GEOETHICS AND GEOGRAPHY EDUCATION

Öz

Ethical values are theoretical and applied acceptances included in the codes of societies and sciences. Geography, which is a social science, has a moral philosophy that reflects its own understanding. The research was conducted to analyze the current position of ethics, which is important for geography but does not find the necessary place in studies and geography education, in this branch of science and to bring criticisms on certain problems within these analyses. In this direction, the question of “How does geoethics relate to geography education?” was sought. The grounded theory design was used in the research. In addition, the document analysis method was used as the data analysis method. The tools providing resources for the research were two surveys and documents. The research surveys were an online survey applied to 50 teachers and a survey consisting of open-ended questions applied face to face to 50 participants who had recently graduated from high school. The data obtained were systematically analyzed using the coding technique. Categories and themes were determined with the initial coding and focused coding. According to the research findings, the most popular geography ethics is environmental ethics. Social ethics, on the other hand, is far from where it should be. While geoethics is not given enough importance in the curriculum and department courses, there is usually an inequality in favor of environmental ethics in the places where it is given importance. The geography teachers who participated in the research stated that environmental ethics should be the most prominent in geography ethics and that students should be taught behaviors related to the environment, and that there is a need for concrete learning while doing all these; however, ethics is not examined sufficiently in geography education.

Anahtar Kelimeler

• Geoethics
• geography ethics
• geography education
• environmental ethics
• social ethics

GEOETİK VE COĞRAFYA EĞİTİMİ

Öz

Etik değerler, toplumlar ve bilimlerin kodlarında yer alan teorik ve uygulamalı kabullerdir. Sosyal bir bilim dalı olan coğrafya ise kendi anlayışını yansıtan bir ahlak felsefesine sahiptir. Araştırma; coğrafya için önemli olan, ama çalışmalarda ve coğrafya eğitiminde gerektiği yeri bulamayan etiğin bu bilim dalı içindeki mevcut konumunun analiz edilmesi ve bu analizler dahilinde belli sorunlar üzerine eleştiriler getirilmesi amacıyla yapılmıştır. Bu doğrultuda geoetik, coğrafya eğitimiyle nasıl bir ilişkiye sahiptir?” sorusuna cevap aranmıştır. Araştırmada gömülü teori deseni kullanılmıştır. Bunun yanı sıra veri analiz yöntemi olarak doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmaya kaynak sağlayan araçlar ise iki adet anket ve dokümanlardır. Araştırma anketleri 50 öğretmene uygulanan bir online anket ile ortaöğretimden yeni mezun olmuş 50 katılımcıya yüz yüze uygulanan açık uçlu sorulardan oluşan bir ankettir. Veriler kodlama tekniği sayesinde sistematik bir şekilde analiz edilmiştir. İlk kodlama ve odaklanmış kodlamalarla, kategoriler ve temalar belirlenmiştir. Araştırma bulgularına göre coğrafya etiği içerisinde en popüler olanı çevre etiğidir. Sosyal etik ise olması gerektiği konumundan hayli uzaktadır. Müfredatlarda, bölüm derslerinde geoetiğe yeterince önem verilmemekle birlikte önem verilen yerlerde ise genellikle çevre etiği lehine bir eşitsizlik söz konusudur. Araştırmaya katılan coğrafya öğretmenleri tarafından coğrafya etiğinde en fazla çevre etiğinin ön plana çıkması ve çevre ile ilgili davranışların öğrencilere kazandırılması gerektiği, tüm bunları yaparken somut bir öğrenmenin gerçekleşmesine ihtiyaç olduğu ifade edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Geoetik
• coğrafya etiği
• coğrafya eğitimi
• çevre etiği
• sosyal etik

Kaynakça

1. Alabaş, R., Yinilmez Akagündüz, S. (2021). İnsan ve çevre ilişkilerinin ahlaki değeri: Türkiye’deki coğrafya öğretim programı ve ders kitaplarında çevre etiğinin yeri, International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 6(16), 1851-1906.
2. Başdemir, H. Y. (2012). Türk eğitim sisteminin yapısal sorunları ve bir öneri. Liberal Düşünce Dergisi, (67), 35-52. Bildungsserver Berlin-Brandenburg. (2015). Geografie. https://bildungsserver.berlin-brandenburg.de/fileadmin/bbb/unterricht/rahmenlehrplaene/Rahmenlehrplanprojekt/amtliche_Fassung/Teil_C_Geografie_2015_11_10_WEB.pdf
3. Brennetot, A. (2021). Professional Geoethics, Prescriptive Geoethics and Analytical Geoethics. For a constructivist approach of the ethical dimension of geographical space. Cybergeo: European Journal of Geography. https://doi.org/10.4000/cybergeo.36157.
4. Butterworth, C. E. (1983). Ethics in medieval islamic philosophy. The Journal of Religious Ethics, 11(2), 224-239.
5. Cevizci, A. (2014). Etik-ahlak felsefesi. Say Yayınları.
6. Chicago University. (2024). Program of Study. http://collegecatalog.uchicago.edu/thecollege/programsofstudy/
7. Cortese, A.J. (2003). Walls and bridges: Social Justice and Public Policy. State University of New York Press., https://doi.org/10.1353/book4748.
8. Çin Halk Cumhuriyeti Eğitim Bakanlığı. (2017). Lise coğrafya müfredat standartları. http://www.moe.gov.cn/srcsite/A26/s8001/200303/W020200401347866333475.pdf Çolakoğlu, E. (2009). Ortak bir değer olarak su ve su etiği. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 5(9), 109-116.

