. (2018). Kültür Turları Kapsamında Boldavin İnanç Turizmi Değerleri, M. Güler ve C. Kayahan (Ed.) Boldavin Araştırmaları içinde. Konya: Eğitim Yayınevi, 2070-2093.
88. Sever, R. (2016). Battalgazi (Eski Malatya) İlçesinin Kültürel Peyzajında Tarih ve İnanç Turizmi. International Journal of Human Sciences, 13(1), 2135-2157.
89. Shaheen, R. (2019). Nexus Between Religious Journeys and Economic Influences – The Case of Saudi Arabia. International Journal of Religious Tourism and Pilgrimage, 7(3), 27-37.
90. Sharpley, R. (2006). Travel and Tourism. London: Sage Publications.
91. Shtudiner, Z., Klein, G. ve Kantor, J. (2018). How Religiosity Affects The Attitudes of Communities Towards Tourism in A Sacred City: The Case of Jerusalem. Tourism Management, 69, 167-179.
92. Singh, R. P. B. (2015). Heritage Value of Religious Sites and Built Archetypes: The Scenario of Hinduism, and Illustrating The Riverfront Varanasi. Aatmbodh The Journal of Knowledge of Self, 12(1), 21-40.
93. Sledge, S. (2020). Marketing to Religious Tourists Around the World: What Works. Journal of Global Business Management, 16(1), 69-78
94. Şentürk, A. ve Gülseren, M. (1995). Malatya’nın Kültürel Yapısı. Malatya: Sezer Ofset.
95. Şentürk, A., Gülseren, M. ve Helvacı, A. (1992). Malatya Camileri. Malatya: Yeni Malatya Matbaası.
96. Taştan, H. ve Kızılırmak, İ. (2019). Turizm Çeşitleri ve Şekilleri. C. Çakıcı (Ed.) Kavramlar ve Örneklerle Genel Turizm içinde. Ankara: Detay Yayıncılık, 27-51.
97. Terzidou, M., Stylidis, D. ve Szivas, E. M. (2008). Residents' Perceptions of Religious Tourism and its Socio-Economic Impacts on the Island of Tinos. Tourism and Hospitality Planning and Development, 5(2), 113-129.
98. Tilson, D. J. (2005). Religious-Spiritual Tourism and Promotional Campaigning: A Church-State Partnership For St. James and Spain. Journal of Hospitality and Leisure Marketing, 12(1-2), 9-40.
99. Tkaczynski, A. ve Arli, D. (2018). Religious Tourism and Spiritual Leadership Development: Christian Leadership Conferences. Journal of Hospitality and Tourism Management, 35, 75-84.
100. Turan, Y. (2020). Kutsalın Ziyareti: İnanç Turizminin Altında Yatan Güdüler ve Karadeniz Bölgesi İnanç Turizmi Potansiyeli. ODÜ Sosyal Bilimler Dergisi. 10(1), 153-163.
101. TUSİAD (2014). Türkiye’de Alternatif Turizmin Gelişimine Yönelik Değerlendirmeler, https://tusiad.org/tr/yayinlar/raporlar/item/7954-turkiyede-alternatif-turizmin-gelisimine-yonelik-degerlendirmeler (Erişim Tarihi: 18/11/2020).
102. Uca, S. (2019). Şehir Turizmi. Ankara: Detay Yayıncılık.
103. UNESCO (2021). https://unesco.org.tr/Home/AnnouncementDetail/5789 (Erişim Tarihi: 25/08/2021).
104. Woodward, S. C. (2004). Faith And Tourism: Planning Tourism in Relation To Places of Worship. Tourism and Hospitality Planning and Development, 1(2), 173-186.
105. World Tourism Organization (2020), International Tourism Highlights, 2020 Edition, UNWTO, Madrid.
106. World Tourism Organization (2021). World Tourrism Barometer, Eylül 2021. UNWTO, 19(5).
107. Yağbasan, K. (2013). Malatya Efsaneleri. Malatya Valiliği: Malatya Kitaplığı Yayınları.
108. Yazıcıoğlu, M. (2013). İnancın Sosyal Mekana Yansıması: İmam Zeynel Abidin Türbesi Örneği, Geçmişten Günümüze Alevilik 1.Uluslararası Sempozyumu, 03-05 Ekim 2013, 753-779, Bingöl.
109. Yılmaz, B., Sarıcam, S., Aslan, F. ve Atik, A. (2014). Landscape Characteristics of Battalgazi Archaeological and Historical Settlement in Malatya, Turkey, Its Protection Problems and Solutions. Journal of Environmental Protection and Ecology, 15(3), 1181-1190.
110. Yılmaz, G., Erdinç, S. B. ve Küçükali, S. (2013). İnanç Turizmi Çerçevesinde Antalya Destinasyonunun İncelenmesi: Dinler (Hoşgörü) Bahçesi Örneği, International Conference on Religious Tourism and Tolerance, 9-12 Mayıs 2013, 1041-1055, Konya.
111. Zaman, M. (2005). Türkiye’nin Önemli İnanç Turizmi Merkezlerinden Biri: Sumela (Meryemana) Manastırı. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 1-24.
112. Zhang, Y. (2012). The Effects of Superstition as Destination Attractiveness on Behavioral Intention (Yüksek Lisans Tezi). Virginia Polytechnic Institute and State University.