A Scholar Who Devoted his Life to Risale-i Nur: Mehmet Kırkıncı

Öz

Mehmet Kırkıncı (1928-2016), one of Turkey’s leading opinion leaders, was born in Erzurum. At a time when all kinds of religious education, including teaching the Qur’an, was forbidden, he secretly took lessons from various madrasa teachers and completed his education according to the classical madrasa system. He visited him after his teachers praised Bediuzzaman Said Nursi, an oriental scholar. While Kırkıncı Hodja continued to teach according to the madrasah method, he performed his religious service based on the Risale-i Nur. Helped college students. He bought a house for them and made them read the Risale-i Nur. With the expansion of opportunities, he encouraged his friends to build a homeland. He always kept in touch with administrators and politicians so that they would not fall into the wrong perception of Islam and harm Muslims. He wrote nearly forty books on subjects that mostly advocate the principles of faith and serve the integrity of the country and he especially impressed university students with his conversations. It is possible to see as lecturers in many universities today, the students who participated in his talks. In this article, Mehmet Kırkıncı’s life and personal activity were revealed by using the document analysis method, one of the qualitative datac ollection methods.

Anahtar Kelimeler

• History of Islamic Sects
• Groups of Religious
• Risale-i Nur
• Said Nursi
• Mehmet Kırkıncı

Proje Numarası

Yok

Hayatını Risale-i Nur’a Vakfetmiş Âlim Bir Şahsiyet: Mehmet Kırkıncı

Öz

Türkiye’nin ileri gelen kanaat önderlerinden biri olan Mehmet Kırkıncı (1928-2016) Erzurum’da doğdu. Kur’an okutmak da dahil olmak üzere her türlü dini eğitimin yasak olduğu bir dönemde, gizlice çeşitli müderrislerden ders alarak klasik medrese sistemine göre tahsilini tamamladı. Hocalarının şark âlimlerinden Bediüzzaman Said Nursî’den sitayişle bahsetmesi üzerine kendisini ziyaret etti. Kırkıncı Hoca medrese usûlüne göre ders vermeye devam ederken, din hizmetini Risale-i Nur’u esas alarak gerçekleştirdi. Üniversite öğrencilerine yardımcı oldu. Onlar için ev tuttu ve onların Risale-i Nurları okumasını sağladı. İmkânların genişlemesiyle dostlarını yurt inşası için teşvik etti. Erzurum Kültür ve Eğitim Vakfı’nın kurulmasını sağladı. Yanlış İslâm algısına düşmemeleri ve saf Müslümanlara zarar vermemeleri için idareciler ve siyasetçilerle her zaman temas halinde oldu. Daha çok iman esasları savunan ve ülkenin bütünlüğüne hizmet eden konularda kırka yakın kitap yazdı, özellikle sohbetleriyle üniversite öğrencilerini etkiledi. Onun sohbetlerine katılmış olan öğrencileri günümüzde birçok üniversitede öğretim üyesi olarak görmek mümkündür. Bu makalede nitel veri toplama yöntemlerinden doküman analizi metodu kullanılarak Mehmet Kırkıncı’nın hayatı ve kişisel etkinliği ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Din sosyolojisi
• Dini gruplar
• Risale-i Nur
• Said Nursi
• Mehmet Kırkıncı

Destekleyen Kurum

Yok

Proje Numarası

Yok

Kaynakça

1. Akgündüz, A. (2016). Mehmed Kırkıncı. Atatürk Üniversitesi Yayınları.
2. Akpınar, A. (2011). TDV İslâm Ansiklopedisi (40/294-295). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
3. Aydın, İ. H. & Görgün, T. (2005). TDV İslâm Ansiklopedisi (30/247-248). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
4. Benli, M. S. (2005). TDV İslâm Ansiklopedisi (30/20-21). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
5. Bingöl, A. (2000). TDV İslâm Ansiklopedisi (10/75-76). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
6. Çakır, M. (1992). TDV İslâm Ansiklopedisi (6/179). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
7. Demirayak, K. (2003). TDV İslâm Ansiklopedisi (27/453). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
8. Durmuş, İ. (2002). TDV İslâm Ansiklopedisi (25/156-157). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.

9. Durusoy, A. (1999). TDV İslâm Ansiklopedisi (20/353-358). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
10. Durusoy, A. (2010). TDV İslâm Ansiklopedisi (38/530-531). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
11. Elmalı, H. (2001). TDV İslâm Ansiklopedisi (23/506-507). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
12. Erdem, H. (1989). TDV İslâm Ansiklopedisi (23/506-507). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
13. Gölcük, Ş. & Yurdagür, M. (1996). TDV İslâm Ansiklopedisi (13/552-555). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
14. Görgün, T. (2000). TDV İslâm Ansiklopedisi (21/410-414). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
15. Gümüş, S. (1993). TDV İslâm Ansiklopedisi (8/134-136). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
16. Kandemir, M. Y. (1993). TDV İslâm Ansiklopedisi (7/114-123). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
17. Kandemir, M. Y. (1999). TDV İslâm Ansiklopedisi (19/514-531). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
18. Kandemir, M. Y. (2001). TDV İslâm Ansiklopedisi (24/116-118). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
19. Kavak, A. “Bitlis Küfrevi tekkesinin Ağrı’daki temsilcileri ve şehrin ilmî ve manevî hayatına tesirleri”, Akademik Bakış Dergisi, 66, 348-356.
20. Kılıç, H. (2000). TDV İslâm Ansiklopedisi (21/55-58). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
21. Kırkıncı, M. (2013). Hayatım hatıralarım. Zafer Yayınları.
22. Koca, F. (2005). TDV İslâm Ansiklopedisi (30/252-254). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
23. Nursî, B. S. (2012a). Kastamonu lahikası. Söz Neşriyat.
24. Nursî, B. S. (2012b). Şualar. Söz Neşriyat.
25. Nursî, B. S. (2012c). Tarihçe-i hayat. Söz Neşriyat.
26. Okur, S. (2011). Ulemanın gözüyle Bediüzzaman. Kayıhan Yayınları.
27. Özcan, Ömer (2013). Ağabeyler Anlatıyor 2. Nesil Yayınları.
28. Özcan, T. (2008). TDV İslâm Ansiklopedisi (35/368-370). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
29. Özel, A. (2013). TDV İslâm Ansiklopedisi (44/253-254). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
30. Öztürk, M. & Mertoğlu, M. S. (2013). TDV İslâm Ansiklopedisi (44/235-238). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
31. Sinanoğlu, M. (2003). TDV İslâm Ansiklopedisi (27/420-421). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
32. Şahiner. N. (1979). Bilinmeyen taraflariyle Bediüzzaman Said Nursi. Yeni Asya Yayınevi.
33. Şirinov, A. & Gafarov, A. (2012). TDV İslâm Ansiklopedisi (41/442-445). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
34. Türk, A. (13 Ocak 2014). “Erzurumun kandilleri - Serçemeli Şeyh Hacı Mustafa Efendi”. Erzurum Gazetesi.
35. Uluçam, A. (2001). TDV İslâm Ansiklopedisi (24/462-463). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
36. Uzun, M. İ. (1995). TDV İslâm Ansiklopedisi (12/506-509). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
37. Yaşaroğlu, M. K. (2003). TDV İslâm Ansiklopedisi (28/217). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
38. Yavuz, Y. Ş. (1989). TDV İslâm Ansiklopedisi (2/217-219). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
39. Yüksel, E. (1992). TDV İslâm Ansiklopedisi (6/191-194). Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.