Kıyı Turizm Deneyiminin Destinasyon İmaj Algısı ve Davranışsal Niyete Etkisinde Mental İyi Oluşun Aracılık Rolü

Öz

Bu çalışma, kıyı turizmi deneyimi, destinasyon imajı ve davranışsal niyet arasındaki etkiyi inceleyerek, mental iyi oluşun bu ilişkideki aracılık rolünü tespit etmeyi amaçlamakta ve turizm deneyimlerinin bireyler üzerindeki uzun vadeli etkilerini anlamak için kritik bir alan oluşturmaktadır. Araştırma evrenini kıyı turizmi deneyimi yaşayan 18 yaş üstü bireyler oluşturmuş olup, basit rastgele örnekleme yöntemi ile 403 katılımcıdan yüz yüze anket yoluyla veri toplanmıştır. Anketler, turist deneyimleri, mental iyi oluş seviyeleri, destinasyon imajı algıları ve davranışsal niyetleri ölçmeye yönelik ölçeklerden oluşmaktadır. Veriler SPSS 25.0 ve LISREL 8.7 programları ile analiz edilmiştir. Hipotezlerinin test edilmesi için yapısal eşitlik modelleri yapılmıştır. Bulgular, kıyı turizmi deneyiminin destinasyon imajı, mental iyi oluş ve davranışsal niyet üzerinde olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Mental iyi oluş, destinasyon imajı ile davranışsal niyet arasında kısmi aracılık rolü üstlenmektedir. Katılımcılar genel olarak orta düzeyde bir kıyı turizmi deneyimi yaşarken, mental iyi oluş arttıkça destinasyon algılarının güçlendiği ve tekrar ziyaret etme niyetlerinin yükseldiği belirlenmiştir. Bu araştırma, turizm, pazarlama ve psikoloji alanlarına katkı sağlamakta olup, turizm deneyimlerinin bireylerin ruh sağlığı üzerindeki etkilerini vurgulamaktadır. Elde edilen bulgular, turizm sektöründe ruh sağlığını destekleyici politikaların geliştirilmesinin önemini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Kıyı Turizm
• Destinasyon İmajı
• Davranışsal Niyet
• Mental İyi Oluş

The Mediating Role of Mental Well-Being in the Effect of Coastal Tourism Experience on Destination Image Perception and Behavioral Intention

Öz

This study aims to determine the mediating role of mental well-being in this relationship by examining the effect between coastal tourism experience, destination image, and behavioral intention and constitutes a critical area for understanding the long-term effects of tourism experiences on individuals. The research population consists of individuals over the age of 18 with coastal tourism experience, and data were collected from 403 participants using a simple random sampling method through face-to-face questionnaires. The questionnaires consisted of scales to measure tourist experiences, mental well-being levels, destination image perceptions and behavioral intentions. The data were analyzed using SPSS 25.0 and LISREL 8.7 software. Structural equation modeling was used to test the hypotheses. The findings show that coastal tourism experience has positive effects on destination image, mental well-being and behavioral intentions. Mental well-being plays a partial mediating role between destination image and behavioral intentions. While the participants generally had a moderate level of coastal tourism experience, it was found that as mental well-being increased, their perceptions of the destination strengthened and their intentions to revisit increased. This research contributes to the fields of tourism, marketing and psychology and emphasizes the effects of tourism experiences on individuals' mental health. The findings reveal the importance of developing policies that support mental health in the tourism sector.

Anahtar Kelimeler

• Coastal Tourism
• Destination Image
• Behavioral Intention
• Mental Well-Being

Kaynakça

1. Aho, S. K. (2001). Towards a general theory of touristic experiences: Modelling experience process in tourism. Tourism Review, 56(3/4), 33-37.
2. Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211. https://10.1016/0749-5978(91)90020-T
3. Akay, B. (2020). Mavi Büyüme Stratejisi: Türkiye’nin kıyı ve deniz turizmine yönelik bir inceleme, Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(3), 3051-3063.
4. Akkuş, G. ve Korkmaz, Ö. (2022). Termal Turizm Deneyiminin Memnuniyet ve Davranışsal Niyet Üzerindeki Etkisi: Reşadiye Örneği. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(1), 53-72. https://doi.org/10.32572/guntad.956281
5. Akkılıç, M.E. ve Varol, İ. (2015). Turist algılarının davranışsal niyet üzerindeki etkisi: Edremit Körfezi örneği, International Review of Economics and Management, 3 (1), 14-38.
