Don Kazakları'nın Osmanlı Topraklarına Göçü ve İgnat Nekrasov'un Vasiyeti

This article studies the Cossacks, a group of people that emerged in the northern steppes of the Black Sea during the fifteenth century. It mainly focuses on the community's political and social effects on the powerful states of the geography, namely Tsarist Russia, Poland, the Crimean Khanate and the Ottoman Empire. After examining the etymology of Cossack and Hetman in the introductory part, it analyzes Don Cossacks’ relations with the Ottomans and the Russian state. Don Cossacks migrated from Russia, where they had a dispute under the leadership of their Hetman Ignat Nekrasov, to the Ottoman lands. Nekrasov's will strictly asked Don Cossacks to protect their identity and beliefs after his death during the period. In this manner, they lived in Anatolia for more than two hundred and fifty years and preserved their language and culture. In the 1960s, they migrated to the USA and Russia due to some customary reasons related to marriage and population decrease. By scrutinizing Don Cossacks' changing contexts, this study aims to draw a framework for the life of the community through the lens of Ottoman documents and Turkish and Russian sources.

Bu makalede Kazakların Karadeniz’in kuzey steplerinde bir topluluk olarak ortaya çıktıkları 15. asırdan itibaren yaşadıkları coğrafyanın güçlü devletleri olan Çarlık Rusya’sı, Lehistan, Kırım Hanlığı ve Osmanlı Devleti’ne siyasi ve sosyal manada nasıl bir etkileri olduğu ele alınmaktadır. Çalışmanın giriş kısmında Kazak ve Ataman kelimelerinin etimolojisine odaklanılmış Don Kazakları ile Osmanlı-Rus münasebetleri incelenmiştir. Don Kazakları, Atamanları İgnat Nekrasov liderliğinde anlaşmazlığa düştüğü Rusya’dan Osmanlı toprakları olan Kuban bölgesine ve sonrasında Anadolu ve Rumeli’ye göçmüşlerdir. İgnat Nekrasov, Osmanlı Devleti topraklarında yaşadıkları dönemde kimliklerini ve inançlarını korumak için sıkı kurallar içeren bir vasiyetname kaleme almış ve onun liderliğindeki Don Kazakları da bu kurallara sıkı sıkıya uymuşlardır. Böylece iki yüz elli yıldan fazla Anadolu’da yaşayıp dillerini, kültürlerini korumuş ve 1960’lı yıllarda, hem nüfuslarının azalması hem de evlilik problemleri gibi bazı nedenlerle Amerika ve Rusya’ya göç ederek Anadolu topraklarını terk etmişlerdir. Bu çalışma Osmanlı belgelerinde İğnad, Ağnad ve İnat Kazakları olarak adlandırılan bu topluluğun iki buçuk asırlık yaşayışlarına Türk ve Rus kaynakları üzerinden genel bir çerçeve çizmeyi amaçlamıştır.