State of Nature, Natural Right and Power: Thomas Hill Green's Critique of Spinoza

Öz

Nineteenth-century British idealism has remained a relatively neglected field within philosophical studies. However, exploring this period through Thomas Hill Green (1836–1882), one of the foremost figures of British idealism, is essential not only for understanding the foundational dynamics of the idealism-empiricism debate but also for examining the philosophical dimensions of the relationship and tension between liberalism and socialism. Green views the state of nature not as a concept that ends with the establishment of the state but as a condition that persists throughout the existence of the state, emphasizing the moral foundations of natural rights and natural law. Baruch Spinoza (1632–1677), on the other hand, analyzes individuals as entities governed by material and causal frameworks, reducing their natural rights to mere expressions of power. Green critiques this perspective as an approach that equates natural rights solely with power, neglecting their moral dimensions. This article evaluates Green’s critique of Spinoza, aiming to explore the philosophical relationship between natural rights and the state.

Anahtar Kelimeler

• Thomas Hill Green
• Natural rights
• Baruch Spinoza
• State of Nature
• British Idealism

Doğa Durumu, Doğal Hak ve Güç: Thomas Hill Green’in Spinoza Eleştirisi

Öz

19. yüzyıl İngiliz idealizmi, felsefi çalışmalar içerisinde nispeten ihmal edilen bir alan olarak kalmıştır. Ancak bu dönemi, İngiliz idealizminin önde gelen düşünürlerinden Thomas Hill Green (1836-1882) üzerinden okumak, yalnızca idealizm ile empirizm arasındaki felsefi gerilimlerin temel dinamiklerini değil, aynı zamanda liberalizm ve sosyalizm arasındaki ilişkilerin ve çatışmaların felsefi boyutlarını anlamak açısından da önemlidir. Green, doğa durumunu, devletin kuruluşuyla sona eren bir kavram olarak değil, devletin varlığı boyunca süregiden bir durum olarak değerlendirir ve doğal haklar ile doğal hukukun ahlaki temelleri üzerinde durur. Baruch Spinoza (1632-1677), bireyleri doğanın diğer unsurları gibi maddi ve nedensel bir çerçevede değerlendirir; bu bağlamda, bireylerin doğal haklarının yalnızca güçleriyle sınırlı olduğunu savunur. Green, bu yaklaşımı, doğal hak ve kavramını güçle özdeşleştiren ve ahlaki boyutları göz ardı eden bir anlayış olarak eleştirir. Bu makale, Green’in Spinoza eleştirisini ele alarak, doğal haklar ve devlet arasındaki ilişkileri felsefi bir bağlamda irdelemeyi amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Thomas Hill Green
• Doğal Haklar
• Baruch Spinoza
• Doğa Durumu
• İngiliz İdealizmi

Kaynakça

1. Ağaoğulları, M. A. (2015). Sokrates’ten jakobenlere batı’da siyasal düşünceler. İletişim Yayınları.
2. Akkurt, M. & Sakin- Hanoğlu, D. (Ed.). (2024). Adalet kuramları. Çizgi Kitabevi Yayınları.
3. Arıcan, M. K. (2015). Spinoza felsefesi üzerine yazılar. Divan Kitap Yayınları.
4. Balanuye, Ç. (2012). Spinoza: Bir hakikat ifadesi. Say Yayınları.
5. Brink, D. O. (2003). Perfectionism and the common good: Themes in the philosophy of T. H. Green, Clarendon Press.
6. Chapman, A. R. (1965). Thomas Hill Green (1836-1882). Cambridge University Press for the University of Notre Damedulac on be half of Review of Politics, 27(4), 516-531.
7. Chubb, P. (1888). The significance of Thomas Hill Green’s philosophical and religious teaching. The Journal of Speculative Philosophy Press, 22(1/2), 1-21.
8. Green, T. H. (1986). Lectures on the principles of political obligation and other writings. Cambridge University Press.

9. Gregory, L. (2006, Nisan). Ronald Dworkin, T.H. Green, and the communal theory of political obligation. Florida State University Department of Philosophy, 32(2), 191-212.
10. Nicholson, P. P. (1985). T. H. Green and state action: Liquor legislation. Imprint Academic Ltd., 6(3), 517-550.
11. Green, T. H. (1906). Prolegomena to ethics. Clarendon Press.
12. Spinoza, B. (2009). Politik inceleme. Dost Kitabevi Yayınları.
13. Spinoza, B. (2014). Etika. Dost Kitabevi Yayınları.
14. Taşkın, Y. (Ed.). (2017). Siyaset: Kavramlar, kuramlar, süreçler. İletişim Yayınları.
15. Türk, H. B. (2016). Spinoza’nın tractatus politicus’unda zorunluluk ve insan doğası tartışmasının siyasal anlamı. Beytulhikme An International Journal of Philosophy, 6(2), 42-55.
16. Uslu, C. (2011). Doğal hukuk ve doğal haklar: İnsan haklarının felsefi temelleri. Liberte Yayınları.