6. Apak, Ö. C. (2023). Destinasyon imajının destinasyon aidiyetine etkisi: İzmir ilini ziyaret edenler üzerine bir araştırma, Turizm Akademik Dergisi, 10 (1), 69-84.
7. Aras, E. ve Peker, A. (2024). Planlı davranış kuramına göre ergenlerin psikolojik yardım alma tutumu ve niyeti. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 16(4), 617-627. https://10.18863/pgy.1371163
8. Atmari, N. V. ve Putri, V. W. (2021). The effect of tourism experience on revisit ıntention through destination ımage and satisfaction. Management Analysis Journal, 10 (1), 85-94.

9. Avecillas-Torres, Imelda, Sebastián Herrera-Puente, Miguel Galarza-Cordero, Fernanda Coello-Nieto, Karina Farfán-Pacheco, Byron Alvarado-Vanegas, Stephany Ordóñez-Ordóñez, and Freddy Espinoza-Figueroa. 2025. "Nature Tourism and Mental Well-Being: Insights from a Controlled Context on Reducing Depression, Anxiety, and Stress" Sustainability 17, no. 2: 654. https://doi.org/10.3390/su17020654
10. Aydın, D. (2019). Hatırlanabilir turizm deneyimi ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkide yaşam anlamının aracılık rolü [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
11. Baloglu, S. ve McCleary, K.W. (1999) A Model of Destination Image Formation. Annals of Tourism Research, 26, 868-897. http://dx.doi.org/10.1016/S0160-7383(99)00030-4
12. Baron, R. M. ve Kenny, D. A. (1986). The moderator–mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173–1182. https://doi.org/10.1037/0022-3514.51.6.1173
13. Baytok, A. ve Başar, B. Turist Deneyimi ve Hafızasının Davranışsal Niyete Etkisi: Somut Olmayan Kültürel Miras Unsuru Olan Geleneksel Sohbet Toplantıları Örneği. Journal Of Gastronomy, Hospitality and Travel, 5(2), 477-489. https://doi.org/10.33083/joghat.2022.145
14. Beerli, A. and Martin, J.D. (2004) Factors Influencing Destination Image. Annals of Tourism Research, 31, 657-681. http://dx.doi.org/10.1016/j.annals.2004.01.010
15. Benli S. ve Çakıcı, C. A. (2023). Gastronomi Deneyimi, Gastronomik Duygular ve Davranışsal Niyet İlişkisi: Alaçatı Ot Festivali’ne Katılanlar Üzerinde Bir Araştırma. Aydın Gastronomy, 8 (1), 65- 93. https://doi.org/10.17932/IAU.GASTRONOMY.2017.016/gastronomy_v08i1005
16. Bhatia B.D., (1982) Mental hygiene in education in B. Kuppuswamy (Ed.) Advanced Educational Psychology, New Delhi: Sterling publishers Pvt. Ltd.
17. Biswas-Diener, R., Vitterso, J., ve Diener, E. (2008). The Danish efect: Beginning to explore high wellbeing in Denmark, Manuscript submitted.
18. Boyalıoğlu, Ş. (2023). Eğitim örgütlerindeki öğretmenlerin mental iyi oluş düzeyi ile iş yaşam kalitesi arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
19. Buckley, R. (2020). Nature tourism and mental health: parks, happiness, and causation. Journal of Sustainable Tourism, 28(9), 1409–1424. https://doi.org/10.1080/09669582.2020.1742725
20. Buckley, R. (2022). Tourism and mental health: foundations, frameworks, and futures. Journal of Travel Research, 62 (1), 3-20. https://doi.org/10.1177/00472875221087669
21. Byon, K. K., & Zhang, J. J. (2010). Development of a scale measuring destination image. Marketing Intelligence & Planning, 28(4), 508–532.
