By the 19th century, the industrialization of agriculture worldwide had also affected Ottoman farming. In the 19th century, the Ottoman Empire developed policies aimed at increasing agricultural product diversity, cultivating commercial crops, and balancing trade in the agricultural sector. Concrete steps were taken in this context even after the Tanzimat Edict. The modernization of agricultural machinery was one of the central administration's policies for maximizing yield. In this sense, the water pump (su tulumbası) was considered an important machine for increasing water usage in the agricultural field to obtain more products and for opening unused lands to cultivation. This study examines the initiatives aimed at spreading the use of the water pump in the Ottoman lands starting from the second half of the 19th century. The most common initiative for the proliferation of the water pump in the country was the concession (imtiyaz) requests from local and foreign inventors. Inventors sought to sell their invented pumps in the Ottoman territories for specific periods. To this end, they entered into agreements with the central government. There were also initiatives in the form of importing water pumps from abroad. Especially local administrators in remote and arid regions/places desired to import water pumps from Europe or America. However, the problem of the import being a costly affair frequently led to correspondence between the local administrators and the central government. According to the data in the examined documents, the policies and approaches of the Ottoman State—whether regarding import or granting concessions to local and foreign inventors—supported the initiatives to spread the use of water pumps. This article, which is mostly based on primary sources, describes the water pump within the aforementioned framework, a subject not previously addressed.
-
19. yüzyıla gelindiğinde dünyada zirai alanın endüstrileşmesi Osmanlı tarımını da etkilemiştir. Osmanlı İmparatorluğu 19. yüzyılda zirai sahada tarımsal ürün çeşitliliğinin artırılması, ticarete yönelik ürünlerin yetiştirilmesi ve ticaretin dengelenmesi politikaları geliştirmiştir. Tanzimat Fermanından sonra da bu bağlamda somut adımlar atmıştır. En yüksek verimin alınabilmesi amacıyla tarımsal makinelerin modernleştirilmesi merkezi idarenin politikalarından birisidir. Bu anlamda zirai sahada suyun kullanımının artırılarak daha fazla ürün elde edilmesi, kullanılmayan arazilerin ziraata açılması için su tulumbası önemli bir makine olarak görülmüştür. Bu çalışmada, 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren su tulumbasının Osmanlı ülkesinde yaygınlaştırılmasına yönelik girişimler ele alınmıştır. Ülkede su tulumbasının yaygınlaştırılması için en sık görülen girişim, yerli ve yabancı mucitlerin imtiyaz talepleridir. Mucitler, icat ettikleri tulumbaları belirli sürelerle Osmanlı ülkesinde satmak istemişlerdir. Bunun için merkezi hükümet ile antlaşmalar yapmışlardır. Su tulumbalarının yurtdışından ithal edilmesi şeklinde de girişimler olmuştur. Özellikle merkezden uzak ve kurak bölgelerdeki/yerlerdeki yerel idareciler, Avrupa veya Amerika’dan su tulumbası ithal etmek istemişlerdir. Ancak ithal konusunun maliyetli bir iş olması problemi, yerel idarecilerin merkezle sık sık yazışmalarına yol açmıştır. İncelenen belgelerde yer alan verilere göre Osmanlı Devleti’nin politika ve yaklaşımları, ister ithal etme konusunda olsun isterse yerli ve yabancı mucitlere imtiyazlar verme konusunda olsun, su tulumbalarının yaygınlaştırılması girişimlerini destekler niteliktedir. Çoğunlukla birincil kaynaklara dayanılarak hazırlanan bu makalede daha önce ele alınmamış olan su tulumbası bahsedilen çerçevede anlatılmıştır.
-
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Yakınçağ Osmanlı Tarihi |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | - |
| Gönderilme Tarihi | 4 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 6 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 27 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 2 |