Nurullah Ataç’ın Günce Adlı Eserlerinden Oluşturulan Bütüncedeki Birleşik Fiil Yapıları

Öz

Bu çalışmada Nurullah Ataç tarafından yazılan Günce (1953-1955), Günce (1956-1957) adlı denemelerinden oluşturulan bütüncedeki birleşik fiiller incelenecektir. Bütüncedeki birleşik fiiller fiil + yardımcı fiiller ile deyimleşmiş fiiller olmak üzere iki ana grupta tasnif edilmiştir. Birinci gurubu oluştura birleşik fiiller, isim + asıl yardımcı fiil, sıfat-fiil + yardımcı fiil ve asıl fiil + yardımcı fiil şeklinde olmak üzere üç başlıkta tasnif edilmiştir. İkinci grubu oluşturan deyimleşmiş birleşik fiiller ise nesne + fiil yapısından oluşan, zarf + fiil yapısından oluşan ve çekimli isim + fiil yapısında oluşan birleşik fiiller olmak üzere üç başlık altında ele alınmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Türkiye Türkçesi
• yardımcı fiil
• birleşik fiil
• bütünce

Compound Verb Structures in a Corpus Created from Nurullah Ataç's Günce

Öz

This study will examine the compound verbs in the corpus created from the essays titled Günce (1953-1955) and Günce (1956-1957) written by Nurullah Ataç. The compound verbs in the corpus have been classified into two main groups: verb + auxiliary verbs and idiomatic compound verbs. The first group, consisting of compound verbs, has been classified under three headings: noun + auxiliary verb, participle + auxiliary verb, and main verb + auxiliary verb. The second group, consisting of idiomatic compound verbs, has been examined under three headings: those formed from the structure of object + verb, those formed from the structure of adverb + verb, and those formed from the structure of inflected noun + verb.

Anahtar Kelimeler

• Turkish
• auxiliary verb
• compound verb
• corpus

Kaynakça

1. Atabay, Neşe vd. Sözcük Türleri. Türk Dil Kurumu Yayınları, 1983.
2. Ataç, Nurullah, Günce I. YKY, 2005.
3. Ataç, Nurullah, Günce I. YKY, 2005.
4. Banguoğlu, Tahsin. Türkçenin grameri. TDK Yayınları, 2011.
5. Baydar, Turgut. “İsim + yardımcı fiil şeklinde oluşan birleşik fiiller üzerine”, A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi [TAED], sayı 49, s.55-66.
6. Daşdemir, Muharrem. Oklama yöntemiyle Türkçenin yapısal-işlevsel söz dizimi. Fenomen yayıncılık, 2015.
7. Deny, Jean. Türk Dili Grameri. (Çeviren: Ali Ulvi Elöve). Maarif Matbaası, 1941.
8. Akbaba, Dilek. Ergönenç. “Türkiye Türkçesinde Yapısında İsim-Fiil Bulunan Birleşik Fiiller”, Dil Araştırmaları, 1(1), 83-95.

9. Ercilasun, Ahmet Bican. Kutadgu Bilig Grameri-Fiil. Gazi Üniversitesi Yayınları, 1984.
10. Ergin, Muharrem. Türk dil bilgisi. Bayrak Yayınları, 2009.
11. Gabain, Annemarie Von. “Türkçede Fiil Birleşmeleri”, Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten, 1953, s. 16-28.
12. Gabain, Annemarie Von. Eski Türkçenin Grameri. (Çeviren: Mehmet Akalın), TDK Yayınları, 1995.
13. Güney, Fatma Şahin “Tatar Türkçesinde bitme ve tamamlanma bildiren birleşik fiil yapıları”. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 8(1), s. 125-140.
14. Kara, Funda. “Bil- tasvir fiilinin işlevleri”, Journal of Turkish Studies, 6(1), 2010, 1421-1438.
15. Karahan, Leyla. Türkçede söz dizimi. Akçağ Yayınları, 2008. Karaca, Hasan. “Birleşik Fiillerin Tasnifi ve Yapısında Birleşik Fiil Olan Birleşik Fiiller”, RumeliDe Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, sayı 22, s. 258-266.
16. Korkmaz, Zeynep. Türkiye Türkçesi grameri: Şekil bilgisi. TDK Yayınları, 2009.