22. Carvache-Franco, M., Solis-Radilla, M. M., Carvache-Franco, W., & Carvache-Franco, O. (2022). The cognitive ımage and behavioral loyalty of a coastal and marine destination: a study in Acapulco, Mexico. Journal of Quality Assurance in Hospitality & Tourism, 24(2), 146–168. https://doi.org/10.1080/1528008X.2021.2024780
23. Chen, Y., Lehto, X. Y. & Cai, L. (2013). Vacation And Well-Being: A Study Of Chinese Tourists. Annals of Tourism Research, 42, 284–310. https://dx.doi.org/10.1016/j.annals.2013.02.003
24. Chen, G., Zhao, C. ve Li. C. (2024). Mental health and well-being in tourism: a Horizon 2050 paper. TOURISM REVIEW, 80 (5), https://doi.org/10.1108/TR-12-2023-0864
25. Chengti S (2018). Understanding Mental Health and Well-being. International Journal of Indian Psychology, Vol. 6, (2), DIP: 18.01.219/20180602, https://doi.org/10.25215/0602.219
26. Coelho, M., Gosling, M. ve Almeida, A. S. A . (2018). Tourism experiences: core processes of memorable trips. Journal of Hospitality and Tourism Management, 37, 11-22. https://doi.org/10.1016/j.jhtm.2018.08.004
27. Çeti, B. ve Atay, L. (2020). Destinasyon deneyiminin imaj algısı ve davranışsal niyete etkisi: Kapadokya örneği. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 31(1), 31-40. https://doi.org/ 10.17123/atad.713564
28. Demirtaş, A. S. ve Baytemir, K. (2019). Warwıck-Edınburgh Mental İyi Oluş Ölçeği kısa formu’nun türkçe’ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(70), 664-666. https://10.17755/esosder.432708
29. Deniz, A. & Ekinci, N. (2024). Examination of mental well-being levels in emerging adulthood in terms of grit and cognitive flexibility. Erzincan University Journal of Education Faculty, 26(2), 173-183. https://doi.org/10.17556/erziefd.1404297
30. Diener, E. (1984). Subjective Well-Being. American Psychological Association. 95 (3), 542-575.
31. dos Anjos, F. A., Pereira, M. de L., ve Von Tennenberg, F. F. P. (2017). Evaluation of the image of a coastal tourism destination in Brazil. International Journal of Tourism Cities, 3(4), 324–338. https://doi.org/10.1108/IJTC-09-2016-0032
32. Dölarslan, E. Ş. (2013). Kalite, değer ve tatminin davranışsal niyet üzerine etkileri: perakendecilik sektöründe alternatif modellerin değerlendirilmesi. H. Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31(2), 15-52.
33. DSouza, K. J. ve Shetty, A. (2024). Tourism and wellbeing: curating a new dimension for future research. Cogent Social Sciences, 10 (1), 1-17. https://doi.org/10.1080/23311886.2024.2319705
34. Durmaz, Y. (2020). Vakıf üniversitelerinde okuyan öğrencilerin kişilik özelliklerinin içgüdüsel satın alma davranışları üzerindeki etkisinin yapısal eşitlik modeli ile belirlenmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Üsküdar Üniversitesi.
35. Ebejer, J. (2023). The benefits of tourism and travel to the tourist's well-being: a conceptual discussion. In V. Katsoni (Ed.), Tourism, travel, and hospitality in a smart and sustainable world : 9th International Conference, IACuDiT. Springer Proceedings in Business and Economics (pp. 607-618). Cham: Springer.
36. Erten, S. (2002). Planlanmış davranış teorisi ile uygulamalı öğretim metodu. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, 19 (2), 217-233.
37. Filep, S. (2012). Positive psychology and tourism. Dordrecht: Springer.
38. Gartner, W.C. (1994) Image Formation Process. Journal of Travel and Tourism Marketing, 2, 191-216. https://doi.org/10.1300/J073v02n02_12
39. Genç, K. ve Aldemir, T. (2023). Gastronomi Deneyimlerinin Tavsiye Etme Niyetine Etkisi: Turist Memnuniyetinin Aracı Rolü. Aydın Gastronomy, 7 (1), 75-89. https://doi.org/10.17932/IAU.GASTRONOMY.2017.016/gastronomy_v07i1005
40. George, D. and Mallery, P. (2010) SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference 17.0 Update. 10th Edition, Pearson, Boston.
41. Ghasemi, A., & Zahediasl, S. (2012). Normality Tests for Statistical Analysis: A Guide for Non-Statisticians. International Journal of Endocrinology and Metabolism, 10, 486-489. https://doi.org/10.5812/ijem.3505
42. Güler, O., & Pazar, S. A. (2025, Şubat). Gastronomi alanında iyi oluş temalı çalışmalara yönelik sistematik bir inceleme. 13. Uluslararası Zeugma Bilimsel Araştırmalar Kongresi Bildiri Kitabı, 105–114. https://www.researchgate.net/publication/389959792
43. Göker, G. ve Ayar, İ. (2021), ‘Handbook of Research on the Impacts and Implications of COVID-19 on the Tourism Industry’ içinde Demir,M., Dalgıç, A. ve Ergen, F.D. (Editörler), Application of the Extended Theory of Planned Behavior to Understand Holiday Purchase Intention During the COVID-19 Period, ss.268- 284, Beijing: IGI Global.
