TRACING ETHICS IN PUBLIC ADMINISTRATION: A STUDY ON TURKISH COUNCIL OF ETHICS

Öz

This study aims to discuss the role and effectiveness of the Council of Ethics for Public Service in the improvement of ethical culture Turkish public administration within the framework of its structure, legislation and decisions. The study consists of three chapters. In the first chapter, the theoretical framework of the study is drawn on the basis of the understanding of governance. The history of the Council of Ethics for Public Service from its establishment to its development is explained in the second chapter. The third chapter includes an analysis of the Council’s functioning throughout a three years period from 2017 to 2019. The number and content of applications, the number of applications that have been accepted or rejected, the type of ethical breaches, the ethical principles that were determined to have been violated and the Council’s strategies to help improve and sustain the culture of ethics are evaluated in light of data obtained from the Council. Finally, the effectiveness of the Council of Ethics for Public Service is discussed, and recommendations are made in this regard.

Anahtar Kelimeler

• Ethics
• public administration
• council of ethics for public service

KAMU YÖNETİMİNDE ETİK KAVRAMININ İZİNİ SÜRMEK: KAMU GÖREVLİLERİ ETİK KURULU ÜZERİNE BİR İNCELEME

Öz

Bu çalışmanın temel amacı, Kamu Görevlileri Etik Kurulu’nun, yapısı, mevzuatı ve kararları çerçevesinde, kamu yönetiminde etik kültürün gelişmesindeki yerini ve etkinliğini tartışmaktır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çalışmanın kuramsal çerçevesi “yönetişim anlayışı” çerçevesinde tartışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Kamu Görevlileri Etik Kurulu’nun tarihsel gelişimi anlatılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde, Kamu Görevlileri Etik Kurulu’ndan alınan veriler ışığında, Türkiye’de 2017-2019 yıllarını içeren 3 yıllık dönemde hangi konularda etik davranış ihlalleri yapıldığı, Kurul’a kaç başvuru yapıldığı, başvuruların kaç tanesinin kabul edilip/edilmediği, başvuru içerikleri, etik ihlal başvurularının konulara göre dağılımı, başvurular sonucu hangi etik ilkelerin ihlal edildiği ve etik kültürün gelişmesi için yapılan faaliyetler incelenmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde elde edilen veriler çerçevesinde Kamu Görevlileri Etik Kurulu’nun etkinliği tartışılarak, Kurul’un daha etkin olabilmesi için çeşitli öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Etik
• Kamu Yönetimi
• Kamu Görevlileri Etik Kurulu

Kaynakça

1. Aktaş, K. (2014). Etik-ahlâk ilişkisi ve etiğin gelişim süreci. Journal of International Management and Social Researches, 1(2), 22-32.
2. Badiou, A. (2004). Etik. İstanbul: Metis Yayınları.
3. Bozkurt, Ö. ; Ergun, T. & Sezen, S. (2014). Kamu yönetimi sözlüğü. Ankara: TODAİE Yayınları.
4. Cevizci, A. (2002), Etiğe giriş. İstanbul: Paradigma Yayınları.
5. Değer, K.(2017). İş hayatında uygulanan mobbing’in çalışanlar üzerindeki etkileri: bir uygulama çalışması Türk bilişim sektörü. İletişim Çalışmaları Dergisi, 3(2), 1-26.
6. Dinçer, Ö. ; Yılmaz, C. (2003), Değişimin yönetimi için yönetimde değişim. Ankara: T.C. Başbakanlık Yayınları.
7. Eken, M. (1994). Kamu yönetiminde gizlilik geleneği ve açıklık ihtiyacı. Amme İdaresi Dergisi, 27(2), 25-54.
8. Eryılmaz, B. & Biricikoğlu, H. (2011). Kamu yönetiminde hesap verebilirlik ve etik. Turkish Journal of Business Ethics, 4(7), 19-45.

9. Güzelsarı, S. (2004). Kamu yönetimi disiplininde yeni kamu işletmeciliği ve yönetişim yaklaşımları. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
10. Kamu Görevlileri Etik Kurul’u Web Sitesi (2020). Etik mevzuat. 18.04.2021 tarihinde https://etik.gov.tr adresinden erişildi.
11. Kaya, M. (2015). Mobbingin kurumsal etkileri ve maliyeti. Sayıştay Dergisi̇, 97:Nisan-Haziran, 77-88.
12. Özturan, H. (2011). Etik ile ahlâk arasında Türkçe ahlâk felsefesi literatürüne dair etik kavramı kullanımı üzerinden bir değerlendirme. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, 9(17), 169-202.
13. Öztürk, H. ; Dereli, E.; Elif, İ. ; Nazenin, M.A. & Faikoğlu, R. (2015). Mobbing (psikolojik yıldırma), örgüt üzerindeki etkileri ve çözüm önerileri. Sağlık Akademisyenleri Dergisi, 2(1), 27-33.
14. Sobacı, M. Z. (2007). Yönetişim kavramı ve Türkiye’de uygulanabilirliği üzerine tartışmalar. Yönetim Bilimleri Dergisi, 5(1), 195-208.
15. Subaşı, M. & Okumuş, K. (2017). Bir Araştırma yöntemi olarak durum çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426.
16. Tepe, H. (1998). Bir felsefe dalı olarak etik. Doğu Batı, 1(4), 9-24.
17. Türk Dil Kurumu (2020). Etik nedir? 03.04.2021 tarihinde https://sozluk.gov.tr adresinden erişildi.
18. Türkıye Ekonomi ve Sosyal Etüdler Vakfı-TESEV, (2008). İyi yönetişim el kitabı. İstanbul: TESEV Yayınları.
19. Yayman, H. (2016). Türkiye’de devlet reformu ve başkanlık sistemi. İstanbul: Doğan Kitap Yayıncılık.
20. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
21. Yüksel, C. (2007). Kamu yönetiminde etik davranış kuralları. Bilal Eryılmaz, Musa Eken ve Lütfi Şen (Ed.), Kamu yönetimi yazıları içinde, (ss. 582-607). Ankara:Nobel Yayınevi.
22. 2003 Tarihli 4972 Sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu
23. 2003 Tarihli 5018 Sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu
24. 2004 Tarihli 5716 Sayılı Kamu Görevlileri Etik Kurulu Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun
25. 2005 Tarihli Kamu Görevlileri Etik Davranış İlkeleri ile Başvuru ve Esasları Hakkında Yönetmelik