9. Demirci, A (2005), ABD’de eğitim sistemi ve coğrafya öğretimi. Aktif Yayınevi. Department for Education. (2013). National curriculum in England: geography programmes of study. https://www.gov.uk/government/publications/national-curriculum-in-england-geography-programmes-of-study
10. Devon, R., & Van de Poel, I. (2004). Design ethics: The social ethics paradigm. International Journal of Engineering Education, 20(3), 461-469.
11. Dhondt, U. (1961). Fondements d'une éthique sociale. Revue philosophique de Louvain, 59, 494-514.
12. Durakoğlu, A. (2014). Gazali'de ahlak eğitimi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(2), 211-226.
13. Erdoğan, İ. (2006). Medya ve etik: Eleştirel bir giriş. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 23, 1-26.
14. Gammel, S. (2006). Ethics and morality. The Ethics Portfolio Technical University Darmstadt For Nanocap.
15. Jennings, V., Yun, J., & Larson, L. (2016). Finding common ground: environmental ethics, social justice, and a sustainable path for nature-based health promotion. Healthcare, 4(3), 61
16. Kesgin, A. (2009). Etik üstüne. Dini Araştırmalar, 12(35), 143-160. Kobyliński, Andrzej. (2008). The dilemmas of modern ethics. Wydawnictwo uniwersytetu kardynała stefana wyszyńskiego.
17. Kuçuradi, İ. (2003). Etik ve etikler. Türkiye Mühendislik Haberleri, 423(1), 7-9. Küçükuysal, B., Beyhan, E. (2011). Virtue ethics İn Aristotle’s nicomachean ethics. Journal of Human Sciences, 8(2), 43-51.
18. La ministre de l'Éducation nationale et de la Jeunesse. (2019). Programmes et ressources en histoire-géographie - voie GT. https://eduscol.education.fr/1667/programmes-et-ressources-en-histoire-geographie-voie-gt
19. Lambert, D. (1999). Geography and moral education in a super complex world: The significance of values education and some remaining dilemmas. Ethics, place and environment, 2(1), 5-18.
20. Leopold, A. (1949). A sand county almanac, and sketches here and there. Oxford University Press.
21. Lynn W. S. (1998). Animals, ethics and geography. Wolch J and Emel J (ed) Animal Geographies: Place,Politics and Identity in the Nature-Culture Borderlands (ss. 280–298) içinde. Verso.
22. Millî Eğitim Bakanlığı. (2018). Ortaöğretim coğrafya dersi (9, 10, 11, ve 12. Sınıflar) öğretim programı. http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/2018120203724482-Cografya%20dop%20pdf.pdf
23. Millî Eğitim Bakanlığı. (2024a). Ortaöğretim coğrafya dersi öğretim programı. https://tymm.meb.gov.tr/upload/program/2024programcog9101112Onayli.pdf
24. Millî Eğitim Bakanlığı. (2024b). Türkiye yüzyılı maarif modeli öğretim programları ortak metni. https://tymm.meb.gov.tr/ortak-metin
25. Mills, J., Bonner, A., & Francis, K. (2006). The development of constructivist grounded theory. International Journal of Qualitative Methods, 5(1) 25-35. http://www.ualberta.ca/~iiqm/backissues/5_1/pdf/mills.
26. Nelson, M. (2004). Teaching the land ethic. Worldviews: Global Religions, Culture, and Ecology, 8(2-3), 353-365.
27. Nwankwoala, H. O. (2019). Geoethics as an emerging discipline: perspectives, ethical challenges and prospects. Earth Sciences Malaysia, 3(1), 1-8.
28. Ott, K., Baatz, C. (2012). Domains of climate ethics. Jahrbuch für Wissenschaft und Ethik, 16(1), 95-114.
29. Özey, R., Ünlü, M., (2020). Afetler ve afet yönetimi. Aktif Yayınevi. Palmer, C., McShane, K., & Sandler, R. (2014). Environmental ethics. Annual Review of Environment and Resources, 39, 419-442
30. Popke, J. , (2010), ‘The spaces of being in-common: Ethics and social geography’, Smith, S. J., Pain, R., Marston, S. A., Jones, J. P. (ed), The Sage Handbook of Social Geographies (ss. 435–454) içinde. Sage.
31. Proctor, J. D. (1998). Ethics in geography: giving moral form to the geographical imagination. Area, 30(1), 8-18.