44. Göker, G. ve Öztürk, Y. (2022). Termal Turizm Deneyimi, Memnuniyet, Duygu Durumu ve Davranışsal Niyete Yönelik Bir Araştırma. Journal of Travel and Hospitality Business, 19(3), 469-485. https://doi.org/10.24010/soid.1152582
45. Guilford, J. P. (1954). Psychometric Methods (2. ed.). New York: McGraw-Hill.
46. Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L. ve Grablowsky, B. J. (1979). Multivariate data analysis. Tulsa, OK: Pipe Books.
47. Güçlü, C. (2017). Turizm deneyiminin destinasyon imajı üzerindeki etkisi: Alanya örneği [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
48. Hall, C. M. (2001). Trends in ocean and coastal tourism: The end of the last frontier? Ocean & Coastal Management, 44(9-10), 601-618.
49. Hall, C. M., & Härkönen, T. (2006). Tourism Systems. Channel View Publications.
50. Hasan, M. K., Ray, R., & Neela, N. M. (2021). Tourists’ behavioural intention in coastal tourism settings: Examining the mediating role of attitude to behaviour. Tourism Planning & Development, 20(1), 1-18. https://doi.org/10.1080/21568316.2021.2001035
51. Holbrook, M., B., (2006). Consumption experience, customer value, and subjective personal introspection: An illustrative photographic essay. Journal of Business Research, 59(6), 714-725.
52. Homsud, N. (2024). The effect of destination ımage, travel experience, and media exposure on tourism ıntentions. Journal of Economics, Business and Management, 12 (3), 318-321.
53. Hu, T. ve Chen, H. (2024). Destination experiencescape for coastal tourism: A social network analysis exploration. Journal of Outdoor Recreation and Tourism, 46. https://doi.org/10.1016/j.jort.2024.100747
54. Iacob,V.,Neves de Jesus, S., Garcês, S.and Carmo, C.(2025). Travel motivation and well-being: Analysing the mediating role of mindfulness and memorable travel experiences of Portuguese travellers.European Journal of Tourism Research, 39, 3911. https://doi.org/10.54055/ejtr.v39i.3803
55. Iordanova, E. ve Stylidis, D. (2019). The impact of visitors’ experience intensity on in-situ destination image formation. Tourism review, 74 (4), 841-860. https://doi.org/10.1108/TR-12-2018-0178
56. İşçi, C. (2021). Doğa temelli turizme katılım motivasyonu ve deneyim doyumu ilişkisi. Journal of Yasar University, 16(64), 1763-1786.
57. Jin, N., Lee, H. & Lee, S (2013). Event quality, perceived value, destination image, and behavioral intention of sports events: The case of the IAAF World Championship, Daegu, 2011, Asia Pacific Journal of Tourism Research, 18(8): 849-864, https://doi.org/10.1080/10941665.2012.711336
58. Kafalı Yılmaz, F. (2008). Gelişimini tamamlamış kıyı turizmine Marmaris (Muğla) örneği. Sosyal Bilimler Dergisi 10(3), 159-180.
59. Kahraman, O. C. ve Tanrıverdi, H. (2021). Unutulmaz turizm deneyimi ve tekrar ziyaret etme niyeti arasındaki ilişki. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 32 (1), 43 – 54. https://doi.org/10.17123/atad.851585
60. Karaca, Ş., Tağraf, T. (2021), Unutulmaz Turizm Deneyiminin Psikolojik İyi Oluşa Etkisinin İncelenmesi, ARHUSS, 4(2), 153-168. https://doi.org/10.54186/arhuss.960380
61. Karahan, S. (2024). Yerel yiyecek deneyiminin destinasyon sadakatine etkisinde mental iyi oluşun aracılık rolü [Yayımlanmamış doktora Tezi]. Kocaeli Üniversitesi.
62. Keldal, G. (2015). Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği’nin türkçe formu: geçerlik ve güvenirlik çalışması. The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 103-115.