32. Rawls, J. (2000). Lectures on the history of moral philosophy. Harvard University press.
33. Rich, K. L. (2013). Introduction to Ethics. J. B. Butts ve K. L. Rich (ed). Nursing Ethics- across the Curriculum and into Practice (ss. 3-30) içinde. Jones & Bartlett Publishers.
34. Sak, R., Şahin Sak, İ. T., Öneren Şendil, Ç., & Nas, E. (2021). Bir araştırma yöntemi olarak doküman analizi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 4(1), 227-250. http://doi.org/10.33400/kuje.843306
35. Sarkari Guider. (2022). Objectives of social studies curriculum at secondary level. https://sarkariguider.in/माध्यमिक-स्तर-पर-सामाजिक/
36. Schmidt, J. J. (2022). Geography and ethics I: Placing injustice in the Anthropocene. Progress in Human Geography, 46(4), 1086-1094.
37. Sezer, A., (2023). Türkiye’de coğrafya algısı: Fenomonolojik çalışmaların betimsel analizi. T. Çetin, H. Kara, H. Özüdoğru (Ed.), VI. Uluslararası Sosyal Bilimler Araştırmaları Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (ss. 509-518). Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi Yayınları.
38. Shyam, R. & Gupta, P. (2016). Environmental awareness. International Journal of Science and Research, 5(3), 692-696.
39. Smith, D. M. (1998). Geography and moral philosophy: some common ground. Ethics, Place and Environment, 1(1), 7-33.
40. Staatsinstitut für Schulqualität und Bildungsforschung München. Geographie. https://www.gym8-lehrplan.bayern.de/contentserv/3.1.neu/g8.de/id_26548.html
41. Striker, G. (1987). Greek ethics and moral theory. Thetannerlectures On Human Values, 9, 183-202. Şahin, V., İnce, Z. (2021). Coğrafya derslerinde etik değerler öğretimi üzerine bir inceleme. Journal of Innovative Research in Social Studies, 4(1), 1-11.
42. Talavera, I. (2021). What is critical ethics and why it matters. Academia Letters, 2.
43. The State Education Department, The University of the State of New York. (2014, Kasım). New York State K-12 social studies Framework. http://www.nysed.gov/common/nysed/files/programs/curriculum-instruction/ss-framework-k-12-intro.pdf
44. The University of Edinburgh. (2024a). Geography. https://www.ed.ac.uk/studying/undergraduate/degrees/index.php?action=programme&code=F800
45. The University of Edinburgh. (2024b). A-Z of degrees. https://www.ed.ac.uk/studying/undergraduate/degrees/index.php?action=degreeList
46. The University of Hong Kong. (2024). Teaching timetable. https://www.geog.hku.hk/list-of-courses
47. Turan, İ. (2009). Günümüz dünya sorunları karşısında coğrafya eğitimi. Millî Eğitim Dergisi, 39(184), 176-191.
48. Türker, A. (2017). Coğrafya ve etik. (Doktora tezi). Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü
49. University of California, Berkeley. (2024). Geography. Erişim Adresi https://guide.berkeley.edu/undergraduate/degree-programs/geography/ (Erişim Tarihi 10/27/2024).
50. University of Cambridge. (2024). Undergraduate study www.undergraduate.study.cam.ac.uk
51. University of Oxford (2024) Geography. https://www.ox.ac.uk/admissions/undergraduate/courses/course-listing/geography
52. Ünlü, M. (2018). An evaluation of occupational ethical values of geography teacher candidates in Turkey. Educational Research and Reviews, 13(2), 68-73.
53. Weijers, D. M. (2012). Hedonism and happiness in theory and practice. [Doktora tezi-Victoria University Of Wellington] Te Herenga Waka—Victoria University of Wellington.
54. Vatandaş, S. (2017). Felsefenin kadim bir konusu olarak ahlâk ve ahlaki eylemin amacı olarak “mutluluk”. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(7), 1-9.
55. Yıldız, N. (2012). Etik ile ahlak ayırımı. Felsefe Arşivi, (35), 23-36.
56. Yılmaz, A. (2018). Felsefenin sunduğu bir imkân olarak uygulamalı etik. Muhafazakar Düşünce Dergisi. Sayı: 19, 67-78