63. Keskin, E., Sezen, N. ve Dağ, T. (2020). Turistik Seyahatlerde Unutulmaz Yemek Deneyiminin Davranışsal Niyete Etkisi: Gaziantep Örneği. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(4), 3632–3648. https://doi.org/10.26677/TR1010.2020.582
64. Khairy, H. A., Elzek, Y., Aliane, N., & Agina, M. F. (2023). Perceived Environmental Corporate Social Responsibility Effect on Green Perceived Value and Green Attitude in Hospitality and Tourism Industry: The Mediating Role of Environmental Well-Being. Sustainability, 15(6), 4746. https://doi.org/10.3390/su15064746
65. Kim, J.H., Ritchie, J.B. ve McCormick, B. (2012) Development of a scale to measure memorable tourism experiences. Journal of Travel Research, 51, 12-25. https://doi.org/10.1177/0047287510385467
66. Kock, F., Josiassen, A. ve Assaf, A. G. (2016). Advancing destination image: The destination content model. Annals of Tourism Research, 61, 28–44.https://doi.org/10.1016/j.annals.2016.07.003
67. Konstantopoulou, Chryssoula, Sotirios Varelas, and Panagiotis Liargovas. 2024. Well-Being and Tourism: A Systematic Literature Review. Economies 12 (281). https://doi.org/10.3390/economies12100281
68. Köklü, N., Büyüköztürk, Ş. ve Bökeoğlu, Ö. Ç. (2006). Sosyal Bilimler İçin İstatistik (Birinci Baskı). Pegem Yayıncılık.
69. Lopes, S. D. F. (2011). Destination image: origins, developments and ımplications. PASOS. Revista de Turismo y Patrimonio Cultural, 9(2), 305-315.
70. Lyubomirsky, S., King, L., ve Diener, E. (2005). The benefts of frequent positive afect: Does happiness lead to success?, Psychological Bulletin, 131, 803-855.
71. Menninger, K.A. (1945). Human mind. New York
72. Mossberg, L. (2007). A Marketing Approach to The Tourist Experience, Scandinavian Journal of Hospitality and Tourism, 7 (1): 59-74.
73. Neves de Jesus, S., Pocinho, M., & Miguel-Tobal, J. J. (2020). Tourism and wellbeing. Journal of Spatial and Organizational Dynamics,16-22.
74. Orams, M. B. (1999). Marine tourism: Development, impacts and management. Routledge.
75. Otto, J.E. and Ritchie, J. (1996) The service experience in tourism. Tourism Management, 17, 165-174. http://dx.doi.org/10.1016/0261-5177(96)00003-9
76. Özdemir, A. (2013). Yönetim Biliminde İleri Araştırma Yöntemleri ve Uygulamalar. İstanbul: Beta Yayınları
77. Özgüneş, R. E., Bozok, D., Avcıkurt, C. ve Güleç E. (2019). Kırsal turizme katılan bireylerin mental iyi oluş halinin sosyo demografik veriler açısından incelenmesi, Turizm Akademik Dergisi, 6 (1), 161-174.
78. Pine, B. J. and Gilmore, J. H. (1999). The experience economy: work is theatre & every business a stage. Harvard Business Press.
79. Prayag, G., Hosany, S., & Odeh, K. (2013). The role of tourists’ emotional experiences and satisfaction in understanding behavioral intentions. Journal of Destination Marketing & Management, 2(2), 118–127.
80. Quan, S. ve Wang, N. (2004). Towards a structural model of the tourist experience: An illustration from food experiences in tourism. Tourism Management, 25(3), 297-305.
81. Rohman, F., Hussein, A. S., Hapsari, R., & Tamitiadini, D. (2023). Investigating spiritual tourism experience quality, destination image, and loyalty: The mediating role of perceived sacredness and subjective wellbeing. Tourism and Hospitality Management, 29(1), 133–145. https://doi.org/10.20867/thm.29.1.11
82. Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2001). On Happiness And Human Potentials: A Review Of Research On Hedonic and Eudaimonic Well-Being. Annual Review of Psychology, 52, s.141–166.
83. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069–1081. https://doi.org/10.1037/0022-3514.57.6.1069
84. Saayman M, Li G, Uysal M, Song H. (2018). Tourist satisfaction and subjective well‐being: An index approach. Int J Tourism Res. 1–12. https://doi.org/ 10.1002/jtr.2190
85. Sevinç, F. ve Duran, E. (2018). Sürdürülebilir deniz turizmi ve tüketim paradoksu: tüketirken tükenmek. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 10(2), 173-196.
86. Schermelleh-Engel, K. ve Moosbrugger, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Test of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
87. Tavitiyaman, P, Qu, H., Lancy Tsang, W. ve Rachel Lam, C. (2021). The ınfluence of smart tourism applications on perceived destination ımage and behavioral ıntention: the moderating role of ınformation search behavior, Journal of Hospitality and Tourism Management, 46, 476–487.
88. Smith, K. Y. ve Diekmann, A. (2017). Tourism and wellbeing. Annals of Tourism Research, 66, 1-13.
89. Su, L., Pan, L., Wen, J., & Phau, I. (2023). Effects of tourism experiences on tourists’ subjective well-being through recollection and storytelling. Journal of Vacation Marketing, 29(4), 479–497. https://doi.org/10.1177/13567667221101414
90. Thomason, T. C. (2011). How to be Happy: A virtual conversation with Sigmund Freud. Arizona Counseling Journal, 27, 26-31.
91. Toksöz, D. (2023). Hatırlanabilir turizm deneyimi çalışmaları üzerine bibliyometrik bir inceleme. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 8(22), 940-957. https://doi.org/10.25204/iktisad.1340842
92. Turpçu, Eray. (2019). Kıyı turizmi, Kozak, N. (Editör), Online Türkiye Turizm Ansiklopedisi, https://turkiyeturizmansiklopedisi.com/kiyi-turizmi (Erişim tarihi: 19.01.2025).
93. Uysal, M., Sirgy, M. J., Woo, E., & Kim, H. (2016). Quality of life (QOL) and well-being research in tourism. Tourism Management, 53, 244–261. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2015.07.013
94. Uzun, M., & Uca, S. (2024). Müze Ziyaretçi Deneyimi ve Destinasyon İmajı Ölçeklerinin Uygulanabilirliği Üzerine Bir Araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(1), 24–40. https://doi.org/10.26677/TR1010.2024.1376
95. Wang, T. R., Min, S. D., ve Kim, S. K. (2013). Fulfillment of sport spectator motives: The mediation effect of well-being. Social Behavior and Personality: An International Journal, 41(9), 1421–1433. https://doi.org/10.2224/sbp.2013.41.9.1421
96. Yan, N., Bloom, J. & Halpenny, E. (2024) Integrative review: Vacations and subjective well-being, Journal of Leisure Research, 55(1), 65-94, https://doi.org/10.1080/00222216.2023.2193180
97. Yang, S., Liu, Y., & Xu, L. (2024). The effect of food tourism experiences on tourists' subjective well-being. Heliyon, 10(3). https://doi.org/10.1016/j.heliyon.2024.e25482
98. Zengin, B., & Bilgiçli, İ. (2009, 21-24 Ekim). Kıyı turizmi kapsamında Kuzey Sakarya bölgesinin değerlendirilmesi [Konferans bildirisi]. 10. Ulusal Turizm Kongresi, Türkiye. https://www.researchgate.net/publication/301230526
99. Zhang, B. ve Niyomsilp, E. (2020). The Relationship Between Tourism Destination Image, Perceived Value and Post-visiting Behavioral Intention of Chinese Tourists to Thailand. İnternational Business Research, 13 (11), 96-105. https://doi.org/10.5539/ibr.v13n11p96
100. Zhang, H., Fu, X., Cai, L. A., & Lu, L. (2014). Destination Image and Tourist Loyalty: A Meta-Analysis. Tourism Management, 40, 213-223. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2013.06.006
101. Zhang, H., Wu, Y. ve Buhalis, D. (2018). A model of perceived image, memorable tourism experiences and revisit intention. Journal of Destination Marketing & Management, 8, 326-336. https://doi.org/10.1016/J.JDMM.2017.06.004
102. Zhou, Z., Wang, Y., & Zhou, N. (2022). Effects of multidimensional destination brand authenticity on destination brand well-being: the mediating role of self-congruence. Current Issues in Tourism, 26(21), 3532–3546. https://doi.org/10.1080/13683500.2022.2134985
103. Zhou, H., Zhang, Q., Lu, L., Jiang, Y., & Wu, K. (2025). Research on the influence path of red tourism experience on tourists’ well-being: Based on the chain mediating role of tourists’ emotion and national identity. BMC Psychology, 13(1), Article 105. https://doi.org/10.1186/s40359-025-02435-3